31. jan, 2019

Twee jaar en 247 dagen zonder Sunshine

Het plan was om vroeg op te staan en weer of geen weer een heel stuk te gaan lopen. Maar dat is er niet van gekomen. Ik heb de hele nacht wakker gelegen met een behoorlijke maagpijn. Nou ja, wat is dat nou weer? Een paar weken geleden had ik dat ook steeds maar nu was dat even weggeweest. En je hebt het eerst niet eens in de gaten. Ik werd wakker omdat ik dacht dat ik pijn mijn rug had. Dat gebeurt wel eens en dan moet je je gewoon even uitrekken en strekken en dan kan je weer heerlijk verder slapen. Nu niet, nu voelde ik, hoe meer ik wakker werd, oh dat is mijn rug helemaal niet. Het is mijn maag! Raar is dat hè, dat het voelt alsof het je rug is. Het is een rare soort pijn vind ik, maagpijn. Het straalt uit naar andere plekken.

Ik heb van half drie tot half zes liggen draaien. Aurora kwam zich er ook mee bemoeien en ging op de meest onmogelijke manieren op of tegen me aan liggen. Diepe zucht. Toen de wekker ging om zes uur, was ik volgens mij net in slaap gevallen. Ik heb hem dan ook even laten snoozen. Tot twee keer toe zelfs en de rest van dat uur heb ik mijn wekker niet meer gehoord en pas tegen achten ongeveer, werd ik uit mezelf wakker. En ik voelde me alsof ik de hele nacht had doorgezakt of zo. De maagpijn was wel weg gelukkig maar ik was gewoon heel erg moe. Daar gingen mijn plannen voor vandaag. Tenminste, die om vroeg te gaan lopen. Mijn broer en schoonzus gingen naar een huis kijken, het was open dag daar. Daar had ik wel eventjes willen gaan kijken maar nu was ik daar én te laat én te moe voor.

Nou ja, genoeg te doen hier ook hoor. En dan kan vanmiddag Sandra toch haar agenda op komen halen. Morgen is het de eerste februari een aangezien de maanden februari en maart ontbreken in die andere, heeft ze hem nu echt nodig! Wel grappig eigenlijk. Of nou ja, zo grappig is dat eigenlijk niet. Als ik voortaan agenda’s koop, dan kijk ik ze snel even na. Dat verwacht je toch helemaal niet? Dat er gewoon twee maanden ontbreken? Daar heb ik dan ook helemaal niet naar gekeken. Na flink zoeken kon ik nog ergens een agenda vandaan halen, want zo een paar weken het nieuwe jaar in, zijn die al gelijk heel zeldzaam. Tenminste, waar ik geweest ben wel.

Gisteren heb ik ook nog even die schimmelmuur weer zwart gemaakt in de keuken. En ik zat me te bedenken, wat kan ik nu doen aan dat stuk muur in de huiskamer? En opeens zag ik het, die maak ik ook zwart. Dat is juist mooi! Het is maar een klein stukje muur, zwarte deur en deurpost ook en die valt dan mooi weg. Als je bouw- en klusprogramma’s kijkt, dan moet je weten dat zwart juist groter maakt. Ik moet eerlijk zeggen dat ik dat ook niet wist, ik vind het gewoon mooi. Er hangt dan naast het stukje muur aan de rechterkant zo’n mooi en dik, zwart fluweel gordijn. De rest van de muur is volledig raam. Helaas geen schuifpui, dat had tien keer beter geweest.  Die gordijnen ga ik dan ook gelijk even wassen. Die zijn zo groot en zwaar, dat ik ze per gordijn moet wassen. Die kunnen niet met zijn tweetjes in de wasmachine. Maar ik denk dat het iets gaat worden voor in het weekend.

Ik moet namelijk eerst zwarte muurverf gaan halen, die is op nu. En voor vandaag heb ik daar geen zin in. Ik heb meer dingetjes te doen en ik vind het al niet leuk dat het vanmorgen al in de soep liep. Ondertussen heb ik daar al aardig wat van gedaan. Inclusief de ramen in de huiskamer en de keuken. Ik ben en blijf goed bezig. Ik heb alles nu zo lekker opgeruimd en dan krijg je ook meer ruimte, of zo lijkt het wel in elk geval. Bovendien weet ik weer waar alles is. En dan vind ik het ook altijd zo leuk als alles bij elkaar bij elkaar past. Ik zag van de week ergens, dat iemand dan een eethoek koopt met 8 stoelen maar al die stoelen zijn verschillend. Oh dat vind ik me toch lelijk!  Bij mij moet dat bij elkaar passen. En zoals ik nu mijn eigen beschilderde spullen in mijn kastjes heb staan, dat vind ik dat echt heel mooi. Al zeg ik het zelf.

Wat verschillen we allemaal toch van elkaar. En dat is maar goed ook. Anders zou je wel een hele saaie wereld krijgen. Het is maar wat je mooi vindt en het is maar wat je leuk vindt. Daar kan niemand wat aan veranderen. Ik vind het wel een raar gezegde; ‘over smaak valt niet te twisten’. Toen ik klein was, en dat was in de tijd van de twist, dacht ik altijd dat ze een wedstrijdje gingen dansen of zo. Ondertussen weet ik wel beter maar vind ik ook dat je er wel degelijk over kunt twisten maar dan wint niemand het.

Ik ben blij met mijn bij elkaar passende spulletjes. Ik zou nooit met verschillende stoelen om een eethoek zitten, bewust dan. Ik heb ook periodes gehad dat ik ouwe rotzooi had hoor. En dan heb je soms geen keuze. Maar het zo kopen, dat bedoel ik, nee dat vind ik niets. Maar ieder het zijne gelukkig! Zo hebben we tenminste allemaal verschillende huizen. Leuk voor de afwisseling! Je zou maar bij iemand op visite gaan, en dan in dezelfde soort inrichting zitten. Van huis en meubels hè, niet het gekkenhuis hoor. Alhoewel, daar gaan we wel een beetje naartoe. Ik hoor al drie dagen op het nieuws dat mensen met burn-out klachten, steeds vaker voor komen. Nou, zorg maar dat je er wat mee gaat doen. Je wil niet weten wat je zal overkomen als je ermee blijft doorwerken. Zoals ik. Dat wil je je ergste vijand niet eens door laten maken.

Sandra heeft tenminste weer een normale agenda, zonder dat het jaar een stuk sneller voorbij gaat dan normaal. We hebben weer gezellig over van alles en nog wat bij gekletst en het was weer even gezellig. Ze kan nu in elk geval haar afspraken voor februari en maar noteren. Vanaf vandaag is ook zij niet meer werkzaam bij de RMC. Ze houden niemand over daar! We houden in elk geval contact. Vandaag heb ik mijn hele eerste hoofdstuk gecorrigeerd met alles van de meelezers. Morgen ga ik het tweede hoofdstuk klaar maken voor verzenden. Ik zit zelf nog steeds aan hoofdstuk zes te werken. Ik mag wel doorschrijven, anders loop ik straks achter! Moeilijker dan je denkt hoor, een boek proberen te schrijven. Ik kan maar één ding doen, mijn best. En dat doe ik!