29. jan, 2019

Twee jaar en 245 dagen zonder Sunshine

Ik heb de hele dag zitten schrijven. Ik ga ook van het ene uiterste naar het andere. Hele dagen schilderen en dan weer hele dagen schrijven. Ik moet toch een keer ergens die gulden middenweg vinden. Misschien komt het ook door dat rare tijdbesef van mij. Als ik een ochtend heb zitten schrijven, dan heb ik het idee dat ik nog niks gedaan heb. En ik typ aardig snel. Maar zo’n hele dag is ook niet helemaal goed. Mijn hele lijf is aan het protesteren. Maar goed, dan moet je nog een blog schrijven ook. Het neemt verdorie ook allemaal zoveel tijd in beslag. Dat schilderen ook maar daar heb je nog meer rommel van. En gedoe met de verf, je pakt teveel en dat moeten weggooien is zonde. Dat kost teveel.

Schrijven heb je alleen een pc en je vingers voor nodig. Maar toch, daar moet je ook weer over nadenken, wat wel, wat niet. En het kost op zijn eigen manier toch ook wel flinke inspanning en zelfdiscipline zoals ik het nu aan het doen ben. Bovendien, vanmiddag kon ik toch niet weg want ik zou een pakketje krijgen. Nog steeds ondertussen. Er is iets raars mee aan de hand, met de track & trace of met het pakketje, zover ben ik nog niet. Het zou voor vijven bezorgd moeten worden. Normaal gezien zie je dan dat het in het sorteerproces zit en komt het bij het sorteercentrum. Daarna zie je dan ergens dat de bezorger onderweg is en dan kan je het ook nog zien, als het is bezorgd.

Maar dit keer blijft er bij dit pakketje staan, dat hij verwacht wordt maar nog niet in het sorteerproces zit.  Ze hebben nu nog geen tien minuten meer, ik ben bang dat ze dat niet gaan redden. Raar is dat! Er gaat ergens iets mis. Het vervelende is ook dat ik nu ook niet zelf een andere tijd of plaats kan kiezen. Nou ja, we gaan het nog wel beleven. De snoepjes van de cits waren in de aanbieding en dan koop ik die direct. Daar zijn ze echt te duur voor. Dus het heeft geen haast, ze hebben nog. Anders was ik nu mooi de pineut geweest. Het moet ergens bij PostNL zitten. Hopelijk alleen maar digitaal en komt het pakketje gewoon. Zo niet, dan trekken we even aan de bel morgen.

Ik moet eerlijk zeggen, ik was het eigenlijk vergeten hoor. Ik wist het nog vaag dat ik het ergens had gezien of zo. Ik ben namelijk daarnet gewoon even naar RotterdamP gereden. Daar wilde ik eerst gisteren misschien heen maar dat dilemma werd door de zaak zelf opgelost. Ze hadden mijn tag blijkbaar wel gezien want ik kreeg antwoord dat ze dicht waren maar dat ik vandaag vanaf twaalf uur van harte welkom was. Ik moest daar wel om lachen, die keus hoefde ik niet meer te maken. Vandaag had ik opeens, wat zit ik toch te wachten? Straks is het te druk door de spits en morgen is er voorspeld dat er acht centimeter sneeuw gaat vallen. Hup, gaan.

Stom genoeg was ik dus dat hele pakketje vergeten en  hadden ze ermee voor de deur kunnen staan. Ik was wel zo terug hoor, daar niet voor. Maar pas toen ik boven binnenstapte, schoot mijn nog niet gearriveerde pakketje weer in mijn hoofd. En toen ik net ging kijken zag ik die rare melding. Nog maar zes minuten hebben ze nu. Nog steeds niets in het sorteerproces dus dat gaat niet gebeuren meer vandaag. Straks eens even kijken op mijn gsm wat de PostNL app zegt. Dat kan misschien schelen, weet ik veel. Zo niet, dan kijk ik morgen nog wel. Is er geen verandering dan bel ik ze even.

