21. jan, 2019

Twee jaar en 237 dagen zonder Sunshine

Vandaag is het een beetje rare dag. Ik ben wel wat aan het opruimen geweest maar niet zoals de afgelopen week. Ik ben een beetje aan het twijfelen. Als ik aan die zolder en boven begin, dan zit ik er voorlopig aan vast en dat wil ik ook niet. Misschien moet ik het een maandje uitstellen? Of twee weken, kan ook. Dat ik voor nu weer even met mijn schema aan de slag ga. Ik moet verder met mijn boek, en ook heb ik een hele berg zwarte dingen waar bloemen op geschilderd moeten worden. En om het laatste restje op te kunnen ruimen, heb ik die boxen wel nodig dus moet ik ze ook afmaken. Ik heb zelfs lege boxen staan in het zijkamertje. Maar dit keer, voor ik de zomer en winter ruil ga maken met mijn kleding, ga ik het de Marie Kondo test geven.

Zij doet bij alles de ‘spark joy’ test, als je gaat opruimen. Ja, ik wist dat eerst ook niet, hoe ze het precies bedoelde. Ze spreekt niet echt Engels en heeft een tolk bij zich. Ik vind dat ook nog reuze vermakelijk zoals Japanners Engels spreken. Zij is net zo’n Japans engeltje en als ze gaat opruimen, en wil kijken wat er weggegooid moet worden dan moet je dat van haar beetpakken en voelen “if it sparks joy”, of je er blij van wordt. Zo ja, houden, zo niet dan op de stapel weggooien of weggeven. Simpel en effectief. Zo ga ik dat over een paar maandjes ook doen, als ik weer van de winter naar de zomer ga wat kleding betreft. Dat zal een berg schelen. Ook met de dingen van de zolders ga ik dat zo doen. Maar dat komt ook nog wel.

Ik heb zitten schilderen maar dat ging niet zo snel als ik had gehoopt. Ik heb het dan ook weer een paar weekjes niet gedaan en dat merk je gelijk. Snel zeg, want ik moest weer even nadenken met van alles. Ik heb dan ook maar te putten uit één klein jaartje ervaring. Dat moet ik natuurlijk niet vergeten. Over een jaar of tien zal dat vast wat meer in mijn vingers zitten. Nu moest ik er gewoon weer even inkomen. Ik heb ongeveer de helft van groen en blaadjes voorzien. De andere helft moet nog en dan ben ik nog lang niet klaar. Daarna komen de bloemen en die zijn moeilijker dan het groen en dat zal dan nog langer duren. Dan moeten er weer details bij en afwerking met groen, het fijnere werk zeg maar. Daar gaat ook tijd in zitten.

Dus kortom, ik ben voorlopig nog wel even zoet voor mezelf. En mijn witte paard, waar ik al mee bezig was, dat wil ook graag af. Nou ja, het komt allemaal wel af een keer. Er zit geen haast bij maar ik heb wel aan Kim iets voor de lente beloofd en ik wil ook flessen gaan maken met lente thema dingen en ook kandelaars. Ik wil gewoon te veel en er zitten gewoon te weinig uren in een dag. Story of my life. Ik moet natuurlijk ook solliciteren en hoe dat straks bij het UWV zal gaan, daar heb ik ook nog geen idee van. Maar op de één of andere manier vind ik het heerlijk, misschien door mijn opruim manie van het moment maar ook dit is weer een soort van nieuw begin met een schone lei. Heerlijk! Wat kan een mens blij zijn met een ontslag. Ik ben op LinkedIn al benaderd voor banen in de logistiek maar ik weet niet of ik daar op zit te wachten. Geen stress meer en plannen is altijd stress gerelateerd. Dus tja. Misschien als ik echt niets anders vind?

