30. jul, 2019

Drie jaar en 62 dagen zonder Sunshine

Ik ben toch echt wel een heel klein beetje neurotisch hoor. Dat blijkt wel weer nu. Ik zou vandaag naar de kapper gaan. En daar sta ik dan ook helemaal op ingesteld. Het duurt daar altijd vreselijk lang en dus ben je gelijk je hele dag kwijt. Terwijl ik nog bezig was, om de soep voor Rainbow, en daardoor dus ook voor jaloerse Skylar, klaar te zetten, kreeg ik een berichtje van een vriendin, of ik straks thuis was. Nee, moet naar de kapper. Wat jammer nou! Altijd gezellig juist. Ik had om elf uur afgesproken en zou dus om half elf op zijn allerlaatst weg moeten. Dan moet ik wel alles mee hebben om nog op tijd te zijn.

Ik was al vroeg aangekleed en de timer bakjes van de cits stonden dus al klaar terwijl ik nog even thuis bleef. Ik heb zo moeten lachen om die gekke Skylar! Die ging proberen de bakjes open te krijgen, door er heel hard op te gaan staan krabbelen. Nou ja zeg, de boef! Toen het niet lukte gaf hij het maar op. Het was wel heel grappig om te zien dat hij met regelmatige tussenpozen kwam kijken of er al wat te bikken viel. Dat er eten in zit, ja, dat weten ze nu wel helemaal zeker. Ik vind het wel leuk zo. Voortaan, als ik stage loop of naar school ben, zullen ze dus de soep uit deze bakken krijgen. Voor het avondeten ben ik natuurlijk al lang weer thuis. En anders zijn er de andere bakjes nog. Over het eten voor Rainbow hoef ik me dus geen zorgen meer te maken.

Ik heb nog even zitten te werken aan mijn Afrikaanse stel, de olifant en de giraf. Ja, het werk is heel fijntjes. Als ik straks klaar ben ermee, dan zitten er aardig wat uurtjes in. Ik had een boek klaar gelegd en een fles water. Ik had ook nog een berg taal en reken testjes niet gemaakt speciaal vorige week. Dan kon ik die vandaag allemaal doen. Ik hoefde me niet te vervelen bij de kapper. Vlak voordat ik weg ging, zag ik dat ik een berichtje had gehad. Het was de kapster, ze lag in het ziekenhuis en de zaak was dicht voor vandaag en de komende dagen. Oh jeetje! Hopelijk is het niets ernstigs. Ze vroeg of ik volgende dinsdag zou kunnen maar nee, dan heb ik stage ook! Jeetje zeg, het is wel erg tijd nu voor mijn arme haartjes.

Ik heb haar wat berichtjes gestuurd met tijden die ik wel kan. Maar ja, ik heb nog geen antwoord gehad. Ze zal wel of slapen, of behandeld worden? Geen idee maar zowel voor haar als voor mij erg vervelend. Hopelijk hoor ik snel wanneer ik wel kan. Hopelijk is zij ook snel weer beter natuurlijk. Alleen ben ik dan gelijk helemaal van de leg. Ik zou iets gaan doen en op het aller aller allerlaatste moment gaat dat niet door. Daar kan ik blijkbaar heel slecht tegen! Dan weet ik gelijk niet meer hoe of wat. Ik klaagde mijn nood tegen Kim en toen ben ik maar naar haar toegegaan. We zijn lekker een stukje gaan rijden. Ik wilde even kijken bij de apotheek waar ik stage ga lopen. Daar moeten winkels in de buurt zitten.

Dat is gezelliger kijken met zijn tweetjes en Kim wilde wel een stukje wandelen. Natuurlijk wordt er dan weer geld uitgegeven dat er anders niet uitgegeven wordt. Ik parkeerde bij de apotheek voor de deur zowat. Hopelijk heb ik komend jaar steeds die mazzel als ik daar moet zijn. En op een minuut of vijf lopen, zit er een klein winkelcentrumpje. Er zat zowaar nog een blokker daar! En daar heb ik dan weer 2 glazen karaffen meegenomen, die waren té leuk. Maar er zit ook een bakker, slager en de Boon, een supermarkt waarvan ik nog nooit de naam gehoord heb. In elk geval, mocht ik even een klein boodschapje nodig hebben, dan kan ik dat misschien na mijn werk even gaan halen. Tussen de middag heb je maar een half uur dus of ik het daarin zal redden, dat weet ik nog zo net niet. Daarna zijn we weer terug gelopen en heb ik Kim weer thuis afgezet.

