12. jul, 2019

Drie jaar en 44 dagen zonder Sunshine

Ik had het er gisteren al over, over mijn stadse liefde Rotterdam. Heel actueel hoor, ben ik. Er is best veel te doen over Rotterdam als dé stad om het Eurovisie Songfestival te organiseren. Alleen zijn er nog meer steden die dat willen. De geruchten gaan al dat het zeker Maastricht gaat worden. Dat zou heel dom zijn maar goed, dat moeten ze dan zelf maar weten. Ik zal je eerlijk zeggen, ik zit er niet op te wachten hoor, als Rotterdamse. Rare drukte, je kan nergens zelf je auto kwijt, want het wordt nogal wat. Miljoenen mensen extra in je eigen stad, die al niet echt rustig is. Rotterdam slaapt nooit, net een beetje als New York alleen leuker. Maar oh wat een heerlijke stad vind ik het toch. Ik kan dan niet uitleggen, een beetje raar soort patriottisme op stadniveau of zoiets? Of is dat chauvinisme? Heb ik even opgezocht, chauvinisme is een overdreven vorm van patriottisme. Weet ik dat ook weer. Nou ja, wat ik heb weet ik niet, alleen maar liefde voor mijn geboortestad, dat dan weer wel.

Zelfs een ex van mij, een Amsterdammer, ja ja, ik weet het; vies woord, mond spoelen, puh puh, vond Rotterdam geweldig. Niet direct hoor maar nadat ik hem mee had genomen naar van alles en nog wat, ook uit eten, moest hij het wel toegeven. Hij kon er gewoon niet omheen. Want we hebben hier een snelle en scherpe humor en een echte Rotterdammer is nooit te lui om te werken. Een echte Rotterdammer is gewoon overal tegen! Oh, we zijn zo heerlijk cynisch en zo vreselijk ad rem. Als je een cursus Rotterdams wilt hebben, klik dan  hier . Zwaar overdreven natuurlijk, een klein beetje dan toch, maar ik vond hem zo hilarisch! Rotterdam, hoe kan je er niet van houden?! Dan ben je niet goed bij je kneiterT!

En dan die rare rivaliteit tussen Amsterdammers en Rotterdammers, die zal ook wel ergens vandaan komen. Ik weet eigenlijk niet waar vandaan maar het is er wel. Ik kan er niets aan doen, ik had het zelf ook, toen ik met die enge Amsterdammer ging. Oh als Feyenoord had gewonnen, vooral als Ajax had verloren, dan kon hij zo pissig worden. En ik, ik verafschuw voetbal maar dan moest ik dat er wel even inwrijven. Ik zei dan ook dat wij in Rotterdam met Ajax alleen de wc schoonmaken omdat het verder niks waard is. Oh, die kwam aan hoor. En als hij iets lelijks over Feyenoord zei, ook al hou ik niet eens van voetbal, nou, dan was ik flink pissig! Gelukkig doet Amsterdam al helemaal niet mee in de race. Want een Rotterdammer verliest niet graag maar al helemaal never nooit niet van Amsterdam!

De nachtburgemeester van Rotterdam, Jules Deelder, kan dat natuurlijk veel en veel beter zeggen dan ik. Ik denk dat vooral mijn Vlaamse vrienden deze monoloog lastig kunnen volgen, omdat hij op de voor hem normale snelheid plat Rotterdams praat. Wil je kijken of jij het aankan, zo’n lading van 5 kwartier in een uur van plat Rotterdams Anti Amsterdam gepraat, klik dan  hier  Ik ben benieuwd, laat het me weten wat je ervan vond! Let wel, zo is Jules nou eenmaal, je moet hem leren waarderen. Als Rotterdammer, ga je voor die zwarte humor, mijn hele familie is er goed in. Jules woonde ooit vlak bij me om de hoek, in Overschie, en dan zag ik hem altijd rijden, in zijn grote Citroën limousine mét chauffeur! Op de foto in het midden zie je de dagburgemeester, Aboutaleb samen met de nachtburgemeester Jules Deelder. Alle twee geweldige Rotterdammers!

Om zo’n heel gebeuren als het Songfestival naar Nederland te halen, is natuurlijk een heel gedoe. Maar dan stuur je al die buitenlanders toch niet naar Maastricht? Echt, sorry hoor, hoe mooi ik Maastricht ook vind, ik ben er vaak op vakantie geweest, Rotterdam is toch veel meer ‘inviting and appealing’? Ik wist het even niet goed in het Nederlands te zeggen, letterlijk vertaald, uitnodigend en aantrekkelijk, mist het net even die extra lading. Want wat is het hier geweldig! Niet alleen de mensen maar ook alles wat er hier te zien is allemaal. Daar kan Maastricht toch echt een puntje aan zuigen hoor, dat krijgen ze nooit zo. Dan geef je al die buitenlanders echt iets mee om over te spreken thuis, als ze Rotterdam hebben gezien. Rotterdam maakt iets in je wakker, dat geen enkele andere stad kan!

