28. aug, 2019

Drie jaar en 91 dagen zonder Sunshine

Vorige week zei ik toch, over dat been, goh, het wordt beter. Het begint later met opkomen en het doet ook niet zo’n pijn. Ja, maar ik had er alleen geen erg in dat ik nu pijnstillers slik ervoor. En in het weekend die rare koude aanvallen van dat been en die baan die over mijn dij loopt en die zo’n pijn doet en gevoelloos is. Ik was wel benieuwd hoe het deze dinsdag zou gaan. Ik heb ook twee totaal verschillende dingen gekocht, smeerseltjes. Het ene geeft hitte af en het andere maakt het juist koud. Geen idee wat ik moet gebruiken en daar kom je maar op 1 manier achter. Juist, uitproberen. Hopelijk maak ik de dingen niet al te veel erger, als ik als eerste de verkeerd blijk te pakken. Maar ik zal het toch moeten proberen.

Wie weet gaat het straks afnemen. Ik heb me zeer netjes gedragen terwijl ik een gast had en nadat Karina weg is gegaan, kon ik zo de knop weer omzetten hoor. Alleen shakes weer eventjes, voor een week en dan pas weer een reepje af en toe. Ik vind het geen probleem en al helemaal niet met die warmte. En zo lekker makkelijk ook, nu met stage en straks hopelijk ook school. Gisteren was er geen enkele mail nog binnen gekomen van Capabel, heel vervelend zo eigenlijk. Dit had echt heel anders moeten gaan. Nou ja, let it go, let it goooooo! Makkelijker gezegd dan gedaan als je pissig bent. Komt wel goed… Ooit…

Vrijdag was de dag na de datum van mijn moeders begrafenis en ik zag de apotheker in het keukentje zitten met allerlei spullen. Ze zat dingen te bereiden, grote spuiten en allerlei gedoe. Ze zag er heel erg geconcentreerd en serieus uit. Ze zag me kijken en zei dat ze met straks wel even ging vertellen wat ze precies aan het doen was, en zou laten zien hoe en wat. Oké, wat bleek, ze was een euthanasie kit aan het bereiden. Ik moet zeggen, die kwam wel even binnen. Het was niet dat met de dormicum, zoals mijn moeder eerst wilde, voor ze toch naar die hospice wilde maar toch kwam het zo erg dichtbij. Het deed me wel iets, toen ze me uitlegde wat er dan ging gebeuren, met deze kit, die iets heftiger was dan andere. Dat is ook een aspect van dit beroep.

Gisteren was ik echt té moe om me van de bank te hijsen om een blog te schrijven. Dit keer had ik helemaal niet meer gezeten, alleen het half uurtje tussen de middag. Ik had ook de hele bestelling in mijn eentje weggewerkt en echt heel hard gewerkt. Wel allemaal staand en dat voelde ik dan ook wel. Ook dit keer werd mijn been toch wel weer gevoelloos en af en toe met dat rare koude gevoel er weer in. Ook verschijnen er overal spontaan blauwe plekken, op mijn armen en benen en bovenop mijn hand en zo. Ook wel raar. Ja, ik zal ooit een keer naar de dokter gaan maar nu even niet. Eerst die kilo’s kwijt en dat zijn er zoveel teveel, dat ik daar nog wel even mee bezig ben.

Dit keer wel ontzettend gemotiveerd en ook met een heel andere intentie. Het gaat nu lukken en het is nog de enige manier om mijn lichaam een reset te geven. Want als ik van ‘normaal’ gezond eten zoveel aan kan komen, dan moet ik het anders aanpakken. En dat ga ik nu doen. Dus niet met zijweggetjes en toch de Cambridge 800 doen met maaltijd in de avond, nee. Shakes van Cambridge 500 en meer niet en elke 4 tot 6 weken een eetweek die ik dan ook goed moet aanpakken.

En zo zal ik even een paar maanden doorgaan tot ik op een gewenst gewicht ben en dan pas kan ik voorzichtig gaan proberen om iets ‘normaals’ op te bouwen. Daar zal de consulente me echt bij moeten helpen want we moeten gaan ontdekken wat bij mij wel en niet kan. Dat zal nog een klus zijn, denk ik zo. Maar eens gevonden, kan ik dat vasthouden en het me eigen maken. Dan hoef ik nooit meer nog eens zoiets te doen. Dat heb ik dan ook wel gehad. Ik ben met nog veel meer dingen klaar en ik ga nu ook resoluut voor mezelf kiezen, in alles. Wordt wel eens tijd, na al die jaren.

Ik belde maandag toch naar Capabel en toen werd er gezegd dat ze me een uitnodiging zouden sturen die dag. Ik maar kijken en kijken als er mail kwam. Niks. En het is al allemaal zo kort dag, dus daar word ik niet vrolijk van. Ik vertelde het aan de apotheker en zij vond het ook maar raar. Ook dinsdag wierp ik regelmatig even een blik in mijn mail. Pas om kwart over 2 of zo, kreeg ik een mail van de meneer VLNW waarin een PDF zat met een uitnodiging voor morgen, donderdag dus. Niet eens een tekst if groet erbij, een lege mail met PDF bijgevoegd. Aso! Oké lekker dan, die sturen ze dus naar hem of zo? Dat ga ik morgen als eerste dan maar even rechtzetten. Want als hij straks vrij is en ik krijg iets over een toets of een examen, dan kan dat wel te laat bij mij binnen komen. Ik ben nu ook pas ingeschreven na zijn vakantie en bijna te laat.

