10. jul, 2019

Drie jaar en 42 dagen zonder Sunshine

Het was een hele tijd geleden en het is een lange tijd goed gegaan. Maar vandaag heb ik blijkbaar toch weer eventjes net iets teveel gedaan. Ik moet natuurlijk wel wat dingen uitproberen. Straks eerst een maand alleen stage erbij, dan school erbij en studeren. Dan heb ik heel weinig vrije tijd over en dan zal ik ook zoveel mogelijk op ene dag moeten doen. Ik heb al een hele planning gemaakt natuurlijk. Dan moet ik op woensdag in de vroege ochtend de boel doen hier en op zaterdag. Moest er iets tussendoor gebeuren, dan zullen dat alleen maar kleine dingetjes zijn. Voor het vele haar moet ik tussendoor maar even een swiffer of zo door het huis halen.

Wat verharen ze opeens vreselijk! Echt niet te doen. Ik heb vanmorgen dus de boel hier gedaan, ik ben alvast aan die dagen gaan beginnen, kan ik er even inkomen. Na bijna twee uur echt intensief stofzuigen, had ik dat ding net weggezet, zag ik weer een paar van die wolken met haar over de grond gaan. Nou zeg, waar kan dat nou weer vandaan komen? Volgens mij had ik toch echt elk hoekje en gaatje gehad, elke mandje en elke krabpaal of -ton. Niets had ik overgeslagen en het zweet liep van mijn rug. Om gek van te worden! Normaal al veel haar over de vloer met vier katten maar nu, er is niet tegenaan te werken.

Na de boel weer schoon was, snel wassen en aankleden. Naar de Action geracet en daar leek het wel gratis. En ik ben nog steeds niet op mijn best in drukke winkels, echt niet. Vreselijk vind ik dat. Eer ik ook alles had wat ik op mijn lijstje had staan, duurde wel even. Ik had ook graag twee bloempotten meegenomen maar helaas, niet gevonden. Ja eentje die een kilo of 20 woog, voor mijn gevoel dan. Daar had ik geen zin in. Te zwaar. Die moeten van de week maar ergens anders gezocht worden dan. Ik zal nog eerst wel even op de zolder kijken. Ik weet niet zeker of daar alles al op was, aan bloempotten. De stekkies zijn gaan wortelen en die wil ik dus oppotten. Nou ja, komt nog wel dan.

Snel wat bij de AH gehaald ook, dan kan ik de parkeerkaart laten scannen en ik had dit toch nodig. Scheelt weer anderhalve euro parkeren. Ik let wel op de kleintjes hoor, als het maar geen kindjes zijn. Die tijd heb ik gehad. Snel doorrijden en gelijk even tanken. Er had weer een grote schijtlijster mijn auto bezocht, schijtziek word ik van die beesten. Bah. Dit ook maar even van de voorruit gesopt. Dat scheelt weer. Met een volle tank door naar de parkeergarage bij de Baumannlaan. Daar moest ik een pakket op de post doen. De vaas die ik gisteren had afgemaakt was al snel weg. Toen naar de Lidl, ook daar nog wat dingen gehaald. Voor Kim had ik ook boodschappen meegenomen gelijk.

Eindelijk kon ik richting Kim. Helaas wel precies op het verkeerde tijdstip. Kim woont tussen een aantal scholen in en het was én woensdag én precies de tijd dat ze allemaal uitgingen, die scholen. Diepe, diepe zucht.  Het stond afgeladen vol met auto’s overal. Ik had zware dingen en zo geen zin om een heel stuk daarmee te moeten sjouwen. Ik had gelukkig niet zo heel ver nog net een plekje. Er stond een hele sliert auto’s achter me te toeteren, ja sorry hoor, even parkeren. Rustig aan allemaal! Gek geworden? Zelf zouden ze er maling aan hebben maar voor een ander kunnen ze het geduld niet opbrengen. Nou, ik word er niet warm of koud van. Ze wachten maar even netjes.

