20. jul, 2019

Drie jaar en 52 dagen zonder Sunshine

Vandaag de officiële poetsdag van huize Niemeijer achter de rug. Ik heb nog een pakje ontvangen ook, dat ging allemaal goed. Voor mezelf spul om mijn nagels weer een beetje te laten herstellen. Ik heb altijd enorm lange nagels gehad. Daar maakte ik toen kleine schilderijtjes van. Op een gegeven moment, toen ik al ziek was maar dat nog niet wist, had ik er geen puf meer voor. En nu heb ik ze zelfs heel erg kort. Al komt dat dus ook omdat ze steeds afbreken of van die zo half half beschadigen. Heel irritant. Er zat in het pakje ook de speciale cocos olie waar ik de cits mee ga inwrijven komende tijd. Ik ben benieuwd. Ik zal wel vette, harige handen hebben dan, maar ja, er lopen zat kerels rond die dat ook hebben. Als ik daar maar geen last van heb verder.

Ik heb heerlijk op mijn dooie akkertje op lopen ruimen vandaag. De wc gedaan, badkamer, alles lekker helemaal rommeltjes vrij gemaakt en alles weer schoon, inclusief de vloer. Om een uurtje of half 1 ben ik naar de Lidl gelopen, voor wat kleine dingetjes die niet vanmiddag met Picnic meekomen. Sommige dingen is Lidl veel goedkoper mee. Dus die haal ik dan daar wel. Ik zie wel uit naar mijn heerlijke Romanesco. Die kon ik wel bij Picnic bestellen. Ik las van een Italiaanse vriend van Kim een heerlijk en heel simpel recept. Dat ga ik morgen maken, denk ik. Gewoon klaarmaken als bloemkool, met boter en noot, is het ook heerlijk spul hoor. Gewoon het lekkerste van bloemkool en het lekkerste van broccoli en je hebt Romanesco.

Ik ga hem in kleine stukjes snijden, soort als de broccoli roosjes, en die kook je in ruim water met zout. Dan eruit halen met een schuimspaan, en in hetzelfde water verse pasta koken. Afgieten en een goeie olijfolie met Italiaanse kruiden over de pasta en de Romanesco eroverheen en verse parmezaanse. Oh, dat zal goed smaken! Ik heb er nu al trek in! Morgen of overmorgen maken, vandaag gaan we voor iets makkelijks. Ik heb ook nog spullen voor Mexicaans gehaald én nog meer pasta met kip en gegrilde Italiaanse groenten. Ik zit wel goed deze week, wat lekker eten betreft. Dat is niet altijd zo.

Vanmorgen was het hier al heel donker en af en toe aan het donderen en bliksemen. Heerlijk vind ik dat, geen idee waarom. Maar toen ik naar de Lidl ging was het heerlijk. Zonnetje en zelfs bijna te warm voor mij. Ik moet wel opletten dat ik mijn medicijnen neem hoor. Ik merkte het, nu ik vanmorgen wel had gepuft, dat ik dan nergens last van heb. Neem ik ze niet, dan loop ik te hijgen als een molenpaard. Ik vergeet ze nu gewoon steeds omdat ik niet meer benauwd ben bij het wakker worden. Dat was eerst wel en dan pak je als eerste je medicatie. Nu moet ik ze bewust nemen en zonder het benauwd te hebben op dat moment, vergeet ik ze nogal eens. In de loop van de dag komt er dan opeens een moment, waarop ik denk ‘had ik ze nou maar genomen’. Beter opletten dus.

Ik was niet lang thuis met de boodschapjes, toen het weer onheilspellend donker begon te worden. Oké, misschien weer regen of onweer? Kon makkelijk natuurlijk. Op een gegeven moment begon het te rommelen. Geen echte donderklappen maar echt heel hard rommelen. Dit hield heel lang aan, wel minutenlang. Kim bleek het later getimed te hebben, meer dan tien minuten duurde dat gerommel. Daar had ik het met Kim over, via messenger, want bij haar was dat dus ook zo. Opeens gaat het hier echt keihard regenen, met van die hele grote druppels. Het leek wel alsof ze boven mijn balkon met emmers water stonden te gooien! Toen klonken er opeens overal allemaal knallen, niet van het gedonder maar van de hagelstenen!

