28. jul, 2019

Drie jaar en 60 dagen zonder Sunshine

Gisteren betrapte ik de boef Moonlight zo in het midden van zijn actie. Nou is Moonlight geen dief, zoals Rainbow dat juist heerlijk vindt om te stelen. Maar Moonlight gaat graag op onmogelijke plekjes waar hij dan soms niet meer uit kan. En dat is ook niet handig want hij wil dan ook niet geholpen worden. Al is dan juist meestal mijn willen helpen hét teken, dat hij er opeens toch wel uit kan. Nou ja, zo zij het. Ik probeer het altijd omdat het dan of het ene of het ander zal zijn, dus het helpt altijd perfect. Ik kon er nog net een foto van maken, dat hij zo in het mandje met blikjes eten was geklommen. Hij sprong er natuurlijk gelijk uit maar ik heb het laatste deel nog net vast kunnen leggen. Het mandje stak een klein stukje uit omdat ik het daar moest bijvullen en het dan zo niet zou vergeten. Dan pakt hij gelijk zijn kans.

Raar beest is het toch. Er staan alleen blikjes en meestal staat het daar mee vol. Nu was er een heel klein beetje ruimte voor hem ontstaan en ja, dan maakt hij daar gebruik van. Dat vindt hij nou leuk. Hij ligt ook wel eens in de tien centimeter ruimte erboven, waar mijn handdoeken en theedoeken liggen. Iets waar ik ook niet al te blij mee ben. Als je dan afdroogt, heb je opeens een mok of een bord vol met kattenhaar. Gelukkig doet hij het niet elke week. Gekke klimmer is het. Als het maar onmogelijk lijkt, dan gaat Moonlight het wel doen. Het zal die ninja in hem zijn, laat ik het daar maar op houden.

Gisteren ging het even hard waaien hier. In die storm zat Rainbow heerlijk midden in de harde wind op het raamkozijn. Hij leek ervan te genieten. Ik heb maar even het raam dicht gedaan omdat ik bang was dat anders mijn meubels ook zouden gaan vliegen. Boven ben ik gaan kijken en daar was de deur bijna dichtgewaaid. Het stukje snoer van de stofzuiger, dat ik preventief ertussen had gedaan, hielp niet echt veel. Nu heb ik er maar een zware volle krat met kunst tegenaan gezet. Zo kan er in elk geval geen kat opgesloten raken. Ze hebben daar alle luxe maar geen water en geen bakken. Ander zou ik ze maar zelden zien denk ik. Zeker nu met de raampjes open, die voor frisse lucht zorgen in de zomer. Ik had jaren geleden daar al netten tegenaan moeten maken. Maar ja, blond blijft blond natuurlijk.

Nu staat, net als gisteren, heerlijk alles open. Je hoort het zachtjes regenen en dat geluid van natte banden als er auto’s door de straat rijden. Heerlijk rustgevend vind ik het. Ik geniet hiervan. Ik weet het ondertussen wel helemaal zeker, ik ben een lente/herfst mens. Ik moest gisteren wel lachen toen ik bij mijn blog schreef dat ik het koud had. Ja, dat was een grapje natuurlijk. Oké, ik had echt ijsarmen en heb tv zitten kijken met een plaid om me heen maar wel in het windje dat door het open raam binnen kwam. Ik ging dat raam toch echt niet dicht doen, veel te lekker om het fris te hebben! Koude armpjes? Dan pak je maar een vest of een plaid! Kijk, en die mogelijkheid, daar hou ik van. Die hitte, daar kan ik niets mee. Dit weer, heerlijk! Ook zonder regen en met zonnetje hoor, zeker wel. Ik ben niet helemaal gek, of liever, ik ben helemaal niet gek!

Als ik in juli kijk, in het mapje van kattenfoto’s, dan heb ik er enorm veel gemaakt. Ze zijn lekker bezig geweest deze maand. Zeker de laatste paar dagen. Gisteren ook weer zo gelachen en heb ik er ook nog eens foto’s van kunnen nemen. De aanvaring tussen Rainbow en Moonlight. Even mopperen tegen elkaar, dreigen om te meppen en dan verongelijkt elkaar overduidelijk negeren. Oh wat zijn ze toch heerlijk. Alleen jammer dat Skylar dan Aurora weer aanvalt steeds, dat doen ze in de hitte in elk geval niet. Dan kunnen ze zelfs naast elkaar in de gang liggen of in het kozijn zitten. Nou ja, je kan helaas niet alles hebben. Was dat maar waar!

