15. jun, 2019

Drie jaar en 17 dagen zonder Sunshine

Voor zover ik weet gaat het nu redelijk met Timo. Zijn voetje ziet er voor de dierenarts netjes uit. De uitslag komt maandag pas, dus dat is nog afwachten. Kim is bek af want hij heeft haar nogal voor zich opgeëist, de laatste paar dagen. Als ik al dacht dat ik veeleisende katten had, dan spant Timo daar de kroon. Natuurlijk komt dat ook een beetje door Kim zelf, net zoals het hier door mij komt maar dan nog. Het kan redelijk uitputtend zijn om zulke katten te hebben, of we daar nou wel of niet zelf voor gezorgd hebben.

Ik heb vandaag een superluie dag gehad. Ik werd om zeven uur wakker en ik heb de katjes verzorgd en daarna mezelf en nadat ik mijn koffie op had, werd ik weer hartstikke slaperig. Ik gaf er blijkbaar aan toe met als gevolg dat ik met een vreselijk pijnlijke nek om kwart over twaalf pas weer wakker werd. Een halfvolle mok met koude koffie stond er nog. Ik moest echt even landen weer hier op aarde want ik wist niet meer of ik nou wel of niet iets doen moest. Oh ja, ik moest naar Alan’s verjaardag! Die was van de week al echt jarig geweest, maar vandaag zou hij het vieren.

Ik wist niet wat ik voor hem kopen moest maar hij is gek op een aantal dingen. Waaronder de figuurtjes van Paw Patrol, geleid door een politiehond, een herder zo te zien. Van de week was ik zo’n beestje gaan kopen voor Alan. Ik had nog wat onbeschilderde potten staan en ik dacht, ik beschilder er eentje waar dat beestje in kan. Hij paste namelijk precies, met een beetje duwen dan. Daarom was ik daar gisteren heel de middag mee bezig geweest.

Vanmorgen was het ding gelukkig droog en kon ik het alsnog inpakken. Een cadeautje in een cadeautje werd het zo. Ik moest nog opschieten ook, douchen, aankleden en weg en dan zou ik net iets na twee uur er zijn. Ik wist het adres niet meer van waar het gevierd zou worden en dat vroeg ik in de app, met als antwoord uiteraard het adres. Ik heb alles op mijn gemakkie gedaan hoor, ik kan heel slecht tegen haasten. Maar het was al over half twee toen ik hier de deur uitstapte. Ik had niet een half uur later wakker moeten worden, dat was wel duidelijk.

Ik reed weg en toen ik eenmaal wat harder kon, zag ik iets wapperen in mijn achteruitkijkspiegel. Huh? Wat is dat nou weer? Na een tijdje puzzelen wat er daar aan de hand was, kwam ik erachter dat de een of andere lolbroek mijn hele achterkantje versierd had met wc-papier. Bovenin de achterklep en om de ruitenwisser achter, zaten allemaal stukken wc-papier. Oh wat grappig, not. Ik ging me er niet druk om maken, die lol gaan ze niet van me krijgen. Dat zit er prima, ik heb er geen last van in elk geval. De andere auto’s of beter gezegd, hun bestuurders, zouden hooguit kunnen denken dat ik naar of van een feestje kwam of een bruiloft of zoiets. Dus wie kan het wat bommen?

Ik zou het er daar wel afhalen. Het was een gezellig middagje in elk geval. Alan vond alle cadeautjes leuk, hij was weer erg verwend door iedereen. We zaten buiten, zelfs terwijl het zachtjes regende. Alleen ging het iets harder regenen toen de taart werd aangesneden en daarom gingen we even naar binnen. Niet lang daarna werd het droog en zijn we weer buiten gaan zitten. Op een gegeven moment was het al etenstijd voor katten uit Spangen en moest ik echt weg. Ik kan dan niet meer op mijn gemak blijven zitten. Als ze het zelf hadden kunnen pakken wel, niet als het mijn verantwoordelijkheid is om het ze te geven. Daarom ging ik maar weer naar huis, jammer want het was hartstikke gezellig. Ach ja, je hebt je verantwoordelijkheden en sommigen nemen die en anderen weer niet. Ik neem ze altijd, zo hoort het voor mij.

Eenmaal daar rijdend, waar het weer harder mocht dan 50, zie ik iets bekends in mijn ooghoeken. Oh ja, wc-papier. Ik was het helemaal vergeten, dat dat spul achter me aan wapperde. Ik heb er niet meer naar gekeken. Niet gek natuurlijk want buiten het feit dat mijn schoonzus me het verkeerde huisnummer had gegeven, had ik het foute nummer ook nog eens omgedraaid, dus zij had 27 gezegd en ik had 72 ingevoerd. Niet gek dat ik half Bergschenhoek heb gezien want ik werd steeds overal heen gestuurd maar ik herkende helemaal niks.

Toen ik eindelijk op bestemming was, was ik dat hele gedoe allang vergeten. En toen ik instapte ook. Dus ook de terugweg was mijn Lilaatje in feestelijke stemming. Trouwens, dat is ze nog want ik ben het nu ook weer vergeten. Besef ik me, nu ik dit zit te schrijven. Ach, er zijn ergere dingen. Feestelijke slingers achterop je auto, wie doet daar nou moeilijk over? Zolang ze mijn zicht niet belemmeren is het goed. De cits hebben ondertussen gesmikkeld van hun eten, alle bakjes zijn leeg zag ik. Die van vanmorgen zitten in het sop, daar gaan deze zo bij, dan is dat ook allemaal weer gebeurd.

Morgen heb ik een boel te doen, dingen waar ik er een paar vandaag van had willen doen. Nou ja eigen schuld, zondag druk. Ik ga het boven vast in orde maken, voor de logeerpartij vanaf donderdag. Nu met al die kennismakingsgesprekken is het best wel druk zo opeens. Maar het moet toch allemaal gebeuren. En dan doen we het maar zoals het uitkomt. Een soort aanloopje voor wat nog komen gaat, dat zal nog veel en veel drukker zijn. Morgen ook lekker manicure en pedicure bij mezelf, lekker hoor. Dan kan ik maandag lekker netjes en verzorgd naar Den Haag. Kijken of ik het kan vinden in ene keer daarom ga ik eerder weg.

Om een beetje idee te krijgen, ga ik morgen de route eens helemaal doornemen. Ik ben zo wegenblind als ik weet niet wat. Ik kom er altijd wel hoor, maar doordat je zo onzeker bent, zit je altijd te hannesen. Daarom weet ik liever een beetje van te voren hoe en wat. Al is het in het echt altijd heel anders dan zo op de kaart. In elk geval zeer ruim van te voren vertrekken, dan kom ik er wel. Via Groningen of in ene keer, het maakt niet uit, als ik er maar op tijd ben. Ik wacht gerust om de hoek hoor, tot het tijd is. Nou ja, dat is voor maandag. Voor nu ga ik lekker de bank op, kijken naar wat ik allemaal opgenomen heb. Lekkere mok koffie erbij, katje op schoot, zal Aurora wel worden. Zo kom ik de avond wel door. Morgen weer een dag.