8. apr, 2019

Twee jaar en 314 dagen zonder Sunshine

Gisteren is Skylar echt heel de dag buiten geweest. Wat heeft hij daarvan genoten zeg! Leuk is dat toch om te zien. Hij kwam er pas af toen het begon te schemeren. Ik heb hem maar laten liggen ook al werd het hier binnen toen wel wat frisser. Kan mij het schelen, ik ben onder een plaid gaan zitten. Hij kwam vanzelf toen het zelfs te fris werd voor bontjassen en toen ben ik pas de deur dicht gaan doen. Zo was hij volgens mij helemaal tevreden en dan ben ik dat ook. Ik was gebroken gisteravond en dan heb je het al snel koud. Ik was blij dat de deur weer dicht ging in elk geval. Ik ben ook vroeg gaan slapen, dat was wel nodig.

Vandaag heb ik ook weer behoorlijk veel gedaan. Ik ben alleen nog niet naar beneden geweest en ik moet echt even van die dozen af. Dus straks, als het donker is, zet ik er een paar beneden. Ik had er gisteren echt geen behoefte meer aan. Ik liep al mank en krom dus ik vond het wel goed zo. Je kan ook weer te ver gaan. En dat wil ik niet. Het gaat lekker zo en dat moet ik niet kwijt willen. Bovendien ruimt het mijn huis heerlijk op. Elke keer doe ik ook weer iets op een andere plek opruimen. Al opruimend kom ik ook nog eens op andere ideeën. Mooi is dat wel maar ik wil ze dan eigenlijk gelijk doen maar dat gaat niet lukken natuurlijk. Nu heb ik het maar even op een lijstje gezet, want er zijn wat dingen bij die ik vergeten kan.

Ik en mijn lijstjes, een ex werd daar helemaal gestoord van. Ik vind het heerlijk maar je moet wel zo lijstjes maken, dat je niet over de kop slaat. En er moet geschoven kunnen worden. En dat gaat prima hoor. Ik was dan ook een gelukkig mens toen ze de post-it uitvonden. Nu heb ik ook een digitale lijst maar dat werkt niet altijd. Dan moet de pc aan en zo. Op mijn telefoon zou het ook kunnen en daar heb ik wel ‘to do lijstjes’ maar dat is weer zo’n gedoe met typen. Dat doe ik liever met tien vingers tegelijk, dat gaat wat sneller. Dus nee, dat gepriegel vind ik niks. Ik hou nog steeds het meest van mijn post-itjes. Die kan je ook zo weer overschrijven in een nieuwe of andere volgorde.

Vorige keer vond ik zowat een berg met van die dingen, die had ik nog uit België. Kan je nagaan. Maar dan hoef ik die voorlopig niet te kopen, dat is ook wel fijn. Want ze gaan als zoete broodjes hier hoor. Ik gebruik ze voor de boodschappen, voor van alles. Digitale lijsten heb ik voor wat ik wil en ook nog moet schilderen. Die lijst wordt de laatste paar weken niet veel kleiner. De zolder en de opruimwoede en restschade houden me nog volop bezig. En dat geeft niet, alleen vallen er dan andere dingen in het water. Ook het schrijven aan mijn boek is er volledig bij ingeschoten. Maar dat geeft niet, het zit in een heel erg goed vat en verzuurd absoluut niet. Mocht ik gaan werken en leren, dan zal helemaal alles op een lager pitje komen. Dan wordt alles gewoon anderhalf jaar opgeschoven. Daarna zien we dan wel verder.

Vandaag was het behoorlijk nodig om de boel hier te doen. Overal zag ik ook vieze kattenpootjes. Vanaf boven komt ook veel van die troep mee naar beneden natuurlijk. Boven ben ik nog niet zover dat ik daar al kan stofzuigen en dweilen. Daarvoor zal ik toch eerst even van alle troep verlost moeten zijn. Pas als alles weer gesorteerd en op zijn plek ligt, hangt of staat, kan ik het schoonmaken daar. Die ramen mogen ook wel weer eens gezeemd worden. Niet dat de katten daar op letten maar ik nu toch wel. Ook mijn zijkamertje beneden krijgt meer ruimte. Doordat ik nu weer bij de spullen kan op zolder, gaat er weer een boel gereedschap ook naar boven. Ook weer plek om dozen met schilderwerk dat weg moet, neer te zetten. Dan staat het niet meer in zicht.

