22. aug, 2019

Drie jaar en 85 dagen zonder Sunshine

Als ik de bakken verschoon, dan doe ik dat altijd in een bepaalde volgorde en niet allemaal tegelijk. Omdat de vuilniszakken daar niet tegen kunnen, te zwaar en ook omdat dat fijner blijkt te werken voor de cits. De dag dat er een bak verschoond moet worden, schep ik de keutels in die bak want dat kan dan gelijk mooi de vuilnisbak in. Die zak gooi ik dan toch altijd gelijk weg. Dus ik schep de drollen vanmorgen in de bak die verschoond moet worden. Buiten het feit dat ik ze op volgorde heb staan ook, zie je dat vanzelf wel natuurlijk, lijkt het maar soms wisselt dat. Ik ben er nog niet achter waar dat aan kan liggen en eigenlijk moet ik dat nou ook weer niet per sé weten. Ik pak gelijk een vers water in de grote glazen kom van Moonlight, wat altijd eng is omdat hij dan glibberig wordt en  ik bang ben dat te laten vallen. Ik ben dus afgeleid.

In de keuken gooi ik de bak leeg, ik neem dan altijd gelijk een zak silicaatkorrels mee. Ik kiep de bak erin en pak de keukenrol erbij, waarmee ik dat wat op de bodem ligt in de vuilnisbak schuif. Goh, deze is nog volop in gebruik, bah nat. Meestal, als een bak verschoond moet worden, gebruiken ze die niet meer. Dan wacht ik een dag of twee en dan is alles droog. Dat is een voordeel met die silicaat. Dan is het niet zo zwaar ook, het weegt al genoeg zo. Dus dat hij zo volop in gebruik is, is dan raar. Nou ja, het zal wel, ik ga verder met schoonmaken. Ik moet opeens naar het toilet en daar aangekomen, zie ik in de badkamer de bak met de drollen, de bak die dus echt aan de beurt was om verschoond te worden, staan. Huh?!

Nou ja zeg! Potverdorie. Dan moet ik die zo ook maar doen. Dure business hoor, zo want die silicaatkorrels zijn echt zo goedkoop niet. Gelukkig bij Zooplus nog redelijk goed te doen maar toch, het is een hoop geld dat daar elke maand in gaat. Nog na mopperend op mezelf loop ik terug naar de keuken om daar de verkeerde bak in orde te gaan maken. Ik kan het moeilijk weer allemaal terug gaan scheppen. Dan maar 2 tegelijk en hopen dat ik het ritme er weer in terug krijg binnenkort. Ik scheur de zak met korrels open en kieper deze zo de vuilnisbak in. Met open mond sta ik ernaar te staren. Volgens mij gaat het niet zo goed met me!

Dat krijg je dus, als je de hele nacht wakker ligt omdat je best verdriet hebt om bepaalde dingen. Dingen waar ik geen behoefte aan heb om ze hier te vermelden. Er zijn nog dingen die ik voor mezelf hou, hoe pijnlijk ook. Ik ben een open boek hoor maar soms kan je bepaalde dingen gewoon niet vertellen. En dat heb ik nu ook. Al zou ik het er allemaal eigenlijk best zo uit willen gooien maar helaas. Dat kan ik niet doen. En als je dan zo kapot ergens van bent, dan ga je blijkbaar zulke dingen doen. Ik ben zo boos op mezelf op dat moment dat ik die steentjes in de vuilnisbak zie liggen. Niet normaal. Ik moet mezelf weer op de één of andere manier bij elkaar gaan zien te rapen. Hoe kan ik anders het komende jaar doorkomen?

Dat weet ik dus zo net nog niet. Want dit was wel heel heftig om te zien, een beetje té duidelijk zeg maar. Nou ja, de katten zullen het niet erg vinden hoor. Nu kost het me dus 3 zakken korrels. Het zal wel. Ik hoop dat ik het even los kan laten allemaal. Ik start de pc op en ik ga even naar Capabel bellen. Ik kies optie 2 zoals gezegd, ik leg uit hoe en wat. Oh dan gaan ze nu alles in orde maken. Ik krijg zo snel mogelijk een uitnodiging voor een intakegesprek. HUH? En als dat goed verloopt dan moet ik zo snel mogelijk allerlei kopieën van van alles opsturen. Als dat allemaal klopt, dan kunnen ze me bij de dinsdag groep doen. Hopelijk lukt dat nu allemaal net nog voor begin september en dan krijg ik vanzelf, als alles geregeld is, een uitnodiging voor de introductiedag op de 2e HUH? Zo dan!

