20. aug, 2019

Drie jaar en 83 dagen zonder Sunshine

Maandag ging ik maar weer eens naar de nieuwe Binnenweg waar ze verdorie weer een pakketje hadden afgegeven! Ik maakte van de nood een deugd en ging gelijk even een boodschapje halen, bij de Action moest ik zijn, onder andere. Opeens zie ik dat ze daar de kleine flesjes van Bar le Duc hadden, de gewone, en met citroen en zwarte bessen. Ik ben gek op die met citroen maar ik vind die 2 liter flessen, die ze bij de AH en Picnic hebben zo gigantisch onhandig!

Ik drink ook veel liever uit een flesje of blikje dan uit een glas en met zo’n grote fles, moet je wel inschenken. Dat staat weer zo overdreven met een 2 liter aan je mond. Die nam ik dus mooi mee. Dan haal ik de volgende keer wel bij Jysk die opklapstoeltjes, die ik nodig heb voor Swam market, op. Ik hoefde zo niet meer persé naar de AH, alleen eigenlijk om mijn parkeerkaartje te laten valideren. Dat scheelt best een hoop.

Ik ging met mijn zware tas weer naar de auto en daar gekomen, zit het parkeerkaartje niet meer in mijn jaszak. Potverdorie! Hoe kan dat nou weer? Ik haal alle zakken leeg, zelfs mijn tas haal ik leeg. Al wat ik vind, geen kaartje. Ik ben nu echt aan het vloeken en ik zweet me een ongeluk. Ik had het nog in de auto willen laten liggen, in het speciale bakje dat ik daarvoor heb. Maar toen heb ik het toch maar in mijn zak gedaan, want stel dat ze daarvoor je ruiten inslaan. Er voelde iets niet goed met dat kaartje in elk geval. Ja, nu weet ik wel wat, het wilde toen al ontsnappen… Nou dat is gelukt hoor, heel fijn. Dat kostte me 20 euro en een hoop irritatie door het gesprek met 2 van die medewerkers daar. Laat ik het maar over iets anders hebben, want ik erger me nu alweer rot. Ik vond het een vreselijke pestdag, op meerdere fronten!

Waar ik het vorige keer over had, uit de boeken van Jozef Rulof, dat oorzaak en gevolg, dat gaat nog veel verder hoor. Daar kan ik het dan beter even over hebben. Dat het zo onrechtvaardig lijkt te zijn maar dat toch niet is omdat het door wat je deed in vorige levens komt. Dat je niets meer weet van die levens, dat is omdat je het anders allemaal niet zou kunnen dragen. Kijk maar naar het heden. In veel levens zijn er wel gebeurtenissen, die zwaar zijn. Hoe denk je dan dat het zou zijn om meerdere levens te moeten onthouden, bewust. Dat trekt geen mens. Daarom krijg je op het moment van conceptie, als jouw volgende leven begint, een soort van algeheel geheugenverlies. Je ziel slaat alles op, onthoudt ook alles, maar de persoonlijkheid die je in dit nieuwe leven zal gaan zijn, weet het niet meer. Al kan die wel op zoek gaan, mocht hij/zij al zover zijn.

Bedenk je wel dat je elk leven beter wordt zelf. Dat groeien naar het goede kan alleen maar als je door de ellende heen gaat. Daarom is terug kijken naar vorige levens, absoluut zeker niet kijken naar betere levens. Dat is ook weer iets logisch. En ook al weet je, iemand heeft dat zelf zo ook ooit gedaan, als je ziet dat iemand iets overkomt, dan is het nog lastig om te overzien en voel je daar toch mee mee. Zeker als je medelijden krijgt is het lastig om het goed te blijven zien hoe het zit, als je het al weet. Ik zal een voorbeeld geven. In zovele levens geleden, ontneem jij iemands licht in de ogen. Jij maakt iemand blind. Zo kan je nog wel meer verwondingen of verminkingen bedenken, die een mens een anders mens kan toebrengen.  Of dat blind maken nou door een ongeluk komt of je steekt echt iemands ogen uit, want vroeger waren we veel barbaarser dan nu, dan krijg je dat echt een keer terug.

Dat kan in diverse vormen gebeuren. Je kan in één van je volgende levens blind geboren worden bijvoorbeeld. En ja, dan kan je denken ah wat zielig voor dat kindje, het is blind geboren. Maar als je bijvoorbeeld zou kunnen zien, hoe diezelfde ziel, een paar levens terug in pure wreedheid iemands ogen uitstak, dan vind je het opeens stukken minder zielig. Maar ja, dat zie je niet en dus lijkt het onrechtvaardig waar het alleen maar rechtvaardigheid is. Dat is wat er bedoeld wordt met ‘een oog voor een oog’. Niet uit wraak, nee door oorzaak en gevolg! Besef je goed dat niets voor niets is en alles om een reden gebeurt, hoe erg het ook lijkt.

Zo’n iemand is ook niet slecht of slechter dan jij. Helemaal niet, jij hebt het allemaal vast al een keer meegemaakt of je gaat het nog meemaken. Ik heb geen idee wie er waar is op zijn of haar pad. Ik weet alleen dat we allemaal datzelfde pad bewandelen en dat er dus niemand beter of slechter is dan wie dan ook. We zijn allemaal gelijk, alleen is de één wat ouder dan de ander en ja, die ouderdom brengt echt wijsheid met zich mee. We zijn allemaal broers en zusters eigenlijk, van elkaar. Er is maar ene uitzondering en dat is de partner waar je bij hoort. Je tweelingziel.

