21. jul, 2019

Drie jaar en 53 dagen zonder Sunshine

Er is weer eens een erger je rot reclame. Al een tijdje hoor, ik vergeet het alleen elke keer te zeggen. Niet dat het nou zo belangrijk is of zo. Het is wel iets wat me mateloos ergert en echt elke keer moet ik er dan commentaar op leveren. En toen ik hier net ging zitten om te schrijven, kwam hij toevallig net op de tv. Nou ja, toeval bestaat niet, daarom schrijf ik het nu toch eens op. Het gaat om de reclame van die roerbaksensatie. De man komt thuis en maakt een diepvriesmaaltijd klaar, en alles staat al voor hem klaar of zo. Hij vindt het zo lekker, dat hij zijn hele bordje schoon likt. Dat bordje staat weer zo op het aanrecht.

Dan komt er een vrouw thuis, die ziet het lege en schone bordje. Zij is zo ontzettend verbaasd en vraagt of hij dan niet gegeten heeft. Als hij dan, met een hele ondeugende grijns, zegt van ja hoor, zie je dat ze het nu echt helemaaaaaal niet meer begrijpt. Ze valt nog net niet flauw van verbazing. Ja, want dat kan toch ook helemaal niet. Hij heeft wel gegeten en toch is zijn bordje schoon. Mannen kunnen natuurlijk ook absoluut niet afwassen! Daarom is het ook zo’n mysterie natuurlijk, dat het bordje zo schoon is en hij toch gegeten heeft. Waar ze het trouwens absoluut niet over hebben, is de pan waarin het is klaargemaakt.

Of zou de beste man die ook hebben schoongelikt? Dat kan natuurlijk en dan begin ik er al iets meer van te begrijpen. Dat zou inderdaad wel heel absurd zijn dan, want ja, nog steeds, mannen wassen natuurlijk nooit af. Dat was me al duidelijk geworden in die Dreft reclame, waarin dat jongetje zo graag een raket wil maken van de grote fles, die mama maar niet leeg schijnt te krijgen bij het afwassen. Dat afwassen doet ze dan ook steeds als papa de krant zit te lezen ondertussen. Dus van dat afwassen, ja dat was me al duidelijk. Mannen doen dat niet, die lezen dan de krant.

De pan is schoon gelikt in de kast gezet en het schone bordje, dat is proper voor mijn Belgische lezers, staat op het aanrecht. Schalks kijkt de man haar aan, jawel, hij heeft toch gegeten. Daar waren we gebleven en daar blijft het ook bij. Ja ja, die roerbaksensatie! Het is me toch wel wat. Mannen kunnen dat zelfs opwarmen zelf! Dan hebben ze toch wat te eten als vrouwen er niet zijn. En zo lekker, dat ze het bordje al schoonlikken en heel waarschijnlijk de pan ook. Dus ook al kunnen ze dan niet afwassen, dan hebben ze toch geen rommel! Nou, echt hoor, het is dat ik geen man heb, anders zou ik het zo gaan halen! Wat een sensatie inderdaad! Zo, dat moest ik even kwijt want dit alles speelt elke keer door mijn hoofd zodra ik die reclame zie. Ik hoop dat ik daar nu vanaf ben maar ik heb zo’n bruin vermoeden dat het nog niet uit mijn systeem zal zijn. Daar is het gewoon té irritant voor.

Ik wist het ondertussen al, al wist ik het vroeger echt niet, maar kunstenaars gebruiken veel meer hulpmiddelen dan je zou denken. Ik doe dat nog veel te weinig, ik ben dat gewoon niet gewend. Gewoon van een simpele peer, willen ze al een printje. Dat printje gaan ze dan overtrekken op een overtrekpapiertje. Duh, zou ik hier bijna bij willen zeggen. En dan gaan ze het of met krijt, of met carbonpapier overbrengen op het doek of het andere materiaal waar ze het op willen gaan maken. Van sommige erg moeilijke omtrekken kan ik me er nog iets bij voorstellen. Ik ‘freehand’ het altijd gewoon op mijn doek, met een potlood of een krijtje. Dan zijn alleen soms de verhoudingen niet helemaal goed maar dan moet je maar goed kijken.

Ik krijg van iemand altijd mailtjes met tips en daar ging het over zo’n print. Dat helderde alles voor mij op want als ik dan doeken zag die veel groter waren dan een A4, dacht ik altijd dat die kunstenaars het dan tenminste wel uit de losse pols doen, net als ik. Niets is minder waar, daar kwam ik nu dan ook weer achter. Je moet er gewoon een PDF van maken. En die ga je dan uitprinten en dan kan je ervoor kiezen om je print groter af te drukken. Je kan dat zelfs doen met de vouwlijnen erbij! En dan is je bloem in plaats van een A4 groot, plots 4 x een A4 dus een A3 groot. En dan doen ze die zo weer overzetten op het doek. Nou ja zeg! Ik had dat nooit uit kunnen vinden zelf. Ik ben weer een illusie armer maar een ervaring rijker. Story of my life! Wel handig om te weten hoor, mocht ik het ooit nodig hebben.