Zie je wel dat het niet goed geregeld was! Ik wist het wel, zulke dingen voel ik gewoon altijd! Dus nu zou ik er alsnog buiten kunnen vallen. Nou ben ik niet bang voor mijn sociale vaardigheden en mijn gesprek skills maar toch. Dit had al lang geregeld moeten zijn. Al voor ik een stageplaats was gaan zoeken! Vandaar dat die man me maar niet antwoordde! Nou, ik ben hier niet echt blij mee en ik vind het ontzettend slordig. Ik weet niet hoe vaak ze zoiets doen natuurlijk, ik ken eigenlijk het hele bedrijf niet maar toch, ik vind dit niet zo fijn geregeld. Het zou alsnog af kunnen ketsen en dat is niet zoals het hele voorgaande traject beloofd had. Op het moment dat de goede man zei, we gaan dit doen, dacht ik dat alles al geregeld was en verder ook zou worden. Dit blijkt niet het geval. Jammer. Zodra ik mijn diploma op zak heb, zeg ik gewoon wat ik vind. Daar kan bijna niemand tegen maar hé, ik lieg nooit een woord. Doe het er maar mee of bewijs maar dat ik fout zit. Dan ben ik de eerste die mijn hoofd buigt hoor. Doet pijn als je naar jezelf moet kijken, maar je leert er gewoon veel van.

Ik laat het maar zo, het zal heus wel goed gaan alleen, ik kan niet goed tegen zulke dingen omdat ik zelf altijd alles goed regel. Ik ben georganiseerd, ja normaal gesproken dan, niet na een nachtje huilen, en zorg dat mijn zaakjes op orde zijn en ik verwacht dit ook van anderen. Heel vervelend als je daar niet op kan rekenen. Maar goed, het is nu zo gegaan, laat maar. Ik zit de 2e september echt wel op die introductiedag en de 10e is mijn eerste les. Klaar. En meer dan tot nu toe gebeurd is, gaat er hier niet meer aan veranderen. Ik heb gezegd.

Af en toe moet ik wel zo doen, anders hoeft het echt helemaal niet meer voor mij. Daar zit ik al dicht tegenaan en Karina voelt dat als geen ander. Dus die stuurt opeens, zal ik dit weekend even komen? Oh ja! Graag! LEUK! Toevallig zei ze van de week al dat ze een beetje toe was aan Ria tijd en toen zei ik dat ik ook wel wat Karina tijd kon gebruiken. Nu doen we dat gewoon even. Opeens bedenk ik me, dat ik aan het shaken ben. Nou, dan eet ik toch ook niks, zegt ze nog. Nou, dat kan natuurlijk niet. Ja maar dan neem ik shakes toch ook? Ik moet lachen. Het zijn 500 calorieën per dag hoor. Oh… Ja… Dat is wel heel erg weinig. Ja, dat wel, alleen na een paar dagen heb je daar totaal geen last meer van en voel je je heel fijne en energiek.

Lukte het me vorig jaar niet eens de 1e week door te komen, nu gaat het heel lekker en dat wil ik niet zomaar even weggooien want er is altijd wel iets waardoor dit kan. Maar, ik vind haar ontbijt echt niet te pruimen, dus dat kan al geen kwaad. Broodjes en beleg, ja, dat is wat lastiger om vanaf te blijven maar ik ga niks riskeren. En voor de avond, niet zo moeilijk. Dan doe ik gewoon een eetweekend na 1 week in plaats van een eetweek na vier weken. Ik kan lichte eiwitten eten dus zaterdag kip met veel groenten, lekker op zijn Italiaans, kan ik voor haar pasta erbij maken als ze dat lekker vindt. Zondag eten we een uitgebreide tonijnsalade. Ook heerlijk en mag ik gewoon hebben, zolang ik maar geen koolhydraten en suikers pak.

Ik hoop in elk geval, dat mijn lijf niet opeens de dingen van in het weekend op zal slaan maar goed, dat zien we dan nog wel. Ik ben nu in ketose en dat wil ik zo houden. Maandag gaat ze natuurlijk weer naar huis en dan komt ze in oktober weer. Dan ben ik nog steeds aan de shake maar wel een stuk verder. En dan gaan we gewoon naar het sushi restaurant want ook daar kan ik alleen groenten en kip en vlees nemen. No problem. We zien wel wat we gaan doen met het mooie weer. In elk geval even ’s avonds naar het strand om lekker uit te waaien. Dat wil ik al zolang! We zijn sowieso nooit uitgepraat en gezellig wordt het op zeker! Ik ben blij dat ze komt in elk geval. Kan ik in elk geval even bijtanken aan oprechte genegenheid. Dat is toch wel het minste wat een mens nodig heeft.

Zat ik net weer te schilderen en dan nog wel in een nieuw shirt. Bijna mors ik erop. Oh echt hè, ik heb een schort achter me hangen. Dat schort is wonderbaarlijk schoon. Zeker in vergelijking met veel van mijn kleding en vooral mijn nachtkleding. Ik heb geen pyjama of ponnetje meer, dat niet onder de vlekken zit van verf of ander art spul. Het is toch wat! En elke keer neem ik mezelf voor dat niet meer te doen en elke keer verziek ik weer een ander kledingstuk. Knap hoor, als je erover nadenkt. Ik las vorige keer, een echte kunstenaar heeft maar 2 soorten kleding, die met verf en die zonder verf. En ja, dat klopt nog ook! Hé, ik ben dus een echte kunstenaar! Het is wat!