21. apr, 2019

Twee jaar en 327 dagen zonder Sunshine

Lekker kalmpjes aan gedaan vandaag. Uitslapen hou ik niet van maar wel van lekker langzaam de dag beginnen. En dat heb ik dan ook gedaan. Koffietje, Moonlight naast me en een beetje lezen. Ik ben altijd in een boek van Jozef Rulof bezig maar af en toe maak ik een zijsprongetje. Dit keer zit ik in ‘getallen vertellen’ te lezen, van Gijsbert van der Zeeuw. Ook een zuiver medium, lang niet zo hoog als Jozef, maar toch erg interessant en kloppend. In tegenstelling tot de normale numerologie, had Gijsbert een eigen systeem ontwikkeld omdat hem bij zijn cliënten van alles opviel. Dat is hij in de loop der jaren op een rijtje gaan zetten en zo heeft hij er veel dingen uit kunnen halen. In combinatie met zijn paragnostische gaven, kon hij door iemands geboortedatum en leeftijd enorm veel vertellen, zonder ook nog maar verder te hebben gekeken.

Karina is er ook in aan het lezen en wij vallen regelmatig om van verbazing hoe het allemaal klopt. Het is dan ook een veel zuiverder systeem nog dan de normale numerologie. Jammer dat ik maar zo weinig tijd heb. Toch ga ik me erin verdiepen. Daar is de informatie die eruit komt, té frappant voor. Dan maar langzaam aan, dan kom je er uiteindelijk ook. Tot die tijd vraag ik steeds dingen aan Karina, die weet het gelijk of weet waar ze het zoeken moet. Tot ik er zelf helemaal doorheen ben, is dat wel zo makkelijk. Sorry Karina, ik maak het goed met je hoor! Ik vind het boek helemaal geweldig en alles klopt ook gewoon. Dat is toch wel bijzonder, vind ik toch.

Gisteren lag er een brief van het UWV in de bus. Wat nou weer, dacht ik oneerbiedig. Bleek het een antwoord te zijn op de klacht die ik had ingediend over het inloggen. Ze vonden het fijn dat ik dit gedaan had. Ze zijn ook op de hoogte van het probleem en proberen al een tijdje om daar een oplossing voor te vinden. Ze gaven me een tip om op een andere manier in te loggen. Of dat helpt weet ik zo net nog niet want eigenlijk log ik zo ook vaak in. Ik zal het dinsdag dan maar eens even uitproberen, weer. Wie weet helpt het dan wel. In elk geval, toch netjes een antwoord gekregen van ze.

Dat kan wel eens anders zijn. Ik ben blijkbaar de enige niet die daarover heeft geklaagd. Iemand zei tegen me dat ik dat niet moest doen, klachten indienen. Dan kunnen ze het je wel eens lastig gaan maken. Maar ja, als niemand er iets over zegt, dan blijft het probleem ontstaan en ik heb er best last van. Het frustreert me in ieder geval en dan mag ik daar toch wel wat van zeggen zeker? Dat heb ik dan ook gedaan, niks mis mee.

Vandaag komt Chris uit Vlaanderen ook op bezoek, als het goed is. In de namiddag had ze gezegd. Na mijn langzame start heb ik het een beetje aan kant gemaakt. En nu zit ik maar vast een beetje aan mijn blog te werken met een hard spinnende Rainbow aan mijn zijde. Die wil vast lunchen. Ze krijgen tegenwoordig soep. Kattensoep van Felix. Omdat het zo’n bolletje werd, is dit meer dan genoeg. Het is dan ook een tussendoortje en niet een hele maaltijd. Hij mag niet dikker worden dan hij nu is, mijn kleine bollie. Als hij het tijd vind worden en ik zit hier, dan komt hij demonstratief naast me zitten, zodat ik hem niet kan vergeten. Ik zal ze zo eens even soep geven. Skylar krijgt maar een heel klein beetje, die eet gewoon brokjes. Alleen is het anders zo lullig voor hem, dat Rainbow wel krijgt en hij niet.

Skylar denkt toch altijd al dat ik de pik op hem heb. Dat is natuurlijk niet zo, hij doet het alleen vaak. En ja, dan krijg je op je kop. Dingen slopen, uit zijn plaat gaan, Aurora aanvallen. Vanmorgen ook weer en dan roep ik hard HEEEEE hou daar mee op! Dan moppert hij terug. Dan zeg ik weer dat hij niet hoeft te mopperen en dan moppert hij weer. Hij wil namelijk ook het laatste woord maar ik ook. Hij wint meestal wel omdat ik dan toch vaak in de lach schiet. Ouwe mopperkont is het. Ze zijn vandaag ook heel druk geweest met rennen en spelen en gek doen. Alle vier. Aurora liep zelfs Moonlight te pesten en achterna te zitten. Dat zie je hier ook niet al te vaak. Al met al een lekker dagje. Ik ben benieuwd hoe laat ze gaan komen want ik ga ook nog uit eten. Ik heb het zo druk als een klein baasje en toch gaat alles heerlijk relaxt vandaag.

