7. mrt, 2019

Twee jaar en 282 dagen zonder Sunshine

Vandaag moet ik dan op gesprek bij de UWV. Wel spannend, ook al is het op eigen verzoek. Hoe zo’n persoon jou ziet, bepaalt wel je toekomst misschien. Ik heb van diverse mensen gehoord, dat ze je goed helpen, als ze zien en merken dat je ook echt wel wilt. En daarom heb ik zelf om zo’n gesprek gevraagd. Dat neemt dan niet weg dat ik het toch wel spannend vind. Ik heb zelf ook last van, of ik mag je, of ik mag je niet en dan ook nooit. En daar zullen andere mensen ook mee behept zijn. En als hij dat bij mij heeft, ben ik de pineut. Als ik dat bij hem heb dan kan ik dat goed verbergen. Dat heb ik moeten leren toen ik mijn café in België had en daar heb ik nu soms nog profijt van. Voor die tijd kon ik dat gewoon echt niet. Dus wat een café, wijsheid door leeftijd en milder worden al niet kunnen doen voor je.

Mijn hele dag is dan gewoon niets meer waard want ik kan me dan nergens goed op concentreren of iets ondernemen. Ik heb wel de hele ochtend zitten werken aan deel 2 van mijn portfolio 2018. Leuk hoor alles online en digitaal maar daar heb je niet altijd iets aan. Dus ga ik alles ook in mappen doen. Als je eens ergens gaat staan met je spullen, dan kan je laten zien wat je zowat allemaal al gemaakt hebt en kunnen mensen zien wat de persoonlijke cadeaus inhouden en zo zelf op een idee komen om iets te bestellen. Ik werd gewaarschuwd door een ex collega, je moet alles opgeven hoor, als je bijverdient. Eh, ja maar wat ik verkoop, daar heb ik nog steeds verlies op. Ik heb gewoon dure spullen waar ik mee werk en ik zit eigenlijk ver onder de prijs wat het mij kost aan materiaal. Dus dat wil ik best opgeven hoor, en dan krijgen ze de rekeningen erbij. Als ze dan ook aanvullen wat ik nog tekort kom, zit ik gebakken!

Dus nee, daar maak ik me geen zorgen over, dat ik een pagina heb op Facebook en dat ze alles kunnen en mogen controleren. Mensen die zich zorgen maken hebben iets te verbergen, zo denk ik dan altijd maar. En dat heb ik niet. Ik koop het meeste online en heb daarom documentatie van alles wat ik gekocht heb. Ik durf er niet eens naar te kijken want dat zal vorig jaar aardig zijn opgelopen. Ik heb nog niet eens een kwart van die kosten weer terug, dan lijkt het me duidelijk dat ik er niets op verdien. Maar ze mogen dat gerust controleren als ze willen. Ik zal het in elk geval ook benoemen op dat gesprek. Van mij mogen ze kijken wat ze willen, alles in alle openheid.

Ook dat ik bezig ben met een boek schrijven mogen ze weten. Want als ik dat uit ga geven en ik vind er geen uitgever voor, dan moet ik dat toch in eigen beheer doen. En daar heb ik geen geld voor en dat moet dan via een crowdfunding of zoiets. Mogen ze me ook gelijk even uitleggen of ik dat op moet geven, als dat er allemaal weer uitgaat aan kosten. Maar goed, zover is het nog lang niet en ik ga er vanuit dat ik dan al lang weer werk heb gevonden. Ik blijf natuurlijk wel positief in die overtuiging. Want wie wil, die vindt wel wat, uiteindelijk. En daar mogen ze me best bij helpen natuurlijk en daar ga ik straks voor. Even stukje blog schrijven tussendoor kan ook geen kwaad.