Gedoe allemaal ook, kreeg ik ook gisteren een mail van de Eneco dat mijn termijnbedrag automatisch verhoogd is alvast. Dat scheelt straks bij de eindafrekening in juli omdat alle prijzen zo omhoog gaan. Heel fijn hoor als je dan beseft dat je dan allang geen baan meer hebt. Of nou ja, wie weet heb ik voor juli allang een baan gevonden, kan ook. Je weet maar nooit hoe een koe een haas vangt. Met een hengel misschien wel? Ik moet me maar eens in gaan schrijven bij al die banensites, ik heb nu een pracht van een CV dus het kan. Het is een kwestie van doen en blijven doen, wat solliciteren betreft. En anders vraag ik het UWV om een omscholing of zo? Kan ook natuurlijk. Eerst maar even ‘normaal’ solliciteren, dan merken we wel wat voor weer het is in banenland.

Misschien kan ik in Amerika solliciteren bij mijn rolmodel? Mijn grote voorbeeld is jarig vandaag, solliciteren moet een andere keer! Oprah Winfrey is 65 geworden. Vroeger had ze met pensioen gemogen. Zo werkt het hier allang niet meer. Hoe het in Amerika werkt, weet ik helemaal niets van. Heel anders dan hier, dat wel. Nou heeft zij zoveel geld dat ze al jarenlang helemaal niet meer had hoeven werken. Zo zit ze niet in elkaar. Wat een wijze vrouw vind ik haar, echt een voorbeeld voor iedereen. Ook wat ze doet met haar geld, de dingen waar je in shows niet over hoort, laat zien dat zij echt een gouden hart heeft. Oprah staat als co-auteur op de achterflap van een tiental boeken, waarvan ‘Food, Health & Happiness’ ongetwijfeld de bekendste is. Het boek verbrak records bij de vleet en leverde Oprah een stevige duit in het zakje op. Al had ze die winst eigenlijk niet nodig om een fortuin te hebben. De vrouw heeft een geschatte netwaarde van meer dan 2 miljard euro. Ka-chinggggg.

Ze kan niet alleen schrijven hoor. In 1985 beleefde Oprah haar debuut op het witte doek. Ze vertolkte Sofia in de ‘The Color Purple’ en werd als actrice meteen genomineerd voor een Golden Globe en een Oscar, helaas zonder winst. Ze verzilverde ook nominaties voor haar werk in ‘Beloved’, ‘The Butler’, ‘Selma’ en ‘The Immortal Life of Henrietta Lacks’. Ze sprak ook stemmetjes in voor de films ‘Bee Movie’, ‘Charlotte’s Web’ en de Disney-film ‘The Princess and the Frog’. In 2018 was haar stem ook te horen in ‘The Handmaid’s Tale’ en ‘Crow: The Legend’. In datzelfde jaar speelde ze een hoofdrol in de geflopte film ‘Wrinkled In Time’. Binnenkort is de actrice ook te zien in de film ‘Terms of Endearment’ als Aurora Greenway. Dat wist ik nog niet allemaal. En ik wil al jaren the color Purple zien, helaas, het is er nog niet van gekomen.

Verder produceert ze van alles, en heeft ze ook nog een magazine, kortom, alles wat ze doet, doet ze goed. Was ik maar een heel klein beetje zoals zij, in alles. Ik ben een echte fan en bewonder haar mateloos. Toen ik haar een paar jaar geleden opeens weer op tv tegen kwam, besefte ik opeens hoe ik haar gemist had al die jaren. Heerlijk vond ik het om weer te kijken. Jammer genoeg vind ik haar nergens meer, op de tv hier in Europa in elk geval. Wie weet, komen die series nog eens op Netflix of zo? Ik wens haar dan ook een prachtige verjaardag, daar zal daar wel weer een flink feest van gemaakt worden! Happy Birthday Oprah, van een hele grote fan! Lang zal ze leven in de gloRIA!