7. jan, 2019

Twee jaar en 223 dagen zonder Sunshine

Was ik vorige week nog druk met van alles en nog wat, ging al direct het schema dat ik gemaakt had de soep in. Dan wel op een manier dat ik er niets anders mee kon. Sommige dingen lopen nou eenmaal zoals ze lopen. Vandaag wilde ik er toch mee beginnen, ik moet toch weer in een soort ritme komen. Als het eens een dagje niet lukt, prima, moet kunnen. Je moet wel ergens beginnen natuurlijk, anders komt er nooit iets van. Vandaag ben ik dan eindelijk begonnen. Hoe lang zal ik het volhouden? Geen idee, ik hoop heel lang. Ik ben iemand die houdt van structuur en orde en daar is het afgelopen jaar totaal geen sprake van geweest. Dan zak ik daar alleen maar verder in af.

In plaats van af te vallen was ik ook weer bij aan het komen, daar ben ik ook helemaal klaar mee. Het is me wel duidelijk geworden dat ik het zo niet meer prettig vind. Dat lijkt bij mij altijd zo te moeten. Even door tot het gaatje om dan te besluiten alles radicaal om te draaien en daar dan helemaal geen enkele moeite mee te hebben ook. Net zoals dat stoppen met roken waarvan ik bijna 50 jaar heb gedacht dat niet te kunnen. Als ik ergens klaar mee ben, dan ben ik er ook echt klaar mee. Op elk gebied geldt dat. En dat verkeerde en ongezonde gevreet en alles wat daarmee te maken heeft, ben ik voor het eerst in mijn leven echt beu. Ik eet niet veel maar ik eet totaal verkeerd. Dat weet ik al lang. Het moet worden ik eet genoeg en gezond. Maar eerst aan de shakes.

Zo ga ik er eerst voor zorgen dat die laatste kilo's er heel snel weer vanaf zijn en dan ga ik gelijk door naar het gewenste gewicht natuurlijk. Voor daarna, als ik weer 'normaal' ga eten, heb ik ook al dingen geregeld en in de agenda staan. Die hielspoor wordt al minder, als ik maar niet op blote voeten loop binnen. Al is het een klein stukje van de bank naar het toilet, anders doe ik het effect van de fitflop laarzen, die helpen tegen hielspoor, teniet. Omdat ik zo gewend ben op blote voeten te lopen, vergeet ik het snel iets aan mijn voeten te doen. Ik heb Fitflop laarzen van een vriendin gehad, zij wist namelijk dat het zou helpen en dat is ook echt zo. Ze zijn me ietsje te groot, dikke sokken zijn een uitkomst. Het is niet mijn smaak of stijl maar wat kan mij dat schelen, als ik daardoor voor het eerst weer begin te ervaren, na een hele lange tijd, hoe het is om te lopen zonder te vergaan van de pijn.

De gympen zijn niet half zo goed, omdat die strak om mijn hiel zitten, moet ik die niet de hele dag aanhebben. Dan gaat het dubbel zeer doen. Eventjes gaat nog wel maar meer pijn, dat lijkt me nou ook niet de bedoeling. Die laarzen, die doen het hem en die zorgen ervoor dat het steeds beter gaat. Zelfs als ik binnen blijf, met pyjama aan, heb ik ze aan overdag. Geen gezicht natuurlijk maar dat kan me niet bommen. Het helpt en dat is het belangrijkste. Online zitten zoeken naar meer van de Fitflop collectie. Er zitten wel dingen bij die ik wel leuk vind maar jeetje zeg, die dingen zijn bijna niet te betalen. In verhouding met wat ik normaal aanschaf dan. Wel heb ik nu slippertjes gekocht, om hier binnen als toffeltjes te gebruiken. Een paar toffels, die ze ook hebben, van 100 euro, dat vind ik toch echt te duur, voor een werkeloze toch.

