29. aug, 2019

Drie jaar en 92 dagen zonder Sunshine

Goh, ik heb de hele ochtend aan mezelf gehad. Lekker voor de diertjes de waterbakken en fonteinen gedaan. Mijn uniform uit de droger gehaald en gestreken. Die hangt klaar voor vrijdag al. Lekker stofzuigen met de wind door het huis. Ik durf het bijna niet te zeggen maar eh, goh fris! Echt hoor! Nou mij kan het niet schelen. Ik ga straks naar tram 4 en op naar de heer Bokelweg. Even een testje maken van een uurtje of 2,5, een gesprek voeren en uitleg krijgen. Vanmiddag aan het einde van de dag ben ik wel weer terug. Of ik gelijk zal horen of ik erdoor ben, ik denk het niet. Ik weet niet eens met hoeveel ik dit moet maken of dat het voor mij alleen is omdat de inschrijving zo laat was.

Ik ga het wel zien. Ik heb er helemaal geen zenuwen voor. Ik vind het eigenlijk wel leuk. Het moet niet gekker worden! Van veel mensen goede wensen gekregen, dat helpt ook altijd. Zo lief als er aan je gedacht wordt. Dat doet je echt goed. Ik zie er wel naar uit, naar die test. Die figurenreeks die ik gisteren had, vond ik vrij makkelijk, eens ik hem doorhad. Al zal ik die wel niet krijgen. Ik moet op 1 ding erg letten, dat ik niet door die test raas. Gisteren ook, op die site, staat er dat je er een half uur voor krijgt. Dan ben ik in 10 minuten klaar en heb ik 2 fouten. Waarom doe ik dat toch steeds? Neem gewoon je tijd, kijk het nog eens na of zo ook. Wacht gewoon tot het bijna tijd is en lever het dan pas is. En ondertussen doe je ze allemaal nog eens, die vragen.

Dat is mijn grote valkuil, dat snelle gaan altijd met zulke dingen. Nee joh, niet doen. Als ik gewoon mijn tijd neem, kan het zelfs zo zijn dat ik geen enkel foutje heb. Waarom doe ik dat dan niet zo? Geen idee, ik doe het graag op de moeilijke manier. Daar grapte Karina het weekend ook nog mee. En dan zo, dat ik er zelf ook om moest lachen want ik geef nog vaak het voorbeeld ook, van hoe ik dat doe. Echt hoor. Maar voor nu, ik ga er op letten. Tasje ingepakt, map met diploma’s, CV en paspoort. Mapje om te schrijven indien nodig. Muntsnoepjes voor als ik een droge bakkes krijg. Ik denk dat ik er wel klaar voor ben. En precies om 11u58 stap ik het huis uit.

Mijn moeders 13 is mijn begintijd dus, alles zit al eigenlijk in the pocket. Ik doe er eigenlijk best lang over, bijna 50 minuten, all-in. De tram heeft dan ook nog wel voor de brug gestaan maar goed, dat moet je dan ook incalculeren, normaal gesproken. Wel goed dat het er nu bij zit, kan ik daar gelijk rekening mee houden. Om tien voor 13 uur stapte ik het gebouw binnen. Je ziet op bordjes dat Capabel op de 1e verdieping zit. Ik zie nergens een trap dus ik neem de lift maar. Alleen kan je daar op veel knopjes drukken maar niet op de 1e of de 2e. Een werkster, die ook in de lift staat, zegt dat ik naar de 3e moet gaan en dan een trap naar beneden. Oh, ook goed. Alleen op de 3e verdieping, die totaal verlaten is, zijn de deuren naar de trap gesloten. Ze neemt me de lift weer in en drukt op BG. Dan moet ik daar maar met de trap.

Helaas moet ik even mee naar 6 met haar, joepie. Beneden vind ik toch een trap maar die gaat naar een tussenverdieping. Geen capabel en bijna 13 uur. Ik bel het nummer maar en zeg dat ik de trap niet kan vinden. Hoe blonT klinkt dat. Die denkt vast dat ik voor de intake kleuterschool kom. Hij loodst me erheen. Ik ben gewoon niet brutaal genoeg, ik ga niet lopen dwalen in zo’n gebouw. Wat een leegstand zeg! Ook zonde van zo’n mooi gebouw. Ik vind de trap en ik moet, zeggen de bordjes, op de 1e zijn. Ik kom een meneer tegen, die heel slecht Nederlands praat en die snapt het ook niet waar hij moet zijn. Ik loods hem maar mee en begrijp dat hij voor een taaltest komt. Ik grijns om de ironie hiervan.

De deur zit op slot en er hangt een briefje dat Capabel tussen 12u30 en 13u30 gesloten is, omdat ze dan lunchen. Nou ja! Dan moet je toch niet om 13 uur afspreken? Er staat ook dat je je dan een verdieping hoger even moet melden. Weer naar de trap en weer omhoog. En ja hoor, hoezee! Daar zijn mensen te vinden eindelijk. Een dame zegt dat je nu nog naar het toilet kan, de test duurt zo’n 2,5 uur. Ik ga dan toch nog maar even en een andere dame ook. Die is van mijn leeftijd zo te zien maar ook slecht in Nederlands. Dan lijkt zo’n test me al helemaal niet te doen. De dame van Capabel zegt dat ik een briefje met inlog van de tafel moet pakken en in moet loggen.

