27. apr, 2019

Twee jaar en 333 dagen zonder Sunshine

Dat liep ook weer even heel anders allemaal vandaag. Ik begon al vroeg met het nog hele kleine stukje muur, verwachtend dat ik daar heel snel klaar mee zou zijn. Dat viel even tegen. Ik moest wel om drie planken heen werken en links en recht nette randen maken. Dat kleine stukje heb ik wel de hele ochtend over gedaan. Als de rest ook zo lang geduurd zou hebben dan zou ik er zes weken over doen. Bizar eigenlijk hoor. Ondertussen had ik NPO op staan, wachtend op het verslag van Koningsdag. Op een gegeven moment keek ik op mijn klok. Half twaalf al?

Bleek ik hem op de verkeerde zender te hebben staan. Blond weer. Al waren het wel interessante programma’s die ik zo op de achtergrond kon horen. Ik heb weer dingen geleerd. Onder andere dat Pieter van Vollenhoven een Rotterdammer is. Dat wist ik niet eens! Ik vond dat al een heel leuk mens, die is gelijk nog een stukkie leuker natuurlijk. Zie je wel dat je nooit te oud om te leren bent. Maar goed ook, anders zou ik nooit een opleiding meer kunnen doen. En laat ik dat nou juist net willen.

Eindelijk was ik klaar, het was rond kwart over twaalf al. Wel had ik toen ook een paar plekjes op het zwart ook bijgewerkt en alles van het lichte damp was ook klaar. Ik heb nog, ik schat, een zesde deel over, of minder. Als van de week nou alles glad is hier, dan ga ik gewoon een muurtje op de gang doen. Kijken hoever ik kom met dat beetje. Dan hoef ik voor een heel klein stukje geen 5 liter bij te laten maken. Of wel en dat ik een andere keer de plafonds daar mee kan doen? Hm. Misschien kan ik dan beter nu een klein beetje laten maken en tegen de tijd dat ik daaraan wil beginnen gewoon weer bij laten maken. Dat lijkt me beter.

Ik ben even een boodschapje gaan halen bij de Lidl. Op de gok omdat ik niet wist of de winkel op zou zijn. Het is en blijft Koningsdag natuurlijk. Maar de winkel was gelukkig open. En het was nog druk ook. Jeetje zeg, het leek wel alsof het gratis was. Uiteraard stond ik, net als altijd, in de verkeerde rij bij de kassa. Een meneer in een scootmobiel, die allemaal planten en zakken aarde op de band aan het gooien was, was voor mij. Ik wilde hem helpen maar door het hek en zijn grote scootmobiel, kon ik er niet bij. Uiteindelijk leek die man van de bewaking het te zien en kwam helpen vanaf de andere kant. Hè hè, eindelijk!

Niet dat het daarna sneller ging. Het scannen van zijn pinpas, iets dat ik zelf niet wil hebben trouwens, lukte niet. Nu moest hij gewoon pinnen, met code. Maar ja, en dat krijg je dan, hij wist zijn pincode niet meer. Ging hij hardop ook nog eens allerlei combinaties hardop zeggen. Oh mijn hemel meneer, niet iedereen is eerlijk hoor. Helaas maar waar. En elke keer weer moest dat meisje de kassa opnieuw instellen. Net toen ik dacht dat al die planten en zakken aarde weer terug naar de winkel moesten, trekt hij een briefje van twintig uit zijn jaszak. Nou, had dat even een kwartiertje eerder gedaan zeg.

Eenmaal thuis heb ik de boel van het verven opgeruimd en wilde ik aan de gordijnen beginnen. Maar ik kon niet meer uit mijn ogen kijken van vermoeidheid. Nou ja zeg, wat is dit nu weer. Het leek wel een acute aanval of zoiets. Dus ik heb alles zo gelaten en ik ben op de bank gaan liggen. En ik heb geslapen van half drie tot zes. De katten zaten me wakker te staren, dat voelde ik. Aurora lag over me heen gedrapeerd alsof ze mijn dekentje was. Helemaal stijf ben ik opgestaan en met een kudde katten achter me aan naar de keuken gelopen. Eerst de cits eten dan maar. Ik ben nu nog suf eigenlijk. Maar ja, dat is ook niet gek. Ik heb best wat uurtjes gemaakt eigenlijk, deze week.

