6. mei, 2019

Twee jaar en 342 dagen zonder Sunshine

Vandaag heb ik een beetje kalm aan gedaan. Gisteren moest ik wel iets schrijven over de bevrijding van zoveel jaar geleden maar dat wil niet zeggen dat ik verder niks gedaan heb. Want de gang is af, inclusief dat dicht geverfde raam dat nu weer helemaal verfvrij is. Wat een klus was dat zeg. Ik stond alweer om half acht op mijn laddertje. Een tijd later, met kramp in mijn handen en armen was de verf er aan beide kanten af. Alleen die twee vervelende schelpjes aan de badkamerkant, die moesten blijven zitten. Ik heb nog even overwogen om er een mesje onder te zetten of zo maar toch maar niet. Stel je voor dat ik het raam breek? Daar heb ik geen dagen lang voor staan te verfkrabben. Daarom heb ik het maar gelaten.

Daarna ben ik de grote muur gaan verven en toen had ik nog maar heel weinig verf in het emmertje zitten. Zou ik de grote muur bij de trap naar boven wel gaan redden? Ik had nog geluk want het kleine driehoekje muur daar tegenover, had ik al lila gemaakt. Boven is alles paars met lila en blijkbaar had ik toen dat stukje muur meegerekend bij de bovenkant. En, wat ik al zei zaterdag, ik heb de laatste druppel uit het emmertje gebruikt. Meestal heb ik een laagje over. Dat is altijd makkelijk als je een beschadiging hebt of zo. Mocht dat zover komen, dan zal ik toch een litertje bij moeten kopen. Daarna had ik het wel helemaal gehad hoor. Ik was moe. Ik ben heerlijk lang onder de douche gaan staan, sorry milieu maar ik had het wel verdiend.

Ik had zaterdag ook verlichting binnen gekregen en die heb ik boven de pas geplakte spiegel gedaan. Er zit een sensor op die, alleen in het donker, zal reageren op beweging en dan loop je niet in het donker naar het toilet. Heel handig. Als het werkt wel ja. Ik moest natuurlijk even wachten tot het donker was en vol verwachting liep ik de gang door. Nou, ik weet niet op wat voor bewegingen maar ik heb hele toeren uit staan halen, al wat er gebeurde, weg rennende katten met verbaasde blikken en al, geen licht in het duister hoor. Lekker dan! Ze waren nog redelijk duur geweest ook. Daar werd ik natuurlijk niet vrolijk van. De lampjes doen het wel gewoon, want als je het bijbehorende kastje op ‘on’ zette, gingen ze eventjes aan.

Je kan het ding ook op 1 of op 5 minuten ‘aan’ zetten maar alleen als ik van off naar on switchte gingen de lampjes heel eventjes aan. Dat kan nooit een minuut zijn. Laat staan vijf minuten. Heb ik weer. Vandaag dus gelijk het bedrijf een mailtje gestuurd. Ik moet ze terug sturen, dan worden ze nagekeken en eventueel wordt er dan een nieuw setje gestuurd of ik moet mijn geld terug willen. Nee, ik wil licht in het duister en wel als ik dan langs loop. Het vervelende is, dat ze met dubbelzijdig plakband op mijn vers geverfde muurtje zitten en het kastje dat erbij hoort ook. Als ik dat eraf ga halen is de hele bende weer beschadigd en ik héb nou eenmaal een leeg emmertje.

De dame had me een link gestuurd waar ik een formulier in moest vullen, met ordernummer en de hele rotzooi. Dat heb ik gedaan en uitgelegd dat ik alleen een nieuwe, goed werkende, sensor wilde. Ik kreeg een mailtje met een retournummer en dan moet ik binnen veertien dagen het pakket terug sturen. Dus heb ik even een A4tje volgeklad en uitgelegd dat de lampjes het doen maar de sensor niet. Dat ik de sensor dus terug stuur en een goed werkende wil hebben. Dat ik lampjes en houdertje op mijn vers geverfde muur laat zitten en hoop dat ze heel snel een werkende sensor zullen terug sturen.