Half uitgeput kwam ik bij Kim aan. Gelukkig heeft zij heerlijke koffie en daar kom je dan ook wel weer even van bij. Die Timo, het is echt een held hoor. Hij hoorde mij en toen was het niet leuk meer om in de bench te liggen. Hij mocht er even uit. De boef houdt Kim wel bezig hoor. Hij gaat ook steeds beter lopen met die gipspoot. Het is net een Duitser. Ik kan het niet helpen maar hoe sneller hij gaat lopen, hoe grappiger het is om te zien. Ik lag dubbel en hij keek me boos aan. De scheet! Toen heb ik bij Kim even haar schoenenrek aan de deur geschroefd. Dat scheelt haar heel veel frustratie.

Toen moest ik toch echt weer gaan, al was ik hartstikke moe nog. Er zouden twee pakketten van Zooplus bezorgd worden. Om twee uur was ik weer thuis, een half uur voor de vroegste bezorgtijd. Ze zijn pas rond 17u15 geweest maar goed, dat kan je nooit van te voren weten. Ik heb nog een enorme bende in de keuken, van de spullen die ik gekocht heb. Alles staat er nog, alleen wat in de ijskast moest heb ik in de ijskast gezet. Ik heb drinken gepakt, alles verder zo laten staan en ben op de bank geploft. Ik was te vermoeid om te kunnen dutten. En in het begin liep Moonlight moeilijk te doen. Die wilde ‘borstelen’ en dan gaat hij altijd de borstel aanwijzen, hard mauwen en naar mij kijken. Dit kan hij heel lang volhouden. Maar ik was té moe en had geen puf om rechtop te gaan zitten om die borstel te pakken. Wij zijn een gesprek aan gegaan, want ik wilde dat hij gewoon bij me kwam liggen. Uiteindelijk heb ik deze keer gewonnen. Heerlijk kwam hij tegen me aan liggen. Zo hebben we allebei even rust gekregen.

Tot Skylar ons zag liggen en erbij wilde komen. Mijn zijn grote kalven lijf, kwam hij bovenop Moonlight liggen. Daarna ging hij weer draaien en kwam hij bovenop mij liggen. Hij heeft van die zware prikpoten en als hij dan ligt, dan zet hij zijn nagels in mijn lijf. Au. Maar hij spint dan zo hard en wil harde kussen op zijn koppie. Oh dat is toch zo lief! Daarna weer op Moonlight klimmen en die goedzak blijft dan gewoon liggen. Na veel draaien kwam Skylar zo te liggen, dat hij naast Moonlight kwam. Ik keek opzij en het leek net alsof Moonlight een gezicht trok zo van, wat een eikel. Ik kwam niet meer bij.

Toch ging Skylar heerlijk zijn broer wassen. Af en toe herhaalde zich het allemaal even. Ik heb er foto’s van liggen maken en heb me er enorm mee geamuseerd. Of ik uitgerust ben, nou nee, dat niet maar het was wel even leuk zo. Ik wilde wel naar de pc en ik moest ook best wel plassen maar ja, als je dat zo lief ziet liggen. Uiteindelijk, net toen ik dacht dat ik het echt niet meer op kon houden, ging Moonlight eraf en even later Skylar ook Hè hè, ik kon plassen. Vlak daarna ging dus de bel, en heb ik nu weer twee dozen bij de troep in de keuken. Ik moet het kattenvoer weer organiseren en de potten met brokjes moet ik weer bijvullen. Ik heb nog wel even werk voor het weer opgeruimd is in de keuken.

Dat ga ik zo meteen doen, zodra mijn blog is geplaatst. Eerst natuurlijk de jongens eten geven, en het meisje uiteraard ook. Die ligt al de hele middag in de witte krabpaal, dat heeft ze al heel lang niet meer gedaan. Nou ja, ook goed natuurlijk. Alleen een witte kat in een witte krabpaal, het duurde wel even voor ik het zag. Ter mijner verdediging, ze lag wel helemaal bovenin hoor. Daarna ga ik even kijken of ik wat te eten ga klaar maken nog, of dat ik iets makkelijks doe. Dat weet ik nog niet. Ligt er maar net aan hoe straks mijn pet staat, als alles daar weer netjes is. Dan wil ik het misschien heel even netjes houden. Morgen weer een dag! Ik doe de foto’s van de twee kroelers hierbij, let vooral op dat ‘bekkie’ van Moonlight, heerlijk!