7. mei, 2019

Twee jaar en 343 dagen zonder Sunshine

Een lekker rommel dagje was dit. De hele ochtend lekker aan het internetten geweest. Dingen besteld voor de cits, deel één. De rest komt van de week nog. Voor mezelf weer wat verf besteld, van de dingen die ik verkocht heb. Er zijn wat apartere kleuren die ik nodig ga hebben voor wat ik wil gaan maken. Die grote orchidee die ik hier wil gaan schilderen had ook wat kleuren nodig, die ik niet in huis had. Ook voor de paars/lila achtergrond en dat soort dingen. Weer een voorraadje waar ik mee vooruit kan. Omdat het allemaal voor op canvas is, hoeft het niet met de hele dure Folk Art verf die ik altijd koop voor glas en porselein, dat scheelt. Die vind ik te duur om op canvas te gebruiken. Al liep deze bestelling ook wel weer wat op. Maar daar kan ik wel even mee vooruit.

Ik heb wel gemerkt, dat de FolkArt verf die ik hier in Nederland bestel, zeker weten anders is dan die met mijn cursus mee kwam uit Amerika. Opeens begreep ik waarom het er bij de filmpjes altijd zo anders uitzag. Volgens mij staat die verf hier in Nederland al heel lang hier. En dan wordt het uiteindelijk dikker. Die uit Amerika was lekker goed vloeibaar maar toch dik ook. Lastig uit te leggen maar het was in elk geval precies goed om mee te werken. Wat blijf ik het ontzettend jammer vinden dat die achterlijke verzendkosten zo duur zijn. Anders zou ik het wel weten.

Ze hebben nu ook zoveel nieuwe producten. Glitterverf en colourshift, dat verandert dan van kleur als je ermee werkt, al naar gelang hoe het licht valt. En nog meer van dat soort nieuwe dingen en ik kan het allemaal niet kopen. Dat vind ik heel zielig voor mij. Alleen zijn de verzendkosten vanuit de States bijna net zo duur als de spullen die ik er zou bestellen. Bovendien waren er ook een paar flesjes verf gaan lekken, de laatste keer. Gelukkig niet leeg maar wel een rommeltje. Het legt dan ook wel een enorme weg af voordat het hier is. Kon ik daar maar iets op verzinnen.

Eerst kon ik nog via Engeland kopen maar die meneer zijn vrouw is erg ziek geworden en hij doet het nu niet meer omdat hij haar verzorgt. Erg genoeg natuurlijk. Ik kan nu, nu ik gecertificeerd ben, daar ook groot inkopen maar ja, die verzendkosten nekken me. Daarom valt dat voordeel zo voor me weg. Ach ja, er zijn ergere dingen maar jammer blijft het wel. Ik heb vandaag de kleine doekjes in een laagje lak gezet. Ik had ze allemaal met waterverf een ondergrondje gegeven maar het blijkt dat dit door de acrylverf heen blijft sijpelen. Dus hoop ik dat zo te voorkomen. Of het gaat werken weet ik niet maar anders zal ik toch nieuwe doekjes moeten kopen. Eerst maar even goed laten drogen en kijken wat het dan doet.

Vanmiddag ben ik begonnen met het huisnummer bord dat ik gemaakt heb voor mijn broer en San. Hun housewarming gift is een beetje later klaar dan gepland. En alles duurt ook altijd langer dan gepland, meestal dan. Als je de lijst ziet van schilderwerkjes die ik wilde doen en wat ik uiteindelijk voor elkaar heb gekregen, dan ga je lachen. Of nou ja, ik wilde ze niet allemaal vanmiddag doen, zo gek ben ik nou ook weer niet. Maar het bord duurde al langer dan ik had gehoopt. Best lastig schilderen ook zo op dat hout. Nerven en putjes en weet ik veel. Dat houdt je wel op. Dat is even andere koek dan op het gladde glas of canvas te werken. Maar het is wel een schatje geworden. Ze wonen nu op een adres met Kievit erin en al vanaf ik dat wist had ik dat huisnummerbord in mijn hoofd. En dan moet dat eruit natuurlijk.