Ik kreeg vrijdag een grote bestelling verf binnen. Oh wat een mooie kleuren weer! En nu ook een glitterverf voor op glas en porcelein, de enamels zijn dat, maar ook de metallics. Goud, zilver, rosé goud en koper, prachtig zijn ze. Ik ben er dan ook heel blij mee. Ik heb er al een paar van gebruikt. Er was ergens iets mis gegaan want er zaten drie lemon yellows bij. Niet erg hoor, dat komt wel op. Ik zal die voorlopig het eerste jaar niet meer bij hoeven te bestellen. Het is een beetje gifgroenig kleurtje maar ik gebruik hem toch wel regelmatig. Dat komt wel een keer op, die kan nog wel even van de lijst. Ik kan in elk geval voorlopig weer vooruit. Ik ben er weer heel erg blij mee! Ik ga alleen nog een paar van die verschillende glitterific bestellen en dan pas weer als er dingen op zijn.

Toch wel fijn dat er nu via de UK toch aan te komen is. Die hier uit Nederland zijn echt oud, dat kan je merken omdat ze dan te dik zijn. Of geschift, dikke verf en dunne natte troep. Dat krijg je niet meer goed gemengd in elk geval. Daar ben ik al lang achter. Die uit Amerika ware zoveel fijner om mee te werken. En die uit de UK zijn ook helemaal goed. Beter hoor! Zeker als ze aanbiedingen hebben, ben ik erg blij. Ik kan me in elk geval weer helemaal uitleven in alle kleuren.

Verder heb ik eindelijk het paard afgemaakt, niet letterlijk hoor! Nee, het schilderij was ik vorig jaar al aan begonnen. Elke keer kwam er maar een heel klein beetje bij en vooral de laatste maanden heb ik er helemaal niets meer mee gedaan. Dus het werd wel tijd om het eens even helemaal af te gaan maken, op het doek dan. Het is een flinke jongen, en zwaar ook want het was ooit ook een dure wandversiering. Hoogglans afbeelding van het vrijheidsbeeld stond erop. Het is dik en zwaar ook. Dus wel heel mooi om op te gaan hangen ergens. Ik vind hem zelf ook best mooi maar ik hoop wel dat ik hem een keertje zal verkopen. Ik kan moeilijk alles zelf houden, en al helemaal die grote doeken niet. Toch nog knap om een lente paardje af te krijgen midden in de zomer. Echt iets voor mij. 

Omdat ik met het paard klaar was, kreeg ik opeens een lumineus idee voor het liggende paard, dat ik al heel lang wilde beschilderen. Ik wist alleen nooit met wat. Bloemen of zo? Tja. Maar het paard ligt, en dus is het lui want paarden liggen zelden, zelfs niet als ze slapen. Het is dus een lui paard. En omdat ik dat dacht, kreeg ik opeens door hoe ik het moest beschilderen. En nu is het dus een lui paard met een luipaardprintje. Dat is toch wel weer zo logisch! En nu heb ik nog twee beeldje, maar dat waren ook dure, ooit. Want die zijn van leer, een olifant en een giraf. De giraf heb ik net goud gemaakt helemaal. Die ga ik met hele fijne lijntjes versieren en ik denk dat ik die olifant met mandala’s ga doen. Ik zie het nog wel, met de giraf heb ik al een beginnetje gemaakt. Dat is weer voor uren en uren werk, dat dan weer wel! 

Laat ik ze voorlopig eerst dus maar eens even gaan maken. Wel een leuk werkje. Ik heb nog ene opdracht maar ja, die werd even onder gesneeuwd door mijn paarden. Die komt van de week zeker wel af! Morgen met Kim naar het Franciscus voor een onderzoek. Hopelijk moeten we er geen uren zitten. Anders vind ik vast de weg wel naar waar ik een swirl kan krijgen. Die afwijking heb ik door mijn moeder gekregen, het is haar schuld. Voor vandaag ben ik er wel even klaar mee. Nog even voor het eten zorgen voor ons allemaal. Doe ik iets gezonds of doe ik iets makkelijks. Ik weet het nog niet. Had ik maar een kok die me op mijn wenken bediende. Ik heb ook nog een cous cous noten salade, ik denk dat dit het wordt. I ❤ cous cous.