16. jan, 2019

Twee jaar en 232 dagen zonder Sunshine

Vandaag ook een enerverende dag. Ik moest naar Rotterdam Zuid, daar ken ik de weg helemaal niet goed want daar kom ik nooit. Ik ging naar de PC techneut, een betere pc kopen. Dan laat ik daarna, als die er eenmaal staat, deze opschonen en die zet ik dan netjes weg. Zo kom ik nooit zonder te zitten, want zoiets als vorig jaar dat wil ik nooit meer meemaken. Ik kan gewoon niet zonder desktop, niet voor mijn blog, niet voor mijn boek en niet voor mezelf. Daar ga ik dus morgen voor zorgen. Vanaf volgende week wil ik ook een start maken met solliciteren. CV is gemaakt, dan ga ik me eerst inschrijven bij diverse sites, zoals Stepstone en Job@ of weet ik veel. Ik vind ze wel. Vanavond komt de PC meneer hierheen met de nieuwe pc. Hopelijk gaat alles goed en kan ik zonder problemen van alles gaan genieten. We gaan het beleven vanavond. 

Ik zou met Kim vandaag eigenlijk de stad in gaan maar ja, die zit lichamelijk net zo raar in elkaar als haar moeder. Haar hele rug of weet ik veel wat precies eigenlijk, zit vast of er zit iets knel. Gisteren met spoed naar de fysio gegaan en nu zit ze helemaal ingetapet en moet ze morgen weer terug. Dat ging dus ook niet echt door. Niet dat ik nou zo ver kom in de stad hoor, maar dat gaat toch al stukken beter. Ik vind het gewoon altijd te druk in de stad. Normaal al, laat staan met feestdagen. Soms moet je er wel aan geloven maar toch, als ik het kan vermijden dan doe ik dat liever. Samen met Kim is dan wel gezelliger maar goed, dat komt wel weer als het met haar weer wat beter gaat. Ik ben haar maar gaan halen voor een bakkie koffie hier.

En ook heb ik haar de geboorte kandelaar meegegeven. In opdracht van haar en Daan heb ik nog zo'n geboortekandelaar gemaakt. Als hij als cadeau gegeven is, dan zal ik de foto's ervan hier wel plaatsen. Maar dat moet nog even wachten tot na zaterdag. Deze is helemaal schattig omdat ik nu het deurtje en ook nog een raampje overhad, het was geen tweeling dit keer. Daar heb ik dan ook nog een klein schilderijtje op gemaakt. Bovenin zitten er van die kleine lampjes, erg schattig. Ik ken die mensen ook en ik heb een kaars voor ze gemaakt, met leuke teksten. Zo eentje op batterijen, lekker veilig om neer te zetten. Zeker bij kinderen en huisdieren. Sinds ik katten heb, kan ik niet zomaar overal kaarsen neerzetten. Ik heb een stel van die halve zolen in huis, die slaan de vlammetjes uit en meer van dat soort rare dingen.

Dan zit alles onder de kaarsvet of stel dat er eentje omvalt. Ook lopen ze er dan langzaam langs en dan zie je zo die staart in de fik vliegen. Je schrikt je gewoon een hartverzakking. Daarom ben ik wel blij met die kaarsen op batterijen. Echte vind ik leuker hoor maar dat is voor hier echtniet te doen. Dan maar the next best thing. Als het ergens in kan waar er geen staarten door het vlammetje gehaald kunnen worden, dan gebruik ik vaker van die grote theelichtjes. Ook bij kleine kindjes vind ik de batterijenversie fijner. Niet dat een pasgeboren baby kwaad kan ermee natuurlijk. Ik ben wel benieuwd wat ze ervan zullen vinden. Maar dat hoor ik ook pas zaterdag. Ook hier weer, Kim zag het nu zelf, in het echt is mijn werk zoveel mooier. Ik zie dat ook wel, als ik foto's neem, dat verschil. Alleen zou ik niet weten hoe ik dat anders kan krijgen. Dat zou wel beter zijn.

Ik heb vandaag ook een pakketje gemist van PostNL. Ik moet het nu wéér ergens anders ophalen. Vandaag had ik er geen puf meer voor hoor. Ik heb alleen geen idee wat het kan zijn. Ik héb wel iets besteld, maar daar heb ik van DHL al bericht van gekregen. Dat is nog onderweg. Alleen daar is ook weer zoiets raars aan de hand. Als ik op die track & trace klik, dan lijkt het alsof ze het pakje zullen gaan afleveren in een DHL pickup point in Oud Beyerland! Nou ja, dat is toch raar? Ik naar die bestelling kijken maar nee hoor, ik heb gewoon betaald om het thuis te laten afleveren. Maar goed, ik wacht nog even af voor ik te hard ga roepen en er straks niets aan de hand zal zijn. Even geduld nog maar, al ziet het er raar uit.

Nu ga ik zo meteen even de cits eten geven, dan voor mezelf even eten maken. Niet vergeten vandaag mijn blog te plaatsen. Zo dom was dat gisteren. Moest ik alles weer helemaal opstarten ook nog want via mijn telefoon is dat een heel gedoe. Ik had het al wel op mijn site staan hoor, alleen niet op Facebook geplaatst. Echt weer een actie voor mij. Ik moest er opeens aan denken, heb ik het nu wel op Facebook gezet? Ik zoeken op mijn gsm, nee, het stond er niet. Zuchtend liep ik naar de pc en startte alles maar weer op. Daar zal ik vandaag maar goed opletten. Ik ben nog wel eens warrig blijkbaar.

Ik heb nog steeds last van mijn opruim en organiseer manie. Ik heb nog wat dozen bijgekocht. Ik heb gemerkt dat ik het bijzonder prettig vind, als alles te zien is in die boxen. En dat is bij deze zo en nu weet ik opeens veel beter waar alles is en blijft. Maar omdat die meneer met de pc vanavond komt, heb ik een boel in het zijkamertje gegooid. Dat kan ik daar mooi morgen allemaal uitzoeken. Ik heb een supergrote box om mijn Artwerk in weg te stoppen. Ik moet ook nog wat boodschappenkarretjes hebben, daar moet ik dus voor naar de stad. Daar kan ik ook de spullen die nog niet verkocht zijn in doen. Als ik dan naar een braderie ga of zo, kan ik die karretjes zo in de auto zetten.

Ik moet alleen uitzoeken, of weet iemand dit, hoe of waar ik vind waar de braderieën zijn in Rotterdam en omstreken. En ook hoe ik daar dan een kraampje kan huren. Ik wil niet naar allemaal hoor maar ik wil het wel alvast weten. Dan kan ik kijken of ik daar heen wil of daar. Wat ik al zei, als je mijn spulletjes in het echt ziet, dan zijn ze echt veel mooier blijkbaar. Dan is zoiets af en toe gewoon een betere optie? Ik zal het nog wel merken. Ik heb nooit echt veel voorraad maar dat geeft niet, los is los. Maar zo'n lijstje met verschillende markten en dat soort dingen, dat zou wel handig zijn. Online kom ik er niet goed uit, maar ik ben dan ook niet zo'n goeie speurneus. Het zal wel goed komen, het heeft dan ook helemaal geen haast. Voor nu, eten maken voor ons met zijn allen. Zij eerst en dan ik. Morgen weer verder opruimen, dan maar even geen schema. Wat ik al zei, nu kan het nog!