1. feb, 2019

Twee jaar en 248 dagen zonder Sunshine

Gisteravond was het zelfs op het nieuws! Je moet gaan VAPEN! E-roken is de manier om van het roken af te komen. In Engeland is daar onderzoek naar gedaan en dat wordt nu gebruikt om dit kenbaar te maken. Ik ben wandelende reclame voor het E-roken! Ik ben in ene dag van het roken afgekomen. Ik heb bijna 50(!) jaar lang gedacht verslaafd te zijn aan die vieze sigaretten. Door de E-sigaret kwam ik erachter helemaal niet verslaafd te zijn. Je kan mij niet wijsmaken dat ik hier de enige mee ben. Er lopen er vast meer rond die daar achter gaan komen. Eigenwijs als ik ben, zou ik het zo ook nooit geloofd hebben. Het enige wat mensen nu veel tegenhoudt, en dat klopt voor mij ook, is dat ze niet goed weten hoe dat nou precies werkt!

Mijn advies is voor die mensen, ga naar een zaakje als RotterdamP. Zoek anders iets bij je in de buurt, zo’n dampzaak vind je tegenwoordig op veel plaatsen. Ze zijn daar allemaal wel bereid om je te helpen  en dingen uit te leggen. Het is een trial & error gebeuren hoor. In het begin snapte ik ook geen jota van wat ik nou allemaal aan het doen was. Maar al doende leert men en ik durf me ondertussen een middelmatig ervaren damper te noemen. Ik zou ook nooit geloofd hebben, eind juli nog niet eens, dat ik ooit zou stoppen met roken. Dat was ik helemaal niet van plan, nooit! Ik vond het gewoon lekker, klaar en niet zeuren allemaal. En als je dan, na dat ene dagje dampen omdat je broer zo’n ding voor je gekocht hebt, opeens niet meer roken wilt, dan is dat best bijzonder.

Dus mensen, rokers dan eigenlijk, kijk allemaal naar de herhaling van het journaal van gisteren. Ren dan naar een dampshop en laat je voorlichten. Ja, je moet even wat dingen aanschaffen maar ja, dat ga je besparen in shag en sigaretten. Ik ben in augustus gestopt. In het begin dampte ik hier het huis in een laag rook. Ondertussen damp ik ook haast niet meer. Ik had al binnen een maand geen nicotine meer in mijn vloeistof. Nu is het dat ik af en toe iets heb van, oh ja, ik ga even een pufje nemen. Dat is de trend van de laatste vier weken, ik damp dus ook al bijna niet meer.  Het zal echt niet voor iedereen zijn. Mijn broer en schoonzus roken er ook nog steeds bij. Ze zijn wel van twee pakjes per dag naar een  paar sigaretten gegaan. Je kan zeggen wat je wilt maar je longen zijn daar ook zeer dankbaar voor.

Jeetje zeg, wat een reclame maak ik. Ik zou ervoor betaald moeten worden maar dat word ik echt niet hoor. Het is gewoon een feit. Ik ben er namelijk nog steeds enorm verbaasd door, dat ik niet meer rook. Echt een bizar feit en je zou het me voor geen goud in de wereld hebben kunnen laten geloven, dat ik ooit zou stoppen met roken. Dat was ik zo niet van plan. En ik vond ex rokers altijd zo vervelend en zeiken over dat het stinkt. Ik durf het bijna niet te zeggen maar het meurt als de hel! Bah, wat vies! Ik probeer er niet aan toe te geven hoor. Als roker vond ik dat soort opmerkingen ook reten irritant. Maar dat neemt niet weg dat ik stiekem een klein beetje kokhals als er iemand rookt of er een roker langs me loopt. Maar ik probeer het niet te laten zien.

Dan hadden ze van Vertellis weer een mail gestuurd vandaag. Met de wekelijkse geluks-vraag. Dit keer was het; noem eens drie dingen van de afgelopen week waar je dankbaar voor bent? Ik verval dan in herhaling maar ik zit er al met eentje extra want ik ben enorm dankbaar voor alle vier mijn cits. Ik zal het mezelf niet te makkelijk maken, die zal ik dan maar tellen als één. Ik maak er dan van, ik ben dankbaar voor mijn katten. Ik vertel al zo vaak wat voor streken en liefs ze altijd uithalen, dat hoef ik vast niet meer uit te leggen hier. Dat lijkt me wel duidelijk. Eigenlijk ga ik voor de liefde, de liefde voor mijn cits in dit geval. Dat kan nooit stuk en ja, daar ben ik héél erg dankbaar voor.