Er moeten wat doosjes naar boven, die doe ik gelijk maar naar de buitenzolder. Als een soort eerste beginnetje. Het ene gespelde gordijn ligt hier bij mijn bureau. Ik zal de andere zo spelden en dan kan ik dat morgen als eerste doen. Gordijnen naaien. Zijn die aan elkaar, dan kan ik het hakenband erop maken. Dat gaat wel snel hoor. En dan kan ik altijd nog stoffen en zuigen en dweilen of zo. En mocht ik morgen nog moe zijn, dan doe ik dat maandag. Ik weet het nu wel, als ik me zo voel moet ik eraan toe geven en even rust nemen. Ik merk wel dat ik dan vrij snel herstel. Vorig jaar kreeg ik daar dan een ontzettende terugval van. Dat is gelukkig over maar dan moet ik wel luisteren als ik echt moe ben.

Dat doe ik dan ook maar. Zo meteen spring ik in de douche. Nadat ik de bakken van de cits heb gedaan. Dat gaat voor. En dan spring ik lekker de bank op vanavond. Ik denk niet dat ik het laat zal maken. Ik voel dat ik zo nog een keer zo in slaap kan vallen. Daar zal ik vanavond echt geen moeite mee hebben. Nu eerst alleen nog even die twee lappen gordijn spelden. Het kan maar vast klaar liggen hier. Dan zet ik morgen de naaimachine pas neer. De stofzuiger staat ook nog steeds hier midden in de kamer. Maar die zet ik pas terug als alles hier gedaan is. Dan wil ik zelfs die schoon weg zetten. Ook de stofkamer, het is een Dyson en die hebben geen zakken, wil ik schoonmaken. En het filter ook schoonspoelen. Dat moet dan echt een paar dagen drogen dus moet ik zoiets doen als ik extra goed gestofzuigd heb.

Dat gaan we dan zeker doen. Ik heb ook weer een beetje rommel in de zijkamer maar dat is losse rommel. Dat is zo weg. Daarna heb ik de grootste doos die ik nog over had gepakt. Daar moet ik spullen in versturen. Via DHL gaat het naar een DHL punt in Limburg en dan gaat Karina die daar ophalen. De vaas van Nicky zit er dan ook bij. Want als Karina die allemaal moet sjouwen naar huis, als ze hier in juni komt logeren, dan is dat gewoon al teveel. Verder moet ik van de week op jacht naar brillenkokers om te beschilderen. Daar heeft iemand om gevraagd en ik had al eerder van iemand gehoord, dat die ook erg leuk zijn. Ik heb die van mezelf leuk beschilderd en dat valt blijkbaar op. Ik heb nog genoeg om af te maken de komende tijd. Het liefst voor ik de opleiding in zal gaan, in juli. Ik reken er gewoon op dat dit doorgaat en werk hier naartoe met alles.

Morgen even die doos wegen en dan kijken waar ik die kan versturen via een DHL punt. Ik heb een prachtige bos bloemen staan, al vier dagen nu. Alleen is hij niet van mij. Wel jammer want hij staat nu nog steeds in de verpakking en in een vaas zouden ze veel mooier staan. Ze zijn van de buren en daar is een briefje in de bus gedaan dat ze hier staan. Maar ja, dan moet je ze wel komen halen hoor. Zo zonde nu. De buren schuin hieronder lopen een mooie bos mis want ik denk dat er morgen al een paar zullen beginnen te gaan hangen. Wel fijn dat ze hier terecht kwamen want ik heb ze verteld hoe mooi ik ze vind. Het is echt een prachtige bos. En daar heb ik zomaar van mogen genieten. Ik ga nu ook genieten, van een lekkere lange en warme douche! Lijkt me heerlijk!