4. apr, 2019

Twee jaar en 310 dagen zonder Sunshine

Nog geen half negen en ik heb alweer veel gedaan. Een tiental dozen vanaf de slaapkamer de zolder opgedragen. Hier moet ik de katten wel wegjagen want ze mogen niet in mijn slaapkamer. Als ik er bij ben wel normaal gesproken maar nu het zo’n zooitje is eventjes niet. Ik krijg ze er dan namelijk helemaal niet snel af als ik er weg wil en daar heb ik geen zin in. Dat is katten eigen natuurlijk. Als er iets niet mag, dan moet je dat enorm graag willen opeens. Net kleuters eigenlijk, als je er even over nadenkt. Gelukkig zijn het ook allemaal schijtebroeken dus ik hoef maar een klein beetje kabaal te maken en ze vliegen de trap af naar het veilige beneden. Zo kon ik dan weer even omdraaien en weer wat dozen op de gang zetten.

Dan alles vanaf de gang de zolder weer op. Ja, die staat gelijk weer vol maar ik heb ook niet gezegd dat ik al klaar ben. Die bende ongeregeld moet ook nog uitgezocht worden. Enorme bergen met elektriciteitsdingen, verf en toebehoren, veel gereedschap door elkaar en spijkers, schroeven en pluggen waar ik zo een winkel mee kan beginnen. Maar wel allemaal dwars door elkaar heen en dus vind je never nooit wat je hebben wilt als ik het zo laat. Maar dat doe ik niet alleen heb je er even behoorlijk werk aan. Maar het vervelendste werk is gedaan, de troep is er al weg. Alleen die hoek met kerstspullen dan maar die laat ik staan tot ik alles van de kerst uit ga zoeken. Er staat nu een grote doos met een kussen voor het geval één van de cits zich even wil afzonderen. De deur hou ik nu gewoon open voorlopig.

Dan gaat de aantrekkelijkheid ervan voor de cits al snel verloren. Misschien hadden ze wel op hele kuddes muizen gehoopt, wie zal het zeggen. Maar die zijn er toch echt niet. Die hebben plek genoeg onder of beter boven de verlaagde plafonds en alles ertussen. Die zijn slim genoeg om zich niet in het gevaar te storten. Wel heb ik heel lang last van motten gehad maar daar heb ik speciaal spul toen voor gekocht en dat helpt echt perfect! Ik vind motjes prachtig hoor, vooral die kleintjes. Dat zijn echte Hans Klokjes want zo zie je ze en dan opeens ‘poef’ zijn ze weg. Even later zie je hem een stuk verderop door fladderen. Ik heb er toen flesje olie voor gekocht. Ik heb er zelf twee gehouden en eentje aan Kim gegeven, die had er ook last van. Het stinkt als de tandjes maar ik heb sindsdien geen motjes meer gezien. Cederolie is het geloof ik en het werkt echt perfect!

Ik heb de kleding die uitgezocht moet worden op het bed gegooid. Een beetje soort bij soort. Bloesjes, broeken, pakjes, weet ik veel wat allemaal. Ik moet nog even verzinnen hoe ik dat ga sorteren en opbergen. Ik ga het niet meer zo ophangen op de zolder zoals het eerst hing, want dan ben ik al die plek kwijt en zie ik de rest niet meer. Daarom is het zo’n rommeltje geworden. Dan gooi je het er maar snel even bij en schuif je steeds meer spullen eronder door. Dat wil ik niet meer. Dus dan maar niet meer ophangen daar, dan kan dat ook niet meer gebeuren. Ik denk erover om er een kledingrek voor te bestellen. Die zet ik straks, als alles is uitgezocht, dan in die hoek waar nu die grote kerstdozen staan.

Kleding die ik in de kledinghoezen doe, kan ik mooi onder het lage gedeelte schuiven waar ik haast niet bij kan. Dan is dat ook gelijk mooi opgeruimd en de ruimte goed benut. Nou ja, ik zit ondertussen al flink vol ideetjes voor van alles. Dat rek ga ik straks bestellen, misschien wel twee. Ik heb namelijk hier beneden in mijn walk-in-room/closet ook een rek staan. Maar dat is een gietijzeren zware lummel. Die kan ik beter boven zetten, denk ik toch. De nieuwe op wieltjes dan beneden en die kan ik dan zo heen en weer zetten. Dan van de week naar de Action, nog een paar opbergdozen erbij. Van die doorzichtige weer, dat is handig. Grote voor de kerstspullen en kleintjes voor de losse troep die uitgezocht moet worden. Vooral die kerstspullen zal een gedoe worden. Ik heb hier al echt enorm veel kerst troep, de paarse troep zal ik dat maar noemen.

