16. mrt, 2019

Twee jaar en 291 dagen zonder Sunshine

Wat een storm zeg! Ik heb mijn activiteiten voor vandaag en morgen maar even omgeruild. Dan hoef ik er vandaag niet uit. Ik heb al een paar keer uit het raam gekeken of Lila niet weg is gewaaid. Ze is zelfs een stuk kleiner dan de vorige en die vond ik al klein. Het is wel een stuk minder ruimte maar ja, ook een stuk minder kosten. Daar is ook wat voor te zeggen natuurlijk. Daarom neem ik dat maar voor lief. De enige keer dat ik een auto vol laad is eigenlijk alleen als ik Karina naar het station breng haha. Nou, dan nemen we wel wat op schoot en moet de koffer op de achterbank. Nou en?

Ik haal vaak mijn boodschappen bij Picnic en die komen het brengen. Op een paar enkele dingen na die ze daar niet verkopen. Je mag het wel aangeven dat je iets mist maar dan moeten er nog meer klanten dit aangeven. Daarom blijf ik sommige dingen ergens anders moeten halen. Maar daar heb ik geen grote vrachtruimte voor nodig. Voor mij alleen is dit een perfect autootje en dat is meer dan genoeg.

Ik kan ook weer eens niet op de site van UWV. Buiten het feit dat ik elke dag mijn cookies met wissen, moet je ook erg geduldig zijn daar geloof ik. Jeetje zeg, het duurt al ik weet niet hoe lang voor je ingelogd bent in je werkmap. Dat moet je in twee keer doen met je DigiD app. Heel fijn. En dan blijkt vaak dat je er toch niet in kan. Gisteren gaven ze aan dat ze dit weekend eruit liggen maar nu ik net naar de site ging, zag ik dat niet meer. Ik ga dan toch maar even proberen in te loggen. Want ik heb nog een opleiding apothekersassistente gevonden en ik heb daar per ongeluk al een sollicitatie voor de deur uit gedaan. Of nou ja, het ging wel heel raar.

Ik ontving van die site een halve dag later antwoord op mijn mail voor info over de opleiding. En daarin zei de dame dat ik mezelf op kon geven voor de informatiedagen op de site. Nou, ik heb me een ongeluk gezocht maar al wat ik vond, en dat was veel, geen informatiedagen. Ook niet met zoekopdrachten. Ik heb mensen ingeschakeld of zij het konden vinden want ik vond dat weer zo dom staan. Eh, dat wil ik wel maar ja, ik kan het niet vinden. En ik ben nu niet blond meer dus dat excuus ben ik ook mooi kwijt. Maar de anderen konden het ook niet vinden. Mooi, dan lag het dus niet aan mij.

Daarom ben ik toch maar weer een mailtje gaan sturen. Dat ik het niet kon vinden, dat ik hulp had gevraagd maar dat mijn hulpen het ook niet konden vinden. Als het een test was, dat ik dan jammerlijk gefaald had. Mocht ik ondanks dat toch nog komen, dan moesten ze me maar een link sturen. Ik kreeg een mail terug gisteren met een link en het commentaar dat ze erg uitziet naar mijn inschrijving. Oké, nou toch lief! Ik word niet afgerekend op mijn digibetisme. Dat scheelt. Ik moet ook alvast de apps Beter Spellen en Beter Rekenen downloaden want die zijn handig om me alvast een beetje los te krijgen. Correct Nederlands en rekenen horen erbij bij die opleiding. Nou, ik hou mijn hart alvast vast.

Ik zag een aantal data en ik koos voor 17 april. Naam invullen en op versturen klikken en klaar. Ik had mezelf opgegeven voor de infodag. Ik zag er een mailtje van binnen komen en die ging ik gelijk even bekijken. Oké dan. Het is niet alleen een informatiesessie waar ik verwacht wordt maar aansluitend is het direct een sollicitatiegesprek?! Dat hadden ze er niet bij gezegd. Mocht je ‘aangenomen’ worden, want je gaat voor de grootste apotheek van Nederland werken na je studie maar ook tijdens, dan ga je in mei al beginnen. Hoe dan? Ik heb A gezegd, dan zal ik B er ook maar uitgooien. Het zat zo misschien niet helemaal in de planning maar goed, het zij zo. Alles gebeurt altijd met een reden, dus dit ook. We gaan het wel zien.

