26. jul, 2019

Drie jaar en 58 dagen zonder Sunshine

Als ik terug denk aan vorig jaar, dan besef ik pas goed hoe ziek ik toen eigenlijk nog was. Ik was zo ontzettend beroerd toen, tijdens die hele hete dagen. En die hete dagen van toen, waren helemaal niets vergeleken bij die van gisteren. En eerlijk is eerlijk, vanaf gisterenmiddag, vond ik het ook echt niet leuk meer. En ik hou mijn hart alvast vast, voor komende middag. Ik heb praktisch niet geslapen want net als vorig jaar, koelde het nu ook niet af. Gelukkig rond een uurtje of 3 of zo, ging het ietsje frisser worden. Dan denk ik nog wel achter in de 20 of net boven de 30 graden maar goed, dat vind je nu al koel. Echt hoor, de lol is er voor mij zo af.

Vooral om de diertjes. Ik heb vanmorgen nog zitten snikken om zoveel duizenden kippen en kuikens weer, die gewoon zijn gestorven van de hitte. Kan je je voorstellen hoe die zich gevoeld hebben?! Dat vind ik zo vreselijk! Van de week met die varkens ook al. Echt hoor, die zou niet mogen gebeuren. En dan zie je 2 minuten later iemand in beeld die zegt ‘van mij mag dit nog heel lang duren’ en dan denk ik gelijk, ‘kolere egoïst’! Excusez les mots. Kijk, is het nou zo dat het om de klagers gaat, dan snap ik het nog wel hoor. Maar er lijden gewoon mensen onder, mensen én dieren. Dat is geen klagen meer, dat is echte realiteit. Voor zowel mens als dier. Die voor mij even belangrijk zijn, wat dat betreft. Ook de natuur lijdt hieronder, nee jammer zeg maar oh, ík vind het zo lekker. Nou, dat vind ik dan dus echt niet kloppen. Sorry.

Zelfde geldt ook andersom hoor, met slecht of koud weer. Ieder zijn voorkeur, ik hou ook niet van sneeuw maar de grens, de echte grens ligt bij mij daar, waar anderen gaan lijden erdoor. Dan ga ik niet meer zeggen dat ik het zo lekker vind en het graag lang wil laten duren. Of dat nou mensen of dieren zijn. En gisteren vond ik het echt afzien, vreselijk! Vooral na zessen, toen begon het een beetje te waaien maar dat was ook geen pretje. Het leek verdorie wel alsof ik te dicht op een BBQ zat en iemand een hete föhn op me zette! Het was bijna hete wind en die bracht het tegendeel van verkoeling. Nou wil ik geen hele blog klaag-zingen over deze hitte maar leuk is anders. Wel heb ik een paar grappige foto’s voorbij zien komen erover. Die zal ik hierbij doen. Daar kon ik in elk geval even smakelijk om lachen. 

Ik kwam al helemaal niet meer bij toen ik de foto van de Rotterdamse politie voorbij zag komen. Die hadden het verzoek geuit, om niet te gaan rennen bij een arrestatie. Daar was het gewoon te warm voor, vanaf een graad of 24 zullen ze er weer achteraan rennen maar nu even niet! Typisch Rotterdams zou ik daarvan willen zeggen. Ook stuurde Kim me net grafiekjes over de hoogte van de smog. Hier, waar ik woon, is dat het hoogst. Oh aha! Geen wonder dat ik zo kortademig ben. Maar toch, ondanks alle ellende, ben ik echt zo enorm veel beter dan ik vorig jaar was. Het klinkt misschien overdreven maar ik viel steeds flauw toen en dacht heel oprecht dat mijn laatste uurtje had geslagen. Die paar dagen, dat dit zo was, zal ik echt niet meer zo snel vergeten. Ik heb nu gewoon mazzel, dat ik zo’n stuk vooruit ben gegaan. Ik weet alleen dus heel goed, hoe je deze hitte beleeft, als je dus niet in orde bent!

Mijn haar, leuk hoor, zo lang. Maar dat is me ook warm! Ik heb alleen maar staarten en vlechten. Maar dat irriteerde me nog want ook dat hangt op je rug of over je schouders. Eergisteren heb ik mijn twee vlechten opgepakt en ik heb er twee knopen ingelegd. Ik moest er zelf om lachen. Met een paar opsteekpennen heb ik ze zo achter op mijn hoofd vastgezet. Heerlijk! Geen last meer van nu. Ik zit me nu opeens te bedenken dat ik het ook als Prinses Leia, uit Starwars had kunnen doen. Nee, dan heb je weer hete oren!

De cits zijn er doorheen gekomen, nu vandaag nog. Blij waren ze er niet mee en ze kwamen niet eens bedelen om eten of hun snoepjes. Dat wil wat zeggen hoor. Ik zal zo weer eten in de ijskast zetten maar ze eten in verhouding ook niet veel. Alle bakjes blijven half vol, van hun ontbijt. Het avondeten gaat wel op. Ik zie er af en toe eentje drinken maar dat hou ik niet zo bij. Ik ga ervan uit dat ze dat zelf wel regelen, zoals altijd. Mika van Kim heeft er nog het meeste last van, want dat is ook al een oude dame aan het worden. Arme beestjes allemaal, ik hoop echt dat het snel weg is. Ik hoorde net dat er voor vanavond een onweersbuitje zal zorgen voor verkoeling. Mooi dat ik dan op het balkon ga staan. Alleen vlak ervoor is het dan altijd helemaal niet te harden! Hopelijk koelt het erna dan snel af en kan er vannacht eens echt geslapen worden. Ik kiep haast om van de slaap en heb hoofdpijn van het gebrek eraan.

