14. feb, 2019

Twee jaar en 261 dagen zonder Sunshine

Hopelijk gaat het straks met wat minder frustratie, daar bij het UWV. Van diverse mensen had ik al gehoord, je moet gewoon een afspraak maken. Dat is veel fijner, zien ze ook met wie ze te doen hebben en kan je rechtstreeks op vragen antwoord krijgen. Dan kan je ook gelijk aangeven dat je best omgeschoold wilt worden naar een richting waar veel vacatures in zijn op dit moment. Ik noem maar even, onderwijs. Ik kan best goed dingen uitleggen en iets met taal, hartstikke leuk. Dus ja, ik vond dat wel een goed idee. Ik bellen naar het UWV vanmorgen, vlak na achten.

De dame was uiterst vriendelijk maar kon niet veel voor me doen. Aanvragen is altijd digitaal, iets wat ik nog steeds echt bizar en belachelijk vind. Het kan pas een week voor je echt werkeloos bent, in mijn geval is dat per 1 maart en dan moet je vier weken wachten of je wel of niet goedgekeurd bent . Dus ja, als je geen centjes op je rekening hebt, dan raak je in de problemen. Ik heb al gehoord dat je voor de tiende van elke maand, mits je de uitkering toegewezen krijgt, dan wel je geld binnen krijgt. Ik kreeg bij de RMC altijd op de 21e betaald. Toen leuk en prettig zo vroeg in de maand, nu opeens gedegradeerd tot lastig. Ik moet dus extra dingen van mijn laatste salaris betalen, dingen die tussen de 21e en de 10e van de volgende maand vallen. Zo dan. Dat is best veel want daar zit dan ook twee keer huur, zorg en dat soort hoge vaste lasten bij in, op deze manier. Niet zo prettig dus. Ze betalen ook pas achteraf. Dus je geld van maart, krijg je in april, moet ik ook goed incalculeren. Het wordt een heel geregel voor mezelf, licht autistisch als ik daarin ben.

Het bedrag wordt bij mij een hele berg minder want ik had ook onregelmatigheidstoeslag bij mijn salaris en dat valt sowieso weg. Maar op mijn vraag om een afspraak, verwees ze me terug naar “mijn werkmap”. Daar moest ik ook digitale stappen voor nemen. Ik zou daar wel naar gaan zoeken dan. Met schuim op mijn lippen belde ik Kim, ik moest even mijn stoom afblazen hoor. Wat een doolhof! Ik had het nog steeds niet gevonden en ik had al zoveel aangeklikt, ik werd er bijna wanhopig van. Ik ben zelf heel georganiseerd en ik vind het niet logisch zoals ze die site hebben gemaakt. Arme mensen die nooit online komen. Die worden pas echt gek! Ik hing Kim op, nou ja, de telefoon dan. Ik ging maar weer bellen. Ondertussen is het daar blijkbaar veel drukker geworden en moest ik lang wachten. En ja hoor, ik vond het zowaar. Wel voor niks want dát kan pas als je al daadwerkelijk de uitkering hebt. Zucht.

Dat wordt dan ook maar allemaal verschoven. Echt hoor, wat raar en hoe frustrerend. Ik zat, toen Kim klein was, in de bijstand. Ik heb op eigen initiatief, toen Kim naar school kon, een baan gezocht en toen ik die vond, liep het al in de soep. Ook toen, geen mogelijkheid tot sparen gehad, logisch, bijstand is geen vetpot. Maar ze zouden me dan geen geld geven die maand, want ik had een baan. Het was december en ik werd zo boos. Ik zei, dan zeg ik de baan wel af, ik ga niet zonder eten en drinken zitten in deze feestmaand. Klaar. Toen hebben ze me mijn ‘vakantiegeld’ gegeven, zodat ik toch de maand kon rondkomen. Bizar toch, met al die profiteurs die niks willen, word je nog gestraft ook, als je uit jezelf gaat werken. Ze zouden je verdorie een maand extra moeten geven, zodat je een nette outfit kan kopen! Het blijft een kromme wereld, wat dit soort dingen betreft.

