9. mei, 2019

Twee jaar en 345 dagen zonder Sunshine

Ik moest gisteren wel lachen. Mijn broer stuurde via de app, of ik ook nog familie B.A.G. Crielaard op dat huisnummerbord wil zetten. Hij stuurt een gefotoshopt voorbeeld mee. Ik moest zo lachen want ik had dat al gedaan. Als soort verrassing zeg maar, omdat ze het bord al gezien hadden. Het waren nog bijna dezelfde letters ook. Alleen had ik het aan elkaar geschreven en zijn voorbeeldje was los geschreven. Nou ja. Grappig hoe zoiets kan gaan soms. Toeval bestaat niet alleen hoe het dan precies zit, geen idee.

Wat ook grappig is, of meer wie eigenlijk, dat is Skylar. Wat een gekke kat is dat toch! Ik was net een beetje wakker aan het worden op de bank. Aurora lag bij mij, Rainbow lag in de grote ton, Moonlight lag in de grote krabpaal. Skylar lag in het radiatormandje. Omdat ik aanstalten maakte om te gaan staan, wilde hij ook uit het mandje springen. Meestal spurten ze dan met zijn allen naar de keuken, om vast bij de keukenkastjes klaar te staan om te gaan ontbijten. Dat mandje zit niet helemaal vastgeklonken aan de verwarming. Omdat Skylar een lompe kat is, en nogal onbehouwen springt, bewoog het mandje heel hard. Dat maakt nogal een herrie aan de verwarming.

Hij schrok er blijkbaar zelf ook van en hij draait zich om en geeft het mandje toch een paar tikken. Hij keek er heel boos bij. Ik lag helemaal in een deuk en ook dat werd me geloof ik niet in dank afgenomen. Alsof hij voelde dat hij zich een beetje raar gedragen had of zo. Mopperend slenterde hij naar de keuken. Ik liep grijnzend achter hem aan, de rest stond al klaar in de keuken. Behalve Aurora dan. De laatste tijd gaat ze weer in de zijkamer zitten wachten en wil ze daar eten. Ook goed hoor, dan eet je daar toch. Ik dacht dat ze steeds vaker bij de jongens zou eten, toen ze daar steeds dichterbij wilde eten maar nee, ze is weer terug bij de zijkamer. Ach, ze zal haar redenen wel hebben. Met weer een kras over haar neusje, snap ik haar wel. Stoute broers heeft ze.

Na de cits eten te hebben gegeven, ging ik met verse koffie even naar het ochtend journaal kijken. Het verliezen van Ajax nam een groot deel van het nieuws in. Skylar was bovenop de salontafel komen zitten. Hij bleek een rasechte Rotterdammer te zijn want toen er goals van Tottenham werden getoond, zat hij opeens met belangstelling naar het scherm te kijken. Kim d’r kat kijkt altijd en graag tv. Hier hebben ze dat alleen maar heel even gedaan, toen ze nog heel kleine kittens waren. Nu geen van allen, tot Skylar dan weer, vanmorgen. Hij bleef zelfs even zitten kijken naar het interview met één van de spelers. Grappige gozert, die Skylar. Een echte Rotterdammert.

Ik had vandaag zo’n geen zin om er sollicitaties uit te gooien. Het moeten er vier worden, ik had er vandaag twee willen doen en dan maandag de laatste twee. En toen dacht ik, waarom mezelf twee dagen iets vervelends laten doen? Daarom doe ik ze gewoon alle vier maandag. Ik zal heus wel wat vinden. Ik ga er niet al te veel energie in stoppen, maar dat lijkt me logisch. Ik hoest me ook al twee dagen de blubber. En dat nadat het wereld astma dag was, twee dagen geleden. Ook niet aardig! Ook al heb ik er met medicatie totaal geen last meer van, toch heb ik het wel. Heel af en toe voelt het nodig, maar vaker vergeet ik in de ochtend mijn medicijnen te nemen. Normaal voelde ik dat direct, dat ik ze nemen moest. Nu niet meer. Stoppen met roken heeft wel effect, dat blijkt.

