13. jun, 2019

Drie jaar en 15 dagen zonder Sunshine

Gisteren kreeg ik de schrik van mijn leven. Ik kreeg namelijk door dat ik ene mevrouw die en die moest bellen, om een afspraak te maken. Ik kreeg twee telefoonnummers en die waren van twee apotheken, eentje in Numansdorp en eentje in Klaaswaal. Nou ben ik geen topografisch wonder maar het klonk dus niet dichtbij en al helemaal niet Rotterdams. Ik zoeken, op google maps, en daar vond ik de plaatsjes, tegen de Zeeuwse eilanden aan zowat. Openbaar vervoer kon ik zo snel geen verbinding vinden naar Numansdorp en naar Klaaswaal wel, voor één uur en 34 minuten per enkele reis. En dan moet alles meezitten. Eh. Wat nu? Want eerlijk, dat is mij gewoon enorm veel te ver. Ik heb helemaal geen ambitie om per dag vier uur te moeten reizen om te gaan stage lopen. Zelfs niet om zover weg een baan te vinden.

Ja, als ze er een huis bij doen, dan vind ik dat prima. Oh, en de gelegenheid om te verhuizen. Daarom zeg ik nooit nooit. Maar om na al die tijd gelijk zover weg te moeten? Straks krijg ik een enorme terugval, en dat wil ik nooit meer meemaken natuurlijk. Zou ik daar aan vast zitten? Of kon ik dat weigeren? Dat lijkt me nou ook niet echt gunstig, zo bij het allereerste adres wat ze voor je vinden. Maar toch, helemaal daarheen? Ik ga maar eens even mailen. Wat is hier de bedoeling van. Half Rotterdam zit zonder apothekersassistenten en ik mag naar Klaaswaal? Nou, als het even kan liever niet. Ik krijg verdorie bijna een paniekaanval!

Ik mail de meneer van de opleiding. Er zijn meerdere apotheken aangeschreven en deze reageerde nu eenmaal het snelst. Nee, ik zit er niet aan vast, eventuele reiskosten worden vergoed door het UWV als het boven de veertien kilometer is. Oh? Gedoe, reiskosten declareren maar ondertussen ben je het wel kwijt en ik kom nou eenmaal een paar honderd euro per maand tekort nu. Maar goed, dat is weer iets anders. Hij raadt me aan om in elk geval de afspraak te maken, voor de ervaring ook en om te kijken hoe dat eraan toe gaat. Dat lijkt mij wel goed advies dus ga ik ook zeker die afspraak maken. Ik mag er altijd vanaf zien, ook als er geen klik zou zijn. Dat vind ik toch fijn om te weten, want ik dacht er al aan vast te zitten. Dat valt goed mee.

Ik weet gewoon ook nog helemaal niks en dat vind ik licht frustrerend. Want er zijn toch wel aardig wat dingen, die ik zou willen weten. Zoals de vraag of je bij de apotheek waar je stage loopt ook aan het einde van je opleiding blijft met dat zes maanden contract. Dat is er wel eentje. En als je dan in zo’n ver weg liggend gehucht moet stage lopen, dan is zo’n contract ook gelijk al zijn aantrekkelijkheid verloren. Maar goed, dat zal ik af moeten wachten en dan weiger ik uiteindelijk zulke verre gehuchten hoor. Het gesprek ga ik wel aan, die ervaring kan nooit kwaad. De 25e juni moet ik er heen, om 11 uur moet ik er zijn, dan zal ik maar voor negenen vertrekken. Bizar toch?!

Ik heb vandaag zelf zitten zoeken ook, er zijn echt wel aardig wat stageplekken in Rotterdam. Ik mail de meneer weer, of ik zelf ook actief mag meezoeken. Ja, weet ik veel. Hij reageert er niet op, hij zal me wel weer heftig en een drammer vinden en daar heeft hij helemaal gelijk in. Even later gaat mijn telefoon, een onbekend nummer. Ik pak op, het is een heel moeilijk Nederlands sprekende dame, die belt om een afspraak te maken voor een kennismakingsgesprek op dat en dat adres. Oké voor wanneer? Maandag om 12 uur, of dat schikt? Ja, dat kan wel.

Als ik ga zoeken waar dat is, is dat verdorie weer in Den Haag. Hallo?! Kan het een ietsje dichterbij? Het is de apotheek van de Haagse ziekenhuizen, dus dat is ook weer anders dan de gemiddelde ‘normale’ apotheek. Is dat gunstig of juist niet? Nou ja, ik ga maandag gewoon met alles wat ik al zei over dat andere adres in Verweggiestan, in mijn hoofd. Op zijn allerminste is het een ervaring. Daar ga ik maandag dus heen, naar Den Haag. Voor iemand die haar leven lang altijd vlak naast, of zelfs boven haar zaak of werk of zelfs maar school heeft gewoond, is dat gewoon even slikken. En ja, ik weet dat ik verwend ben, of ben geweest in elk geval.

De kleuterschool waar ik op zat, zat achterin de straat. De lagere school aan de overkant. Mijn moeder kon zo bij mij in de klas kijken en soms zat ik dan stiekem te zwaaien als ik haar zag. Dan werd ik altijd blij. Dan zei ze als ik thuis kwam; ‘je mag toch niet zwaaien, je moet opletten’. Ja, maar ja, ik zag mijn moeder even en dat was leuk! In de laatste twee klassen woonde ik iets verder weg maar in verhouding tot vele andere kinderen toch ook nog wel redelijk in de buurt. Middelbare school, MAVO, werd weer wat dichterbij en de HAVO ook weer bijna naast de deur van waar ik toen woonde. En zo is het mijn leven lang zowat door gegaan. Boven de kapperszaak, scheiding en heel die ellende, dan verhuizen naar Overschie.

Als Kim kleuter wordt ga ik opleidingen doen en waar krijg ik werk, in Overschie. Ik verhuis zelfs binnen Overschie. Als er opeens van alles tegelijk gebeurt in mijn leven, werk ik toevallig net in Dordrecht en vlak daarna, woon ik er ook. Als ik naar België verhuis en daar tot twee keer toe een café begin, woon ik daar in, vlakbij en boven. Als ik dan weer naar Rotterdam terugkeer, denk ik dat het nu wel over is met mijn mazzeltjes op dat gebied. Nog voor ik een woning heb, heb ik werk, vlak achter waar mijn moeder woont, in de Spaanse Polder. Het huis dat ik krijg, waar ik nu nog woon trouwens, is zelfs nog dichterbij. En als ze dan opeens komen met Numansdorp en Klaaswaal, dan heb je zowat een hartverzakking. Dat lijkt me wel duidelijk.

Maar goed, we gaan braaf solliciteren naar een stageplekje en we gaan het wel zien wat er gaat gebeuren. Best wel spannend allemaal, vooral al door hoe het begint. Wie weet waar ik terecht ga komen, als het maar geen twee uur reizen is, vind ik het al snel wel goed. En in de spits naar Den Haag en ook weer terug in de spits, dat is ook geen pretje. Maar dan nog, ik zie wel waar het schip strandt. Eerst maar eens die stageplaats vinden. Morgen bel ik zelf naar die apotheek hier op Rotterdam Zuid, wie weet heb ik daar ook mazzel. En als je het dan vergelijkt met Klaaswaal of Den Haag, dan is het ook weer zowat naast de deur. Op de tram hier vlak om de hoek en daar voor de deur eruit. Het zou zomaar kunnen!