Ik zat vandaag mijn administratie te doen. Over een paar dagen moet ik de UWV weer invullen en vrijdag weet ik misschien hoe dat zit met die stage. Of dat nou een stagevergoeding of een onkostenvergoeding is. Dat is belangrijk om te weten! Enniewee, ik zag een bijschrijving, en ik dacht ‘oh? Waarvan kan dat zijn?’ Ik keek en ik moest gelijk lachen! Mijn moeder is de laatste dagen weer behoorlijk bezig en dit was dan wel weer een hele leuke! Zo zat ik me van de week nog te bedenken, dat ze er twee jaar geleden gewoon nog was. Ja, het ging heel slecht met haar toen, dat wel. Maar mijn broer is de 31e jarig en ze moest en ze zou zeker tot die datum in leven blijven.

Oh wat was dat een aparte verjaardag toen, wetend dat het de laatste keer zou zijn met ma erbij. Het regende toen ook en we hadden bij ma een grote partytent staan waar iedereen onder zat. En het was echt bere gezellig! Ma zat zelfs ook beneden, dat hadden we niet verwacht. Na Ben zijn verjaardag ging het snel achteruit, dat ze oktober, voor Benjamin en zichzelf, niet meer zou halen, dat wist ze al wel. En dus was het nu klaar en ging ze zich voorbereiden. Maar ze moest nog even twee weken afzien om er te komen. En ja, de meelezers die toen al meelazen, die weten nog wel hoe bijzonder de verhalen van toen waren. Vooral na haar overgaan, met haar 13 en hoe vaak ze die wel niet om onze oren sloeg! En dat doet ze nog steeds. Soms wat rustiger en soms overdreven veel per dag. Altijd wel een ‘goeiemorgen 13’ en een ‘welterusten 13’, dat is nog steeds zo.

En nu Ben zijn verjaardag er weer aankomt, is ze weer wat meer ‘aanwezig’. Dus ik bekeek die bijschrijving even en wat bleek het te zijn? Een wat late terugbetaling nog, van de polis van mijn moeders autootje, die ik begin maart door een ongelukje kwijt moest raken. Je hoeft zeker niet te weten hoeveel ik erbij kreeg? Want het lijkt met duidelijk dat het 13 euro was. Ik schoot gelijk in de lach. ‘jaha ma! Ik weet heus wel dat je er nog steeds bent hoor, dat wist ik eerder dan jij!’ Ja, ik heb mijn moeder toevallig wel de boeken van Rulof laten lezen natuurlijk. We hadden dan ook afgesproken, dat als ik gelijk zou hebben, zij een teken zou geven. Maar ja, mijn moeder kan ook best wel overdrijven. En dat doet ze dan ook. Wij genieten er nog steeds van in elk geval want het is soms ook echt hilarisch! Van mij mag ze ermee doorgaan en dat doet ze ook, gelukkig!

Het mandje dat binnenkwam, is schattig maar het is te warm of te eng om in te gaan liggen. Of allebei, kan ook. Dat weet je maar nooit bij de cits hier. De grote krabpaal bleef ook heel lang redelijk ongebruikt en nu meppen ze elkaar eraf voor een plekje, terwijl het ding enorm is. Gewoon even laten staan en afwachten. Als het over een jaar nog ongebruikt is, dan haal ik het wel weg maar dat gaat het ding niet halen hoor. Kom ik net nog bij herinneringen tegen, dat ik in 2011 een status had op Facebook, waarop stond: “Juridische kwestie? Kan je een restaurant voor het gerecht slepen als de ober een steakje heeft laten vallen???” Tja… Ik zou nu toch ook willen weten, is het een wegrestaurant? Want als het er niet is, dan maakt het toch ook niet uit? Nou ja, ik was toen dus ook al gek. Daar ligt het in elk geval niet aan!