Daarom stellen ze ook deze vraag. Want het is een feit dat je van dankbaarheid gelukkiger wordt. Eigenlijk staat dat al in de bijbel zelfs, geloof ik. Niet dat je alles moet geloven wat er in de bijbel staat hoor, dat boek is vrij achterhaald. Maar er staan genoeg dingen in die wel kloppen en ‘tel je zegeningen’ is er daar zeker één van. Als je elke week, of zelfs elke dag, opnoemt waar je op dat moment dankbaar voor bent, dan wordt je daar ook echt gelukkiger van. Probeer het maar eens uit als je mij niet gelooft. Anders doe je het lekker niet, dat maakt mij helemaal niets uit. Maar waar ben ik dan nog meer dankbaar voor deze week, nu niet alle vier mijn katten individueel een reden mogen zijn van mezelf?

Voor mijn dochter, sowieso in het algemeen al, ik ben heel blij dat ik in dit leven haar moeder mag zijn. Ik ben heel dankbaar voor de diepe liefde die er tussen ons is, ook al bitchen we wel eens tegen elkaar. Niets en niemand kan dit stuk krijgen. Zij heeft mij met recht geleerd wat het is om onvoorwaardelijk lief te hebben. Dat is op zich al iets om dankbaar voor te zijn. Maar deze week ben ik extra dankbaar omdat ze een keer naar me luistert en daardoor naar haar eigen lijf luistert. Dat is erg nodig want anders komt ze straks net zo te zitten als ik vorig jaar en geloof me, dat gun ik mijn ergste vijand niet en al helemaal mijn eigen kind niet. Ze had vroeger zo naar me moeten luisteren! Ik hoor haar al mopperen op me, als ze dit leest. Je moeder heeft gewoon altijd gelijk Kim, zelfs als ze het niet heeft!

En als laatste ben ik dankbaar voor die lieve gids die ik heb in de andere wereld. Die altijd voor me uitkijkt en over me waakt. Die me heel veel seintjes geeft, als er dingen niet kloppen maar waar ik dan heel eigenwijs niet naar luister. Dat ik achteraf dan altijd moet denken, ik wist het verdorie en ik luister weer eens niet naar mijn gevoel! De afgelopen twee dagen wat dingen meegemaakt met een persoon, die echt niet goed in elkaar zit. Ik kreeg dit direct door maar dan wil ik iemand niet tekort doen. Als ik nou maar eens een keer zou luisteren, had ik me niet zo hoeven te irriteren aan die persoon. Dan had ik hem direct geblokkeerd. Nee, ik wil te graag het goede in iemand zien. Een nobel streven hoor maar dan moet het er ook zitten natuurlijk. Maar mijn gids, de lieverd, blijft me met dat gevoel van binnen om mijn oren slaan. En ik heb besloten er voortaan altijd naar te luisteren want hij, of zij, heeft me nog nooit verkeerd gestuurd.

Dat ik zelf niet luister, is mijn eigen schuld en dat wil ik niet meer. Ik vind het altijd moeilijk, ben bang dat ik het er zelf bij verzin of zo. Maar toch, het zit er altijd, ik wéét het dan al eigenlijk maar ik wil mensen toch een kans geven. En dan loop je er weer tegenaan dat ze dat niet waard zijn. Energie die verspild is, ja toch? Ik beloof in elk geval dat ik mijn best zal doen op mijn gids, mijn gevoel te vertrouwen. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan maar ik ben erg goed in mijn best doen. En meer dan dat, kan ik niet doen! Als het me lukt, dan scheelt het me heel veel gedoe, dat ik een ding dat zeker is. Maar dan moet ik wel goed luisteren, niet mijn sterkste kant, moet ik eerlijk toegeven. Daar weet mijn moeder alles van! Ik dacht direct, toen ik dit schreef; ‘uh oh, ik zie nu vast ergens een 13!’ Kijk ik, heb ik in totaal, met een aantal andere aantekeningen onder deze tekst, 1962 woorden!! Dat is mijn geboortejaar en mijn moeders manier van zeggen; ‘typisch Ria’! Bedankt hoor ma! (Nóg iets waar ik dankbaar voor ben   )

Nog iets, de leuke Pasen/lente dingen die ik ga maken! Links is het vaasje of kandelaartje, dat ik voor Kim heb gemaakt. Rechts zet ik straks op Ria’s Art Corner. Met haasje dit keer, er komen nog meer lentediertjes aan in andere kandelaartjes of vaasjes, wat je wilt. Je kan er een kaarsje bij doen, of van die kleine lichtjes. Of je doet er water in, heb je een onderwater haasje en zet je er leuke lentebloemetjes in! Ik zeg LEUK! Kim is er blij mee, ik dat zij blij is, zo werkt dat. En het is weer weekend!