17. apr, 2019

Twee jaar en 323 dagen zonder Sunshine

Dat er gisteren iets aan de hand was met me, merkte ik wel toen ik op de bank ging zitten. Ik ben als een betonblok in slaap gevallen. Rond negenen vonden de katten het wel genoeg, het werd snoepjestijd en dan worden ze zenuwachtig van een slapend vrouwtje. Hoe kunnen ze anders snoepjes krijgen? Met moeite kwam ik weer tot de mensen, of in dit geval; katten. Ze hebben ruim op tijd hun snoepers gehad hoor, stelletje Maffioso. Wat een dwingelandjes zijn het toch. Mijn ogen bleven zelfs na de uurtjes slaap branden. Het was wel een heel erg ongunstig moment om een allergie aanval te krijgen. Gelukkig waren er genoeg mensen bij Ben en San, daar hoefde ik me niet schuldig over te voelen. Zo groot is dat huis nou ook weer niet.

Ik moet ook nog voorzichtig zijn met mezelf, ik voelde gisteren al dat het net even teveel was sowieso, allergie of niet. Kijk, hier thuis is anders, dat doe ik in etappes en neem genoeg rust tussendoor. Dat doe je niet bij een verhuizing normaal gesproken, dan werk je door. Alleen, dat kan ik nog niet. Dat is toch even anders dan in je eigen huis je zolder opruimen. Dat bleek wel weer en dat had ik kunnen weten. Ik heb ze gevraagd hoe ze geslapen hebben en hoe de hondjes het doen maar ze geven geen antwoord. Hopelijk gaat het goed met ze en hebben ze alleen even rust nodig. Ja, verhuizen is niet leuk, in geen enkel geval. En bij elke verhuizing, van wie dan ook, blijf ik me verbazen over mijn oma, die daar haar hand niet voor omdraaide, zelfs niet op hoge leeftijd.

Ik had dat eerder moeten schrijven, dat ik niets hoorde. Direct daarna gaf San teken van leven. Ze hebben heel diep geslapen, alleen de honden werden even gek beneden. De broer van San, Robin, heeft dit keer beneden geslapen daardoor. Die arme beestjes weten ook niet wat ze overkomt natuurlijk. Net als de mensen, zullen die ook hun draai nog moeten vinden. En ook net als bij mensen, is zoiets voor honden ook niet fijn. Maar ze hebben wel drie keer zoveel ruimte en dat vind ik fijn voor ze. Dat mocht ook wel en zitten ze niet nog een zomer in dat kleine krot waar ze vandaan komen. Dat is voor honden en mensen het beste!

Waar ik niet zo blij mee ben is het UWV. Het lijkt wel of die man opzettelijk maar de helft van mijn mails leest. Of hij antwoord niet maar kopieert een stuk uit mijn mail. Of hij stuurt een link erbij en als ik daar dan ga kijken, dan heb ik geen idee wat ik daarmee moet. Echt hoor, en dan niet kunnen inloggen wanneer jij wilt of moet. Je zou van minder gaan kwijlen en in een kamer met zachte muren met een trui met hele lange mouwen aan in een hoekje zitten. Zo, dat is eruit! Wat een gedoe zeg. Het ene centrum biedt een dure opleiding aan met baangarantie, maar ze zitten niet aangesloten bij het UWV. Daar heb ik dus niks aan, want ik kan geen 8000 euro ophoesten zomaar. Dan zit er wel eentje aangesloten maar dat is zonder baangarantie, voor 6.500 en dan doet UWV het ook niet.

