11. apr, 2019

Twee jaar en 317 dagen zonder Sunshine

Jeetje zeg, ik kom bijna niet eens meer toe aan een blog schrijven! Laat staan hoe dat dan moet gaan als ik straks werk én studeer. Hoe ga ik dat in een vat gieten? Nog maar even niet aan denken dan maar. Bovendien, straks is er geen zolder meer om op te ruimen. Eigenlijk natuurlijk wel, die buitenzolder. Die schuiven we dan gewoon anderhalf jaar op. Tot ik klaar ben met de opleiding zou dat mijn enige prioriteit zijn. En dan hou je niet veel tijd over. Dan is dat ook logisch en zal ik misschien wel een wekelijks blog gaan schrijven. Maar het is nu nog niet zover en ik kom me toch steeds een tijd te kort!

Niet normaal zeg. Ik ben gewoon veel te druk bezig. Gisteren was ik wel bek af hoor, door die hele dag zitten en met je hoofd steeds in de troep. En toen ik eindelijk thuis was gingen de katten ook nog eens voor. Daarna kreeg ik het echt benauwd van die troep op tafel. Gelukkig was alles ondertussen wel al uitgezocht en heb ik het alleen in een paar kratten gedaan. Die had ik onderaan de trap gezet want ik had absoluut geen puf meer om dat ook nog eens naar boven te brengen allemaal.

Dan heb ik ook weer eens een hele rare nacht achter de rug. Ik heb gedroomd over de bruiloft van mijn broer. Wat was het weer rommelig allemaal. Ik weet nog dat ik iemand zag van de middelbare school. Ik liep te slepen met een grote buldog en dat beest wilde totaal niet meewerken. En bovendien viel mijn haar in grote plukken van mijn hoofd. Ik weet nog dat ik wakker werd in de nacht en met een schok snel mijn kussen pakte om te zien of die ook zo onder het haar zat als in mijn droom. Poe hee, wat een opluchting! Mijn haar zat nog op mijn hoofd en het kussen was zo goed als haarloos. Een diepe zucht slaakte ik er wel van. Even later had ik nog meer haar op mijn hoofd want Aurora probeerde weer bovenop me te komen liggen.

Vroeg ging de wekker en ik was in elk geval uitgerust genoeg om die kratten met spullen boven te gaan brengen. Daarna alles aan kant gemaakt, douchen en aankleden en koffie gaan zetten. Agnes kwam op visite. Het was heel gezellig en de tijd vloog dan ook voorbij. Wel een beetje lullig want ik ben pas begonnen met mijn dieet en zij had zelfs haar eigen lunch meegebracht. Gelukkig eet zij ook haar eigen aparte dingen en die had ik dan weer niet in huis gehad. Ik heb nu zo min mogelijk in huis want dan kan ik me er ook niet aan vergrijpen. Het was heel snel alweer tijd voor haar om te vertrekken. Vóór de spits helemaal terug naar Zeeland. Ze had de flessen bij zich, die ik al een hele tijd geleden van Chris heb gekregen. Alleen elke keer moesten we de afspraak weer verzetten.

Nu heb ik eindelijk de prachtige flessen in huis! Het zijn er zeven en ze zijn van een prachtig soort blauw. Ik zou ze zo zelf willen houden maar helaas past de kleur er hier niet bij. Ik wil ook iets echt moois gaan verzinnen om erop te schilderen. Ik weet het nog niet precies wat ik er mee wil gaan doen. Ik denk niet dat ze alle zeven tegelijk verkocht zullen worden maar toch lijkt het me wel mooi om ze in één thema te verfraaien. Alleen welke stijl en hoe en met wat? Iets om nog even over na te denken. Ze staan op de tafel zodat ik ze steeds even zie en dan denk ik nu al steeds; ‘goh, wat ga ik daarvan maken?’ Ik heb echt nog geen flauw idee.

Nadat Agnes was vertrokken heb ik een beetje opgeruimd. Daarna ben ik alle fotolijsten, die ik beneden eraf heb gehaald, op de gang boven op gaan hangen. Het kastje met katjes heb ik ook opgehangen. Ik heb alleen de spiegel, die daar hing, weggehaald. Ik heb namelijk al weer wilde plannen voor als ik helemaal klaar ben boven. Dat zal van het weekend wel zijn, denk ik zelf. Daarna wil ik, voordat ik in mei de kans niet meer zal krijgen voorlopig, de huiskamer toch even onder handen nemen. Ik wil de muren sauzen en ik weet ook al in welke kleuren en waar die komen. Dan moet mijn hele bureau naar voren en dus de kisten met verf en allerlei schilder- en knutselspullen moeten daar dan vanaf. Anders is het te zwaar.

Als de muur daar dan een vers laagje verf heeft, dan wil ik die kisten graag ophangen aan de muur. Al moet ik daar dan wel flinke schroeven en pluggen voor gebruiken. Eigenlijk eerst de kisten ophangen en als de gaten en schroeven in de muur zitten, pas beginnen te verven. Zo is dan alles gelijk netjes weggewerkt ook. Dit is ook weer een flinke klus maar moet kunnen, voor mei. En voor mij ook. De twee kleine stukjes muur bij het raam aan de voorkant worden zwart. Zo vormt het een mooi geheel met de zwarte raamposten en het zwarte rolgordijn. En dat is mooi tegenover de zwarte muur, die het raam van het balkon er tegenover, een mooi geheel laat zijn met de zwarte fluwelen overgordijnen. Nieuwe vitrage is ook al besteld. Dat komt zowel voor als achter te hangen. Dan is alles ook weer meer één geheel en ze zullen prachtig bij mijn beschilderde spullen passen.

Zo leuk! Zodra ik ze zag, dacht ik, die moet ik echt hebben! Nou ja, dat vertel ik allemaal later nog wel, als ik dat ga redden. Na het ophangen van de foto’s ben ik op de zolder verder gegaan. Ik vond het al zo vreemd dat ik zoveel minder verfspullen had dan ik had gedacht. Niet gek want nu vond ik de grote tas en een grote doos, die ook vol met verfspullen zaten, opeens weer terug. Ik was er gewoon steeds overheen gestapt. Lekker blonT weer! Dat mag ik nu weer zeggen tenminste. Oh heerlijk, dat ik weer mezelf zie als ik langs een spiegel loop! Ik heb geen schrik reactie meer tenminste. Alleen als ik echt goed kijk, dan wel. De zolder is weer bijna helemaal netjes, nou ja zo netjes als dat kan met rommel op een zolder, ingericht. Ik kan ook weer overal bij.

Nog de kerstspullen doen morgen én de dozen van de slaapkamer netjes op zolder leggen. Daarna lekker stofzuigen en dweilen boven. Dan is het klaar daar. Ik heb nog twee dozen en een tas met spul dat weggegooid moet worden en dat zet ik lekker weer op de gang en breng ik weer zo successievelijk naar beneden. Ik ben best wel een beetje trots op mezelf dat ik die enorme berg die ‘zolder’ heet, helemaal zelf heb beklommen. Ik moet er eigenlijk nog een vlag op planten als de laatste doos in de container zit. Dan heb ik het toch maar even mooi gefikst. Dan de huiskamer lekker opfrissen en dan ben ik er weer klaar mee hoor. Maar dat mag dan ook wel!