19. jun, 2019

Drie jaar en 21 dagen zonder Sunshine

Gisteren was het echt weer bijzonder mooi weer, erg warm wel gelijk. Dat grote verschil altijd, van de ene dag op de ander, ik vind dat helemaal niks. Nu ook, het is nog geen acht uur in de ochtend, ik schrijf vandaag in gedeeltes, en het wordt opeens echt pikkedonker. Oké, ik voel een onweersbuitje aankomen. Arme Rainbow, die ligt buiten in één van de manden en voelt het nog niet aankomen. Ik heb de neiging om het licht aan te gaan doen, zo donker wordt het. Bij de eerste druppels zie ik hem wat opkijken maar hij ligt nog steeds. Ik hoor al wat rommelen ergens in de verte nog. Die komt straks vanzelf wel naar binnen rennen. De rest is al binnen, Skylar loopt hier koppies te geven en de rest zal wel boven liggen.

Het nieuws heb ik net gezien, met het weerbericht, het zou toch erg warm gaan worden vandaag. Met onweer en buien in de avond. Oh ja joh? Foutje, bedankt. Dat is wel even anders dan gisteren toen Aurora lag te woelen op het balkon, die lag zo te genieten van het zonnetje. Ze draaide haar buikje in de zon en ging heerlijk languit liggen. Zo leuk om te zien. Goh, nog een paar dagen en die is ook alweer drie jaar hier. Daar kom ik over die paar dagen nog wel op terug. Leuk om te zien hoe ze kan genieten. Ook onderling lijken ze elkaar beter te verdragen. Matties zullen het nooit worden maar van de week staken Aurora en Skylar even de neusjes naar elkaar toe en werd er gesnuffeld zonder meppen. Dat was een eerste keer. Hopelijk zet dat zich ooit verder.

Ik ben maar even het raam gaan dichtdoen. Het gaat flink waaien nu ook. Nou ja, als het straks om kwart over tien maar weer normaal is. Ik ga altijd een stuk vroeger weg, voor het geval er onderweg iets gebeurt of ik het misschien niet kan vinden of zo. Je weet maar nooit. Als we het dan voor voorlopig achter de rug hebben, zou wel mooi zijn. En weer rommelt het. Rainbow is nu wel binnen, hij kijkt wel erg boos naar buiten. Die kiest toch maar eieren voor zijn geld, knap want hij heeft geen geld. En ja hoor, het regent pijpenstelen. Iets wat ik vroeger zelf naar het Dunglish had vertaald als; it is raining blowjob steal. Niet iedereen zal dat grappig vinden, ik dus wel. Ik kan het ook niet helpen, ik moet daar gewoon flink om lachen.

Zo eerst maar even gaan aankleden. Ik ben niet zenuwachtig of zo, helemaal niet. Je zou denken dat dit komt omdat ik eigenlijk al een stageplek heb maar ik was maandag ook helemaal niet zenuwachtig. En toen wist ik nog van niks. Het is zoals het is, ze vinden je geschikt of ze vinden dat niet. Het heeft niet altijd met jouw capaciteiten te maken. Dat blijkt wel want op het gebied van apothekers en hun assistenten heb ik helemaal nog geen capaciteiten. Ik heb wel andere goeie eigenschappen en ik ben een slimpie maar toch, ik moet alles nog leren op ,dat gebied dan. Dit bleek maandag geen belemmering, zelfs met twee flinke flaters er nog eens bij. Ik héb het nog steeds.

Het is flink aan het onweren ondertussen en ik ben netjes gewassen, aangekleed en opgemaakt. Ik ben er klaar voor en het is nog geen negen uur. Daarom heb ik maar even een kattenbak verschoond, gelijk een hele nieuwe bak voor één van die ouwetjes in de plaats. Op een gegeven moment wordt zo’n bodem lelijk en vies en dan is het tijd om ze te vervangen. Volgende maand koop ik er nog eentje en dan heb ik weer drie nieuwe bakken. Dat scheelt echt veel in de lucht. Het is een soort van urinesteen die zich, wel na lange tijd pas, vastzet op de bodem en dan gaat ruiken. En sinds ik niet meer rook, ruik ik tien keer beter. Dus ik moet wel.