De goedkoopste van 4200 euro vergoeden ze ook niet, ook geen baangarantie. Met andere woorden, ook al wil je graag, echt helpen doen ze je niet. Ja, richting gekkenhuis. Mijn rechteroog begint al te knipperen op onwillekeurige momenten. Om gek van te worden. Ik ben zelf maar verder aan het zoeken en heb toch een afspraak gemaakt voor een infodag op 28 mei. Ook al denk ik daar weinig aan te hebben ondertussen. Ze mailen net terug, je moet dan al een baan hebben bij een apotheker, dat is lastig vinden natuurlijk. En zou je de BOL versie willen doen, geen baangarantie ook, dus heeft ook geen zin dan. Daarom heb ik Van Leren Naar Werken toch ook maar gemaild voor een afspraak voor een gesprek. Ook al zitten zij dan niet aangesloten bij het UWV, zij geven wel een baangarantie en misschien weten zij dan ook wel een oplossing om de opleiding te kunnen bekostigen. Ik ben er al achter, van het UWV moet je het niet hebben in elk geval. Bizar eigenlijk.

Als ik gisteren en vandaag bij elkaar tel, dan ben ik er al meer dan zes uur mee bezig. En had je dan nog wat, maar nee, je hebt helemaal niks. En die man die frustreert me zo ontzettend! Ik blijf beleefd hoor in mijn mails maar oh wat een domme antwoorden geeft hij. Hij laat zien ook dat hij mijn mail niet leest door zijn antwoorden want ik ben niet zo dom dat ik dat niet merk. Alleen heeft hij dat zelf niet in de gaten. Ik ga er iets van zeggen hoor, maar dan wel tijdens een persoonlijk gesprek, dat er nog aan zit te komen. Binnen 50 dagen moet dat weer. En dan zeg ik het ook. Als je dat via de mail doet, dan komt het misschien totaal verkeerd over maar ik wil hem er toch op attent maken. Doe je werk gewoon goed, als je het dan toch doen moet. Maak het leuk voor jezelf, daag jezelf uit, weet ik veel. Maar ga niet klakkeloos vragen, heeft u wel een afspraak gemaakt daar en daar, als er in mijn mail die je aan het beantwoorden bent staat ‘ik heb de 17e een afspraak gemaakt’… Van dat soort dingen kan ik dus flippen. Maar dat gaat hij dan ook te horen krijgen, doe er maar iets mee voor de volgende dan. We zijn dan wel werkeloos maar zeker niet achterlijk!

Ik ben vandaag ook maar aan het balkon vast begonnen. Er stond een grote doos met ‘balkon 2018’ op zolder en die moet straks in een krat. De doos gooi ik weg en de spullen heb ik op het gras gegooid. Daar ben ik rustigjes aan mee bezig. Af en toe beetje schrijven tussendoor, zodat ik me niet gelijk weer over de kop werk. Natuurlijk had ik het kunnen weten, dat het gaat regenen als ik net alles heb neergelegd. Maar dat geeft niet, ik smelt er niet van. Deze week zou het warm worden met veel zon, behalve vandaag. Daarom ben ik juist het balkon gaan doen. Als het te warm is, dan is dat ook niet prettig. Maar de boel ligt er weer netjes bij en moet alleen nog worden schoongespoten maar dat doe ik van de week nog. Alle leuke lichtjes hangen er weer. Misschien alleen nieuwe lantarentjes, ik denk dat die het niet meer doen. Komt goed.

Krijg ik net weer mail van het UWV, gaat hij ook met VLNW een afspraak maken. Dat is dan al het tweede bedrijf waar ik ze op attent maak. Helaas scoor je er niks mee. Ik heb dinsdag de 23e zelf een afspraak daar, dan zie ik wel hoe of wat en wie weet hebben zij er een oplossing voor? De man van het UWV gaf me dan wel weer een link met een vacature voor apothekers assistente in opleiding. Dat is heel lief van hem en dat had hij niet hoeven te doen. Helaas is het wel de link naar de vacature waar ik afgelopen vrijdag al op heb gesolliciteerd en heb ik er zo niets aan. Maar toch, voor hetzelfde geld had ik die nog niet gevonden en dan had het prachtig uitgekomen. Ik heb er nog niets van gehoord verder maar wat niet is, kan nog komen. Eerst maar dinsdag naar die afspraak en zien wat er daar uit zal komen. En tot die tijd, ga ik de komende dagen heerlijk genieten van mijn lekker opgeruimde balkonnetje. Mooie dagen, kom maar op!