14. jan, 2019

Twee jaar en 230 dagen zonder Sunshine

Vanmorgen een groter stuk gaan lopen dan vorige week. Nu had ik moeite om de trap op te komen, kijk dan heb je een lekker stukje gelopen. Dat blokje van vorige week ging me te gemakkelijk. Fijn hoor, als dingen makkelijk gaan maar totaal geen uitdaging. Daarom een flink stuk 'blok' eraan vast geplakt. Daar kan ik deze week ervaring in opdoen, zeg maar. Gaat dit straks ook weer zonder inspanning, dan komt er weer een stuk bij. Ik ben goed bezig, al zeg ik het zelf. Ook heb ik een CV gemaakt dat niet misstaat in 2019. Wel grappig want ik had daar een site voor gevonden en ik was de hele ochtend bezig geweest met het overzetten van al mijn gegevens van de oude CV in het document op die site. Eindelijk was ik klaar, wil ik het downloaden, moet je ervoor betalen. Ja zeg, als ik dat had geweten, dan was ik er niet eens aan begonnen.

Uiteindelijk ben ik dat hele ding maar weer over gaan zetten in een document van mezelf en heb ik op ingenieuze wijze toch mijn CV zo gekregen als het daar er ook ongeveer uitzag. Ik zeg het wel vaker, ik ben zeker niet voor één gat te vangen. Alleen ben je wel gelijk je hele dag daardoor kwijt. Maar goed, geeft niet, ik heb er een mooi en modern CV voor terug. Dat kan nooit kwaad en het is alvast gebeurd. Ik wilde eigenlijk ook een soort van standaard sollicitatiebrief maken maar ja, kan dat eigenlijk wel? Ik denk dat ik gewoon een goeie ga schrijven voor mijn eerste sollicitatie en daar dan gewoon steeds stukken uit ga halen. Daar moet je ook erg voorzichtig mee zijn hoor. Als teamleider heb ik er genoeg moeten lezen en dan kwam je ze wel eens tegen, waarin ze iets niet goed hadden aangepast en stond er nog iets van een andere sollicitatie. Je kunt je wel voorstellen dat die gelijk de prullenbak in ging. Laat ik dan in hemelsnaam diezelfde fout niet maken.

Ja, de werkweek is al goed begonnen weer. Gelukkig heb ik toch nog wat kunnen ontspannen het weekend. Ik heb veel gedaan en hard gewerkt maar ik heb ook hard gelachen. Mijn cits hadden een soort van slapstick bui met zijn allen. Zo leek het toch. Ze haalden echt van alles uit en waren zo erg met elkaar bezig. Ik was constant kleine en grote ruzietjes aan het sussen en gillende katten aan het helpen. Ze waren achter elkaar aan aan het rennen of aan het boksen met de nodige kabaal en vliegende haren. Alleen niet op een erg agressieve manier maar op een soort komische manier. Lastig om uit te leggen. Het was zo hilarisch af en toe, dat ik het echt uitschaterde. Echt hoor, ik zat gewoon in mijn eigen woonkamer een lachfilm te bekijken. Wel vaak pauze hoor, maar toch, als ze 'uitzonden' dan was het grappig.

Ik zal een scene beschrijven. Moonlight lag op zijn eigen rare manier, bovenop de harde verwarming te slapen. Ook al iets dat er op zich al raar uitziet. Rainbow komt aangewandeld en gaat vogeltjes zitten kijken op het raamkozijn. Opeens ziet hij vanuit zijn ooghoek Moonlight liggen, een verdieping lager. Ik zit het allemaal op mijn gemak te bekijken vanaf de bank. Rainbow draait zijn koppie schuin, dat kan hij toch al zo schattig, en gaat Moonlight zitten bekijken. Terwijl hij dat doet, zie ik dat hij zijn pootje heel langzaam omhoog trekt. Oh jee, die gaat meppen. Ja hoor, dat doet hij en Moonlight manoeuvreert zich vanuit zijn lastige positie zo, dat hij terug kan meppen. Rainbow lazert van het kozijn af en valt in het mandje ónder de verwarming. Zoals ik al verwacht had, probeert hij nu vanuit die positie Moonlight een mep te geven.

Moonlight moet zich nu weer heel moeilijk omdraaien, het is zo'n smal en scherp stuk hete kachel, anders kan hij niet terug meppen. Ze krijgen nu een soort van bokswedstrijd in slowmotion, geen gezicht. Terwijl Moonlight uithaalt, lazert hij opeens van de verwarming. Ik kon al bijna niet meer maar zat zacht en stiekem te lachen, ik wilde ze niet laten schrikken. Allebei boos zijn ze ondertussen en uiteindelijk rent Moonlight luid jammerend weg met Rainbow op zijn hielen. Ergens halverwege de trap komt het tot een confrontatie en Moonlight zie ik voorlopig niet meer. Rainbow komt later weer bij het raam zitten, vogeltjes kijken. Tja, zo gaat dat hier, moet je je niets van aantrekken. Nee, daar moet je van genieten. Als het echt heftig ruzie is, dan grijp ik wel in maar dit is gewoon komisch.

In de avond wilde ik lekker mijn serie af gaan kijken op Netflix. Koffie was al gepakt, damper bijgevuld, ik kon de serie aanzetten. Aurora komt eraan gewandeld en ze wil op schoot springen. Ik ken dat en dan zit ik straks met een droge bakkes en koude koffie omdat ik haar dan niet wil storen als ze zo lekker ligt te slapen op mijn schoot. 'Even wachten', zeg ik tegen haar en ze knippert met haar grote blauwe ogen. Ik wilde gelijk even de schemerlamp naast me aandoen en dan ook gelijk mijn koffie en damper binnen handbereik zetten op het tafeltje naast de bank. Anders gaat zij weer moeilijk zitten doen, als ze een beetje klem komt te zitten als ik me voorover buig om die dingen van de tafel te pakken.

Om het licht daar aan te doen, draai ik me half van de bank af met mijn achterwerk, dan kan ik precies bij het schuifje om dat voor elkaar te krijgen. Geen idee of ze nou beledigd was of in een jolige bui maar ik geef een gil en spring omhoog omdat ik zo een voorpootje vol nagels in één van mijn billen krijg. De voor haar dichtst bijzijnde. Au joh, rotmeid! Terwijl ze zich snel uit de voeten maakt, ze weet heus wel wat wel en niet mag, moet ik me toch lachen! Als ze later ziet dat ik lekker zit, komt ze toch weer naar me toe en springt ze op schoot. Ik kijk naar haar en moet grijnzen, gelukkig met het feit dat ze zich zo eigen voelt om me een tik op mijn kont te geven. Ja oké, plek zat maar toch, ik vond het geweldig grappig!

Dat zijn maar twee van die verhaaltjes, ze zijn echt het hele weekend bezig geweest. Ook dat ik Skylar weer uit een krabpaal zie donderen, terwijl er een enorme nieuwe staat, waar dat niet kan gebeuren. Nou ja, misschien komt dat nog wel, ik vind het prima. Gelukkig vond ik Moonlight daarnet wel lekker liggend in één van de hangmandjes. Toch nog één kat die slim is en weet waar het lekker ligt. Ik heb in elk geval weer flink genoten van mijn harige gekkies. Ze kosten dan wel behoorlijk wat zo bij elkaar maar ze zijn in goud niet te betalen voor wat ze me ervoor terug geven. De lol, de humor, de knuffels, de geniet momenten en de onvoorwaardelijke liefde, daar kan geen geld tegenop. Zo is het dan ook nog eens een keer!