3. jan, 2019

Twee jaar en 219 dagen zonder Sunshine

Poe hee, ik kan weer rustig slapen! Het geld voor mijn opleiding zal morgen alsnog naar mij worden overgemaakt. Had ik toch echt een soort van bijna blut ervaring! Gelukkig ben ik toch nog op tijd om de opleiding mét de korting die dan nog geldt, te kunnen overmaken. Wat een klein foutje al niet kan veroorzaken. Maar, je kan kletsen wat je wilt, ik ben er weer bovenop gesprongen en heb het uitgezocht en ik heb er ook nog voor gezorgd dat het is opgelost. Oké, in dit geval was ik dan wel degene voor wie het opgelost werd maar dat moet niet uitmaken. Zo deed ik mijn werk altijd en dat deed ik graag. Alleen ging het een hele tijd niet en zoiets als dit had me een paar maanden geleden nog volledig lam geslagen. Nu blijkbaar niet meer, ik zeg; vooruitgang! Vandaag me niet uit hoor! Vorig jaar kon dat nog wel, nu niet meer.

Iemand op het bedrijf waar ik tot voor kort werkte, heeft dus een formulier her-opgeslagen met nog ingevuld het bankrekeningnummer van iemand die een declaratieformulier heeft ingevuld een keer. Gelukkig is het zo blijkbaar wel iemand, die bij de RMC werkt en diegene is nog een stiekemerd ook! Die heeft vast gedacht, zo hee, zoveel geld extra? Ik ga mezelf extra cadeautjes geven. En niet zeggen dat kan je niet weten, jawel dat weet ik wel. Anders had ik het al gehoord, van de fout. Het was de 18e al overgemaakt namelijk. Dat zou ik nooit gedaan hebben, daar niets over zeggen, hand op mijn hart niet! Dat is stelen en daar doe ik niet aan mee. Jaren geleden was er ook iets fout gegaan bij de RMC en had ik opeens meer dan het dubbele aantal vakantie uren en ook nog eens het dubbele aantal uren die ik al extra had van het jaar daarvoor. Dat ben ik toen braaf gaan melden, toen ik daar zelf achter kwam.

Ik weet nog dat degene waar ik het bij meldde, erg verbaasd was en toegaf dat hij dat zelf nooit zou hebben gedaan. Mijn antwoord daarop was heel simpel, ik wil niet dat ze van mij pikken of me belazeren, dus hoor ik dat zelf ook niet te doen. Je krijgt wat je geeft hoor, op elk gebied. Zo werkt het echt, geloof me maar. Maar goed, degene die mij dat niet lege formulier heeft gestuurd, heeft dat niet eens kunnen zien, want zoiets open je niet, je gaat ervan uit dat het een goed document is. Ik had het moeten nakijken ja, maar ja, ik zag alleen de vakjes die ingevuld moesten worden en ik heb niet verder gekeken. En ik denk, als het vakje met bankrekeningnummer leeg was geweest, dat ik dan ook vergeten zou zijn het in te vullen. Alleen, dan had ik daar bericht op gekregen en had het niet bij iemand anders op de rekening gestaan. Dan had ik het toch al lang gehad ondertussen.

Vanmorgen heb ik nog eens een uitgebreide mail gestuurd, het lag echt niet alleen aan mij, het bedrijf is ook gedeeltelijk schuldig hieraan. En mazzel dat het van een personeelslid is, mocht die het al hebben opgemaakt, dan kan je het verrekenen met het volgende salaris. Zwijgen over zoiets levert je uiteindelijk toch echt alleen maar dingen in je eigen nadeel op. Dat zie je maar, geloof me nou maar, eerlijk duurt altijd het langst. Dat is heel belangrijk om daar naar te leven. Ik weet alleen ook, dat veel mensen daar nog niet zijn. Komt wel, maar misschien een paar levens verder pas, dat ze zover zijn. Ik kreeg in elk geval een mail terug, van diegene die het op dat verkeerde nummer gestort had. Morgen staat het op mijn rekening, zodat mijn korting niet zal komen te vervallen! Het blijkt ook dat je bij zakelijke transacties geen meldingen krijgt, als naam en nummer niet overeenkomen. Dat zou juist daar nog belangrijker zijn, lijkt mij. Maar wat kan mij dat schelen, dat zoeken die banken zelf maar uit. Ik heb het toch maar mooi en snel en efficiënt geregeld! Een grote stap vooruit voor mij, betekent dat er ook nog bij.