En dat niet alleen, we hebben ook zo’n schitterende geschiedenis! Dat we helemaal plat zijn gebombardeerd in de oorlog, heb ik vorige keer al eens verteld. Dat onze hele familie er bijna niet meer was, en dan ik ook niet, omdat ze niet in de overvolle schuilkelder mochten,  heb ik ook verteld met bevrijdingsdag. Dat ze er nog waren, kwam omdat ze ergens anders moesten schuilen voor dat grote bombardement en de schuilkelder waar ze niet in mochten, was weg gebombardeerd! Zo dan! Maar wat hebben we haar schitterend opgebouwd! In de oorlog ging er een mopje rond, hoorde ik later van mijn opa; In Parijs schept de Fransman op; als ik op de Eiffeltoren sta, zie ik heel Parijs. Een Duitser schept op; als ik op het Rijksdaggebouw ga staan, zie ik heel Berlijn. Zegt de Rotterdammer; als ik op een stoel ga staan, zie ik heel Rotterdam. Tja… Zo zijn we nou eenmaal, we zien overal de humor van in en vooral zelfspot is een soort van aangeboren.

Ik heb nog een leuk ‘wist je dat’ rubriekje, over Rotterdam. Wist je dat…  …Jimi Hendrix op 10 november 1967 tijdens de Hippy Happy Beurs optrad in de nood Ahoy aan de Pompenburg, achter het Hofplein? Het was zijn enige optreden in Nederland ooit. …Het Hofplein voor het bombardement in 1940 een populair en druk uitgaansgebied was? Grote trekkers waren Café Loos en Dancing Pschorr. …Het oude Luxor Theater van architect P. Vermaas op 22 december 1917 open ging? Zijn buurman, Hotel Central, is door dezelfde P. Vermaas ontworpen en stamt eveneens uit 1917. Op de Kruiskade staan dus twee van de weinige gebouwen die de Tweede Wereldoorlog hebben overleefd.

… Het Stadhuisplein ontworpen is als voorplein voor het Stadhuis, om zo het gebouw wat meer grandeur te geven? In werkelijkheid kan de tegenstelling haast niet groter: aan de ene kant het statige Stadhuis en aan de andere kant het horecaplein met feestend uitgaanspubliek. … IJssalon Capri aan de Karel Doormanstraat er al zit sinds 1957? Vroeger was de salon niet het hele jaar open. In de wintermaanden werd het omgebouwd tot een bontwinkel. Dat weet ik nog wel, hier is ook mijn enorme voorliefde voor Italiaans ijs geboren. Altijd feest als Capri weer open ging! … De Coolsingel van 1905 tot 1915 geleidelijk is gedempt? Vroeger lag er dus water in plaats van asfalt. Mijn opa heeft dat zien gebeuren en vertelde daar wel eens over. Ik vond het een raar idee, water op de Coolsingel (zie foto)

… Siebel, de juwelier aan het Stadhuisplein, een van de weinige winkels is die vanaf het begin in het Lijnbaankwartier gevestigd is? … In 1975 The Rolling Stones twee weken in het Rotterdamse Hilton logeerden? Tijdens deze twee weken repeteerde de band in de kleine zaal van de Doelen voor hun aankomende Amerikaanse tournee. Op 23 januari 1975 werd daar het nummer Melody opgenomen, dat op het in 1976 uitgebrachte album Black And Blue staat. … De Kruiskade na de oorlog een bruisend uitgaanscentrum werd met maar liefst vier bioscopen: Luxor, Lumière, Thalia en Corso.

En de laatste; Wist je dat d e Oude Binnenweg de Tweede Wereldoorlog grotendeels heeft overleefd? Dat kun je ook wel zien aan de gebouwen. De straat kent twee kroegen die er al meer dan honderd jaar zitten: Café Timmer (1896) en Melief Bender (1876). Vooral in de laatste ben ik vaak genoeg geweest. Vroeger voor het stappen, even een drankje in de Melief met een paar. Altijd leuk! Kijk, zulke dingen kan je de bezoekers allemaal meegeven. Er is gewoon geen stad beter voor zoiets! Zeker niet van de vijf steden die over zijn, in de running zijn nog, om het Songfestival te gaan hosten, volgend jaar. Echt, dat moet toch iedereen zo wel zien en snappen?

Echt een blog vol schrijven over Rotterdam, is een makkie! Ik zou er zo een boek over kunnen schrijven. En mijn liefde zit diep, dat merkte ik wel toen ik zoveel jaar in België woonde. Elke keer dat ik op bezoek kwam, en ik zat bij de Van Brienenoordbrug, dan voelde ik mijn hart open gaan. Ja, dan kwam ik weer ‘thuis’. Waar ik ooit nog terecht zal komen, dat gevoel zal ik dan altijd weer krijgen, zodra Rotterdam weer in zicht is. Vind je het leuk, de weetjes over Rotterdam, dan heb ik hier nog een leuke link; klik  hier  Enjoy! En wat ik gisteren al zei, of we nou wel of niet het Eurovisie Songfestival hosten, Rotterdam blijft toch wel mijn grootste liefde. In elk geval op topografisch gebied! I ❤ Rotterdam! Dat lijkt me duidelijk! Had je wat? Ja toch? Nee toch? Niet dan? Nou dan! Laten we daar even duidelijk over te zitten te lopen te wezen te zijn!