29. jun, 2019

Drie jaar en 31 dagen zonder Sunshine

Mijn hemel zeg, wat is het weer heet! Vanmorgen viel het nog mee dus ik dacht ermee weg te komen zo. Ik kon me niet voorstellen dat het over een paar uurtjes opeens heet zou zijn. Nou, dat heb ik flink mogen bijstellen. Ik zweet peentjes en ik doe echt helemaal niets. Ja, ik zit nu te typen maar ik heb echt de hele dag niks uitgevoerd. Ik ben een soort van erg lui opeens, de laatste dagen. Zou ik onbewust beseffen dat het luizenleventje binnenkort voorgoed voorbij is. Of in elk geval voor de komende 10 tot 15 jaar? Wie weet. En inderdaad, ik mag het er gewoon echt even van nemen nog en dat ga ik doen ook.

Maandag moet ik weer naar de longarts. Goh, die zal opkijken dat ik gestopt ben met roken. Want ik was nogal ferm in mijn overtuiging niet te gaan stoppen daarmee. En dat was dan ook echt zo. Alleen gaat er in mijn leven echt heeeeel erg weinig zoals ik het  wil en heel veel meer, precies zoals ik het niet in gedachten had. Daar ga je wel aan wennen hoor, of wennen. Het is meer dat je er al op rekent. Zo’n beetje doemdenken zodat het eventueel een keertje mee kan vallen. Zo ga ik meer door het leven. En omdat ik zo’n vreselijk gevoel voor humor heb, moet ik er meestal ook nog eens vreselijk om lachen. Vooral als het zoiets is als stoppen met roken als je dat echt niet van plan bent. Dat is nog eens iets gunstigs ook, het is echt niet alleen maar ellende. Alleen maar tegenstrijdig.

Of misschien heb ik daarom wel zo’n gevoel voor humor ontwikkeld? Zo van, oh ja, wat ga ik doen? Ik heb twee keuzes, óf ik ga heel hard huilen óf ik ga heel hard lachen. En dan kies ik toch echt meestal voor het laatste. En omdat het al heel mijn leven zo gaat, ik kan me niet heugen dat het ooit anders was, lach ik wat af! Je moet er wel de humor van inzien, zo absurd gaan die dingen soms. Ik denk dat dat het is, dat ik overal om kan lachen. Soms zelfs moet. Ik ben vreselijk op begrafenissen en dat soort dingen, ik krijg de slappe lach. Dat is behoorlijk lastig. Ga het maar eens uitleggen aan de verdrietige mensen er omheen.

Het zou bij mij ook echt zo kunnen zijn als op die ene foto hierbij, ik wil ook echt veel liever niet terug hier op aarde. Niet nog een keer, ik heb het wel eventjes gezien. En ik zie ook echt uit naar de tijd, dat het mijn kosmische tijdstip is om te gaan. Ik heb al gezegd tegen Kim, niets verdrietigs, ga er maar vanuit dat ik compleet aan het feesten ben boven. Ik heb mijn boeken, ik weet echt wel dat ik daar zelf niets in te zeggen heb. Ik heb dat al verdiend of niet. En dus zeg ik er maar niets over verder, het gaat toch nooit zoals ik zou willen. Ik word dus erg oud, want dat wil ik zo niet. En ik moet direct terug naar de aarde en ik mag niet langs start en krijg geen 200 gulden. Zucht. Maar, wie weet, het kán wel eens meevallen omdat ik dit nu zo bedenk. Slim wel hè?! Ik voel wel dat die baby ook daarom zo kijkt, ik voel die blik gewoon, die zou ik zelf ook zo hebben.

Van de week zag ik toch iets grappigs op tv. Jawel, heel soms kan dat gebeuren. Ik zag het zelf. In een nieuw zomeravond programma, ging het over de nachtwacht van Rembrandt. Die zijn ze in 3D gaan fotograferen met echte mensen. Dus je kan er dan helemaal omheen lopen ook en dan zie je bv ook dat Rembrandt ze aan het schilderen is. Je kan het gaan zien in Amsterdam, klik hier als je er ook naartoe wilt.  Ik vond het echt erg leuk gedaan, mooi gedaan. En wat hebben ze een enorme aandacht aan de details besteed! Echt prachtig.