Eindelijk had ik er dan tijd voor deze middag. Ik heb ook nog de laatste set glazen gemaakt, dan heb ik die ook klaar staan. Deze moeten morgen nog even de oven in en dan zijn ze er ook klaar voor. Die worden einde van de week ook opgehaald. Ik moet de andere er even bij pakken en ze allemaal netjes gaan inpakken als cadeautjes, dan zijn ze klaar voor vertrek. Het drinkbakje voor Kim d’r katten had ik al af en ook nog eentje die mijn Art pagina op kan. Net zoiets als mijn eigen katten uit drinken, met goudvissen erop. Het regent nu want eigenlijk met er nog een laklaag op dat bord maar dat doe ik morgen wel. Dan is het hopelijk droog. Skylar loopt maar te gillen bij de keukendeur. Wat een luidruchtige kat kan dat soms zijn zeg! Hij wil naar buiten maar ik heb het koud en het regent. Dus even niet. Hij is het niet met me eens.

Ik hoorde laatst iemand zeggen dat katten hun naam niet kennen. Ik denk dat het een hondenmens was. Katten kennen hun namen wel degelijk, ze kiezen er alleen heel vaak voor om niet te luisteren. Hier weten ze precies wie ik roep hoor. Al komt Rainbow op alle namen aanrennen in de hoop dat er wat te eten valt. Maar dat is meer uitgekookt. Als ze ’s avonds overal en nergens liggen en ik zeg één van hun namen, dan kijkt toch echt de juiste kat op. Dat weten ze echt wel. Maar katten zijn niet volgzaam en als de kat niet luistert als zijn naam geroepen wordt, dan wil dat niet zeggen dat ze die naam niet kennen. Aurora heette eigenlijk sneeuwwitje maar dan in het Grieks. Die moest al helemaal wennen maar binnen een maand kwam ze mooi aangehuppeld als er ‘Aurora’ geroepen werd.

Zo heb ik ook moeten stoppen met het maar lukraak gillen van ‘Skylar’ als er weer eens een kat werd aangevallen. Meestal Aurora. Ik kwam er namelijk achter dat het vaak Skylar niet eens was. En dat arme beestje snapte er niets van waarom juist hij er altijd tussenuit gepikt werd. Dat is gelukkig wel omgedraaid ondertussen. Maar ik moet eerst kijken wie het is, voor ik een naam gil. Anders, want dat lukt soms niet, roep ik gewoon hard HEE! Dat helpt ook vaak wel. En dan doe ik niemand tekort. Ik heb in elk geval geen kat die Hee heet. Gelukkig maar, anders had het lastig geworden. En als je soms denkt dat ze komen als je roept ‘poes poes poes’, dan zit je er totaal naast. Zelfs op het bekende ‘psssst’ kijken ze hier niet op of om. Dat is hier echt een no no.

Katten zijn heel erg intelligent, dus geloof me, die naam kennen ze zo. Ze luisteren alleen niet, daar houden ze niet van. Dat is nou eenmaal katten eigen. Kan je daar niet tegen dan moet je geen katten nemen. Ik krijg het er ook af en toe van maar goed, ik weet het en ik weet ook dat ik er niets tegen kan doen. En heel stiekem moet ik er eigenlijk wel om lachen. Dat kan ik nou juist zo in ze waarderen. Ik ben en blijf natuurlijk een hondenmens waar katten zijn aan komen waaien. Ik ben ze alleen in hun waarde gaan zien en als je eens een koppie krijgt, of ze komen op schoot, dan weet je wel dat het echt gemeend is. Honden aanbidden ons en katten willen door ons aanbeden worden. Baas of personeel. Het is echt zo, ik kan het weten.

Morgen moet ik echt eens wat met het UWV doen. Of ik nou wil of niet, er moeten vier sollicitaties uit deze maand. Dan moet ik daar morgen maar vast de helft van doen. Dan kan volgende week de laatste helft eruit. Hopelijk hoor ik snel wanneer die opleiding begint en of dat doorgaat. Natuurlijk ga ik er vanuit dat dit ook zo is. Tot die tijd zal ik gewoon die sollicitaties moeten doen. Ik heb daar helemaal geen zin in. Ik zie het maar als een goede oefening. Ik heb na de opleiding in elk geval voor zes maanden een baan maar wie weet of ik daar kan blijven na die zes maanden?

Als het bevalt heel graag natuurlijk maar dat is niet zeker. Allemaal maar weer afwachten. Gelukkig is dat tekort aan apothekersassistenten niet zomaar snel opgelost. Dat komt wel goed. Laat ik eerst dat diploma maar even gaan halen. Morgen ook even boodschapjes halen, die sensor retour op de post doen en dat soort dingetjes en eens kijken of ik op die kleine doekjes al kan schilderen of dat er nog een laagje op moet. Weer een lekker creatief dagjes in elk geval. Daar hou ik wel van.