Mocht ik dus een fractie van een moment gedacht hebben gisteren, dat 2019 voor mij nu al naar de gallemiezen was, had ik dat totaal verkeerd ingeschat. Dit jaar is juist begonnen om me te laten zien hoever ik al ben gekomen! Dat is toch wel ontzettend lief van 2019, bedankt daarvoor! Een maand geleden nog te warhoofdig om op te letten bij het formulier, naar nu alles binnen een dag totaal rechtgezet te hebben. Ik geef mezelf zo'n schouderklop, dat ik er nog een week last van ga hebben! Ik kwam wat van die teksten tegen over het nieuwe 2019, daar heb ik er een paar van bewaard. Ik vond het wel grappig en die gingen ook alle kanten op. Past hier wel bij dit verhaal, vond ik zelf.

Gisteren lekker bij mijn dochter koffie zitten leuten. Ik moet altijd zo om haar lachen. Ze heeft een geweldig gevoel voor humor, dat kan niet anders in onze familie. Maar dat is het niet alleen, ook als ze het juist helemaal niet wil, is ze eigenlijk nog veel grappiger. Ze vond mij altijd creepy omdat ik haar, jaren en jaren geleden al, ooit een mail stuurde met instructies wat te doen als ik zou overlijden. Dat vond ze maar niks, want dat voelde alsof ik dan juist dood zou gaan binnenkort. Dit kwam eigenlijk weer, omdat we toen al eens hadden zitten praten over dat mensen, als je achteraf naar alles kijkt, het altijd ruim van te voren lijken te weten zelf, dat ze er binnen niet al te lange tijd meer zullen zijn.

Ik had haar eens verteld over een meisje dat op haar twaalfde overleed en toen ze er niet meer was, bleek ze alles al te hebben opgeschreven, wat ze voor muziek wilde, een jaar daarvoor al en ze was hartstikke gezond. Iedereen voelt het op de een of andere manier alleen is dat aanvoelen niet echt bewust maar van binnen weet je het echt wel. Kim zat te vertellen dat ze gisteren een liedje hoorde en opeens dacht, hee dat wil ik op mijn begrafenis. Maar, en dat kan ze dan zelf zo schitterend vertellen met haar sprekende gezichtje, daardoor schrok ze zich een ongeluk en vroeg me,diep ongelukkig kijkend, 'mammie, ga ik nou dood?' Ik lag helemaal dubbel, ik ben dan ook best een rot moeder. Ik vind dat dan zo'n humor! Schaterend legde ik haar uit dat ze nu heus niet opeens dood zou vallen. Omdat zij zo bang is voor de dood en ik juist helemaal niet, praat ik er expres vaak over met haar. Voor de dood hoef je echt niet als de dood te zijn, Hein is juist je vriend! Dat praten erover lijkt zijn vruchten af te werpen nu, dat vind ik alleen maar een goede zaak.

Als je weet hoe het zit, leven en dood, reïncarnatie en je eigen ontstaan, wat je nou precies bent en wat je doel is, dan heb je gewoon nergens angst meer voor. Het enige is, dat je nu nog op deze wereld, in deze maatschappij moet mee komen. Daardoor zit je door omstandigheden vaak vast aan mensen, die een persoonlijkheid hebben waar de honden geen brood van lusten. Maar angst, nee, die heb je niet meer want alles is alleen maar rechtvaardigheid. Ook die nare persoonlijkheden ja, die zijn gewoon nog niet zo ver op hun pad maar zonder hen, zou de wereld, de kosmos zelfs, niet compleet zijn. Je zal het er gewoon mee moeten doen maar je mag ze proberen te mijden.

Je kan maar één ding doen; Hou van hun ziel, neem afstand van die persoonlijkheid. Het komt wel goed met die persoon want die wordt in de komende levens ook alleen maar zachter, liever, mooier. Tot die tijd blijf ik toch liever zo ver mogelijk bij zulke mij behoorlijk storende persoonlijkheidjes vandaan. Lukt niet altijd maar ik probeer het, ik doe alsof ik stekeblond ben en verwijder mezelf uit de situatie zodra dat kan. Vandaar dat ik ook liever bij mijn diertjes ben, die stellen je nooit teleur en die zijn puur, echt, zoals ze zijn. Dieren huichelen nooit. Daar kunnen velen nog een voorbeeld aan nemen. Ik vond het weer een prachtige dag vandaag! Heerlijk! Ik lijk wel helderzijnd! Die deugd van tegenwoordig...