18. feb, 2019

Twee jaar en 265 dagen zonder Sunshine

Zo hee, ik moest even naar het postkantoor, pakjes op de post doen én mijn cursus materiaal ophalen. Buiten het feit dat ik al een dagtaak had aan het inpakken van breekbaar materiaal, was de tocht naar het postagentschap, die kantoren bestaan al lang niet meer, ook een aardige onderneming. Goed, daar heb ik ook weer van geleerd. Ik heb namelijk gewacht tot ik de 4e bestelling ook klaar had. Ik dacht, naïef, dan kan ik dat allemaal in ene keer door doen. Ja, maar dan moet je dat ook allemaal mee slepen in die ene keer. Zo groot was alles niet maar als je het dan helemaal in de bubbels inpakt en dan ook nog eens papieren er omheen dan krijg je het niet in een klein doosje. Het is allemaal van glas en het meeste moet nog naar het buitenland ook. Hopelijk heb ik het goed genoeg ingepakt en blijft alles heel!

Ik was al moe voor ik naar buiten ging. De katten hebben natuurlijk ook de dozen tachtig keer moeten inspecteren. Vooral de lege dozen, daar moest ik ze elke keer uitjagen. Als er kattenharen in zitten, begrijpen de ontvangers gelijk waarom ik alles onderteken met kattenpootjes erbij. Mijn doeken maken ze ook wel eens gaatjes in en over dit soort dingen, zoals met de dozen, had ik niet eens over nagedacht maar ja, ook daar krijg je kattensporen bij. Zo komt er ook wel eens een haartje in de natte verf, als ze erover heen galopperen bijvoorbeeld. Of gewoon een zwevend exemplaar. Als ik die te laat zie en de verf is al droog dan krijg je dat erbij. Gratis hoor, ik reken niets extra of zo. Vandaar de pootjes bij mijn naam. Ik had dat al snel door, ik kan ze niet wegdenken.

Aurora lag gisteren weer heerlijk de diva uit te hangen in mijn armen. Oh ze kan zo draaien en zoeken naar het juiste plekje voor die avond. Ze weet ze wel steeds sneller te vinden, dat dan weer wel. Maar als ze dan eenmaal ligt, dan heeft ze flink de P in als ik eens een keer naar het toilet moet of een slokje wil pakken. Om haar tegemoet te komen, heb ik al alles op het kastje verzameld naast me, zo kan ik drinken pakken of mijn gsm, zonder de diva te storen in haar ligmomentje. Maar het toilet of een leeg glas, die winnen het toch van haar hoor. En dan is de diva boos. Ook als ik krampjes krijg ergens, en wil gaan verzitten, dan kijkt ze me aan alsof ik dat nu echt nooit meer moet doen want anders…

Maar ze is nog veel erger met hoe ik haar dan vast heb. Ze ligt het liefst zo in mijn arm, dat ik geen kant op kan. Soms wil ze dan ook uitgebreid geaaid worden, vooral onder haar kinnetje is een favoriet plekje. Dit laat ze dan ook van te voren zien door haar koppie zo ver mogelijk naar achteren te houden, zodat ik dan vanzelf het gewenste plekje in het vizier krijg. Als ik dan zo bezig ben met het de diva naar haar zin te maken, kan ze ook opeens de kolder in haar kopje krijgen en dan is ze het opeens beu. Vorig jaar beet ze me dan opeens maar ze vindt het niet prettig om uit mijn gratie te zijn. Daarom doet ze dat nu niet meer. Wel geeft ze een chagrijnige grauw en trapt ze even met haar achterpoten. Ze springt dan zelf weg en gaat me een stuk verderop boos aan zitten kijken. Ik ben de boosdoener want ik kriebelde net iets te veel of te weinig. Weet ik veel wat, maar ik heb het gedaan. Diva’s hè…

Ik zal er een foto bijdoen van gisteravond. Moet je zien hoe ze op het randje van de bank ligt! Het is niks maar soms glijdt ze er dan af, als ze nog meer op scherp ligt, en dan slaat ze twintig van haar nageltjes in mijn zachte vlees. En dat doet zeer en als het onverwachts gebeurt, dan kan ik wel eens een gil slaken. Dan vliegen zowel zij als de anderen door de lucht en dan mag ik in mijn handjes knijpen als één van de andere drie dan niet op een deel van mijn lijf ligt. Anders zitten die nageltjes er dan ook weer in. Ik zie er uit als een echt kattenvrouwtje wat dat betreft. Onder de krassen. Alleen kattenvrouwtje klinkt weer zo verkeerd, alsof ik een gebogen lopende tachtig plusser ben. Maar dat was vroeger zo, tegenwoordig niet meer hoor, vind ik toch.

