2. mrt, 2019

Twee jaar en 277 dagen zonder Sunshine

Mijn rare tijdsbesef doet me nu al alles willen regelen voor die Swan Market. Dat het pas eind oktober is, maakt me dan niet uit. Ik wil dan wel alles al geregeld hebben. Rare afwijking is dat toch en mijn dochter heeft hem ook. Maar goed, ik zal het ermee moeten doen. Maar buiten het feit dat ik dan toch wel een voorraadje moet hebben die verkocht kan worden daar, moeten er nog meer dingen gebeuren. Als ik straks mijn certificering heb, dan moeten er ook nieuwe visitekaartjes gemaakt worden. Maar er moeten ook formulieren gemaakt worden, prijslijsten zijn ook geen overbodige luxe. Kaartjes of stickers met prijs van het kunstwerkje maar dan zo dat je het niet beschadigen zal.

Gisteren heb ik mijn portfolio 2018 met canvassen gemaakt én uitgeprint. Ik heb een goeie printer hoor maar de kleuren zoals ze horen te zijn wordt vooral na een pagina of twintig stukken minder. Nu ga ik maar met een programma een aantal foto’s bij elkaar doen. Zo heb ik minder bladen nodig. Vooral het glaswerk is ontzettend veel en vier items op een bladzijde scheelt dan weer. Kortom, best veel werk zo. Ik ga er vanuit dat ik het certificaat gewoon haal, en dan komt dat ook op mijn nieuwe visitekaartje te staan. Bovendien kan ik dan ook folders maken voor workshops en paint party’s. Dat kan met een klein groepje hier. Ik denk hooguit vier mensen, als ik het stretch dan vijf is nog te doen. Al kan zo’n paint party ook bij de klant thuis. Als het niet al te ver weg is natuurlijk. En workshops geven kan ook natuurlijk. Maar dat doe je meestal bij bedrijven of op beurzen.

Lessen of een paint party, dat lijkt me erg leuk. Maar dan moet ik eerst wel een aantal lessen gaan voorbereiden ook. Wat wil je ze laten maken en geef die mensen dan de keus uit canvas, hout, glas of zoiets, waar ze het ontwerp op kunnen maken. Die mensen gaan dan in elk geval met een leuk item weer naar huis. En als je het gezellig en leuk maakt, dan krijg je daar ook mond tot mond reclame over. Het ligt er allemaal maar aan hoeveel tijd ik daarvoor ga hebben. Hoe snel heb ik weer een baan? Maar gaat zoiets een eigen vaart nemen, dan kan ik altijd proberen minder te gaan werken bijvoorbeeld. Maar een onzeker inkomen door de ene keer tien en de andere keer geen workshop of les of wat dan ook, nee, daar ben ik te oud voor geworden en heb ik net even teveel mondje te voeren die alleen maar erg dure dingen lusten.

Echt hoor! Ik zag vorige keer een nieuwe smaak in het assortiment van hun verrekte dure snoepjes. Zalm, heel weinig en het duurste van alle smaken. Toch dacht ik, oh leuk, dat ga ik eens proberen. Het zijn blijkbaar erg luchtige snoepjes want de pot zat voller dan normaal met de andere smaken waar meer van in de pot zit. Ik geef ze de nieuwe smaak, nou ze werden helemaal gek! Zo lekker vonden ze het. Toen die pot op was en ik weer aan de gevriesdroogde tonijn begon, keken ze me aan of ik van Lotje getikt was. Ja, sorry hoor jongens, en meisje, de zalm is op. Dat was dan wel het neusje van, logisch in dit geval, maar het is op.

Na een paar dagen waren de anderen weer gewend aan het normaal dure spul. Maar Moonlight liep te zeuren en te griepen, die wilde het extreem dure spul. En Aurora ook wel een beetje, die kleine brokjes zijn beter voor haar kleine mondje. In elk geval, ik heb het zelf gedaan. Een beetje stom want ik had het kunnen weten. Als het bijna onbetaalbaar is, dan zijn de cits er natuurlijk erg gek op. Gewoon stom dus! Het zijn diva’s, alle vier. Ik ga in elk geval niet alleen die potten kopen hoor. Ik vond het zo al duur genoeg, de cits vonden dat er nog wel een schepje bovenop kon.

