6. apr, 2019

Twee jaar en 312 dagen zonder Sunshine

Ik ben nu gewoon met vier dingen tegelijk bezig! De zijkamer hier beneden, want daar hingen ook jassen en die gaan naar boven. Dan het zijkamertje boven, de kattenkamer, de staat nu vol met alle kerstspullen. Die moeten ook nog eens goed uitgezocht worden. Dan de slaapkamer ook, daar heb ik al wat kleding weggewerkt. Ook de zolder zelf ben ik nog lang niet mee klaar. En waar ik er een paar weken geleden van in de war zou zijn geraakt, ben ik nu lekker bezig. Ik had vandaag naar de Action willen gaan maar ik blijf hier verder gaan. Dan kan ik even in ene ruk door en krijg ik veel gedaan. Dan kan ik straks beter zien hoeveel opbergboxen ik nog nodig heb.

Die voor de kerstspullen staan al op hun plek, leeg nog. Die komen straks vanzelf vol met kerstpullen en schrijf ik op die plastic dozen gewoon op wat erin zit. Alleen de boom staat dan op de zolder. Achter het net in elkaar gezette kledingrek. Daar zitten wieltjes op en die kan ik dan zo opzij rijden. Heel handig gezien van mij. De jassen hangen eraan en dan kan ik zomer en winter afwisselen daar. Ik heb nog een kledingrek en die ga ik zo even in elkaar zetten. Die komt in het kattenkamertje. Daar heb ik ook een muur vol met schoenen en daar komt hij voor te staan. Dan kan de kleding, die nu nog door de slaapkamer ligt, daar opgehangen worden. Dan wordt de slaapkamer ook al wat leger. Dat is wel nodig. Nog een week werk denk ik, tussen alle bedrijven door. Dan heb ik het toch maar mooi voor elkaar!

Mocht ik de opleiding ingaan in mei, dan komt de buitenzolder later wel. Zestien maanden duurt dat en dan krijg ik daarna wel weer meer vrije tijd. Dan ga ik kijken of ik snel kan verhuizen of dat ik het hier dan nog opknap om er weer voor een paar jaar tegenaan te kunnen. Het houdt je wel fit, zoveel trappen elke dag. En als het echt niet meer kan omdat het me qua leeftijd niet meer lukt, en dat gaat ooit een keertje komen, dan zien we dan wel. Maar goed, eerst die 17e april even afwachten voor ik iets kan weten daarover. Maar gaat het wel door, dan is hier alles lekker op orde. Die buitenzolder kán nog wel even wachten. Kom ik er niet door, dan is dat mijn volgende project en zal de intensiviteit van solliciteren weer flink omhoog gaan. Nu vind ik dat weinig zin hebben eigenlijk. Als ik er wel door kom, dan ga ik direct én werken én studeren. Ik ben erg benieuwd!

Ik heb een hele berg handtassen weggegooid. Ik vond ze nog wel leuk maar ik ben tegenwoordig niet meer zo heel erg met tassen als vroeger. Vroeger moest ik bij elk stel schoenen een bijpassende tas hebben. Nu kijk ik meer wat bij veel dingen staat en ben ik daar tevreden mee. De tas die ik al vanaf mijn moeder overleed gebruikte, die van haar, is nu ook totaal op maar die kon ik niet wegdoen. Die hangt op zolder. Slaat nergens op maar toch, nog even niet weggooien. Ik heb voor Kim een Burberry apart gehouden, die wil ze wel hebben. Een paar hele mooie heb ik mee naar beneden genomen. Daar ga ik iets voor verzinnen om ze op te hangen, zonder dat ze in de weg hangen. Ik heb een hele mooie van tante Jo gehad, helemaal van leer. Het ding is zonder iets erin al zwaar maar hij is wel verdraaid handig. En met een hele goeie indeling, zodat ik mijn spullen zo bij de hand heb en niet uren lang hoef te zoeken. Daar heb ik altijd zo’n hekel aan. Genoeg vakjes voor dingen die je bij de hand wilt hebben, apart in te doen, zoals je telefoon. Hij is waarschijnlijk ook zo zwaar door al die zware ritsen die erop zitten. Ik ga hem gewoon in gebruik nemen, zwaar of niet.

