26. apr, 2019

Twee jaar en 332 dagen zonder Sunshine

Dat was me het dagje wel gisteren. Vandaag ook hoor maar gisteren was het hier echt ene chaos. Met de beste wil van de wereld had ik geen puf meer om nog aan het bureautje te gaan zitten en een blog te schrijven, terwijl er nog zo ontzettend veel te doen was. Dit was de eerste keer dat ik om die reden een blog heb overgeslagen. De paar keer dat het in de afgelopen jaren is voorgekomen, kwam dat omdat ik er te ziek voor was met griep. Niet zo vaak dus, volgens mij maar ene keer. Ik weet het eigenlijk niet precies meer maar wel dat ik het sowieso een keer heb overgeslagen. Ik moest eerst echt even die puinzooi weer wat georganiseerd krijgen. En dat kon pas als die ene grote muur klaar was. Dan alles schoon maken en proberen terug te zetten.

Dat lukt nooit in ene keer precies zoals je het wilt. De plekken zijn anders nu ook en zoek dan maar eens uit hoe je het prettig vindt allemaal. Ondertussen is het hier ook alweer drie keer anders gezet. OF het zo blijft weet ik ook nog niet eens. Al doende kom je weer op een meer efficiënte indeling. Zo gaat het bij mij tenminste. Nu moet de andere muur nog en een stukje om de hoek bij de tv. Maar dan is het wel weer heel erg lekker netjes hier. De kleur ‘damp’ bevalt me ook enorm. Ik ga er nog een emmertje bij kopen om de gang en de plafonds ook te doen. Dat is voor later zorg. Ik had gisteren dan ook de pc niet aangehad. De gsm is dan goed om een beetje bij te blijven wat er in de digitale wereld allemaal gebeurd. Zo kon ik ook doorgeven, mét een foto van de puinhopen, dat ik even een dagje niet ging bloggen.

Het schoongemaakte enorme ‘schilderij’ van New York hangt nu even enorm uit de toon te vallen. Daar moet ik snel iets mee doen maar eerst de dingen doen die gedaan moeten worden. Ik had gisteren zelfs geen puf meer om in te loggen op het UWV. De tip die ik kreeg bij mijn klacht, niet via de UWV site maar gewoon werk.nl intypen en direct inloggen, werkt perfect! Waarom zeggen ze dat niet gelijk en moet je eerst twee maanden gefrustreerd raken? Nou ja, ik ben al blij dat ik er nu zonder veel moeite in kwam. Ik zag dat ik gisteren wel drie mails binnen kreeg. Oh, dat wilde ik wel heel graag weten maar dat moet via de pc. Helaas, te moe. Dan maar vandaag kijken en weer perfect en zonder moeite in kunnen loggen. Helemaal geweldig.

De lieve meneer van het UWV heeft eigenlijk veertien dagen lang geen tijd maar hij heeft voor mij een uitzondering gemaakt. Hij heeft de afspraak gezet op komende dinsdag om 13 uur. Goeie tijd, vond ik natuurlijk. Hij zit dan in de computer ruimte om andere mensen te helpen. Het is dan ook helemaal geen onderdeel van zijn dag, die dag om gesprekken te voeren. Maar ik denk dat hij wel voelde dat ik snel antwoorden wil en wil weten of het UWV de opleiding gaat betalen ja of nee. Toch wel heel aardig dat hij voor mij een uitzondering wilde maken. Hij weet ondertussen ook wel dat ik behoorlijk kan drammen als ik dat nodig vind. Ik denk dat hij eieren voor zijn geld heeft gekozen. Slimme keus en nog lekker ook als je ze goed bereidt. Dinsdag dus richting de Schiekade. Ik ben benieuwd! Ik wil natuurlijk gewoon in juli kunnen starten met de opleiding.

Gisteren heeft iemand mijn rolschaatsen opgehaald. Die heb ik verkocht via Marktplaats. Daar ga ik me niet meer aan wagen en met alles opruimen, kwamen ze weer tevoorschijn. Daar kan iemand anders ook plezier aan hebben. Ik ben 50 euro rijker en zij kan lekker rolschaatsen als het weer mooi weer wordt. Win win, noem ik dat. Er zit weer een kat voor mijn neus, de boel te saboreren. Ik heb een vaag vermoeden dat er geluncht moet worden. Dat ga ik hem maar even geven. De katten waren gisteren ook helemaal in de war en strontvervelend. Juist in die puinzooi moesten ze overal op, onder of in. En overal aan snuffelen. Elkaar achterna zitten en door de puinzooi af en toe ook vallen of botsen. Stelletje ongeregeld leek het wel, ik werd er af en toe best kriegel van. Vooral als er weer eens ergens iets viel.

In de avond had ik het weer een beetje allemaal terug op zijn plek. Er was nog genoeg troep hoor maar ik kon weer door de kamer heen lopen. Vandaag ben ik maar verder gegaan. Eerst alles voor de cits gedaan, de bakken en dat soort dingen. Toen ging ik het New York met lijst en al afsoppen. Die was best vies, al vanaf ik niet meer rook had ik hem nog geen sopje gegeven. Genoeg nicotine kwam er dan ook af. Mijn kristallen lamp had ik er ook afgehaald en in een sopje gegooid, die glimt me ook weer tegemoet. Het huis is ondertussen zo goed als nicotine vrij. Dus voor de friends en family; roken mag maar op het balkon! Zo. Ik heb gezegd. Ik vind het zo vreselijk stinken en het duurt dagen voor het mijn huis uit is. Ja, het is een feit, ik ben een ontzettend zeikende ex roker geworden. Bizar eigenlijk wel, dat vind ik nog steeds. Maar vanaf nu wil ik geen nicotine meer in mijn huis. De lichte damp kleur vraagt daar gewoon om en ik ook.