Waar het ook een schepje minder kon, zag ik gisteren op het nieuws. Er was, in Spanje,  een standbeeld gemaakt van wel vier meter groot, van de koning, door een stel Spaanse kunstenaars. Van wat ik ervan kon zien wat het een prachtig beeld. Een wassen beeld maar dan wel meer dan levensgroot. Nu gingen ze het beeld verkopen voor 200.000 euro. Niks mis mee, tot zover dan. Maar, nu komt het, voor dat behoorlijke bedrag, moet je het dan ook vernietigen. In de brand steken of wat dan ook, maar dat hoort bij de koop, anders zou die niet doorgaan. Ik zat daar een beetje met mijn mond wijd open naar te kijken. De goede man zat ook nog uit te leggen, dat ze dus iemand zoeken die niet echt kunst verzameld maar het wel kicken vindt om een kunstwerk te slopen.

Nou, moet je even in Rotterdam een rondje doen, daar slopen ze genoeg. Maar of ze daar nou 200.000 voor willen betalen, ik dénk het niet. Ik vind het eerlijk gezegd nogal schandalig. Als er al iemand is, die daar zoveel geld voor neertellen, die zou ik zo even de les willen lezen. Geef dat verdorie aan de mensen die het enorm nodig hebben. Dan heb je keuze genoeg hoor. Van de mensen die vergaan van de honger, daar kan je aardig wat voor te eten kopen met dat geld. Maar er zijn ook mensen die een medische behandeling moeten ondergaan maar dit kunnen ze niet betalen. Om diezelfde reden vind ik dat onderzoek naar landen op Mars ook zo achterlijk.

Buiten het feit dat ik weet dat het toch nooit gaat lukken, vind ik dat zo oerdom. Jeetje zeg, zorg nou eens eerst even dat het hier op onze eigen planeet behoorlijk loopt! Zorg ervoor dat er niemand honger heeft, dat iedereen gezond is of een kans ertoe krijgt omdat die medische kosten horen te verdwijnen en zorg er dan ook nog voor, dat iedereen inkomen heeft en onderdak. Is alles hier goed geregeld voor elke levende ziel? Ja? Nou, ga dan eens kijken wat je nog meer voor nuttigs hier met je geld kan doen. Ik beloof je, voor elke reden die je geeft waarom het onderzoek naar Mars nodig is, ik je tien redenen kan geven waarom het hier nuttiger besteed is. Die weddenschap wil ik best aan. En als ik iemand zou kennen die zoveel geld uit wil geven aan iets vernietigen, die zou ik direct uit mijn vriendenkring bonjouren. Adieu!

Het is bijna tijd voor de cits en eten en ik schrijf snel even door. Met de familie hebben we weer zo ontzetten gelachen via Whatsapp met snapchat foto’s, dat was niet te doen. Ik zal er een paar laten zien. Rainbow is weer zowat helemaal de oude, ook prettig. En ik heb boodschapjes gedaan en veel geschilderd. Morgen komen ze hier eten dus dan komt er niet veel van. In de ochtend even snel opruimen en misschien lukt het me het glaswerk wat ik geverfd heb, even een finishing touch te geven? Dat zou wel even leuk zijn, ik moet alleen het blad nog en wat details. Morgenochtend misschien ook maar vast even mijn blog schrijven, dan hoef ik dat alleen nog te plaatsen, ook een idee. Als er iets af raakt morgen, dan maak ik daar wel een foto van. De doos met hondjes is al aangekomen. Die moet ik nog uitpakken.

Ik heb ook al drie potten klaar staan, twee voor hondjes en die horen een beetje bij elkaar. En ééntje voor een kat of katten natuurlijk. Maar die met de hondjes moeten gespoten worden en het was steeds nat buiten en daarom moeten ze even wachten tot het droger weer is. Als het zo blijft, kan ik het van de week wel op de gang doen anders. Leg ik wel een krantje neer of zo, helemaal boven. Kan ook. Ik vind het namelijk erg leuk en dan wil ik natuurlijk snel het resultaat laten zien. Maar dat komt nog wel dan. Die met de kat heb ik met de hand geschilderd omdat ik vond dat die pot bij de kat moest passen en die was lila met zwart, dus de pot heb ik paars gemaakt. Ook grappig maar die moet ook nog een keer. Al met al, een rommelig maar productief dagje. Misschien ga ik vanavond nog wel even door!