Maar uit de tijd dat Kim klein was, heb ik op de buitenzolder nog hele grote dozen met een enorme kerstboom en alles wat ik in de loop der jaren heb verzameld van rood met goud. Dat vond ik altijd het mooiste met de kerst vroeger. Nu is dat lila en paars en een klein boompje door de katten. Alleen de laatste twee jaar heb ik geen boom gezet. Ik weet niet of ik dat dit jaar al wel ga doen want vooral Rainbow heeft een tik met slingers. Dat heb ik al gemerkt. Die zie ik hem zo uit de boom plukken. Daar zal ik nog eventjes goed over moeten nadenken. Die rood/gouden spullen moet ik een keer goed uitzoeken en dan heb ik weer dozen vol kerstballen waar ik mooie dingen van kan maken. En de sentimentele dingen doe ik dan gewoon hier bij mijn spullen.

Als die buitenzolder dan ook klaar is en opgeruimd, dan denk ik dat ik mijn schildervoorraad er ga zetten. De boxen met flessen en potten en noem maar op allemaal. Als ik dan denk, ik heb flessen nodig om te beschilderen, dan ga ik gewoon even shoppen bij mezelf! Dan heb ik hier beneden meer ruimte ook. Ook mijn boxen met spullen die nog niet verkocht zijn, kan ik daar zetten. Ik kan met foto’s bijhouden wat er is en wat er op de site staat. De rest gaat dan toch mee op markten later maar dan staat het mij niet meer in de weg. Jeetje zeg, nu wil ik die buitenzolder ook graag snel doen! Dat geeft natuurlijk niks, het kan maar gedaan zijn. Eerst hier afmaken, anders wordt het een zooitje door elkaar en dat gaat niet werken.

Ik zit nog met één ding en dat is de prachtige maar zielige nertsjas van mijn oma. Ik was vroeger totaal gek op bontjassen. Totdat ik begreep waar ze vandaan kwamen. Mijn oma kwam uit een tijd dat een bontjas stond voor rijkdom en mijn oma was een typje die dan kostte wat het kost een bontjas moest. Het was een dametje hoor en met een pittig willetje. Wat oma wilde, dat gebeurde ook. En wat oma wilde hebben, dat kwam er ook. Op deze foto’s van mijn oma en opa kan je dat wel aan zien. Die waar ik tussen ze in sta, heeft ze ook een bontjas aan. Een Perzianer Pad met een nerts kraag. Dat zwarte Perzianer was een soort krullerig spul en het glansde zo mooi. Ik vond dat zo lekker zacht altijd, heerlijk En dan word je groter en dan ga je begrijpen hoe een bontjas een bontjas wordt. En daar werd ik niet vrolijk van!

Ik heb wel een paar keer een echte nepbontjas gehad want het spul op zich vind ik mooi en een goeie nep is ook leuk. Een echte zou ik nooit en te never willen dragen. Maar ik héb er wel eentje. Die kreeg ik toen mijn oma overleed en hij is nog steeds echt prachtig maar ik zal hem ook nooit willen dragen om de reden alleen al dat zulke prachtig bont op een levend lijfje hoort te zitten! Alleen, wat moet ik er dan mee doen? Wat kán ik er mee doen? Als het mogelijk was, zou ik het terug aan die beestjes willen geven maar helaas kan dat niet. In de container gooien krijg ik gewoon niet over mijn hart. Het was mijn oma’s grote trots om haar lange, zachtgrijze nertsjas te dragen, ook al gaf ik daar genoeg opmerkingen over later. Ik zal hem voorlopig even netjes opvouwen en in zo’n kledingdoos stoppen. Dan hangt hij niet meer in de weg maar het is ook niet alles zo. Dus als iemand een idee heeft wat je met zo’n derdehands jas kan doen voor het goed, dan hoor ik het graag!

Ondertussen weet ik al dat het niet meer nodig is. De motten hebben er flink in huisgehouden. Het ding lijkt nog heel wat maar laat een spoor van losse haartjes achter. Gelukkig moet ik dat bed verschonen want echt, alles zit onder. Ik heb hem in een doos gedaan en daar blijft hij tot ik hem met doos en al straks de container in kiep. Daar kan je niemand meer blij mee maken. Gelukkig zijn die motten allemaal dood gegaan door die ceder olie. Jammer dat je er als mens bijna van over je nek gaat maar het werkt echt goed. Het is alleen een beetje sterke geur waar je niet omheen kan. Hoe groot je neus ook moge zijn. Ik ga mijn pasta maken, de cits hebben net gegeten en ik ga, als straks de saus lekker staat te pruttelen, snel even douchen. Dan kan ik lekker uitpuffen op de bank met een bord pasta. Verse pasta is in twee minuten al dente, dus dat is zo gepiept. Uitrusten is echt even nodig. Dat is wel logisch als je de hele dag met spullen hebt lopen slepen, trappen of en trappen af. Mijn lijf protesteert nu behoorlijk. Die verdient wel een hete douche, lekker!