Vroeger was het niet zo leuk om een “kattenvrouwtje” genoemd te worden. Vaak ging het hierbij om een vrijgezelle vrouw met een huis vol katten. Toch blijkt dat er meer dan genoeg redenen zijn om het idee dat je een kattenvrouwtje (of -mannetje) bent, helemaal te omarmen. Waar komt die uitdrukking überhaupt vandaan? Volgens NBC News: “Naast middeleeuwse hysterie over heksen en hun kleine zwarte handlangers, komt een gedeelte van de angst misschien ook wel uit het feit dat toxoplasmose — een infectie die werd veroorzaakt door een parasiet die voorkomt in kattenuitwerpselen (en in vlees wat niet helemaal gaar was en besmet water) – ervoor zorgden dat mensen hun verstand verloren. Mensen zoals kattenvrouwtjes. Gelukkig vond recent onderzoek in de journal Psychological Medicine geen verband tussen het hebben van een kat en enige psychose op latere leeftijd.

“De Centers for Disease Control schatten dat meer dan 60 miljoen mensen in de VS geïnfecteerd zijn geweest door de toxoplasmose parasiet via welke manier dan ook, inclusief door katten,” zegt David Haworth, doctor in diergeneeskunde en voorzitter van PetSmart Charities, “maar weinig mensen vertonen ook daadwerkelijk symptomen aangezien het immuunsysteem van een gezond persoon er meestal voor zorgt dat deze parasiet niet tot ziekte leidt.” Het blijkt zelfs dat katten in ons leven het tegenovergestelde effect hebben. Het lijkt erop dat ze onze gezondheid juist verbeteren.”

Vorige keer had ik al zo’n lijst van voordelen, als je katten hebt, geplaatst. Maar die gelden hier ook weer bij natuurlijk. Waaronder ‘kattenliefhebbers zijn slim en gevoelig’ er eentje van was. Je wordt misschien niet slimmer als je een kat aanschaft maar toch, vele intelligente mensen verkiezen een kat boven een hond en dat is toch een win voor kattenliefhebbers. Ook houden ze je hart gezond, dat was er ook eentje. Voor een onderzoek wat in 2008 werd gepubliceerd door het Stroke Instituut van de Universiteit van Minnesota, volgden onderzoekers bijna 4500 mensen, van wie 3 van de 5 mensen al 10 jaar een kat had. Ze concludeerden dat de kans dat katteneigenaren overleden aan een hartaanval 30% minder was dan bij mensen die geen kat hadden. Een vervolgonderzoek wat een jaar later werd gepubliceerd bevestigde dat het minder waarschijnlijk was dat katteneigenaren overleden aan welke hart- en vaataandoening ook, zoals een beroerte. Dat is toch wel iets!

De frequentie van hun spinnen is ook helend. Dat werkt er ook aan mee. Volgens MNN heeft onderzoek uitgewezen dat katten beter zijn in het verminderen van stress en verlagen van bloeddruk dan welk ander huisdier ook. De frequentie van hun spinnen heeft medische voordelen voor zowel de katten zelf als voor hun eigenaren. Volgens Scientific American: “Wetenschappers hebben aangetoond dat katten spinnen door hun laryngaal en middenrifspieren steeds een beetje aan te spannen. Katten spinnen tijdens het in- en uitademen, wat leidt tot een regelmatig patroon en frequentie tussen 25 en 150 Hertz. Verschillende onderzoekers hebben uitgewezen dat geluidsfrequenties binnen dit bereik botdichtheid kunnen verbeteren en genezing kunnen bevorderen.” Ik bedoel maar!

Dat ze je aan het lachen maken, bewijzen mijn vele blogs wel, die hier iets over melden. Ik lig vaak genoeg compleet dubbel door hun streken en capriolen. Er komt regelmatig meer onderzoek naar boven waarin de positieve effecten van lachen op je gezondheid naar voren komen. Zo wees één studie uit dat als je 20 minuten naar grappige video’s krijgt, dit een aanzienlijk effect heeft op het niveau stresshormoon dat je in je lichaam hebt, cortisol. Mensen gingen er ook beter door presteren op een geheugentest. Een andere studie wees uit dat een gevoel voor humor je kan beschermen tegen hartaandoeningen.

Als je ooit tijd hebt doorgebracht hebt op YouTube – of een kat hebt (gehad) – weet je hoe hilarisch katten kunnen zijn. Dus de volgende keer dat ze een sprong wagen en die missen, weet dan dat ze hierdoor je leven verlengen – en de kwaliteit verbeteren. Ik lach wat af om mijn gekkies hier. Ik ga hier morgen weer over door, anders wordt dit wel een hele lange blog. Maar ik vind dat wel heel leuk om te doen natuurlijk. Ik vind het ook bijzonder hoe katten zijn en wat ze voor je doen. Buiten alle andere dieren waar ik van hou, zijn katten toch wel heel erg speciaal! Kattenvrouwtjes ook trouwens :-p