17. jul, 2019

Drie jaar en 49 dagen zonder Sunshine

Raar dagje vandaag. Aan de ene kant ben ik enorm productief geweest en aan de andere kant deed ik minder dan ik van plan was. Al is alles ondertussen wel gedaan hoor. Ik werd alleen steeds afgeleid. Ik zag allemaal andere dingen om te doen, die ook moesten gebeuren, en voor ik het wist, was ik dan daar weer mee bezig. En ik ben veel tijd kwijt geweest aan zoeken. Want er zijn weer eens opeens dingen verdwenen. En dan zo, dat het precies lijkt alsof het is om me te pesten. Gisteren had ik zo’n lege pot laten weken om het etiket eraf te krijgen. Na het afwassen heeft het ding staan te drogen op het uitdruip matje dat ik heb liggen.

Ik pakte hem vanmorgen nog op, want ik was aan het opruimen. De andere dingen heb ik ook weggezet maar de pot is niet meer te vinden. Schiet mij maar hartstikke lek, ik snap er geen jota van. Oh, echt hoor, die zijn van die dingetjes waar ik zo van kan flippen. Ik doe het niet hoor maar het kán. Heel irritant. Om het nog erger te maken, ging tijdens mijn koffiepauze, de laatste tissue uit de doos. Van de week had ik het nieuwe pak nog zien liggen. Alleen, nu ik het nodig heb, ligt het nergens! Je zou van minder gaan schuimbekken hoor, geloof mij maar! En nu, uren later, nog steeds geen pot en geen nieuw pak tissues.

Kijk, ik flip niet meer omdat dit heel regelmatig gebeurt. En gelukkig heb ik vaak genoeg getuigen erbij gehad, die hebben kunnen zien dat het niet aan mijn ‘verstrooidheid’ ligt. Niet altijd tenminste. En de keren dat dit wel zo bleek te zijn, geef ik dat ook gelijk toe. Ik heb geen reden om daarover te liegen en al helemaal niet tegen mezelf. In elk geval, jaren geleden flipte ik wel. Maar ik moest steeds vaker flippen en op een gegeven moment, besef je dat dit geen zin heeft. Zeker die keren niet, dat ik het zelf niet kwijt heb gemaakt. Juist dan moet ik ‘rustig’ blijven. Soms vind ik het alsnog en soms nooit meer. Het is niet anders. Dan maar geen pot en ik koop van de week wel andere tissues. Ik heb nog keukenrol voor direct. Zucht.

Ik heb wat boodschapjes gehaald en ik heb nieuwe tissues hoor. Normaal gesproken vind ik dan altijd direct dat wat ik kwijt was maar nee, zelfs nu blijven de tissues weg. Ook nog steeds nergens een lege pot gezien zonder bijbehorende deksel, die heb ik wel. Heel raar! Oké, ik laat het gaan, het heeft geen zin. Veel te mooi weer ook trouwens! Heerlijk! Alleen na het weekend weer tegen diee 30, dat vind ik maar niets hoor. Té! Zoals nu is toch perfect? Je kan nog van alles doen zonder eng te worden en je rot te zweten. Ik weet het wel hoor, dit mag zo blijven!

Ik heb daarnet even een dromenvanger opgehangen. Die had ik al een tijdje liggen maar mijn hamer lag bij Kim. Ik moet er nog eentje hebben maar ik wist even zo gauw niet waar. Goh, gek zeg… Ik ben nooit wat kwijt, zei ze cynisch. Ik denk niet dat ik er lang plezier van zal hebben. Het is een leuk spelletje voor de cits, dat dan weer wel. Nu zag Moonlight mij dat ding ophangen en het had gelijk zijn interesse. En inderdaad, zodra het hing, hing Moon er in. Dat gaat niet zo heel lang meer duren. Ach ja, wat doe je eraan hè? Helemaal niets. Wachten tot het ding eraf valt, of zoiets. Ach, dan hebben in elk geval de cits er lol aan gehad. Ook goed.

