6. jun, 2019

Drie jaar en 8 dagen zonder Sunshine

Gisteren had ik een mooie les, met die koeken, maar voor vandaag vond ik er ook eentje. Wel eentje die een heel stuk korter is maar daarom niet minder waar natuurlijk. En eentje die ik zelf ook altijd probeer toe te passen. Als je het zo brengt, als in dit verhaaltje, dan is het ook weer zo helder en zo logisch eigenlijk. Want wat nou als je 86.400 euro op de bank hebt staan? Stel, iemand steelt daar 10 euro van, wat doe je dan? Gooi je dan het restant  € 86.390,-- weg? Of erger nog, geef je het aan diegene die die 10 gestolen heeft? Natuurlijk niet!

Een dag bestaat uit 86.400 seconden. Dus laat die 10 seconden van iemand, die negatief tegen je doet, de rest van je 86.390 seconden niet verpesten! Ongeacht in welke context of situatie je ook bent, een positieve mindset kan je alleen maar positief ondersteunen. En dat is echt zo. Doet iemand lelijk tegen je? Denk hier dan eens aan terug en ga weer met een glimlach verder je dag in. En nu je dit weet, zal het ook een stuk makkelijker gaan! Tenminste, dat is hier wel de bedoeling van. Want soms, ook al wil je het niet, kan iemand je zo mee naar beneden slepen in hun negativiteit. En wiens schuld is het dan? Degene die je sleept, of jij die je hebt laten slepen, die het heeft toegelaten? Ja toch?!

Iemand zei ook van de week, over dat oplichten met spotgoedkope artikelen via Ali Expres en dan zelf voor 25 x zo duur verkopen; ja maar als je het er voor over hebt en je koopt het, dan is het je eigen schuld. Ja, dat is ook wel zo. Maar ik vind het veel erger als, bijvoorbeeld, iemand iets heel graag zou willen hebben. Elke keer dat je zo’n advertentie ziet denkt, goh, jammer dat het zo duur is. Ja, oké, dan moet die persoon zelf ook verder zoeken. Maar eh, tot vrij kort geleden, wist ik dat ook niet hoor, dat dat kon. Ik durfde in het begin zelfs niet via Ali Expres te bestellen, omdat ik niet zeker wist of het wel zou aankomen. Ik ben begonnen met hele goedkope dingetjes. Van nog geen euro of zo.

En nu nog, echt dure spullen, ik durf het gewoon niet. Nu heb je sinds kort ook achteraf betalen daar, misschien dat ik het dan wel zou durven. Maar dan kan het nog mis gaan. Ik heb nog steeds een paar schoenen tegoed en ik kan er niks mee omdat er staat dat ze zijn afgeleverd. Ook geen Louboutins natuurlijk maar toch, iets waar ik me erg aan kan ergeren. Ik heb het maar losgelaten, toch klopt het niet. En omdat het heel af en toe misgaat, blijf ik voorzichtig en dat is misschien wel zo goed ook. Ik kan nou eenmaal slecht tegen onrechtvaardigheid. Dan ben ik net Don Quichote en ik word ook meestal wel verslagen door de windmolens, inderdaad.

Je wordt wel snel veel voorzichtiger. Als je maar vaak genoeg verraden bent, dan komt er een flinke muur om je heen. Dus ik trap niet snel ergens in en als ik dat wel doe, dan ben ik op niemand bozer dan op mezelf. Want ik had het kunnen weten. Maar het zorgt er soms ook voor, dat ik al uithaal voor er maar iets gebeurd is. Uit angst dat het gaat gebeuren zeg maar. Als dat voor iemand anders zo te begrijpen is tenminste. Dat is heel stom misschien maar dan heb ik het in elk geval zelf gedaan. Dat doet minder zeer dan dat iemand anders het doet. Vooral als je het toch al aan ziet komen. En dus heb ik nu een soort slotgracht maar soms staan er stukjes op instorten en dat zie je niet altijd aankomen. En dat is gevaarlijk want er zitten zeeën van verdriet achter en elk klein gaatje kan een vloedgolf veroorzaken. Dan kan je maar beter goed je muurtje onderhouden of soms vast afstand nemen van alles wat de gaten erin laat slaan.

