5. aug, 2019

Drie jaar en 68 dagen zonder Sunshine

Gisteren lukte het maar niet om mijn blog te plaatsen. Ik dacht, heb ik weer, heb ik wel een blog kan het niet geplaatst worden. Een tijd later lukte het me wel weer in te loggen op Facebook want daar lag het aan. Zeker een storing of zo? Heel irritant als je niet weet dat dat het is. Zit je maar te klooien omdat je denkt iets verkeerd te hebben gedaan. Net zoals met mijn printer. Die printte eerst alleen in zwart wit uit en toen heb ik naar HP gebeld. De dame die ik toen aan de lijn kreeg verzekerde mij dat mijn kleurencartridge leeg was. Ik vond dat al heel raar omdat mijn printer die dan zelf besteld als dat zo is.

Ik kon niet anders dan haar op haar woord te geloven en moest afwachten tot mijn nieuwe kleurencartridge binnen was. Dat was afgelopen dinsdag. Ik installeerde hem en ja hoor, eindelijk kreeg ik weer kleuren op mijn printjes. Mooi, dan had ze toch gelijk blijkbaar. Heel raar wel want ik print echt niet zo heel veel. Maar goed, misschien is het een kneusje van een cartridge geweest, dat kan ook natuurlijk. In elk geval, ik had weer kleur gezien. Ja, tot ik gisteren weer een printje wilde maken. Nu waren de kleuren niet zo belangrijk hoor, zwart wit was ook prima, het ging mij om de vorm. Maar toch, het had in kleur eruit moeten komen.

Dus heb ik vandaag, nadat ik terug kwam de Action, nog even geprobeerd of het nog steeds zo was, ja dus. Ook heb ik echt zitten zoeken of ik ergens een of andere instelling kon vinden, over van kleur naar zwart/wit of andersom. Niks kunnen vinden en dat hoort wel! Nou ja, dan maar weer bellen want nu wist ik echt 100% zeker dat de cartridge niet op kon zijn en konden ze me daar niet meer mee overbluffen. Alleen na de installatie van die cartridge heb ik een kleurenprintje gehad, nu is alles wederom in zwart wit. Heel erg raar. Dus ik weer bellen naar HP. Ik heb nog een jaar garantie, 2 jaar bij Coolblue, dat is wel fijn. De meneer, waar ik het hele verhaal weer aan moest vertellen, kon het uiteindelijk ook niet vinden, hoe of wat. Hij ging me doorverbinden met de technische dienst, daar konden ze dat in no time herstellen.

Nou, dat viel nog even vies tegen! Na meer dan 2,5 uur konden we eindelijk zeggen dat het nu was opgelost. Ik heb ‘drivers’ op mijn pc die niet bij deze printer horen maar het ging niet anders. Hij bleef alles consequent terugzetten op monochroom en dat is in 1 tint en dus klopte dat niet. Hij kreeg het er alleen ook niet uit. Na 2,5 uur leken we elkaar al goed te kennen en lagen we af en toe dubbel om een of ander lullig grapje. Hij was ook ingelogd op mijn pc, en zo heb ik dus de hele tijd mee zitten kijken. In het begin dacht ik dat ik in de wacht stond en toen ik zat te mopperen, reageerde hij gelijk. Toch ben ik er nog een paar keer ingetrapt maar we konden er wel om lachen.

Heel blij dat het eindelijk weer was opgelost, hingen we allebei op. Ik krijg van de week een enquête en ik zal Mehmet een 10 met een griffel geven. Hij wilde het in elk geval niet opgeven voor het hersteld was, hoe onmogelijk dat soms ook leek. En daarom alleen al krijgt hij een hoog cijfer. Hij werd er wel kriegel van, dat het niet lukte, maar niet tegen mij. Ik vond het een hele aardige jongen en ik ben blij met hem. Ja toch! Dat heb ik ook wel eens anders meegemaakt.

Vandaag heb ik dus verder weinig gedaan. Vanmorgen lekker rustig opgestart, lang zitten bellen met Kim. Die blijkt, net als ik, helemaal gek te worden van al dat kattenhaar  dat ik bergen tegelijk lijkt uit te vallen. Het ligt niet aan mij en ik heb er nog wel twee meer, kan je nagaan. Na ons lange gesprek ben ik me gaan aankleden en ben ik naar de Action geweest en naar de Appie H. Ik heb lekker kleine meloentjes, die ga ik straks klein maken voor morgen. En ook heb ik broodjes klaar te maken en de spullen voor de cits klaar te zetten. Kleding is schoon en ligt klaar. Dat komt ook wel goed.