Echt zo groot als golfballen waren ze en een herrie dat het maakte. Ik had nog een klein beetje mazzel hier op het balkon. Ik heb het natuurlijk helemaal afgesloten en daardoor konden die hele grote er niet doorheen. Die precies door de gaatjes pasten, knalden wel hard op het balkon. Ze kwamen zo de keuken binnen. Ik heb het even gefilmd, echt bizar hoor. Het was echt ook een harstikke hard kabaal. Wat een herrie zeg! Echt lang geleden dat ik dit heb gezien! Van die hele grote bonken kwamen met geweld uit de lucht vallen. Oh mijn arme autootje! Straks maar even kijken of daar geen deuken in zijn gekomen. Zo niet, dan zou dat nog een wonder zijn.

Ik moest wel gelijk denken aan mensen die er midden in zouden kunnen zitten. Dat is mij namelijk ook gebeurd, jaren geleden. Ik was toen onderweg naar mijn werk. Ik kom nooit ergens te laat maar die dag wel. Het deed namelijk echt behoorlijk pijn, vooral op je hoofd is dat echt erg pijnlijk. Ik heb toen gerend, met de fiets aan mijn hand, want fietsen ging niet meer. Ik moest met mijn ene hand en arm, mijn hoofd beschermen, anders had ik het niet gered. Elke steen hagel die je op je kop kreeg, deed echt zeer. Volgens mij had ik er blauwe plekken en bulten van later. Ik ben toen onder een rand gaan staan, bij een gebouw aan de overkant. Daar ben ik mooi blijven staan, tot de hagel weg was. Regen kan me niet schelen maar met zulke hagelstenen? Nee, dat is niet te doen.

Ik zag vandaag trouwens dat ik ook geen fiets meer heb, die is gestolen. Er staat beneden zo’n soort hek, waar een heleboel fietsen aan vast zaten, ook van de buren. Die lijken nu allemaal aan de overkant te staan, ook aan van die fietsrekken. Maar mijn fiets staat er niet meer bij. Goh, ook weer heel raar. En eigenlijk heb ik daar zwaar de pest over in. Want ik heb nergens de mogelijkheid om hem weg te zetten gehad. En ja, als je dan opeens een autootje hebt, dan staat dat ding daar wel een beetje te verpieteren, vooral in de winter. Maar toch was ik erg gehecht aan mijn fiets! Nou ja, ook een goeie aanschaf voor als ik ergens woon waar ik wel een fiets weg kan zetten. Want hier begin ik er niet meer aan. Zat net te kijken naar tweedehandsjes en dat viel goed mee. Tot die tijd maar niet meer met de fiets dan, helaas.

Na een tijdje hield het gelukkig op met die golfballen epidemie! De katten kwamen ook weer voorzichtig richting keuken. Ik moest wel lachen hoor, die stonden allemaal als stokstaartjes zo stijf in de huiskamer richting keuken te kijken. Ze hadden geen idee waar al dat geweld vandaan kwam. Het was al een tijd droog voordat Skylar durfde te gaan kijken. De hele keuken vol met natte plekken, van de gesmolten grote ijsballen. Hier was het dubbelop want toen het niet meer hagelde, smolten die hele groten die op mijn ‘plafonnetje’ lagen en toen kwamen die weer met grote klappen naar beneden. Maar het was niet meer zulk grof geweld als vlak daarvoor. De rust is weergekeerd, ook bij de cits.

Ik zit te wachten op mijn boodschappen. Als die er zijn ga ik voor de cits en mezelf eten maken. Lekker op de bank. Ik keek altijd graag naar Suits, daar speelt de vrouw van Prins Harry toevallig ook in. Nu niet meer natuurlijk. Maar ik zag dat er ondertussen alweer twee seizoenen bij waren gekomen. Ik had er vijf gezien, er zijn er nu zeven. Dat wordt weer lekker kijken naar iets wat ik leuk vind vanavond. Nu is het al die tijd afwisselen heel fel, en dus vals, zonnetje en dan weer donker. Dat gaat nog wel iets geven vanavond, hopelijk niet meer van die golfballen. Dat gaat net iets te ver. Maar een lekker flinke onweersbui en daarna zo’n lekkere frisse ozonlucht. Ik ❤ een flinke regenbui op zijn tijd!