Toch ben en blijf ik blij, dat ik zo goed kan merken van hoever ik gekomen ben, een jaartje terugkijkend. Laat staan als ik er twee terugkijk. Ik weet nog echt heel goed, hoe ik me toen voelde, met ma zo ziek en de druk van mijn werk erbij. Alleen kan ik dat pas achteraf zeggen, want op dat moment, toen ik er middenin zat, had ik dat niet in de gaten. Ik was alleen maar aan het door ploeteren en niemand die naar me omkeek verder. Toen mijn directe leidinggevend later zei, nadat ik na een week of twee in de ziektewet zei nog lang niet in staat zijn om weer te gaan werken, dat ik niet wist wat er aan de hand was maar dat ik niet meer kon; ‘oh maar ik heb dat al heel lang aan zien komen’, kon ik haar wel schieten! Oh ja joh? En waarom heb je niks gedaan dan om te helpen? Dacht je dan zoiets van, laat maar lekker in elkaar storten straks? Als ik er maar vanaf ben? 

Nee, ik mocht me niet ziek melden, want ik was niet de zieke. Ondertussen weet ik ook wel dat dit onzin is. Zo werkt het niet eens, dat mag niemand anders bepalen dan jij zelf. Maar ik liet me toen gewoon overbluffen. Zoiets zal me nu niet meer gebeuren, ik laat me niet zomaar iets zeggen en zal zeker eerst uit gaan zoeken wat mijn rechten en plichten zijn. Als ik dat begin 2017 ook had gedaan, dan had ik mezelf niet zo ontzettend voorbij gelopen die paar maanden. Dan had ik niet zo ziek geworden als nu is gebeurd. Maar goed, vele lessen geleerd en ik zal me nooit meer zo als stront laten behandelen door de mensen om me heen. Die kans krijgt niemand meer, ik zal mezelf nooit meer zo onheus laten behandelen, door wie dan ook. Het is dus wel een hele nuttige les geweest, zij het een behoorlijk harde. Maar zo moet je alle moeilijkheden ook zien, als lessen.

Want was als die moeilijkheden nou helemaal niet bedoeld zijn om je af te breken? Dat ze bedoelt zijn om je op te bouwen? En dat zijn ze ook, geloof mij maar! Je wordt er wijzer van en je handelt ook gelijk nog eens je oorzaak en gevolg af, waar anderen die weer opbouwen voor zichzelf. Kijk maar eens terug naar de moeilijke perioden in je leven, dat geldt voor iedereen. Als je er goed mee omgaat, dan hebben ze je opgebouwd, sterker gemaakt en iets belangrijks geleerd. En daarom kan je moeilijkheden ook niet echt als iets negatiefs zien. Ja, oké, best vervelend als je er middenin zit maar toch, hou je oog op de grote prijs, dan draag je dat ook iets makkelijker! Zo werkt het gewoon, ja, voor iedereen!

Het is nu nog geen half tien in de ochtend, het is nog goed uit te houden. Ik heb al wat dingen opgeruimd want er waren hier weer orchideeën tegen de grond gegaan door een nachtvlindertje en dolle katten. Nu de keuken nog even opruimen, en gelijk een salade maken voor vanavond, lekker ouderwets met corned beef. Het enige dat ik er nog voor moet koken zijn de eitjes. Dat doe ik wel als ik er niet bij hoef te staan, té warm. Lekker vanavond op een hard broodje. Mijn zachte broodjes, die vers waren, waren gewoon beschimmeld! Van de hitte zeker? Nou ja, ik heb ze maar weggegooid, ik hou niet van harige broodjes. Dan kijken of ik nog een beetje kan schilderen tot het weer té heet wordt. Gewoon zorgen dat alles al gedaan is wat ik wilde, voordat het zo heet wordt. Vandaar ook dit hele vroege stukje schrijven! Dan kan ik afhaken en zeesterren zodra dat nodig is.

Hopelijk wordt het toch echt ietsje minder vandaag. Anders trekken veel mensen en dieren het niet. Ja, ik voel met tachtig keer beter dan vorig jaar maar ik zal nooit van deze hitte houden. Ik wil echt niet eens weten hoe heet het hier binnen was, en ik weet dan ook dat het bij Kim dan nog veel heter is dan hier. Dat vind ik echt erg! Ik wens iedereen, die er zo’n last van heeft, alle sterkte. Vanmiddag plof ik gewoon weer met de plantenspuit en twee ventilatoren op de bank. Die plantenspuit was echt mijn redding gisteren. De katten vinden die dingen maar niks, en ook de ventilatoren niet. Beetje dom vind ik dat, het zou ze zo helpen maar ze willen niet dat ik ze help. Dan neem ik ze gewoon lekker allebei in beslag zelf. Ik ❤ plantenspuiten en ventilatoren!