30. mei, 2019

Drie jaar en 1 dag zonder Sunshine

Toen ik gisteren thuis kwam, na die leuke dag met Kim bij Sonja, had ik gezien in mijn mail dat het UWV een bericht had staan in de werkmap. Omdat ik vandaag toch de sollicitaties wilde voorbereiden, dacht ik, dat komt morgen wel. En daarom ging ik vanmiddag even inloggen. Tot mijn grote vreugde was het een mail met een nieuw werkplan. Mijn opleiding is erdoor, het is goedgekeurd. Er staat wel dat ik 25 juni ga beginnen, oké, dat zal wel dan. Dat zal ik allemaal nog wel exact horen. Ik dacht in juli beginnen maar dat is het vijf dagen later ook, dus dat maakt niet uit. Hoe eerder ik ben begonnen, hoe eerder ik aan de bak kan.

Ik heb wel een berg vragen opeens. Hoe gaat dat precies? Wordt alles in zijn geheel vergoed? In het mailtje zelf staat er bij; ‘(deels) vergoed’, dus tja, hoe zit dat dan? Waar moet ik zijn, wat moet ik nog kopen? Jeetje, er is zoveel dat ik nog niet weet en heel graag wil weten. Maar het belangrijkste weet ik nu in elk geval wel. De opleiding is goedgekeurd! Eigenlijk is het dus een heel klein beetje feest vandaag! Ja, het wordt druk en zal best niet al te makkelijk zijn. Veel leren over medicatie en veel rekenen, allemaal met die roestige grijze cellen van mij. Maar het gaat lukken, let maar op. Ik wist het wel, ik werd er als vanzelf heengeleid. Ik wilde zelf eigenlijk heel iets anders gaan doen maar dit kwam zomaar op mijn pad. Dus het zal wel goed zijn zo.

Niet meer in een stressbaan. Het is niet erg om het druk te hebben, maar dat is iets totaal anders dan continu stress te ervaren. En dat is wat ik de laatste jaren dat ik werkte alleen maar heb meegekregen. Alles was stress en er werd veel te veel van je gevraagd als leidinggevende. Mijn ogen gingen pas echt open toen we bij andere bedrijven gingen kijken. Daar hadden ze vijf of zes mensen voor wat ik in mijn eentje moest doen. Dat leek altijd heel normaal, ik wist niet beter. Ik wist wel dat ik dood en doodmoe thuis kwam en nergens meer puf voor had. Als ik hoorde dat anderen nog dingen deden na het werk, dan snapte ik dat gewoon niet. Daar was ik zelf te moe voor. Natuurlijk, ik was al vanaf begin 2014 ziek en ik heb doorgewerkt zo tot half augustus 2017. Toen was de koek op.

Ik wil dan ook nooit meer zo uitgebuit worden, dat zal ik niet meer toelaten. Hard werken, geen probleem, dat doe ik juist graag. Maar taken doen van vijf personen tegelijk? Nou nee, daar trap ik niet meer in. In het vervoer zou ik ook nooit meer willen werken. Met die achterlijke aanbestedingen ben je daar gewoon nooit je baan zeker. Een paar jaar hard werken en dan kan het zo van je afgepakt worden door een ander bedrijf. Dan krijg je toch nooit echt eer van je werk? Nee, geef mijn portie maar aan fikkie. Daar doe ik nooit meer aan mee. En nu word ik dus weer student en ga ik stage lopen. En ergens in juli 2020 ben ik gediplomeerd en heb ik in elk geval een zes maanden contract ergens. Waar dat weet ik nog niet.

Is het van twee kanten leuk, dan kan dat verlengd worden natuurlijk. Maar ik zat net even te kijken op LinkedIn en ik toetste gegevens in en zocht op apothekersassistent in Rotterdam en omgeving en daar kwamen zo een berg pagina’s naar boven, met op elke pagina een stuk of 25 vacatures hierin. En dat hebben ze binnen een jaar niet weggewerkt hoor, die tekorten. Ik zit wel snor zo. Ik zal het maar gewoon over me heen laten komen. Ja, ik ben perfectionist dus ik moet uitkijken dat ik niet alleen met tienen tevreden ben. Laat ik voor nu maar alleen willen dat ik het diploma in ene keer zal halen over een jaartje en een maand. Meer moet ik niet willen. Dat is meer dan genoeg. Hopelijk zal ik daar nog eens een keer aan denken, wat verderop in het jaar.