Vorige week had ik bij de Action een klein bijzettafeltje meegenomen. Gewoon zo’n MDF plaat op pootjes eigenlijk. Maar goed, nog geen vijf euro. Lekker goedkoop. Ik wilde één van de grote metalen potten erop zetten, zodat de twee, die nu naast elkaar staan, niet meer van gelijke hoogte zouden zijn. Ik had al zo’n plankje op wieltjes maar dat zag je eigenlijk nog niet eens. En omdat ik toch aan het verven was, heb ik het tafeltje ook maar gelijk meegenomen. Ik heb eens een andere stijl van rozen schilderen geprobeerd. Ik vond het wel wat hebben en zo past het precies weer bij de gordijnen, waar het vlak onder staat. Zulke dingen zou ik leuk vinden om te maken, maar ja, je moet alles maar opslaan tot je het kwijt raakt. Zolang ik geen winkeltje heb, gaat dat niet eens.

Toevallig kreeg ik vorige keer een mail over dat Swan collective. Ze hebben in al hun shops wel een drietal plekjes vrij. Afhankelijk van wat jij maakt en wilt verkopen, kan je daar dan een soort van plekje ‘huren’. Maar dat is toch nog best pittig. Kijk, als je kunst maakt om er van te leven, dan is het misschien wel wat. Dan maak je de hele dag door dingen en zo krijg je dan ook genoeg om te verkopen. Ik maak alles in de schaarse momenten tussendoor, straks zeker. En dan wordt het toch een ander verhaal.

De voorwaarden zijn dat zij toetsen of mijn aanbod bij het concept past of niet. Dat weet ik dus nog niet eens. Zo ja, dan betaal je géén huur maar je draagt 25% af van jouw omzet. Je hebt een proefperiode van 1 maand. Daarnaast betaal je ook nog eens een deelname bedrag van € 35,- ex per maand als je 6 maanden wilt deelnemen of bij 3 maanden wordt dat € 75,- ex. Poe poe. Dat is al pittig, 25% dan ook nog eens, is wel heel erg pittig. Bovendien moet je dan 2 dagen per maand in de winkel staan. Dit kun je combineren met het bijvullen van je voorraad. Maar ja, dan denk ik wel gelijk, dit is niet voor mij. Of is dat wel zo? Onderschat ik mezelf dan weer niet te hard?

Aan de andere kant, bij 65 maanden, moet ik al voor aardig wat geld verkopen, wil ik het alleen al kunnen betalen. Toch, je hebt dan wel direct je winkeltje, alleen 2 dagen in de maand, moet kunnen na de studie, als ik 32 uur per week ga werken. Een woensdag en een zaterdag, moet kunnen. Maar hoeveel moet ik dan wel niet maken in die tussentijd? Gaat dat wel lukken om er dan zo een omzet uit te halen, waardoor je niet alleen uit die kosten komt maar ook je verf en dergelijke eruit haalt en weer kunt bestellen? Dat vind ik erg lastig inschatten.

Ik weet wel dat ik vorige keer op de Swan Market in de van Nelle fabriek, bijna flauwviel toen ik sommige prijzen zag van schilderijen die echt niet kunnen tippen aan de mijne. Dat bedoel ik echt niet arrogant of zo. Dat was echt wel een heel groot verschil. Een wit doek met een rode stip, voor een berg geld. Tja… En in de Swan winkels draaien ze erg hoge omzetten. Dan heb ik het over een halve ton per maand of zo. Dus ja, je kán het er vast uit halen maar dan moet je wel hele dagen kunnen creëren denk ik. Of het dan wel of niet voor mij is, echt, al sla je me dood. Geen idee! Misschien eens mailen of zo?

De kapper is gebeld, de 30e een afspraak om het weer te fatsoeneren. De verzekering heb ik gebeld ook. Ze hebben nog steeds niets van de tegenpartij gehoord. Ze hebben nu het dossier gesloten onder voorbehoud. Het is raar dat ze geen claim hebben gekregen. Het kan ook zijn dat het weinig heeft gekost en dat die mevrouw, die wist dat ze zelf ook een beetje in de fout zat, heeft gedacht, in alle eerlijkheid, laat maar zitten. Ik ben nog speciaal op de foto’s gaan kijken maar ze had wel degelijk een kapotte bumper. Ze kán het nog claimen natuurlijk, dus dan weet ik het eigenlijk nog niet. Maar toch, zou ze het dan niet allang gedaan moeten hebben? Of is ze dat vergeten? Heel apart, zou ik er nou echt zo mee wegkomen? Ja, oké, ik moest een andere auto kopen maar toch. Nou ja, het zal wel. Ik ga er gewoon van uit dat ik een heel groot mazzelpikkie ben! I ❤mazzel!