Niet alleen de kostuums en hoe die exact nagemaakt zijn naar het origineel van de grote Meester. Maar ook zijn het geweldig leuke verhalen over hoe ze al die dubbelgangers te pakken hebben gekregen. Ze zijn echt mensen op straat achterna gerend. Of het verhaal van die persoon die Rembrandt uitbeeldt. Dat was een medewerker van Canon, die kwam om te helpen met het printen. Of hij even proppen papier in zijn neus wilde doen. Die keek wel gek op zijn, toen nog dunne, neus! Maar uiteindelijk kregen ze hem toch zover. Zo zijn er wel meer van die leuke verhalen daarover. Ik heb ze niet allemaal onthouden.

Ze kregen het ook over het feit, iets wat ik me toevallig ook af had zitten vragen, of we nog steeds wel lijken op mensen van een paar honderd jaar geleden. Nou, als je die gelijkenissen ziet, bij de mensen die ze gevonden hebben, echt allemaal die op dat doek staan lijken echt op de geschilderde originelen, dan begrijp je wel dat dit antwoord een volmondig ja zal moeten zijn. Dat kan niet eens anders. En dat is toch eigenlijk wel apart. Zoveel zijn we in principe dus niet eens veranderd in een paar honderd jaar.

Ja, de mode wel maar toch ook weer niet zoveel als je zou denken. Toch dragen we nog steeds allemaal broeken en hemden en jurken. Nu worden we natuurlijk langer, omdat we betere voeding hebben en ook meer daarvan dan we nodig hebben. We worden ook veel ouder dan toen, ook al doordat we meer weten over wat wel of niet gezond is. Wat de kleding betreft, ze droegen toen veel meer lagen. En dat kwam omdat ze het ook thuis koud hadden. Geen centrale verwarming of gaskachels. Daarom hadden ze lagen en lagen aan, zodat ze het niet al te koud kregen. Logisch ook wel. Maar toch, verrekt weinig veranderd zijn wel. Dat lijkt maar zo. Kijk zelf maar op hun Facebookpagina van de makers van die 360 foto, die is er ook, leuk om te zien. Klik hier voor die pagina en kijk zelf. 

Toen deden ze, in dat tv programma, ook even een paar foto’s laten zien van beroemdheden van nu, tegenover foto’s van onbekende mensen van honderden jaren geleden. Echt bizar frappant! Op foto 1 zie je een man uit de Amerikaanse burgeroorlog en die lijkt behoorlijk veel op Justin Timberlake. Nog frappanter vind ik foto 2, ook een Amerikaan van een paar honderd jaar geleden en die moet wel familie zijn van Eddy Murphy! Dan hebben we nog een Amerikaan uit de burgeroorlog van honderden jaren geleden en die is een voorvader van Nicolas Cage, dat kan niet missen. Die man op foto 4, bij Gordon, dat is echt familie, een oom van 1930 of zoiets. Maar die foto 5, die slaat echt alles wat bij betreft. Want de linker is Paus Gregorius 1, die komt uit het jaar 604 en dat is een dubbelganger gewoon van Sylvester Stallone. Zou hij ook van boksen gehouden hebben, die paus?

Toch wel bijzonder om te zien. Ik weet nog wel vroeger, dat er vaak mensen zeiden tegen mij dat ik ergens was geweest en dat ze me gedag hadden gezegd maar dat ik deed alsof ik ze niet kende. Maar ik wist wel 100% zeker dat ik daar niet geweest was op dat tijdstip. Ook een dubbelganger? Ach, het is niet zo heel gek, als je je bedenkt dat we eigenlijk allemaal wel broers en zussen zijn. Niet eentje uitgezonderd hoor. Alleen dit is toch iets anders, of het met reïncarnatie te maken heeft, dat durf ik niet te zeggen. Wel dat er reïncarnatie is hoor, dat is een kosmische wet, maar of dit daarmee te maken heeft? Geen idee, ik zou zeggen van wel maar ja, dan is het gokken. Ik vond het in elk geval erg leuk om te zien zo. Maar voor nu, ga ik de cits eten geven, als ze zin hebben tenminste. Dan op de bank, proberen niet te bewegen met ademhalen. Te heet. Watermeloen is op en het is te heet om te gaan halen... Arme ik...