2. jul, 2019

Drie jaar en 34 dagen zonder Sunshine

Gisteren werd ik helemaal gek, ik was weer eens iets kwijt. En dan weer op zo’n manier dat het eigenlijk niet weg kan zijn. Het gebeurt regelmatig hier, de vaste meelezers hebben dat al meerdere malen meegekregen. Ook gisteren was het weer zover. Ik heb ondertussen wel geleerd om het, na even gefrustreerd uit mopperen bij Kim, los te laten. Is het weg en blijft het weg, dan is dat maar zo. Mij heb je er niet meer mee. Maar oh, het kan zo frustrerend zijn. Natuurlijk net altijd als je het nodig hebt want anders ga je er niet naar op zoek. Maar soms is het dan zo niet te begrijpen wat ermee gebeurd is, dat je er bijna van gaat flippen. Bijna.

Ondertussen heb ik het alweer gevonden hoor, vanmorgen pas. En dit keer was het dus wel eigen schuld. Ik had wat ik zocht namelijk altijd in een laatje liggen. Een tijdje geleden vond ik toen die oude tekeningen en schilderijtjes. Toen ben ik alles weer een beetje anders gaan indelen. En de blaadjes die ik regelmatig uitprint, als voorbeeld, heb ik toen in een grote doos gedaan. Die doos staat nu op de printer. Dat is handig want die til ik er zo af, mocht de inkt vervangen moeten worden. Maar dat was ik dus even vergeten. Dit keer geen astrale pestkop, tenzij ze je geheugen ook selectief kunnen wissen.

Gisteren was het alweer de eerste van de maand. Ik schrok me wezenloos met het luchtalarm om twaalf uur. Dat was ik even vergeten. Volgens mij had ik het al veel langer dan een maand niet gehoord. Maar dat kan ook aan dat zeefachtige geheugen van mij liggen. Daar ga ik nu maar even niet moeilijk over doen. Voordat ik naar de longarts ging, heb ik dus ook maar even ingelogd bij de UWV. Invullen dat je geen inkomsten hebt gehad en dat soort dingen. Dan staat over een paar dagen weer het bedrag erop, waar ik net niet genoeg aan heb om mijn vaste lasten mee te betalen. Ik hoop toch wel dat het salaris van een apothekersassistent hoger zal uitvallen dan dit. Ik neem aan van wel. Dat zal toch wel?

Ook nog even inloggen op mijn ‘werkmap’. Ik had ook een bericht en ik zag twee taken. Huh? Twee taken? Ik ging gelijk kijken wat dat kon zijn. Hé, dat is irritant, ik zag staan dat ik moest solliciteren en daar had ik toch vrijstelling voor? Ik steigerde al bijna maar dat was niet nodig. Er stond ook bij ‘binnen 390 dagen’. Ohhhh, oké, dat scheelt wel ja. Of ik dan al klaar ben, zien we tegen die tijd wel. Anders mocht ik de UWV meneer een seintje geven en dan zou hij het regelen. Zou wat moois zijn, zit je net in je aller drukste examen periode, moet je solliciteren. Ik vind toch wel dat je lang bezig bent, met ene sollicitatie. Tenminste, ik wel. Maar over 390 dagen, dat is meer dan een jaar toch? Nou ja, we zien wel tegen die tijd.

Vandaag sloeg ik ook nog eens een flinker flater. Iedereen gaat  me uitlachen, dat weet ik nu al. Ik heb namelijk die Fitflops besteld, om lekker te lopen op mijn stagedagen. Ik kreeg al door van de Fitflop site, dat ze met DHL zullen worden vervoerd. Oké dan. Ik kreeg een berichtje van DHL, dat ze de 3e zullen worden bezorgd. Maar ik kreeg gisteren ook een mail van DHL. Daarin stond het trackingnummer. Dus vandaag dacht ik, ik ga er eens even op kijken. Hé, dat is apart, nu wordt het opeens de 2e, dat is vandaag, bezorgd. Mij hoor je niet klagen want morgen ben ik met Kim en Timo op pad en dan wil ik me niet druk maken om een pakketje.