Komende week ook weer vol. Dat bord voor mijn broer moet ook af. De kamer wil ik aan beginnen, dat zeker. Gordijnen moeten genaaid worden. Morgen komt er visite, dinsdag gesprek bij VWNL in Capelle ergens. Dan heb ik de woensdag om de muren te gaan voorbereiden in de huiskamer. Gaten boren, oude gaten en beschadigingen dicht plamuren. Hopelijk krijg ik het grote New York schilderij veilig van de muur. Daar ga ik overheen schilderen. Ik denk dat ik al weet wat. Van donker paars tot lila achtergrond en dan een hele grote witte orchidee met tak. Wanneer ik dat gedaan krijg, ik heb nog geen idee maar dat geeft niet. Dat komt wel goed.

Ik moet zorgen dat ik niet alles een chaotisch zooitje maak woensdag want donderdag ga ik op visite bij een vriendin in Zevenbergen, als het doorgaat. Voor de spits wil ik weer thuis zijn. Ik vind het vreselijk om in het donker te rijden. Ik ben flink nachtblind en ondanks mijn speciale bril daarvoor, is dat voor mij echt bizar vermoeiend. Oké, nu ben ik wel vele malen beter geworden dan vorig jaar natuurlijk. Dat kan een berg schelen, ook daarin, maar dat weet ik niet zeker. Ik voorkom het liever, dat is wel duidelijk. Het zal best gezellig worden dus ik moet de tijd goed in de gaten houden. Als ik ergens een hekel aan heb is het wel aan uren in de file staan. Liever niet, dus op tijd weer richting huis. Komt vast goed.

Dan heb ik vrijdag, zaterdag en zondag om mijn huiskamer totaal te veranderen. Nou ja, totaal. Dat valt ook weer reuze mee maar het zal er een stukje anders uit gaan zien erdoor. Dat dan weer wel. Oh wat vind ik dat toch leuk hè, dat klussen. Een rare maar nuttige afwijking. Ik kan altijd zo genieten als zoiets dan klaar is. Tussendoor loop ik er wel op te vloeken natuurlijk, vooral als er iets niet meezit en dat wil nog wel eens voor komen. Als alles dan helemaal klaar is, dan geniet ik extra van het eindresultaat. Ik zou er mijn beroep wel van willen maken. Als ik van die programma’s op tv zie, dan ben ik altijd jaloers op het goede maar dure gereedschap dat ze daar dan hebben. Dat maakt alles zoveel makkelijker. Ik kom er zo ook wel, daar niet voor. Alleen jammer dat je er eerst zoveel troep door hebt.

Ondertussen is Chris met man en zus alweer vertrokken. Het was gezellig! Veel zitten kletsen maar dat is niet gek met een kletskous als Chris natuurlijk. Ze zou de vaas van Nicky meenemen, die al een tijdje probeert naar België te komen, die vaas dan. Helaas, het was een te groot pakket om mee te nemen want ze waren met de fiets. Met de mobile home zijn ze naar Dordrecht gereden, vandaar met de boot naar Delfshaven, met de fietsen. Daarna zijn ze eerst gaan zoeken waar ik woon en toen zijn ze wat gaan eten in een restaurantje. Heel gek want de streetview van mijn straat, waar ze op keken, is helemaal mijn straat niet! Ook apart. Na het eten zijn ze hier gekomen en hebben ze wat gedronken. Ze wilden niet veel want ze zaten nog vol van het eten.

Chris vroeg me om een paar creaties te laten zien dus heb ik mijn halve kamertje even om moeten bouwen want ik had alles goed weggeborgen. Dat moet ik zo even terug gaan zetten allemaal. Haar zus heeft ook vier katten en was direct weg van één van de kattenpotten, die kocht ze dan ook gelijk. En ze is morgen jarig dus kreeg ze er een pot bij van Chris. En van mij kreeg ze ook een pot cadeau voor haar verjaardag. Ook hartstikke leuk, hadden ze niet hoeven te doen natuurlijk maar wel leuk dat ze alles zo leuk vonden. Ik heb beloofd uit te gaan zoeken wat het kost om te verzenden naar België via DHL, dat moet ik van de week dan maar even gaan doen. In elk geval, de fles van Nicky staat hier nog steeds. Daar zullen we wel weer wat op vinden. Nu ik snel even wat eten, de boel weer opruimen door mijn spullen weer weg te stoppen en dan douchen. Dan kan ik misschien nog eventjes lekker koffieleuten met een goed boek. Ook zo heerlijk!