Ik was gisteren over hele andere dingen aan het vertellen en daarom vergat ik een beetje de lol die ik had, toen ik ’s morgens vroeg naar de herhaling van Hart van Nederland zat te kijken. Daar spraken ze over een grote brand, die bijna een leven had gekost. De dame kon nog net op tijd gered worden. Naast de presentatrice zag je een foto ervan. Ik ben zo kippig als wat maar ik zag toch echt wel wat er op het bord naast dat raam stond. Het raam waar de rookwalmen uitkwamen, resultaat van de brand binnen. Ik lag helemaal dubbel, dat mocht want er was niemand dood of zo. Kijk zelf maar, de foto zit erbij hier vandaag. Kan misschien te klein zijn maar er staat groot op dat bord "Barbeque", hilarisch! Ik zou heb zo op kunnen sturen naar ‘Beste kijkers’ of zo, ware het niet dat ik niet weet waar ik hem dan naartoe moet sturen. Nou ja, ik had er in elk geval flink lol om.

Vandaag leek ik niet vooruit te branden. Het zal wel goed zijn. Ik kwam er ook pas achter, toen er geen nieuws bleek te zijn op RTL4, dat het Hemelvaartsdag is vandaag. Dat wist ik wel maar ik was het vergeten. Toen ik zag, weer op Hart van Nederland, dat er enorme files waren gisteren, wist ik ook dat Kim en ik nog mazzel gehad hebben ook. Het was die massale uittocht van mensen die met de Pinksteren weg zijn, allemaal naar de camping zeker? Goed dat we nog net op tijd weg waren gegaan. Ik had nog graag langer gebleven maar oh wat heb ik een hekel aan in de file rijden. Het enige dat ik nog erger vind is in het donker rijden. Maar dat komt omdat ik zo nachtblind ben als de piete. Hoe ouder ik word, hoe erger dat is geworden. Tegen de tijd dat ik 70 ben of zo, zie ik niks meer zonder de zon.

Ik heb er maar een vakantiedagje van gemaakt vandaag. Net zoals het grootste deel van Nederland. Oh, daar ben ik ook zo blij mee. Nooit meer avonddiensten of weekenden werken. Gewoon vrij zijn met feestdagen, ook zoiets. Allemaal van die dingen waar ik in geen jaren van heb kunnen profiteren. Ja, je kreeg dan wel 200% als je met de kerst werkte, maar dan was je wel aan het werk. En gruwelijk druk was het dan ook nog eens. Dan kan je beter gewoon thuis zitten en doorbetaald worden, dan heb je net zo goed dubbelop en kan je nog van de dag zelf ook genieten. Ja toch? Ik zie alleen maar voordelen. Ik wil nooit meer in de stress zitten op mijn werk, nooit meer zoals die laatste jaren zijn geweest. Ik wil ook nooit meer zo ziek worden als ik geweest ben. En ik weet gewoon, dat dit allemaal goed zal komen. Ik zit wel op mijn plek straks, waar die plek zich dan ook mag bevinden. Daar kom ik vanzelf wel achter. Spannend allemaal! En leuk, vooral leuk.

Ik heb nog wel iets gedaan vandaag hoor. Ik heb gelezen, heerlijk in het derde deel van Jeus, van moeder Crisje. Iedere Rulof lezer weet wel wat een heerlijk boek dat is. De leukste van de drie delen, vind ik toch. Dat is genieten. Daarna ben ik bezig geweest met het hele UWV gebeuren en dat moest ik iedereen vertellen natuurlijk. En toen heb ik nog de andere twee brillenkokers, van de vier totaal, afgemaakt. Twee ervan moeten nog een bescherm laagje maar dat doe ik morgen. Als ze goed droog zijn, dan kunnen ze op de post. Weer afvinken bij de opdrachten. Van de week begin ik aan een doek met de ezels, die bij Sonja op de muur moeten komen. Daar heb ik al zo’n tijd zin in. Het enige wat ik hier nog moet, of wil, doen is de deur van het toilet. Maar dat heeft geen haast. Die zit niet in het zich dus dat stukje uitzicht op New York is niet storend. Dat doe ik misschien nog voor de opleiding begint, of anders erna. Tot hij begint, heb ik het nog druk zat!