Bij het ontstaan van al die zielen, al die Godsvonken, zoals dat zo mooi genoemd wordt in de boeken, had je één cel, die alles had, zowel het mannelijke als het vrouwelijke. Die ene cel die splitste in een mannelijk en een vrouwelijk deel. En die ene helft was jij, en de andere helft is dus van je tweelingziel. Dát is die grote onuitwisbare liefde waar iedereen zo naar op zoek is. Waar de films over worden geschreven en de liedjes over worden gemaakt. En wij hebben het zelf veroorzaakt dat we uit elkaar zijn gegaan maar omdat het dus letterlijk echt je tweede helft is, blijft het gemis altijd een soort van voelbaar.

De meeste mensen vinden die wederhelft niet op deze aarde. Die zullen moeten wachten tot ze allebei klaar zijn met hun oorzaak en gevolg. Pas dan ben je klaar voor elkaar. Maar je komt in elk leven toch wel erg dicht bij elkaar in de buurt. Maar goed, ik kan niet even in een blog vertellen, wat je in 27 boeken kan vinden. Alleen daar gaat mijn boek over, waar ik al zo lang mee bezig ben. Ooit komt het af, en wordt het gepubliceerd. Want ik heb de mijne wel ontmoet, alleen om er wijzer van te worden en de boeken te vinden. Ik voelde al gelijk wie het was maar ook dat we er nog niet klaar voor waren. Maar dat geeft niet, loopt  niet weg, komt ten alle tijden goed.

Eens je klaar bent met je kringloop der aarde en je hebt al je oorzaak en gevolg weggewerkt, dan mag je boven verder. En als je tweelingziel dan ook zover is, dan ga je daar samen en voor altijd verder. Ik heb de tijd en de zekerheid dat het goed komt, ik maak me nergens zorgen meer over. Ik wacht wel tot hij ook klaar is. Als ik nog iets aan iemand had goed te maken, dan kreeg ik die wel op de stoep te staan. Zo doe je dat namelijk vaak, in een relatie. En aangezien ik nog altijd alleen ben, en dit ook prettig vind hoor, daar niet van, hoef ik niets meer aan een partner goed te maken. Anders had die er allang geweest. Ik zie hem vanzelf wel weer een keer verschijnen, of dit nu hier is of boven. Komt echt goed, voor iedereen trouwens.

Dit is wel echt in een notendop er allemaal uitgegooid hoor. En hee, je hoeft het niet te geloven. Dit is wat ik weet, ik geloof het niet, ik weet het. En ik ben heel erg blij dat ik het mag weten al. En ik gun het iedereen om dat al te mogen hebben. Helaas kan ik niets meer doen dan wat er in de boeken staat aanreiken en dat is wat ik doe. Ik kan weer weken schrijven over de meest onbenullige zaken en af en toe, vliegt er zo’n berg informatie over de boeken uit mijn vingers. Dat kan ik niet eens tegenhouden. En dat wil ik ook niet eens. Het zal een reden hebben, anders zou het niet gebeuren. Daarom laat ik het ook lekker gaan, wat een ander er ook van mag denken. Ik ben er veel te dankbaar voor, al die bevestiging van wat al in me zit.

Ik zal het voor nu maar weer even laten gaan allemaal. Ik heb genoeg andere dingen om over te schrijven ook hoor. Zoals de aankoop bij Zooplus, die geen succes is. Moonlight, en de anderen doen het ook wel, is gek op zijn kartonnen krabding. Kost geen drol, drie euro, en hij is er weken zoet mee. Hij scherpt daar zijn nagels aan, tot ik op een gegeven moment alleen nog een beetje als losse stukjes aan elkaar hangend stuk over heb. Tijd voor een nieuwe is het dan. Ik heb er altijd eentje op voorraad en dan bestel ik er gelijk weer eentje bij. Ik zag laatst dat ze ook grotere versies hadden. Zelfs eentje met gaten erin en speeltjes daar dan weer in.

Leuk! Die ga ik voor de jongens kopen. Maar de twee balletjes met belletje die erin zaten, waren er binnen vijf minuten uitgehaald, met grof geweld, door Skylar. Wat ik niet wist is dat die wild wordt van zulke dingen. Oké dan weet ik dat nu wel. En binnen no time, was het ding gesloopt. Maar op zich, ze liggen er nu op. Zowel Skylar, Rainbow als Moonlight. Heel raar want er zit een soort van knik in. Deze was 8 euro maar als je zo’n groot en sterk kalf heb, als ik met Skylar in huis heb, dan kan je het beter niet kopen. Ach, ze zijn er 2 dagen zoet mee geweest. Daar is ook wat voor te zeggen. Mocht het weer zo uitkomen dat ik over de boeken wil schrijven, dan doe ik dat gewoon. Ik plan dat niet, soms is het opeens zo. Ik vind het prima en vind je het niks, dan sla je die stukken toch heerlijk over? Niets moet, ik ook niet. Ja, toch wel, ademhalen, voor zolang het duurt…