Eenmaal weer thuis, zag ik de prachtige regenbogen overal, die mijn raamhangers dan maken, als het zonnetje er doorheen schijnt. Ik heb van die mooie! Ik ben er gek op! En de katten vinden al die bewegende regenboogjes dan weer heel leuk om mee te spelen. Als Moonlight ze in de smiezen krijgt, kan hij zich daar uren mee vermaken. Ja, katten hebben niet zoveel nodig om vermaakt te worden. Mijn kies heb ik niet zo’n last meer van. Ja, het is nog wat gevoelig. Maar ze is dan ook flink tekeer gegaan gisteren in mijn mond. Dat voel ik wel. Ergens wel fijn zo op tijd terug te zijn, dan kan ik zien hoe dat gaat met die etensbakjes. Of ze dat direct in de gaten hebben of niet. Wel zie ik dat ze steeds even komen kijken. Ze weten dus wel, hee, daar komt straks wat. Ze weten alleen niet precies wanneer. Ik heb al net gezegd, dat het om half 2 en bijna zover is maar ja, ze hebben natuurlijk geen horloges.

Zodra het etenstijd geweest is, ga ik lekker uitgebreid douchen. Het is toch eigenlijk idioot, het wordt vandaag zo rond de 30 graden en daar heb je nu niet eens last van! Het moet niet gekker worden eigenlijk. Maar eerlijk is eerlijk, dit is redelijk goed te doen. Dat zit ik me net te bedenken, want ik heb niet eens het raam open staan, en ik hoor opeens een heel raar geluid! Wat is dat nou?! Bleken het die timer bakjes te zijn. Het bakje met voer moet wel een stuk draaien voordat het bereikbaar is en dat maakt best even geluid. Maar dat herkenden ze al, na één keer, knap. Want zowel Rainbow als Skylar kwamen eraan. Rainbow aarzelde nog even maar Skylar stond al de soep eruit te lebberen. Oké, heb ik dat ook weer gezien! Het werkt, al wist ik dat zo ook wel. Ik weet alleen nu ook hoe dat eruit ziet en hoe het klinkt. Daar is ook wat voor te zeggen.

Gisteravond heb ik weer eens lekker popcorn gemaakt. Ik heb daar zo’n leuk apparaatje voor, daar hoef je verder niets bij te doen. Er moet geen olie bij ook, gewoon zo in de schaal. Heerlijk ruikende en smakende popcorn zonder iets erin. Er zat ook een receptenboekje bij, maar dat is allemaal met boter en stroop en weet ik t allemaal. Heerlijk hoor maar ja, dat moet je niet onbeperkt eten. Zo zonder wat dan ook, kan dat wel en dat is ook lekker. Van het weekend gebruikte ik het ding voor het eerst. Ik schrok me een hoedje want er kwam veel en veel meer popcorn dan ik had verwacht. Ze er een grote schaal onder zeiden ze en ik dacht dat het heus wel mee zou vallen.

Na de eerste paar minuten alleen een hoop herrie te hebben gehoord, begon het poffen van de maïs opeens. Een harde knal en er vlogen een paar korrels mee het ding uit. Op een gegeven moment leek het wel oorlog, zo knalden de korrels tot witte hapklare brokken! De cits zaten in de huiskamer met grote ogen naar de keuken te kijken. Oh jee, die ene schaal was toen wel heel snel vol en volgens mij was het nog lang niet gedaan met de oorlog van de maïskorrels! Snel nog een schaal gepakt en ook die zat snel vol. Alleen werden de knallen toen toch wel wat minder. En na een tijdje hoorde ik niks meer knallen, de korrels waren op. Ik ben er heerlijk een film mee gaan kijken. Het rook heerlijk en smaakte goed. Ik ben fan van dat ding! Voortaan pak ik de helft wel van die korrels, dat is precies goed.

Ondertussen zit ik heerlijk met schoon haar en de rest ook natuurlijk. De gordijnen waaien zo tegen het plafond dus ik zal het raam maar niet open doen. Het is hier heerlijk hoor, helemaal geen idee van dat het zo warm is. Mijn telefoon geeft aan dat het 27 graden is hier in Spangen. Oh? Echt? Frisjes hoor! Hahaha, oh echt hoor, 1 week afzien en je kan tegen heel veel warmte want ik vind dit nu best lekker eigenlijk. Ik zit dan ook lekker binnen hoor, lekker fris uit de douche, geen inspanning van enige aard. Ja, dan is het best te doen. Het zal de komende tijd weer gaan regenen, ik zeg, goed voor de natuur. Lekker laten regenen. Morgen broer jarig, vrijdag stage en hopelijk heel snel naar de kapper want dat is echt nodig. Spannend allemaal!