Nou, oké, wat raar, zouden ze oude gegevens steeds opnieuw gebruiken of zo. Ik moet google openen maar de programma’s die ik daar tegenkom, zijn volgens mij niet die ik moet invullen. De dame vraagt of dit mijn naam is, en wijst naar de naam die in beeld komt, nadat ze me in het juiste programma heeft geloodst. Eh nee, ik moest toch gewoon een inlogbriefje pakken? Ja, maar wel met je eigen naam erop. Ja weet ik veel, dan moet je dat zo zeggen. Ze geeft zichzelf ook de schuld want het is een hele grote groep en ze heeft er al een aantal van te voren in laten loggen, zodat ze niet tot 19 uur aanwezig moest zijn. Jeetje zeg, zou ik er dan ook zo lang zijn? Dat hoop ik toch niet. Eindelijk zit ik dan toch ingelogd, telefoons moeten van tafel en bij rekenen mag je een papiertje gebruiken maar geen rekenmachine.

Elke keer krijg je uitleg over wat je moet doen en dan begin je. Ik zie zo al, dat je tijdslimiet enorm beperkt is, als je 25 lastige vragen in 10 minuten moet beantwoorden, of in sommige gevallen zelfs nog erger. Door de taaltesten vlieg ik heen, en de eerste paar zijn zo makkelijk dat ik denk dat er iets mis moet zijn maar die verderop zijn vrij pittig. Ook het rekenen valt aan de ene kant wel mee, maar je tijd is erg krapjes. Je kan eigenlijk niet nadenken over het antwoord. Wat een mazzel zeg, dat ik een paar maanden terug toch een aantal weken met dat Beter rekenen hebt mee gedaan. Ik hoef er niet meer zo over na te denken hoe ik breuken moet vermenigvuldigen of delen of zo.

De logische reeksen waren gisteren stukken makkelijker en ik heb de laatste zelfs niet in kunnen vullen want toen was de tijd om. Zo dan, 20 van die logica puzzels maar dan wel binnen 10 minuten, dat is nog geen halve minuut per vraag en dus kan je niet echt denken. Er zitten, wat mij betreft, wel hele makkelijke tussen hoor en dan win je wat tijd maar toch, net te kort en ik denk snel, kan je nagaan. Aan het einde zit er een niet aan tijd gebonden persoonlijkheidstest. Toevallig eentje die ik niet kende. Jeetje zeg, 145 vragen met helemaal mee eens, bijna helemaal mee eens, een beetje mee eens en dan ook niet helemaal niet mee eens. Nou daar was ik wel even zoet mee. Ik wilde alles wel zo nauwkeurig en kloppend mogelijk invullen. Best lastig.

Ik was klaar, zelfs nog voor een paar die al bezig waren, toen ik binnen kwam. Raar! Ik ging bij 2 jonge meisjes aan tafel zitten, die de test ook net gedaan hebben. Iedereen zat te mopperen en eentje vond de laatste vragen niet te doen, de ander weer die logische reeksen. Ik zelf vond die rekensommen vreselijk, waar ik vroeger ook al zo’n hekel aan had. Opa is 2 x zo oud als vader, 6 x zo oud als kleindochter en 8 x zo oud als kleinzoon, vader is 36. Hoeveel schelen de kleindochter en de kleinzoon. Dit is nog een hele simpele en zo had je er dus 20 in 10 minuten. Ja, dan ga je wel een klein beetje zweten hoor.

We zouden om de beurt naar binnen worden geroepen, nou dan had ik vier jongens en 5 meisjes voor me. Dat duurt nog wel even dan, dacht ik nog. Er komt een meneer naar buiten, met een stapeltje papieren, hij vraag wie Ria is. Ja, oh, dat ben ik! Ik moet even met hem mee lopen. Hij vraagt me hoe ik het vond gaan. Eh… Nou… Volgens mij ging het wel. Hij schiet in de lach, ging het wel??? Deze scores hadden ze nog niet gehad daar. Oh? Ja, daarom kwam hij maar even, want bij mij is het overduidelijk, ik kan die opleiding op mijn gemakkie. Hij laat me de scores zien, hoe grijzer, hoe hoger de score en bij mij zit  bijna alles helemaal bovenin. Ik zie het ja, goh, heb ik me hier nou zo druk over gemaakt?

We vullen van alles in, ondertekenen alles, hij maakt kopietjes van paspoort en neem mijn CV mee, die hij trouwens erg mooi vond en als voorbeeld wilde gaan gebruiken. Prima hoor. Hoe het verder gaat, krijg ik z.s.m. bericht van. Ik mag er 15 maanden over doen, ik vraag of het ook in 12 kan. Ja, nou, dat is pittig hoor. Het is een behoorlijk zware opleiding, met een studielast van minstens 40 uur in de week. Dus dat is buiten je stage en school zelf, dan moet je nog extra zo’n 40 uur studeren. Nou, ik maak mijn borst maar nat dan. We zitten verder even gezellig te babbelen en ik zal het verder wel gaan zien. Of ik maandag de introductiedag heb, weet ik nog zo net niet maar ik hoor het vanzelf wel. Grijnzend zit ik in de tram op de terugweg. Heb ik me daar nou zo’n zorgen over gemaakt?