Morgenvroeg de bakken doen en alles in mijn tas. De timerbakjes klaar zetten, met soepie erin natuurlijk, voor de boys. Ik heb even een lintje om mijn bril gedaan, daar moet ik nog zo’n ketting voor kopen want die hadden ze niet bij de Action. Wel heb ik daar mijn voorraad witte sokken aangevuld. Bovendien heb ik bij de Etos, die daar naast de AH zit, pijnstillers gekocht, die ook voor rugpijn zijn. De flinke jongens zeg maar. Die kan ik morgen mooi innemen tussen de middag. Dan scheelt dat weer voor de avond, hoop ik toch.  Ik weet al dat ik morgen echt nog niet gewend zal zijn aan het lange staan en lopen en klimmen. Beter voorkomen dan genezen, goeie uitspraak voor een apothekersassistent toch? Dan kom ik morgen wat minder pijnlijk de dag door.

En daarna alleen de woensdag om bij te komen en donderdag ipv vrijdag, want ze zitten omhoog. Dat begint dus nu al en daardoor zal ik dan ook wisselend wel of geen blog hebben. Zo niet, dan was ik gewoon echt té moe. Als ik even terug kijk naar van het weekend, was zaterdag de pijn nog lang niet weg hoor. Dus die pillen heb ik donderdag ook hard nodig want ik kan alleen de woensdag even van mijn voeten af, zij het ook maar kort! Woensdagochtend vroeg de boel doen en daarna Miranda op de koffie. Of ik nou al kan lopen of niet, dat is sowieso gezellig. En daarna moet ik nog wel zien wat ik wil eten. Ik heb een Romanesco liggen en ik denk dat ik die ga eten. Of zo enkel, met boter en noot of lekker met kookroom en pasta. Dat weet ik nog niet. We zien het nog wel. Vrijdag kapper en zaterdag bij mijn nicht het schilderij en de kandelaar gaan brengen. Ik ben benieuwd wat ze er in het echt van vindt!

Dus druk weer, de hele week. Pas zondag even een relax-dag echt. En dan doe ik de maandag er ook gelijk achteraan. Oh, en dan hoef  ik dinsdag helemaal nog niet, want dan gaat mijn broer trouwen. Dus oké, zware week  maar genoeg tijd om echt uit re rusten! Mooi geregeld weer! Ik heb de meneer van de opleiding gemaild, dat ik nog niets van de school heb gehoord. Of dat wel klopt. Dat wil ik toch wel graag weten. Ik wil weten of ik schriften moet kopen of weet ik veel hoe dat er tegenwoordig aan toe gaat. Het kan ook dat we alles online en digitaal doen toch? Ik heb geen flauw idee. Nou ja, schriften genoeg hier. Dat komt wel goed maar ik wil het toch graag wel even weten allemaal zo ondertussen.

Ik heb vandaag ook gelijk maar even mijn nieuwe camera uitgeprobeerd, van mijn nieuwe gsm dan hoor. Maar die maakt echt prachtige foto’s! En omdat Moonlight dat even niet doorhad, heb ik van hem echt een paar prachtige foto’s kunnen maken. Alleen een filmpje van onze gesprekken, die we dagelijks hebben, dat lukte niet. Dat had hij door en toen werkte hij niet meer mee. Hij is nogal lastig op dat gebied. Maar die mooie foto’s die ik van hem heb, die zijn in the pocket! En van Skylar ook. Die heeft eindelijk door dat die grote krabpaal, een mand heeft, bovenin, waar hij met zijn grote kalvenlijf in past. Dat duurt maar een maand of 8 maar dan heb je ook wat.

Hè hè, hij heeft ‘m door hoor. Sjongejonge, ik heb dat, best dure, ding speciaal gekocht, omdat hij overal de mandjes uit lazerde steeds. Of hij lang helemaal in elkaar. Dat is even lekker maar niet altijd. Ondertussen ligt Aurora er wel eens maar meestal ligt Moonlight er. En nu dus sinds een dag of drie ligt Skylar er. En dan ook echt helemaal languit en helemaal in coma. Eindelijk kan hij nu heerlijk liggen zonder eruit te kiepen en het kwartje is echt met een rotklapt gevallen. Hij is er bijna niet meer uit te slaan. Dat de anderen dat wat minder vinden, helaas, dan is dat maar zo. Moon ligt toch meestal in 1 van de hangmanden dus eh, die moet niet zeuren. Dan gaat ie daar maar liggen. Voor nu ga ik hun eten even maken en het mijne even opwarmen. De rest maak ik straks wel weer in orde. Komt goed, alles.