Zo meteen mezelf maar een beetje presentabel maken. Gelukkig schijnt het zonnetje nu en dat blijft hopelijk zo totdat ik weer thuis ben. Erna wil ik direct even door naar de winkels want daar is het gisteren helemaal niet van gekomen. Ik ga wel met de tram want er valt daar niet te parkeren. Ik ga ook ruim van te voren. Ik moet nog een stuk lopen en ik heb geen idee waar ik precies zijn moet. Beter een stuk te vroeg dan een klein beetje te laat. Ik hou daar niet van in elk geval, te laat komen. Daarom ga ik maar even opschieten. Dan kan ik hier later weer verder schrijven, als ik terug ben. Of die winkels er nog van gaan komen, dat zie ik vanzelf nog wel. Ligt er maar net aan hoe laat ik weer terug ben en hoe moe ik ervan geworden ben.

Van naar de winkel gaan is het niet meer gekomen. Ik zat lekker in de tram, ik zou eruit moeten bij de Weena/Hofplein en dan nog een stuk lopen. Maar de tram rijdt verder op het CS maar in plaats van links af de Weena op, gaat hij rechtsaf, richting Centraal weer. Huh? Hoe kan dat nou weer?! Ik ben er maar gelijk uitgegaan want Joost mag weten hoe de tram nu zou gaan rijden. In elk geval steeds verder weg bij het Hofplein vandaan. Dus ik moest, dwars door de storm maar gelukkig in het zonnetje, een behoorlijk eind lopen. Ik had niet de beste schoenen aan en ik voelde mijn hiel weer ontsporen maar het ging gelukkig nog wel. Totaal verwaaid kwam ik aan maar goed, ik was nog op tijd. Tien minuten voor de afspraak, dat is voor mij maar net op tijd.

Het gesprek was een beetje rommelig. De beste man had op ‘updaten’ geklikt en kon nu niet meer bij de informatie. Ik heb me niet eens moeten legitimeren, nou belazer ik de boel niet maar toch, niet handig. Wel mag ik mijn inschrijvingen bij diverse vacaturebanken mee laten tellen als sollicitatie en heb ik gezien hoe ik aan de lijst met kansberoepen kan komen. Daar staan banen op waar ze om mensen zitten te springen, zoals bijvoorbeeld apothekersassistente of leraar Nederlands of Engels. Allemaal richtingen waar mijn interesse ligt. Daar moet ik me van de week eens op storten, kijken of en waar ze daar opleidingen in hebben die ook erkend worden. Als ik er eentje kies met baan garantie, dan willen ze zelfs tot een vrij hoog bedrag je totale opleiding betalen. Nou, dat is niet tegen Dobermanns-oren of oh nee, dovemans oren gezegd!

Dat ga ik eens even goed uitzoeken. Nu moet ik echt op gaan schieten. De katten willen eten en dan moet ik daarna snel een vitrine kastje op gaan halen, via Marktplaats gekocht en de verkoper zit hier vlak om de hoek. Ging ook net de bel nog, krijg ik me toch een mooie verrassing! Nog een verjaardagscadeautje van een vriendin en haar man! Twee prachtige platen van Jozef Rulof, die echt zo bij mij passen! Ik ben er zo erg blij mee! En er zat ook nog een geweldig leuke kaart bij. Ik ben weer erg verwend en ik had een kaart verwacht. Leuke verrassing, echt heel leuk! Nu moet ik zo meteen mijn blog maar plaatsen, nu eerst de cits en dan het kastje en dan de rest. Ik loop weer helemaal te stressen maar het komt goed hoor. Even andere prioriteiten stellen.

Wat een gedoe allemaal zeg. Ik ben een beetje genept door die mensen maar goed, ik vind het nog steeds een leuk kastje. Alleen vind ik het geen leuke mensen meer. Maar ik zie het maar zo, ik heb weer iets goed gemaakt uit een ver of recenter verleden en zij krijgen hun trekken wel thuis. Ik ga daar morgen wel wat verder op door. Ik ga nog even de foto’s van mijn cadeau in een collage zetten en snel mijn blog plaatsen. Dan neem ik iets makkelijks te eten en plof ik in de bank. Morgen weer een dag! Ik ben behoorlijk van de uitgeputte, zo gezegd. Ik moet nu nog eten en daar heb ik niet eens puf meer voor, geen honger ook. Veel leesplezier, ik zwaai af!