Wat ik al zei, ik heb mazzel hoor met mijn oprotpremie. Ik ben van plan daar die 1e maand mezelf salaris van te geven. Dat wat ik dan van de UWV krijg, dat heb ik dan ondertussen binnen en loop ik niet achter het verhaal aan. Dan heb je een maand speling want ik ben bang, dat als je straks een baan vindt, dat je dan ook weer tegen zoiets, als wat ik toen meemaakte, aan zal lopen. Om mezelf maak ik me niet eens druk. Het is meer dat ik weet dat er mensen zijn, die er wel door de ellende in gaan. Ik snap niet dat ze daar niet over nadenken. Blijkbaar maakt het niemand wat uit, als ze mensen de ellende in helpen. Mij wel maar ja, ik heb er niets te zeggen helaas. Ik zou de hele boel omgooien. En nee, mensen die willen profiteren zouden van mij ook niet vrolijk worden. Maar het zou wel eerlijker gaan voor hen die wel willen. Nou maar weer even iets anders, genoeg frustratie voor vandaag.

Het is natuurlijk Valentijn vandaag. Ikzelf vind dat commerciële rotzooi en dat is niet omdat ik single ben hoor. Wat ik wel hilarisch vond, is dat er gisteren op het nieuws was, dat je jouw relatie vandaag kon laten verbreken via het anti Valentijns-platform Pleurop. Ik lag dubbel! Je kan verlepte bloemen sturen, of een Eau de Vinaigre of Eau de Poisson (vis) en een stom gedicht of brief sturen naar je toekomstige ex. Stomme Johan, rozen zijn rood, viooltjes zijn blauw, als ik iets vies vind dan denk ik aan jou… Zoiets. Echt ik kon niet meer bijkomen! Ze maken het voor je uit ook. En ze geven een Afterparty, waar je misschien je nieuwe ex wel kunt ontmoeten. Echt hoor, zo grappig! Kijk zelf maar, klik hier  .

Mijn dochter daarentegen, heeft zoiets leuks voor haar hubby gedaan! Ze heeft weer zo’n heerlijk en prachtige taart gebakken, als eerste. Maar ze heeft ook een schattig boekje gemaakt voor hem. Met alle dingen die ze leuk vindt aan en met hem. Met tekeningetjes erbij van poppetjes, die een klein beetje op hun lijken. Zo leuk! Ik kan dan genieten omdat ik weet dat die twee nog steeds zo gek op elkaar zijn, dat ze nog dit soort dingen doen. Dat geldt voor hun allebei. En dan vind ik het toch een klein beetje leuk. Voor hun wel. Ik heb er hier een paar bladzijden bij mogen doen van haar. Ik ga ze niet allemaal plaatsen maar wat dat betreft kon ik erg moeilijk kiezen. Ze waren stuk voor stuk leuk en ik weet wel zeker dat hij er blij mee zal zijn. Ze heeft in elk geval haar best gedaan om met iets origineels te komen. Dat vond ik zo leuk!

Ik ben zelf niet zo’n romanticus maar toch, als je een partner hebt, die je laat weten dat hij of zij je waardeert, dan is dat altijd leuk. Alleen vind ik, net zoals met Moederdag of Vaderdag, dat moet je niet alleen op die ene dag in het jaar doen. Daar worden alleen de chocolatiers, bloemisten en dat soort zaken rijker van. Doe het een maand eerder of later of zo, dan moet je zien hoeveel alles scheelt in prijs. Daarom vind ik het niets, maar de liefde zelf, ja die is en blijft prachtig! Zomaar opeens een bosje prachtige bloemen krijgen, dat vindt toch iedereen leuk? Of gewoon een klein kaartje, het gaat om het gebaar. Doe gewoon eens iets liefs voor iemand, zomaar, spontaan. Dat voelt voor jezelf erg leuk maar zeker ook voor degene die het ontvangt. Dat is pas echt een win win situatie!