13. jan, 2019

Twee jaar en 229 dagen zonder Sunshine

Dan wordt je opeens wakker en is het al zes uur geweest! Dat was even niet de bedoeling zeg. In de avond dan wel hè. Snel de cits maar eten gegeven. Zij waren ook de reden dat ik wakker werd. In de middag, zeker vorig jaar lag ik verplicht iedere middag te slapen, zijn ze niet zo subtiel als 's morgens vroeg. Ze hadden alle vier al over me heen gegaloppeerd en allerlei andere dingen gedaan waardoor ik langzaam weer naar het land van de levenden kwam. Stomme benaming eigenlijk, land van de levenden. Alsof ze ergens anders dood zijn. Ach ja, nou dood wilden de katten nog niet, ze wilden eten en liefst nu gelijk. Daar ben ik dan ook maar eerst voor gaan zorgen.

Nu eerst mijn blog schrijven, wel nadat ik alles even een refresh heb gegeven. Anders loopt de hele pc vast. Ik ben flink uit mijn slaap gerukt en dat voel ik nu nog wel een beetje. Als het straks echt over is, dan is het bedtijd. Ik ken dat al wel een beetje. Ik was ook wel verbaasd dat ik zo lang in slaap gevallen was. Normaal voel ik dat aankomen maar nu helemaal niet. Nou ja, het zal nodig geweest zijn. Ik heb dan ook best wel een heftig weekje achter de rug, waarin ik me probeerde te houden aan mijn eigen enorm strenge schema. Het ging niet helemaal van een leien dakje maar wie weet gaat week twee een stuk beter. Ik geef nog niet op hoor. Dat is niet zo mijn ding.

Ik had het weekend een beetje kalmer aan willen doen maar ik heb een soort van opruim tic. Ik ben alles aan het organiseren en herorganiseren. Echt bizar hoe ik dan tekeer ga. Dat begint dan altijd met een enorme chaos te maken en van daaruit alles weer op een meer efficiënte plek te krijgen. Voor dat doel had ik van de week bij de action van die kleine opbergdoosjes met deksel mee genomen. Ik zocht ook iets anders voor mijn flesjes FolkArt. Die zaten nu op van die klem dingen waar je ook kruidenflesjes in kunt doen. Alleen heeft Skylar een nieuwe hobby gevonden en dat is het uit de houdertjes koppen van deze genoemde verf flesjes. Nou ja zeg. Ik dacht in het begin steeds, hoe kan dat nou toch? Liggen er weer zes flesjes over de vloer! Tot ik het een keertje zag hoe hij dat deed. Hij ging kopjes geven tegen de flesjes en dan schoof hij ze zo, met zijn kop, het houdertje uit.

Dat was dus niet handig meer. Ik bleef flesjes van de vloer rapen. Dan maar iets anders, maar wat? Ik had verschillende formaten meegenomen, van die opbergdoosjes. Laten er nu precies vijftien van die flesjes in één zo'n doosje passen. En losse kleine dingetjes die konden mooi in het allerkleinste maatje. Lekker doorzichtig plastic zodat je kunt zien wat erin zit. Voor iemand zoals ik, die continue alles kwijt is, misschien zo'n gek idee nog niet. Ook al het losse glaswerk in de kastjes boven mijn bureau vond ik te rommelig. Uiteindelijk is mijn hele Art Corner leeg geweest en anders ingevuld. En daar ben ik de afgelopen twee dagen mee bezig geweest. Ik kwam alleen vier van die één na kleinste maatje opbergdoosjes te kort en ik wilde er nog vijf van die hele kleintjes bij.

Gisteren had ik geen zin om er tussenuit te gaan maar vandaag wilde ik ze toch echt gaan halen. Vraag me niet waarom maar ik moest en zou naar de Action. Eerst in de ochtend heel de benedenverdieping schoon gemaakt, dat kan er weer tegenaan tot woensdag. Ik kon toch zeker ook woensdag wel gaan eigenlijk? Dan kon ik nu lekker verder. Iets dreef me er toch toe om naar de Action te gaan. Toen ik er aankwam, had ik al spijt. Wat een drukte zeg. Ik kon me ook de tijd niet meer heugen dat ik op zondag was geweest en ik wist nu ook weer gelijk waarom. Het leek wel alsof alles gratis was. Ik was er nu toch dus ik wierp me dapper in het strijdgewoel.

Wat een ellende zeg, ik vind het als het rustig is al erg maar nu helemaal. Ik kwam bij de opbergdoosjes en tot mijn grote verbazing waren er nog precies vijf van die kleinste doosjes en vier van het maatje groter. Er waren meer doosjes maar zonder deksels. Oh vandaar, ze hadden me geroepen, denk ik. De lamineer A4 vellen, liggen altijd bij de fotolijstjes maar die lagen er niet. Wel erg leuk fotopapier om te printen. Holografic, Canvas, Magnetisch en Metallic. Geen idee wat je ermee kunt maar ik heb ze meegenomen. Ik ging bij de stik drukke kassa vragen naar de lamineervellen. Lagen ze niet bij de fotolijstjes? Nee, daar lagen ze niet. Oh nou, dan zijn ze op.

Hm. Ik had namelijk online gezien dat ze een flinke voorraad hadden. Dan word ik eigenwijs en laat ik me dat niet zomaar zeggen. Ik ging richting hobby dingen, daar neus ik altijd graag, en op het middenpad stond er een lamineer apparaat in de aanbieding met daaronder bergen en bergen vellen. Zo, zie je wel! Als ik me weg had laten sturen, dan was ik ze mooi misgelopen. Ik luister tegenwoordig altijd naar mezelf en dat werpt echt zo zijn vruchten af.

Die heb ik voorlopig ook genoeg. Eenmaal thuis met de buit moest Rainbow lunchen en heb ik nog even wat dingen anders opgeruimd. Alle verf zit per kleurtoon nu in zo'n doosje en ik heb nog ruimte voor wat flesjes erbij, mocht ik die aankopen. Ik heb wat ladekastjes naar de hoek gebracht en die ook gereorganiseerd. De RMC la, die meer dan dertien jaar dienst heeft gedaan, is nu de UWV la geworden. En alles is gewoon veel beter georganiseerd. Ik denk dat volgend weekend mijn grote wandkast de pineut zal zijn. Ik krijg het weer, en dat is eigenlijk een geweldig teken. Dit heb ik lang niet gehad meer en ik ben er wel blij mee. Ook met het resultaat, heerlijk als alles zo lekker overzichtelijk en netjes is. Ik ben bijna terug, nog niet helemaal maar ik begin het zelf te ervaren. Daar ben ik heel blij mee, dat lijkt me logisch.

Zit ik net de laatste doosjes met verf te vullen, blijk ik er twee te hebben zonder van die klemdingen waarmee je het dekseltje vast doet. Oké, dan moet ik toch terug van de week! Irritant dat ik daar nou weer niet op let. Ik zei ook bijna terug en dat merk ik aan dit soort dingetjes. Nou ja, geen man overboord. Ik denk dat er genoeg doosjes zullen liggen nog want wie wil die nu zonder deksel? Toch morgen maar even snel gaan? Er lagen er nog maar een paar. En ik moet komende week echt even op die pauzes letten, dat ik ze ook neem. Kan ik mooi tussen de middag even. Genoeg te doen weer in elk geval, maar wel in een heerlijk goed georganiseerde ruimte. Daar hou ik nou van!