Gisteren heb ik dus zitten schilderen. Mijn broer vindt het blijkbaar niks, merk ik aan zijn opmerkingen, maar dat geeft niet. Als ik het maar mooi vindt. Ik ben dus ook bloemen op mijn trap aan het schilderen. Daar werk ik gelijk lelijke plekjes mee weg. Net zoals op mijn kast op de gang. Ik vind dat handig en het staat bij de rest. De trap moet ik trede voor trede doen want het moet ook goed kunnen drogen en beschermd worden tegen galopperende katten en zo. Nu had ik de onderste twee treden gedaan. Van de week even de volgende twee. Hoeveel treden ik totaal ga doen, dat weet ik nog niet. Boven zijn er geen bloemen dus helemaal naar boven hoeft niet echt. Misschien doe ik het tot in de draai, ik kijk nog wel. Als ik het maar leuk vind in elk geval. Dat doet iedereen toch in zijn eigen huis?

Vandaag voel ik met nog steeds niet zo goed, niet gek hoor. Ik heb ook nergens zin in en heb me zelden zo naar gevoeld. Maar dat is mijn eigen schuld. Vandaag heb ik niet eens de puf om te schilderen. Ik heb nog een hele stapel kleding liggen, waar iets aan versteld of gemaakt moet worden en dat ga ik vanmiddag even doen. Ga ik lekker op de bank zitten en ga ik lekker naar wat series kijken die ik op heb genomen. Ondertussen de boel maken. Ging dat maar met alles zo. Ik kan het gelukkig goed, ik vind het ook leuk om te doen. Heb ik gelijk weer wat broeken erbij. En kan mijn jas weer goed dicht, want die knoop hangt al maanden half los.

Ik hoorde net een harde klap en ik schrik me rot. Is het de magische bal die ik heb hangen voor het raam. Nou ja, google maar spiraal glazen bol en dan snap je me wel. Dat ding hangt aan een draadje vissersgaren aan een soort van kastje, en daardoor draait het draadje in elkaar. Dat draait dan weer los en dan krijgt het weer een rukje, waardoor het draadje weer in elkaar draait. Als je dan naar de glazen bal kijkt, dan lijkt het net alsof die naar boven of naar beneden rolt. Maar dat is een optische illusie. En dat draadje, dat knapte nu blijkbaar net! TSSSSK hoor ik naast me en ik kijk verschrikt om. De spiraal is met de punt met een rotklap in de plant gevallen, die eronder staat. Nog een mazzel want anders had het me een klap gegeven! Hij draait weer, aan een nieuw touwtje en maar hopen dat, als dat touwtje breekt over een paar maanden, dat het dan weer zo netjes valt. Dan valt dat in elk geval mee.

En als er een kat net onder loopt, als zoiets gebeurt, dan kan dat nog verkeerd uitpakken ook! Gelukkig is dat niet gebeurd en zijn alleen de wortels van de plant behoorlijk geschrokken, denk ik. De stapel kleding is vermaakt, ik hoop dat ze t leuk vonden. Verder heb ik foto’s genomen van wat ik geschilderd heb gisteren. En die heb ik in een collage zitten stoppen om hier bij te plaatsen. Straks komen mijn boodschapjes, ook zo lekker handig! Ik eet lekker toast champignon vanavond. Heerlijk met veel knoflook en uitjes en kruiden. Brood in de broodrooster, heerlijk! Nog een half uurtje tot drie kwartier wachten tot ze er zijn. Vlak ervoor de cits eten geven, dan kan ik rustig eten. Lekker, daar heb ik best trek in!