Als je me vorig jaar zou hebben verteld dat ik een jaar later de hele kamer om zou gooien en de muren zou doen, dan had ik je uitgelachen. En hard ook. Ik kon vorig jaar nog niet eens goed vooruit komen, laat staan dit soort dingen doen. Eerst die hele zolder in mijn uppie aangepakt en nu dit weer. Je kan wel zeggen dat ik vooruit ben gevlogen, vooral na mijn breuk met de vorige werkgever. Ik denk dan ook dat die breuk ontzettend nodig was, ik werd er gewoon zieker van. Het is dan ook pas sinds mijn ontslag, dat ik zo vooruit ben gegaan. De druk woog bij mij toch wel heel zwaar. En ook al ging ik een onzekere toekomst tegemoet, op mijn leeftijd zonder werk komen is niet zomaar iets kleins, alles beter dan daar te blijven hangen. Veiliger misschien maar voor mijn gezondheid niet goed.

Wat voor mijn vloer niet goed was, is de hele emmer vol sop die ik net door de gang gooide. Ken je dat, dat je dan zoiets hebt van; oké ga ik huilen of lachen? Het is lachen geworden, dat vond ik de leukere keuze. De katten keken me met grote ogen aan met een blik van ‘ben je gek geworden of zo?’ Niet geworden hoor, dat was ik al. In elk geval is de gang lekker schoon alvast. Mijn slippers waren ook doorweekt en ik loop nu in elk geval niet meer te glibberen maar dat heeft wel even geduurd. Ook voor ik al dat water weer terug had in de mop emmer. Ik bleef aan de gang op de gang. Dat zal het wel geweest zijn. Maar nog even en ik ben klaar. Niet vandaag hoor, maar in elk geval richt ik mijn pijlen op zondag. Want er is nog genoeg te doen voor het echt klaar is.

Ik wil ook mijn spiegel paars maken, dat zilver staat niet zo op die erg lichte damp kleur. Te licht vind ik hem nu. Hoe langer ik ernaar kijk, hoe meer die kleur me bevalt! Wit vind ik altijd te wit en hier zit een zweem van grijs door, heel licht. Mooi! Het weekend wil ik ook nog de was doen, mijn haar doen en mijn nagels. Alles ziet er niet uit, dat lijkt me wel duidelijk. Ook wil de gordijnen dan genaaid hebben. Ik weet alleen niet of ik voldoende haakjesband heb. Ik hoop het wel maar ik weet niet of dat wel vier meter is wat er ligt. Ik heb nog geen puf gehad om het uit te rollen. Ik ben bang van niet. Dan toch maar even gemeten. Ik heb vier meter nodig en het is vier meter en een heel klein beetje. Al die jaren niet voor niets bewaard blijkbaar. Bovendien, als ik de zolder niet had opgeruimd, dan was ik het nooit tegen gekomen. Zo valt alles weer op zijn plekje en voelt het als synchroniciteit. Mooi vind ik dat dan weer.

Het is nu rond twee uur en ik ga weer even verder. Ik zou graag de muren af willen hebben hier in de kamer. Morgen ook nog even stoffen, stofzuigen en dweilen hier. Dan ga ik daarna gordijnen naaien. Of is dat wel handig. Met al die draadjes? Kan ik erna weer gaan stofzuigen. Eerst gordijnen maken lijkt me slimmer. Koningsdag op de tv kijken ondertussen. Ik vier niet mee, geen tijd. Maar de boel volgen vanachter mijn naaimachine is misschien wel leuk. Dan doe ik zondag de hele boel en kan ik me de rest van de week weer op een paar sollicitaties gooien. Zolang ik nog niet weet of ik in die opleiding mag, moet ik dat toch doen, verplicht. Zelfs al weet ik het wel, vrijstelling krijg je dan pas zodra je begint en dus zal ik mei en juni, ongeacht wat, toch moeten solliciteren. Raar maar goed, het moet.

Hebben jullie gisteren ook die prachtige luchten gezien? En dat prachtige licht? Even later ook nog eens een enorme dubbele regenboog! Ik dacht, er komt een enorm noodweer maar dat viel me nog mee. Ook vandaag viel het mee met het weer. Alleen vanmorgen even de balkondeur dicht gedaan. Als je bezig bent krijg je het vanzelf wel weer warm en toen heb ik hem maar open gezet. Nu schijnt er ook een vals zonnetje, wie weet weer regen? Ik moet alleen nog het grote stuk muur boven mijn kast. De meeste rotstukjes heb ik gehad tot ik weer aan het einde van de kast ben. Daar zitten ook weer twee planken waar ik lastig omheen moet werken. Ik weet nog niet of ik het stuk achter het gordijntje doe dat daar hangt. Dat zie je toch nooit. Nee, er hangt een gordijntje voor, duh. Ik wil en moet en zal dat afkrijgen vandaag. En als ik iets wil, dan doe ik het ook. Morgen de rest van de foto’s want ik trok het net niet tot het laatste stukje. Mijn lijf eiste een zitplaats…