En dan merk je zo rond een uurtje of drie dat je toch wel heel erg moe aan het worden bent. Ik moet nog een doos of zes wegbrengen naar de container en dat wilde ik doen, zodra ik de volgende was erin had. Dat is een hele grote plaid, die boven op het bedje van de cits altijd ligt. Ik weet nog dat mijn vroegere wasmachine daar best moeite mee had want hij is echt heel groot. Ik merk dat mijn wasmachine geen water pakt. Nou ja, dat is ook raar! Ik herlaad hem en leg die grote lap wat mooier verdeeld in de trommel. Nee hoor, hij doet niks. Dat kan ik er lekker even bij hebben. Ik zie ook geen indicatie of zo, dat hij overladen is. Dat hoort wel. Maar misschien is dat stuk ook? Nou ja, ik probeer het dan maar eens zonder die lap en besluit die anders gewoon weg te gooien. De wasmachine is gewoon stuk! Fijn zeg maar niet heus. Het huilen staat me nader dan het lachen. Blijft het zo?

Ik smijt het plaid op de gang en wil mijn jas aan doen om de dozen naar beneden te gaan brengen. De buurvrouw zal wel denken, wat een zooitje. Hopelijk neemt ze er ook een paar mee maar dat zit er geloof ik niet in. Ze staan er nog steeds. Terwijl ik mijn jas wil pakken begin ik opeens een heel klein beetje na te denken. Hoe kan die wasmachine nou opeens zo stuk zijn? Zo lang heb ik hem nou ook weer niet, geloof ik toch. Als je hem aanzet hoor je een muziekje en als ik hem uitzet krijg je zelfs een heel liedje cadeau. Ik loop echt met een gezicht op oorlog met het plaid naar de machine. Ik doe hem erin en ik zet de wasmachine aan, die nu exact zo doet als daarnet, niets. Ja, maar als je dan al je programma’s goed hebt gezet, en weet ik het allemaal, dan moet je nog wel op het startknopje drukken. En als je dat gedaan hebt, dan pas gaat hij water pakken. Ik zucht eens diep want ik weet nu, dat ik dat daarnet gewoon vergeten ben. Is het blonT of is het blonT. Ik ben maar even iets gaan drinken hier bij mijn bureau en heb even aan mijn blog gewerkt. Ik ben niet helemaal lekker meer geloof ik.

Dan ga ik zo eerst maar even de kattenbakken doen, daarna ga ik toch echt een paar keer naar beneden met dozen. De gang boven heeft er ook alweer een stuk of drie, vier. Die kan ik er echt niet meer bij zetten nog eens. Dat wordt dan wel te gek. Eerst moet dit weg en dan mogen er daarna weer dozen op de dan lege gang gezet worden. Ik zal het zo doen dat ik morgen nog maar ene keer moet met wat er staat. Er komt zo meteen ook weer een volle vuilniszak bij. Ik loop me een ongeluk die trappen op en af. Al komt er wel schot in nu. Af en toe denk ik ‘help’ maar ik ga gewoon door. Ik zal het af krijgen. Als ik eerst die dozen ga doen, dan krijgen de cits geen schone bak en dat is wel even nodig. Daarom moet ik goed denken hoe ik de dingen aanpak. En ik moet onthouden dat ik ook op het startknopje moet drukken bij de wasmachine. Best lastig hoor allemaal.

Volgens de weerberichten van de week zou het dit hele weekend zonnig zijn en rond de 17 graden. Oh ja joh? Heeft die Pellenboer weer de boel in de maling zitten nemen? Ik heb nog geen zon gezien vandaag! Oh ja, nu is het bijna kwart over vijf en daar komt hij hoor. Dat is wel een beetje laat. Niet dat ik er vandaag iets aan had maar goed. Ik heb drie dozen en een tas naar buiten gebracht en nu staan er nog drie dozen. Ik had gewoon echt geen puf meer hoor. Niet gek met wat ik vandaag allemaal gedaan heb. Ik ga mijn blog plaatsen en de cits eten geven. Dan moet ik alleen straks nog dat enorme plaid in de droger stoppen. Voor de rest kom ik de bank alleen nog maar af voor wat te drinken en koffie. En daar ga ik ook alvast een lading van klaar zetten. Mijn rug wil het nu ook opgeven en ik weet dat ik nog steeds voorzichtig moet zijn. Jazeker enorm veel beter maar nog net niet helemaal. Dat liet mijn wasmachine me weer even merken en dat is lief van mijn wasmachine. Zulke remmertjes heb ik af en toe wel nodig. Komt vast helemaal goed met mij, ooit.