Omdat ik een paar keer heb geschreven over mijn ‘meelezers’, die me helpen bij mijn boek en naar de grammatica en zinsbouw en dat soort dingen kijken, kreeg ik een aantal vragen. Vooral over wat tweelingzielen nou eigenlijk zijn. Als je erop googelt dan kom je echt van alles tegen. Dat weet ik nog wel van toen ik dat wilde gaan uitpluizen ergens begin 2014. Ondertussen weet ik wel dat de meeste van die mensen, of sites, het niet echt precies weten. Toch komen er veel dingen hetzelfde naar voren en er zit een hoop in maar echt hoe dat nou precies zit, dat weten ze niet. Vaak denken ze dat wel te weten maar als ik dat dan ga lezen, dan moet ik erom lachen. Leuk verzonnen hoor, maar nee, zo zit het niet.

Tot mijn grote verbazing, toen ik de Rulof boeken vond, stond het daar vol over tweelingzielen. Er zijn een paar boeken die er volledig over gaan. Ook over het ontstaan ervan wordt geschreven en aangezien dit kosmische informatie is, is het voor mij heilige informatie. Ik twijfel aan geen enkel woord en bovendien voelt het voor mij ook zo. En ik zou eigenlijk altijd mijn gevoel moeten volgens want ik heb het dan altijd bij het juiste eind. Heel vaak doe ik het niet, vooral wat mensen betreft omdat ik altijd op het goede hoop. Alleen gaat dat meestal totaal fout, dan blijkt later dat ik toch maar weer beter naar mijn gevoel had moeten luisteren. En vanaf nu ga ik dat dan ook echt doen. Dat scheelt. Soms wil je het niet zien maar je kan het maar beter wel zien. Oh ja, tweelingzielen. Hoe ontstond dat fenomeen?

Laat ik het voor hier niet al te ingewikkeld maken, daar zijn die 27 boeken van Rulof voor. Maar ik doe een simpele poging, ik laat wat dingen weg om het ook simpel te houden. Bij het ontstaan van de mensheid, had je miljarden en miljarden cellen en één zo’n cel had alles. Zowel de mannelijke als de vrouwelijke eigenschappen. En om te kunnen voortbestaan moet er worden voortgeplant. Daarom splitste die ene cel zich in een vrouwelijk en een mannelijke helft en kon er worden gezorgd voor nageslacht door te paren. Uiteraard zit er nog veel en veel meer aan vast maar dit is de turbo korte versie. Die andere helft, dat is die ene die bij jou hoort tot in de eeuwigheid.

Vele levens lang hebben we in harmonie samen geleefd maar hier, op deze aarde, werden we steeds bewuster van alles. En zo kwamen we ook tot het kwaad en uiteindelijk hebben we er zelf voor gezorgd dat we onze tweelingziel kwijtraakten. Pas als alles is ingelost en we hebben goedgemaakt wat we misdaan hebben, dan pas kunnen we weer samengevoegd worden. Dan pas kunnen we samen verder en ja, dat woord zegt het al, dan worden we zielsgelukkig. Door zo van elkaar gescheiden te worden, hebben we altijd dat gevoel dat we iets missen. Ons gevoel en ons onderbewustzijn weten hoe het zit. Soms komen we elkaar wel tegen en dan voel je iets maar je kunt het niet thuisbrengen. Of je hebt er niet eens erg in, dat kan ook. Of je bent kort samen maar je voelt dat dit niet kan. Dat komt omdat dat die oorzaak en gevolg nog niet zijn opgelost. Het is kosmische liefde en die moet je verdienen. Die krijg je niet zomaar.

Er is wel een uitzondering en dat is als ze samen voor een doel geboren worden. Dan zijn ze niet even oud hoor, of uit hetzelfde land, dat  kan in alle mogelijkheden zijn. Maar als ze dan samenkomen dan voelen ze dat ze voor elkaar bestemd zijn. Niets krijgt ze uit elkaar en ze hebben dan een taak om de mensheid te helpen. Daarom zijn de liefdesliedjes ontstaan en zijn er zoveel mensen op zoek naar hun andere helft. Maar ooit, dan ben je er voor altijd mee samen. Dat kán nog even duren. Wat er in die boeken staat, dat is heilige waarheid voor mij. Ik heb het hier wel erg kort door de bocht verteld hoor, er zit meer aan vast. Maar dat kan je in die boeken lezen, daar kan ik niets aan verbeteren.