Morgen moet ik dus een test gaan maken, die 2,5 uur duurt. Ik weet al dat dit een enorm pittige test is. Dus daar knijp ik hem wel een beetje voor hoor. Gelukkig gaat Miranda een kaarsje branden, dat helpt altijd heeft ze me verzekerd, daar ga ik nu gewoon vanuit. En Karina gaat voor me duimen, dat helpt ook. Graag allemaal even mee duimen want alle beetjes helpen. Of ik gelijk hoor of ik geslaagd ben of niet, dat weet ik niet. Ook niet of het op tijd zal zijn om de introductiedag te krijgen die komende maandag is. Maar, zo zei de beste jongen die ik aan de lijn had van Capabel, er zijn nog meer introductie momenten. Ja, dat kan wel, als ze dan maar niet op donderdag en vrijdag zijn want dan zijn voortaan mijn stage dagen.

Ik moet er echt goed achteraan, dat ze mij voortaan zelf de e-mails sturen over de schooldingen en voor administratieve dingen mogen ze naar VanLerenNaarWerken. Ik wil echt zelf die eerste schakel zijn, veel te belangrijk. Dat zei de apotheker gisteren ook nog tegen me, laat dat aanpassen. Ook zegt ze gisteren opeens; waarom doe je die opleiding in 1 jaar eigenlijk? Dat is bijna niet te doen hoor! Je kan beter die van 3 jaar doen, maar 1 jaar met dit allemaal, is echt teveel. Zo dan, lekker bemoedigend, denk ik nog. Maar ja, misschien wel maar voor mij niet, ik kan dat gewoon!

Voordat ik hoorde dat ik die test nog moest gaan maken, kreeg ik mijn uniform! Een broek, die echt vreselijk is, dat zei ze al op voorhand, niemand vindt dat ding lekker zitten. Daar kan ik me nu iets bij voorstellen ja. Ik heb hem gepast en het is van dat keiharde witte katoen of zoiets. Dan zeg ik nog maar niks over de pasvorm. Ze mag hem van mij weer terug hebben hoor. Ik heb er zelf al eentje gekocht, omdat ik punt 1 dacht, dat dit de bedoeling was. Ze zei toen geen broek te gaan bestellen omdat die vaak niet geleverd worden en omdat ze echt niet lekker zitten. Dat was punt 2 dus...

Dat mocht ook hoor, had ze al gezegd, ik krijg de kosten van die eigen broek terug. Die is lekker van soepele, zachte stof en stretch. Beter hoor! Het hesje is niet nieuw en moest ik eerst wassen. Nou ja, ook goed. Ik hoef er geen modeshow mee te lopen toch? Dus die ga ik zo in de droger stoppen, met de rest van het witte goed dat ik maar mee heb gewassen. Gisteren had ik toch mooi mijn kortere legging aangedaan hoor, veel te warm in die vissenkom. Maar dat mag straks misschien niet meer als ik ‘officieel’ begonnen ben. Alhoewel, het blijft een onbetaalde stage omdat ik geen zin heb in dat gedoe met de UWV. Die trekken toch het totale bedrag eraf maar dan krijg ik weer in 2 gedeeltes mijn geld en gaat het zo’n geklungel geven, daar heb ik geen behoefte aan. Ik heb wel genoeg aan mijn hoofd komend jaar.

Ik ga me puur richten op het zo goed en zo snel mogelijk volbrengen van deze studie. Klaar. Daar komt niks meer tussen. Dit is voor mij nu. Alles wat me pijn doet heb ik achter me gelaten, het is niet anders. Ik heb weer last van allerlei krampen en voor ik het weet zit ik er straks weer middenin en daar pas ik voor. Genoeg is genoeg, nu kies ik voor mij! En dat is vandaag begonnen. Morgen de test en dan zie ik daarna wel weer verder. En terwijl ik dit net getypt heb, gaat de telefoon. Die meneer van Capabel van afgelopen maandag weer. Om me succes te wensen bij de test morgen! Zo dan, wat leuk! En he, wat eng! Is die test zo erg dan? Dat is een pittige test maar ik kan even oefenen op 123test.nl, zegt hij tegen me. Ik krijg een rekenvaardigheid, een taalvaardigheid en een figuurreeksen test. Ehhhh oké nu zeg je dat pas?

Ik heb het ook gelijk even over mijn emailadres. Dat de meneer van VanLerenNaarWerken mijn inschrijving ook erg laat heeft gedaan. Dat hij nu die uitnodiging voor deze test ook heeft binnen gekregen, niet ik. Dat hij die gistermiddag laat pas heeft doorgestuurd. Hij kijkt en komt even later terug met de mededeling dat ze inderdaad mijn adres niet hebben, wel van hun. Nou, dat gaan we dan direct maar even rechtzetten want als hij 2 dagen vrij was geweest, had ik niet naar de test gekomen zelfs! 

Jawel zegt hij, want dan had ik u nu totaal verbaasd en al aan de lijn gehad. Daar moest ik dan weer erg om lachen want hij had helemaal gelijk! Maar het is gefixt, voortaan krijg ik de mail zelf, dat lijkt mij stukken beter. Morgen om 13 uur, dan zien we het wel. Ik kan dat wel! Ik heb net die logische figurenreeksen zitten doen en ik heb hem ‘uitstekend’ gemaakt. Maar 1 foutje en die kwam eigenlijk omdat ik op de app zat en dacht, doe die maar ff. Toen ik later echt keek, zag ik dat het die andere moest zijn. Zie je wel! Ik kan dat echt!