Ook de enorme berg met foto’s en albums en zo, dat moet ook allemaal naar boven worden gesjouwd. Daar heb ik er nu een plekje voor gereserveerd en daar kan het mooi heen. Dan gaat een groot deel van mijn nagellak dingen weer naar beneden. Ik heb hier ook plek waar dat heen kan zonder rommel te gaan worden. Gek genoeg lijkt alles een beetje vlekkeloos op zijn plaats te vallen. Alleen jammer dat ik het moet doen, zeg maar. Het zou fijner zijn als ze er zo zelf allemaal naartoe dwarrelen. Maar helaas, dat gebeurt in sprookjes en niet in huize Niemeijer. Het had zo mooi kunnen zijn.

Ook vandaag hebben de cits weer zo genoten van het buiten zijn. In de ochtend waren ze zelfs met zijn vieren buiten. Iets dat niet zo vaak gebeurt omdat ze elkaar zo vaak pesten. Maar soms dan laten ze elkaar genieten en dat was nu ook zo. Toch lief van ze. Dat met Moonlight en Rainbow speelt nog steeds. Vanmorgen deed Moonlight ook weer zo raar tegen mijn kleine jongen. Oh dat vind ik toch zo vervelend! Ik begrijp ook niet waar dat opeens vandaan kan komen. Ja, oké, de jongens zijn nu twee jaar oud. Het kan iets met de hiërarchie te maken hebben. Misschien heeft Rainbow iets gedaan waardoor Moonlight zich bedreigd voelde, of tenminste, zijn positie bedreigd zag? Ik weet het niet hoor.

Hij is wel de leider hier en Aurora de grote diva. Maar zo in de aanvalshouding op Rainbow af gaan, dat vind ik niks. Toen ik het eergisteren eens liet gaan, ging het richting badkamer. Daarna schreeuwde Rainbow moord en brand en vloog ik er naartoe. Ik kan daar niet tegen, als ze elkaar pijn doen. Er is hier plek en liefde zat, niemand hoeft tekort te komen. Daarom vind ik dat zo niet leuk! Het is gewoon niet nodig, klaar. En dan moeten ze zo ook niet doen. Maar ja, ik blijf erop alert maar over een tijdje ben ik er toch echt niet meer de hele dag bij. Ik krijg hoe dan ook weer een baan en dan hoop ik maar dat ze de tijd dat ik er niet ben, slapend doorbrengen of zo. Wat niet weet dat niet deert, zou je denken maar toch. Als er een kat gewond raakt, dan weet je wel degelijk dat er iets gebeurt is.

Geen rampenscenario’s bedenken die er misschien zelfs nooit zullen komen. Nee die ramp krijg je wel als je probeert in te loggen bij het UWV. Wat word ik daar moedeloos van zeg. Na ongeveer een uur sukkelen, lukt het dan ineens weer wel. Ik heb er een mail over geschreven. Schei uit zeg! Dat moet toch werken? Als dit een webshop zou zijn met de mooiste dingen en je kan er steeds niet op, dan koop je er nooit meer wat. Maar dit ben je verplicht, dan mag je toch wel verwachten dat het naar behoren werkt. Je moet je cookies en cachegeheugen wissen. Oh ja? Dat doe ik elke keer maar daar zit het gewoon niet in. Waar het dan wel in zit weet ik ook niet maar dat hoef ik ook niet te weten. Ik wil gewoon dat ze daar iets aan doen, meer niet.

Ik ga de cits voeren, en mezelf wat geven. De foto’s zijn van vanmorgen, toen ze met zijn allen zaten te genieten. Skylar ligt lekker in het kattenhuisje, die vindt het heerlijk zo. Helaas, ik heb de weersvoorspellingen al gezien, het wordt zelfs weer erg koud voor de rest van de week. Laat ik maar hopen dat ze dit nu ook weer bij het verkeerde eind hebben. Maar als het verslechterd dan is dat nooit zo, dan hebben ze gelijk vaak. Het mag mijn pret dan niet drukken maar die van Skylar zeker wel. Arme jongen, dat is een echte zomerkat, dat is wel duidelijk. Hij zal weer even moeten wachten tot het weer warm genoeg is om de deur open te houden. Hopelijk is dat wel snel! Want eerlijk is eerlijk, ik vind het ook zalig met al die buitenlucht!