Vandaag ben ik de hele dag aan het rekenen geweest. Niet met de rekeningen hoor maar met beter rekenen, de app. Ik had het al een tijdje verzaakt en wilde het inhalen. Straks heb ik het behoorlijk nodig, in de opleiding. Daarom kan je het maar beter oefenen. Niveau 1 en 2 ben ik weer bij. Daar was ik toch ook wel een tijdje mee bezig. Niveau 3 heeft nog wel een dag of 15 die ik nog moet doen. Maar na de hele ochtend al te hebben zitten rekenen, had ik er geen puf meer voor. Ik had het andersom moeten doen, eerst het moeilijkste niveau en dan naar makkelijker. Dan had ik het wel afgemaakt, denk ik. Nu was ik al murw van al die sommen en ze werden alleen maar moeilijker. Niveau 3 doe ik van de week wel bijwerken.

Met de rest zit ik weer goed op schema. Soms maak ik een hele stomme fout omdat ik dan niet genoeg nadenk. Als ik dan de uitleg zie denk ik; zie je wel doos, dat had je kunnen weten als je even had nagedacht. Of soms heb je de verkeerde aangevinkt, dan let ik niet goed op. Ook zo stom. Maar ja, dan moet je maar beter opletten. Maar er zitten sommen bij, echt hoor, die zou je je grootste vijand niet eens willen laten uitrekenen. Vreselijk! In de opleiding heb ik één dag theorie en een halve dag voor Engels, Nederlands en rekenen. Ik hoop dat ik goed op niveau zit, geen idee wat ze je daar gaan geven natuurlijk. Wel spannend allemaal hoor, hoe zwaar zal het worden allemaal? Waar ga ik stage lopen? Allemaal even afwachten. Was het maar vast zo ver. Wees voorzichtig met wat je wenst, voor je het weet, krijg je het ook…

Vandaag moest ik na het rekenen wel even gaan ontspannen hoor. En dan ga ik altijd schilderen, dat ontspant me altijd zo lekker. En ik heb nog genoeg om af te maken. Als eerste maar even verder met de mini doekjes op ezeltjes. Twintig moet ik er maken. Ik heb wat verschillende stijlen gedaan. Ze gaan naar een bejaardentehuis. Een initiatief van Karina. Als ik wat meer tijd zou hebben dan zou ik er zelf ook nog een aantal bij doen. Alleen durf ik dat even niet te beloven. Is er tijd, dan maak ik ze zeker maar ik beloof niets. Dan kan het ook niet tegenvallen. Jawel, je ziet wel, ik heb geleerd van dat lange ziekbed. Grenzen zijn belangrijk, niet alleen om naar anderen aan te geven maar ook voor mezelf. Komt helemaal goed met mij, en mijn grenzen ook.

Ik had er al een paar gedaan en in mijn hoofd lijkt alles vaak veel groter dan het is. Ik wilde nog dit en ik wilde nog dat. Maar voor ik ook maar erover na kon denken, wat ik allemaal nog meer wilde op die kleine doekjes, waren ze al af. Oh oké! Dan zullen we het hiermee moeten doen. Dat ging sneller dan ik in mijn hoofd had. Voor vandaag hou ik het voor gezien. Morgen pakketje retour sturen, misschien zet ik mijn grote doek, dat nu wit hangt te zijn, zonder iets erop, boven de bank, in de paarse achtergrondkleuren. Misschien, ik weet het nog niet. Het weekend doe ik ook alleen maar leuke dingen.

Zondag ga ik even naar mijn broer, we hebben allebei gebrek aan een moeder tegenwoordig. Daar hoef ik niet meer heen. Kim komt niet zondag dus daar hoef ik ook niet voor thuis te blijven. Ik ben niet zo’n kerkhof ganger. Wat daar ligt is alleen maar het aardse restje, niet mijn moeder, die zit in mijn hart. Anderen hebben zoiets weer wel nodig. Gelukkig mag dat ook. Ik ga het bord langs brengen, kunnen ze het ophangen, als ze dat leuk vinden. Mag Ben gelijk even kijken naar mijn olie en mij laten zien waar het allemaal zit. Ik ben daar zo ontzettend blonT in. Zal vast allemaal in orde zijn.  Lekker rustig allemaal, nu kan het nog!