Dat ga ik toch niet doen hoor, had ik al tegen Kim gezegd ook. Timo staat morgen op de eerste plaats en er worden geen rare stunts uitgehaald om thuis te zijn voor een pakketje. Dat komt later dan wel weer. Geen probleem. Maar als het dan toch vandaag komt, dan is dat wel zo prettig natuurlijk. Ik was er wel blij mee, dan loopt dat in elk geval niet mis. Ik ben flink aan de slag geweest met het verdelen van mijn art in de diverse opbergboxen. De zware dingen verdeeld over twee kleinere boxen en het lichte spul, doeken en potten, in die hele grote. Krijg ik binnenkort toch weer meer glazen spullen, dan moet ik er toch weer een kleinere box bijhalen.

Ze staan nog beneden want ik had nog geen puf ze naar boven te brengen. Ze zijn zwaar maar goed te dragen en daar gaat het om. Glas weegt behoorlijk door, al zijn het lege en kleine flessen en potten. Ik had zo’n 100L box vol en die kon ik nog net schuiven. Dat krijg ik zo natuurlijk nooit naar de auto. Volgende keer weer 2 boxen meenemen. Die stapel ik netjes op in de slaapkamer. Daar heeft niemand last van. In oktober pak ik, in de week voor Swan Market, elke keer een kist mee naar de auto. Daar moet het op de achterbank en ik moet voorzichtig rijden die week met al dat breekbare goed in de toet. Ik ben benieuwd! Ik ben er vandaag in elk geval een tijdje zoet mee geweest. Nu nog die twee boxen naar boven. Kan morgen ook.

Daarna alles gestofzuigd en toen was het al weer flink in de middag. Voor mij perfect weer, zoals het nu is. Licht fris hier in huis met volop zon en buiten warm. Zo mag het voor mij voor altijd zijn en zo, misschien ietsjes warmer, is het boven in de sferen ook. Ergens in de boeken van Jozef Rulof staat; ‘het is daar als een perfecte zomerse dag’. En als het zulk weer is, dan moet ik daar ook altijd aan denken. Toen ik klaar was, ging ik kijken hoe het met mijn pakketje stond. Hé, dat is raar, er staat dat het bezorgd is? Nou, niet bij mij in elk geval. Potverdrie! Het is ook altijd wat met die DHL! Ik weet nog van de vorige keer, toen er iets mis ging, dat ze niet zo makkelijk te pakken zijn te krijgen.

Nu kan je die info wat sneller terug vinden, merkte ik. Alleen het telefoonnummer, kost je een hele euro per minuut. Aso! Ik ging ze maar een berichtje sturen via Facebook. Daar reageerden ze niet zo heel snel. Ik kon ook een klacht insturen via de mail op de site en ik dacht, ik doe het dubbelop. Ik ben het wel zat elke keer als ik via DHL iets krijg, gaat het mis. Ik heb dan ook een flinke lap tekst gestuurd. Heel raar wel, want bij het verzendnummer, paste mijn adres niet. Ik moest dit dan ook handmatig invullen. Vreemd! Hier gaat iets goed mis! Dat wist ik nu wel helemaal zeker.

Toen antwoordde de virtuele hulp via Facebook, dat ze op dat nummer geen pakket konden vinden en ze me door zouden zetten naar een persoon van de webcare. Oké, prima. En opeens, heel langzaam kwam het binnen, besefte ik mijn enorme blunder. Ik keek snel in het mailtje van DHL en daar stond dan ook in dat ik de ‘verzender’ ben van dat verzendingsnummer. Niet de ontvanger, dat is natuurlijk Petra, die me in het begin van de middag bedankte voor de ontvangen potten. Oh ja! Oh jee.

En die boze mail is al weg. Zucht. Dit is wel heel erg! Die zullen wel denken wat een dom blonTje zeg en dan hebben ze ook helemaal gelijk. Ja oké, ik heb weer veel aan mijn hoofd. Morgen een spannende dag ook. Maar daar hebben zij geen boodschap aan en ik ben benieuwd wat ze me terug gaan mailen. Ik hoop maar dat ze erom moeten lachen! Echt weer iets voor mij… Op de foto een witje met een attitude, dat is altijd nog beter dan een blonTje met een attitude. Dat is wel duidelijk!