Zo, ik maak zelf wel uit hoe ik het wil. Ik ga toch niet de hele boel los staan rukken en beschadigen? Die sensor werkt niet, ik wil een nieuwe en de rest hangt daar prima tot die sensor er is. Nu maar hopen dat ze het een klein beetje met me eens zijn. Anders zie ik het daarna wel weer. Zover is het nog niet.

Daarna ben ik bank gaan hangen met een nat hoofd, koude voeten en een paar katten om me heen. Dat was wel even lekker. Ik had zaterdag een film opgenomen en die ben ik gaan zitten kijken. Wat een prachtfilm! Hidden figures, voor diegenen die belangstelling hebben. Niet te geloven dat zoiets zo was in de jaren zestig. Maar ik ga hier niet de hele film zitten vertellen. Ik kijk altijd graag naar Empire ook en de vrouw die daar Cookie in speelt, is één van mijn favoriete actrices en die had in de film de hoofdrol. Na de film, zelfs al bijna tijdens, vielen mijn ogen toch wel een klein beetje dicht zowat. Dus ik ben er vroeg ingekropen. Ik weet niet eens meer dat ik in slaap ben gevallen, ik was direct weg.

Vanmorgen heb ik het grote pakket van Karina, waar ook de vaas van Nicky in zit, in orde gemaakt. Via DHL kan je zo de boel online regelen. Je print een verzendbon uit, lang leve mijn printer want anders zit je mooi. Daarna plak je dat op je pakket en dat breng je naar een DHL punt. Karina woont wel in België maar zit vlakbij Sittard in Limburg Nederland. Dus zo blijven de bezorgkosten lekker laag, want het is gestuurd naar een DHL punt in Sittard. Zo idioot dat als je drie meter naar rechts België in gaat, dat het dan meer dan het dubbele moet kosten. Maar goed, zo hebben we dat mooi omzeild. Het kan, als het goed is, morgen al opgehaald worden. Ik kreeg gelijk in de mail een bevestiging dat het pakket is aangenomen en kan zo de voortgang volgen. Heel handig zo!

Stuurt mijn broer me net een appje, die vond een schilderij die ik voor hem heb gemaakt ooit. Of die vond hij zo mooi dat hij hem wilde hebben, dat weet ik niet meer. Hij vast ook niet volgens mij. Toen ik hem zei dat ik die een jaartje of 25 geleden gemaakt had, viel hij bijna om. Jeetje zeg, ja joh, we worden oud! Dat kan je soms zo wel eens hebben, ook als je iets op tv ziet. Zoals vorige keer, dat het 50 jaar geleden is dat de Beatles voor het laatst optraden. Ja, dat weet je dan nog en dat is schrikken! Dat is wel een halve eeuw en van deze tekening is een kwart eeuw. Oh wat vliegt de tijd toch en lang niet alleen als je zo’n lol hebt. Maar je voelt je gewoon niet ouder, daarom is het soms opeens zo schrikken volgens mij.

Ondertussen is de boel hier beneden gedaan, alles lekker gesopt, gestofzuigd en gedweild. Dat was wel nodig. Ik had alleen een beetje last van de kattenkindjes die het leuk vonden om de dweil aan te vallen. En dan hard weg rennen en uitglijden omdat de vloer nat is. Lekker weer overal pootjes en glij sporen. Nou ja, ik vind het wel goed zo hoor. Lekker wat eten en heerlijk bankhangen. Ik heb het wel weer verdiend vandaag. Morgen kan ik dan eindelijk eens gaan beginnen aan de schilder opdrachten, die ik nog heb liggen. Ik had het allemaal eens opgeschreven, best veel nog. Daar moet ik echt wat aan beginnen. Ook niet vergeten om er sollicitaties uit te gooien deze maand. Raar als je eigenlijk al een baan hebt maar goed, zolang ik dat nog niet zwart op wit heb, kan ik er weinig mee. Dat komt nog wel. Het was weer een nuttig bestede dag. Dat is ook wel prettig.