Ze hadden ook nog gympen in de aanbieding, wel zilveren en vandaar de aanbieding, die heb ik ook gekocht. Het is nodig om af te kunnen wisselen want die laarzen kunnen echt niet overal bij. Of die zilveren gympies wel ergens bij kunnen, ik heb geen idee. Ik weet alleen dat het een ontzettende opluchting is om zonder pijn te kunnen lopen. Daar heb ik wel wat voor over, zeker 'voor gek lopen'. Dat is meer iets wat tussen je oren zit, geen hond die ernaar kijkt. Zo wel, doe maar, ik loop op wolkjes. Als ik consequent hier binnen niet op mijn blote voetjes loop te stampen, dan ben ik er, met laarzen, gympies en slippers, volgens mij wel over een paar weken af. We gaan het zien. Ik word daar wel heel gelukkig van en dan kan ik het lopen ook gaan opvoeren.

Dat zit namelijk ook in mijn schema. Heel vroeg opstaan deed ik al wel, dat vind ik lekker. Nu ga ik me ook aankleden en ik ga een stukje lopen buiten. Alsof ik naar mijn werk moet, zeg maar. Dat is goed omdat ik dan meer in beweging kom en ik kom in de buitenlucht. Ja oké in een grote stad met rijkswegen overal om me heen, is dat niet zo fijn als in het bos maar een mens moet toch wat zeker? Eenmaal terug, schrijven, zowel in boek als mijn blog. Tussen de middag is de trampoline aan de beurt en wordt er even gesprongen voor de lunch. Dat vind ik nog steeds heerlijk al vinden de cits het nog steeds raar. Als de cursus straks binnen is, dan is de middag voor die studie. Tussendoor, al naar gelang hoe dat gaat, zal ik ook moeten solliciteren en dat soort dingen.

Daarna, in de middag, weer of geen weer, ga ik weer een stukje lopen. Nu ben ik begonnen met een blokje maar dat wordt in de loop der weken opgevoerd. Op woensdagen en in het weekend, heb ik 'vrij'. Dan hoef ik me niet aan het schema te houden. Wel heb ik dan wat dingen in huis te doen. Dat zou ook zo zijn als ik echt naar mijn werk had gemoeten. De boodschappen, dat is wel makkelijk. Of ik ga aan het einde van de dag, of op woensdag of de weekenden. Maar ik kan ook lekker bij Picnic bestellen, zo lekker handig is dat! Daar hoef ik dan niet eens voor weg. Zeker als ik straks weer werk heb, is dat net zo makkelijk als nu. Echt een uitkomst, zeker ook omdat ik dan niet verleid kan worden om de verkeerde dingen in mijn wagentje te gooien.

Dag één vandaag, van het schema, is mij in elk geval uitermate goed bevallen. Er zullen wel mensen zijn die hiervan zouden gruwen, dat kan ik me voorstellen, maar voor mij is het heel prettig. Daar gedij ik op, orde en regelmaat en bezig zijn. Hoe meer energie ik nu weer terug krijg, hoe lekkerder ik me voel om ook effectief wat te doen. Het wordt nog wel eens wat met me. Ik hoop ik dat elke dag zo lekker zal gaan als vandaag. Het is in elk geval een enorm goed en stimulerend begin ervan. Dat is een goed teken toch? Het was wel veel, voor zo in ene keer. Ik moet wat meer pauzes nemen ook nog want ik ben nu denk ik zo'n tien uur in de weer geweest. Je kan het ook overdrijven. Wel heb ik, omdat de cursus nog lang niet binnen is, lekker mijn tijd daarvoor toch creatief doorgebracht.

Ik heb de kandelaar, die ook in opdracht was, af gemaakt. Daar ben ik lang mee bezig geweest. In eerste instantie dan om te bedenken hoe en wat ik ging doen. Het ging om de foto van de baby's want ik kan aardig tekenen, dieren natekenen maar mensen, als het moet, nee dat lukt me niet. Alleen per ongeluk komen er bekenden uit mijn vingers maar helaas alleen niet als ik het wil. Ik weet nog niet wat men ervan vindt, ik vind hem zelf best mooi geworden. Best positief weer, zoals dit ging. Misschien een goed idee voor mensen die een baby cadeau zoeken? Nog even wachten tot van de week de grote krabpaal binnen komt en mijn Fitfloppies. Alweer alleen maar positieve dingen; zo ben ik snel van die hielspoor af en Skylar lazert niet meer de krabpaal uit. Hij gaat lekker!