Ik zat ook te denken aan die arme Rainbow, als straks die bakjes niet open gaan met zijn lunch. Ik heb toen wel de goedkoopste bakjes besteld. Het was alleen maar voor als ik eens een dagje weg ging of zo. Maar nu verandert de boel natuurlijk. Wie weet hoe lang ik straks wel niet weg ben en wie weet hoe dat straks gaat allemaal. Waar kom ik terecht met een vaste baan over een dik jaar? Daarom ben ik gaan zitten spitten op Zooplus. En nee, ik word helaas niet betaald voor deze reclames die ik steeds maak. Was maar waar.  In elk geval, ik kwam daar de wat duurdere bakjes tegen en jeetje zeg, daar heb ik eigenlijk ook veel meer aan!

Buiten het feit dat ze digitaal zijn, wat veel makkelijker is, kunnen er zelfs per bakje drie maaltijden in. Die drie maaltijden kunnen dan op verschillende tijdstippen gegeven worden. Dus, mocht ik zelfs eens langer weg gaan, dan heb ik helemaal niemand meer nodig om te zorgen dat Rainbow niet omvalt van de honger. De laatste keer dat ik zo’n lange dag weg ging, had ik de bakjes dus voor tussen de middag en ging Kim ze eten geven voor de avond. Maar dat hoeft zo dus niet eens meer. Ze kunnen gekoeld worden, net als de bakjes die ik nu ook heb. En er zitten drie vakjes in per bakje, ik heb er wel twee nodig. Dus dat zijn zes maaltijden. Dat geeft me wel wat speelruimte ja. En ook een betere gerichte tijd om ze te voeren. Die ik nu heb is met zo’n draaiknop, en je kan niet goed zien hoeveel tijd één zo’n streepje nu eigenlijk is, tien minuten? Een kwartier? Digitaal is dus wel iets meer precies daarin.

Dat vind ik dan weer prettiger. En toen de één na laatste keer een bakje niet was open gegaan, voelde ik me heel rot. Want als Skylar dan die andere opeist, en zo is hij wel, dan had Rainbow die dag dus honger geleden en daar hou ik niet van. Dan voel ik me zo schuldig! Zeker omdat het dan om een dagje weg gaat. En daar zat het hem gelijk in, dat is maar af en toe. Binnenkort ben ik gewoon minstens vier dagen per week weer aan de slag. En als dan elke keer zo’n bakje weigert, dan word ik daar niet vrolijk van. Dan maar wat meer uitgeven en hopen dat die beter werken. Dat is ook met een soort draaischijf of zoiets. Niet meer met zo’n omhoog springend klepje dat wel eens vast blijft zitten. Het moet maar, het is even een uitgave maar wel eentje die me de dagen dat ik werk, of stage loop, rust geeft. Dan is het ook wel het geld waard.

Hoe het op het kennismakingsgesprek ging, dat horen jullie morgen wel. Ik ben al klaar met mijn blog en ik moet er nog naartoe. Maar ik werk een klein beetje vooruit omdat vanaf morgen Karina er is en dan vind ik het niet zo leuk om achter de pc te gaan zitten. Het gaat wel gebeuren hoor, een keertje maar hoe meer ik vooruit werk, hoe minder dat moet. Zo hou ik het ook een beetje spannend natuurlijk. Ik had eigenlijk een beetje willen schilderen maar omdat het zo donker was, heb ik maar zitten schrijven. Ik had natuurlijk mijn daglichtlamp kunnen gebruiken. Daar had ik alleen pas erg in toen ik dit opschreef. Ach ja, BlonTjes blijven BlonTjes. Niets aan te doen… Ik plaats dit pas in de late middag, de rest vertel ik morgen!