23. jan, 2019

Twee jaar en 239 dagen zonder Sunshine

Gelukkig zat ik niet vol smart te wachten op Sandra gisteren. Ze was zo in de stress geschoten door die sneeuwval, dat ze totaal vergeten was dat ze haar agenda op zou komen halen. Ze woont ook in Brabant en dat is niet zo fijn rijden met zo’n sneeuwval dat alles wit wordt. Ze was vroeger naar huis gegaan om files voor te zijn en was haar agenda helemaal vergeten. Ik zat lekker te schilderen en had zoiets van, ik hoor het wel als er aangebeld wordt. Toen dat gebeurde was het de postbode. Hij had twee hele zware pakketten van Zoo plus voor me. Ik ben hem maar gaan helpen en daar was hij mee in zijn nopjes. Hij zat ingepakt als een Eskimo, koud had hij het vast niet. Hij vroeg me wat dat nou elke keer was. Elke paar weken weer zulke zware dozen. Ja, dat is wat je krijgt als je voor vier katten voer en kattenbaksteentjes moet hebben voor een maand.

Zijn ogen werden groot van verbazing. Zoveel?! Ja, het zijn er wel vier hoor, als dit voor één kat was geweest, dan was het pas echt erg. Volgens mij vond hij dit al erg genoeg. En het was nog niet alles, er is nog meer onderweg. Ik ben speciaal voor de pakketbezorgers, en ook een klein beetje voor mezelf, in gedeeltes gaan bestellen. Sinds Rainbow en Skylar erbij kwamen, was dat ook wel nodig. Ik kreeg zelf die grote dozen ook niet naar boven in ene keer. Dan maar in gedeeltes bestellen ook. Misschien moet ik het, zolang ik nog geen werk heb gevonden, ook maar per dag een keer bestellen. Zodat niet alles tegelijkertijd gebracht wordt en we nog moeten sjouwen en slepen? Nou ja, het ging wel hoor, het was alleen een beetje zwaar. Ik heb me wel vermaakt en het is dat ik de foto voor mijn blog al klaar had, anders was ik zelf misschien Sandra wel vergeten.

Zit ik gisteren nog zo vol lof te vertellen over Picnic, krijg ik vandaag een mail dat mijn bestelling gewoon totaal niet doorgaat. Alles hebben ze afgelast, ik krijg mijn geld van de week wel terug. Daar werd ik nou niet echt vrolijk van. In de mail gooiden ze het op de leveranciers, die zouden het misschien niet redden. Maar mijn bestelling stond voor vanavond laat pas gepland. Breng dan wat je wel hebt en breng de rest na of zo? Ik maak me niet druk hoor, niet om mezelf. Maar wel voor de oudere mensen die slecht ter been zijn. Je rekent op zoiets en dan zit je opeens zonder boodschappen. Of, wat ook kan, je betaalt vooraf bij Picnic maar nu gaat het niet door. Het was je laatste geld en nu komen ze niet. Je hebt opeens geen eten in huis maar bovendien heb je ook geen geld om boodschappen te halen! Want je krijgt het wel terug, maar van de week een keer. Dat vind ik niet kunnen. Want al zit ik nu niet meer zo, ik heb wel zo gezeten. Dan weet je echt niet wat je doen moet, geloof me.

Ik begrijp het wel hoor, geloof me. Ik ben niet voor niets zoveel jaar planner geweest. Als de busjes niet in de zijstraten konden komen, daar waar niet werd gestrooid, dan hadden we ook klanten die ons niet geloofden. U kunt bij mij in de straat echt wel rijden hoor, ik begrijp dit niet. Vooral voor de busjes was het dan levensgevaarlijk. Dat er dingen verstoord raken, door de sneeuw, dat kan ik dan ook zeker wel begrijpen. Het zijn dan ook nog eens van die elektrische karretjes, daar zal ook geweldig veel mis mee kunnen gaan. Ik kan gelukkig zelf nog naar de winkel en dat heb ik ook gedaan. Maar er zijn mensen die dat niet kunnen en die zitten mooi. Ook die mensen die centen tekort komen aan het einde van de maand, kunnen erdoor omhoog komen te zitten. Daar moet je voor zorgen dat het eigenlijk vandaag alweer op de rekening staat.

Ik vond het helemaal niet erg om naar buiten te moeten. Mijn opruim manie is voor veel dingen goed geweest. Zo vond ik ook weer een stel thermo leggings! Nou ja, ik was me van hun bestaan niet eens meer bewust! En dat de dag voordat het ging sneeuwen! Als dat geen welkome verrassing is, dan weet ik het ook niet meer. Die heb ik mooi aangetrokken vanmorgen. Ze zitten nog lekker ook en ze zijn heerlijk warm gevoerd. Daarna heb ik ook nog mijn bonte beenwarmers over mijn laarzen heen getrokken. Ik was er wel klaar voor, kom maar op met die sneeuw. Op sommige stukken was het spekglad maar daar liep ik voorzichtig. Ik ben mijn medicijn op gaan halen en doorgelopen naar de winkels. Mijn boodschappen zijn in elk geval binnen en ik heb heerlijk genoten van een stukje lopen in de zon. Dat is toch zo heerlijk als het dan vriest en de zon schijnt. Heerlijk was het buiten. Het is dat mijn tas zo zwaar was, anders was ik nog een stuk verder gelopen.

De cits willen ook steeds het balkon op. Het is dan ook echt lekker maar ja, als ik die deur open laat, dan gaat de verwarming weer zo loeien. Ze hebben ook altijd van die rare gewoontes. Niet alleen met het balkon hoor. De laatste tijd is het altijd zo’n zooitje waar ze eten. Ik maar denken, hoe zou dat nou komen. Afgelopen week heb ik het kunnen zien. Ze hengelen namelijk met hun pootje in de etensbak en zo blijft er wat voedsel aan hun nagels hangen. Dit likken ze er dan af waarna ze dit proces herhalen. Er valt vaak genoeg iets van het pootje en voilà, daar zit hem dus de kneep. Rare jongens. En ik maar schoonmaken! En dan die krabpaal waar ze maar niet in gaan. Ik heb hem nu een slag gedraaid. Zo staat hij lang zo gunstig niet voor mij en mijn huis. Alleen nu gaat Moonlight er opeens wel in. Ik heb hem gisteren zo gedraaid en ik merkte al gelijk verschil. Moonlight heeft afgelopen nacht bovenin geslapen en nu ligt hij ook weer in één van die mandjes.

Morgen weer een dagje schrijven en schilderen, vandaag was ik vrij. Ik werd alleen precies om zes uur wakker en zes uur zes gaat de wekker. Maar dat geeft niet, dat vind ik wel zo prettig. Heerlijk er vroeg uit, dan heb je wat aan je dag. Vroeger verklaarde ik mijn moeder voor gek maar ik ben nu ook zo geworden. Dus morgen ook weer zo lekker vroeg eruit. Dan even mijn ‘meelezers’ inzendingen gaan verwerken in de ochtend. Ik zal daar wel langer over doen maar na het lopen, als het weer zo prachtig weer is, wil ik toch even mijn spullen verder af schilderen. Ik kan niet wachten tot ik ermee klaar ben. Als het leuk wordt dan doe ik erna mijn magazine-bak en het kastje op de gang ook in diezelfde stijl. Dan is Kim aan de beurt, en daarna ga ik lente dingen maken. Ik heb het maar druk zo!