25. aug, 2019

Drie jaar en 88 dagen zonder Sunshine

Gisteravond hebben we weinig meer gedaan dan bankhangen en kletsen. Beetje de sociale media bekijken op onze gsm’s en daar had je het ook mee gezegd. Bij mijn, vrij nieuwe, beneden buren die nu de tuin hebben, hadden ze een of ander feestje. Op zich niet erg, moet kunnen maar toch. De muziek keihard en een berg herrie, bizar. Je mag er niets van zeggen voor tienen maar na tienen gingen ze gewoon door. Ik hoorde rare geluiden en opeens wist ik wat het was. Lachgas. Karina ging kijken en zegt; ja ze zijn ballonnen aan het opblazen, voor het feestje zeker? Ik schoot in de lach. Wat bleek, terwijl het hier zo continu in het nieuws is, wist Karina er helemaal niets vanaf. Dan kan je wel zeggen dat het bij de Belgen iets beter gaat, wat het lachgas betreft.

Ik haar uitleggen, dat je zo’n patroon om slagroom te spuiten ook kunt gebruiken om een ballon te vullen. Die ballon ‘zuig’ je dan leeg en hop, je hebt een korte high. Nou, ik moet eerlijk zeggen dat ik het één keertje geprobeerd heb maar ik vond er absoluut niets aan. Karina begreep opeens waarom die man de ballonnen niet dichtknoopte maar eraan zat te lurken. Ja, ja, welkom in de Nederlandse drugswereld. Hoe later het werd, hoe luider ze tekeer gingen. Ook al hadden ze op een gegeven moment de muziek wel uitgelaten, wat al vroeg in de morgen moest zijn geweest, minder lawaai kwam er niet echt. Tegen het licht werd, liepen ze ook van de voor naar de achterkant, met die grote bekken van ze.

Met het raam open hoorden we ze, alsof we ernaast zaten. Echt hoor, ik vind dat zo ontzettend asociaal als je met helemaal niemand rekening houdt, alleen je eigen gedoe. Bah. Wat hebben zo ontzettend veel mensen nog ontzettend veel te leren. Ik hou er ook wel eens van, om keihard de muziek op te hebben. Dat doe ik niet, omdat er dan anderen wel eens last van zouden kunnen hebben. Al moet ik toegeven, dat ik vroeger ook niet zo heel erg was als nu, toch hield ik wel rekening met anderen. Dat zit gewoon al in je of niet, en bij deze mensen was er nog niet eens een sprankje van aanwezig. Helaas voor mij, ik zal het ermee moeten doen. En Karina de afgelopen nacht ook.

Vanmorgen hebben we ook al flink gewerkt, ook al hebben we niet echt een geweldig nachtrust gehad. We hebben de boxen met Art, wat ik klaar heb staan om te verkopen, of om mee te nemen naar Swan Market, gereorganiseerd. Gelukkig was ik daardoor niet mijn baan kwijt dit keer. Ik heb het niet zo op reorganisaties. Maar dit keer was het wel nodig. Alles is gefotografeerd en in een map bij elkaar gedaan, zo weet ik direct wat ik nog heb ook. Dat wil ik zo bij blijven houden nu gelijk, wel zo handig. En alles zit netjes zo’n beetje per categorie bij elkaar. Zo heb ik nu een box met honden- en kattenpotten, kerstspullen, vazen en kandelaars, hoef je ook niet zo te zoeken. En alles is geprijsd ook, en er zit overal een stickertje op met ‘handmade with Love’. Dat staat allemaal al klaar voor eind oktober.

Ik zit voor we weggaan al een beetje te schrijven, we gaan nadat Rainbow zijn soepie heeft gehad. Vandaag iets vroeger, om 1 uur. Dan gaan we even wat lopen buiten en naar de Action en zo. Ik weet dat het daar lekker koel is, dat is wel lekker want het is hier nog goed te doen in huis maar ik ben er niet zeker van, of dat buiten ook zo is. Ik denk het niet, het zou harstikke warm worden, flink boven de 30 graden dus dat is best pittig. Nou ja, we zien het wel, we kunnen altijd nog terug als het té is. Dan zien we dat wel weer als we ertegenaan lopen. Eerder moet je je daar geen zorgen over maken.