Ik ben ondertussen, ook al ben ik ook bezig met die opleidingen, toch ook aan het kijken voor een baan. Mijn broer kwam een oud collega tegen en die was nu planner bij een sleepbedrijf of zoiets. Hij zei tegen mijn broer dat ze nog op zoek waren naar een planner voor in Schiedam. Mijn broer zei dat weer tegen mij natuurlijk en ik heb ze gezocht hier op Facebook en heb ze een bericht gestuurd, dat ik altijd planner ben geweest en wel interesse heb. Er was namelijk gezegd dat de manager die de planner zocht, ook de facebook berichten bij hield. Vandaar mijn spontane actie. Ik hoorde niets maar gisteren, toen ik net weer thuis kwam, kreeg ik opeens een bericht. Dat het in Schiedam was, niet Rotterdam. Als ik dan nog interesse had, dan moest ik het laten weten. Ik heb natuurlijk direct weer gereageerd dat ik in Spangen woon, tegen Schiedam aan.

Dat ik wel een aantal vragen had en dat ik begreep dat zij die voor mij ook zouden hebben. Ik kreeg direct antwoord, wat ik allemaal wilde weten. Jeetje, best veel. Wat is het salaris, wat zijn de uren, werken jullie met een plannersprogramma, is het plaatselijk of landelijk enz. enz. Ik kreeg de reactie dat ik ze zelf een salarisvoorstel mocht doen. Nou, simpel, ik werkte 38 uur voor dit bruto salaris en ik wil alleen nu niet meer continue draaien, dan hoort er trouwens nog een toeslag bij ook. En ik wil 32 uur gaan werken. Het bleef even stil. Nu kan dat twee dingen betekenen, of ze denken, zo dat ik me echt teveel. Maar het kan ook betekenen dat de meneer even stil was omdat het zo’n redelijk laag salaris is voor een planner. En dat laatste is het eerder want we werden echt erg laag betaald omdat ze daar het taxi CAO als richtlijn namen. En daar verdien je echt laag.

Ik kreeg wat later toch antwoord, hij moest dit even terugkoppelen en dan zou ik nog bericht krijgen. Oké prima. Ik hoor het later wel. Ik geef dit wel door als een sollicitatieactiviteit want dat is het ook. Dus ik heb opeens een aantal pijlen op mijn boog. Veel sneller dan ik zelf eigenlijk verwacht had. Het zegt nog niks hoor, er kan ook van alle kanten helemaal niets uitkomen maar het is wel frappant. Ik ben straks aan het werk of aan het leren voor ik er erg in heb. En helemaal zonder dat ik daarop uit was. Grappig toch altijd, hoe zulke dingen een onverwachte wending nemen.

Dan zag ik bij de pagina van Donna Dewberry opeens een bekende foto voorbij komen. Een referentiefoto van een tijger die ik zelf zoveel jaren geleden, toen ik in België woonde, had gebruikt om een tijger op mijn deur te schilderen. En die had ik pas nog terug gevonden, die foto ervan dan. Die zette ik erbij en Donna zelf reageerde er ook op. Dat vond ik wel zo grappig. Zij heeft haar eigen versie en ik de mijne. Zij zal er maar een paar uur over gedaan hebben. Ik toentertijd echt dagen. Toen had ik die technieken nog niet en ik wilde elke haartje exact laten kloppen. Neemt niet weg dat hij er toch echt prachtig uitzag en eerlijk gezegd, vind ik de mijne realistischer dan die van Donna. Toch ben ik haar dankbaar voor haar makkelijke technieken die het schilderen een stuk makkelijker maken. Ik zal het haar zeker niet zeggen in elk geval. Het is wel goed zo!