Als we terugkomen ga ik lekker een tonijnsalade maken. IJsbergsla fijn snijden, tomaatjes, komkommers, augurken en zilveruitjes, peterselie en bieslook, tonijn uiteraard en een klein beetje mayonaise gemixt met yoghurt door elkaar husselen. Schep je bordje maar vol, allemaal gezond en zo heerlijk fris op een warme zomerse dag. En daarna even uitrusten misschien, of misschien gaan we gelijk weg. Lekker naar het strand, om een stuk te wandelen. Ik denk dat we naar Monster gaan, om daar eens te kijken hoe het is. Ik ben daar namelijk ook nog nooit geweest en dan is het voor mij ook leuk. Bovendien, Scheveningen en Hoek van Holland zitten nu bommetje vol. Daar wil je voor je plezier niet tussenlopen. Dat doen we wel eens een keertje met minder weer.

Mij kan je altijd naar het strand brengen, ik loop daar toch zo graag hè. Karina ook, zo blijkt dus dat is mooi. Ik ben benieuwd hoe het mijn been zal gaan. Gisteren gingen we lopend naar de Lidl en toen ging dat gekke dijbeen, weer zo raar doen. Net als ik stage heb en al uren sta. Ik vind het zo ontzettend raar want het is precies die baan, die ik ook zo erg voelde toen ik net bevallen was. Ik was toen helemaal lek geprikt met van alles. Ik kreeg, bij elkaar, zo’n 27 injecties per dag, als het niet meer was, waarvan ook een aantal in mijn spieren daar. En die grote plek, of soort baan is het, op mijn dij, is wat nu precies zo’n dood gevoel geeft en dan ontzettend pijn gaat doen.

Gisteren had ik er een nieuwe sensatie bij, geen pijn gelukkig! Nee, het was net, alsof ze dat been inpakten met ijsblokjes. Ik vond het zo’n raar gevoel. Eerst dacht ik nog, oh jee, het gaat wel bizar zeer doen nu. Maar het dringt dan een soort van langzaam tot je door, dat dit niet zo is. Nee, de sensatie die ik nu voelde, was alsof ze er ijspegels in staken, en dan zonder de pijn. Heel raar dit! Dus ik ben benieuwd wat dit gaat doen, als ik vanavond over het strand ga lopen. Karina bezorgd natuurlijk, zullen we dan wel gaan lopen. Ik denk in elk geval, dat in beweging blijven nooit kwaad kan maar raar is dit wel. Nog sneller die kilo’s eraf, hoop ik toch, en dan zien of het zo blijft. Dan zal ik toch een keertje naar de dokter moeten. Maar zover is het nog niet.

Zelfs met Karina erbij, verliep de dag toch weer een beetje anders dan gedacht. Maar dan op een leuke manier. Gisteren was het cafeetje, waar we lekker aan het water hadden willen zitten, niet open maar vandaag wel. Bij Soif, daar ligt beneden aan de kade, wat ook gedeeltelijk terras is, een ponton te water, waar ook tafeltjes op staan. Als er dan een bootje langs vaart, dan beweeg je heerlijk deinend mee. Voor mij is dat dus wining and deining. De boten kunnen daar ook gelijk aanmeren en wat eten of drinken. Dat hebben ze erg slim aangepakt. Nadat we naar de Action waren geweest, gingen we daar heen.

De bedoeling was alleen even wat te drinken maar we dachten, laten we lekker een salade nemen. Ik had de kip met pesto en zij had gamba’s. Ik heb een kattenmaatje daar tegenwoordig, die hadden we gisteren ook al zien liggen bij het café aan de overkant. Vorige keer, toen ik daar liep, had ik hem ook al zien liggen en het is een kroeler. Je mag hem aaien en dat vindt hij heerlijk. Helemaal op zijn rug gaat hij dan liggen en overstelpt je met koppies en meer van dat soort lieve dingen. Hij wist ons al heel snel te vinden.

Dit keer werden we echte maatjes, toen hij lekkere stukjes kip van mij kreeg en van Karina stukjes garnaal. Oh wat vond hij dat lekker maar dat was het dan ook. We hebben heerlijk gegeten en gezeten, zo aan het water met de bootjes die langs aan het varen waren. Helaas was het wel bloedje heet. Maar goed, dat mocht de pret niet drukken. We hebben echt even zitten genieten. Eenmaal Wittekop, zo heb ik de kat genoemd bij mezelf, ging weg nadat duidelijk werd dat we niets meer hadden. Ja, zo gaat dat met katten. Ook al zijn het zwervers, je blijft ten alle tijden personeel. Maar dat heb ik er wel voor over. Geen trek meer in de salade toen we eenmaal thuis waren. Logisch. We hebben allebei even ons eigen ding gedaan en toen zijn we richting strand gereden. Daar hebben we genoten van een prachtig mooie zonsondergang, maar dat vertel ik morgen allemaal wel. Nu is het tijd om lekker bank te gaan hangen!