30. aug, 2019

Drie jaar en 93 dagen zonder Sunshine

Ik heb gisteren die persoonlijkheidstest ook nog eens goed zitten bekijken. Daar gaat het niet altijd om de hoogste score, dus ik wilde even zien hoe of wat. Ik zat bij twee onderdelen namelijk op de helft. Niet hoog en niet laag. Ik ging het maar eens lezen en eigenlijk, kon ik mezelf er wel in herkennen. Dan heb ik hem blijkbaar goed ingevuld. De rest zie je ook gelijk, hoever je boven de toelatingseis zit en daar zit ik elke keer behoorlijk ver boven. Ik hoop dat ik dan net zoveel makkelijker zal leren dan ik zelf verwacht had. Veel stampen en dat is toch weer iets anders dan logische redeneren. Bij redeneren met woorden heb ik zelfs een topscore! Hoger ging het niet en dat heb ik ook bij spelling.

Als ik al eens een fout maak, en dat is regelmatig hoor, dan komt het altijd door mijn snelheid van typen. Taal is mijn sterke punt, dat wist ik al maar dat blijkt maar weer. Dat ik bij het rekenen ook allemaal zo hoog zou scoren, had ik niet verwacht. Maar ik moet dan ook eerlijk zeggen, dat ik had verwacht dat de test vele malen moeilijker zou zijn. Ik heb me echt totaal druk gemaakt om niets! Nou ja, ook niet erg. Het is gelukkig erg meegevallen allemaal. Ik had hier niet eens voor kunnen zakken, al had ik gewild. Dan moet dat leren toch ook wel mee gaan vallen? En ik wil het toch echt in 1 jaar doen hoor, niet in 15 maanden. Dan zit ik alweer in december 2020!

En dan moet ik nog een baan vinden ook. Ik heb toch het vage vermoeden dat ik daar zelf het beste voor kan gaan in plaats van het afwachten wat er via VLNW zal gaan gebeuren. Dan kan hij me weer zo ver laten gaan voor sollicitaties. Nee, ik kijk zelf ook wel rond. Ik zei nog tegen de meneer gisteren bij Capabel, ze hebben in dat ene jaar toch zeker niet die tekorten in dit beroep opgelost? Wel nee, zei hij, jij zit goed hoor! Kijk, dat willen we nou juist horen! Dat komt dus wel goed, ik vind echt wel een leuke baan hierin. Ik ben toch zo benieuwd al, waar ik dan weer terecht ga komen. Wel lekker spannend allemaal hoor. Ik denk dat ik lekker naar Brabant ga verhuizen. Niets wat me hier houdt! Tenzij ik een droombaan vind hier, dan is het andere koek.

Die persoonlijkheidstest is best grappig. Extraversie, zowel de hoog- als de laagscoorders is in beide richtingen geen gunstige uitslag. Ik zit middenin. Hetzelfde geldt voor Openheid. Te veel niet goed, te weinig ook niet. Ik zit middenin. Maar op de andere onderdelen scoor ik erg hoog, en in dit geval, of in al die gevallen, is dat wel erg gunstig. Dat is dus ook mooi meegenomen. En voor mij in het kader waar ik nu middenin zit, toch fijn om te weten dat ik zo goed in mijn vel zit en dus ook goed alles heb aangevoeld. Emotionele stabiliteit is hoog. Ik ben stabiel, gelijkmatig van stemming en ik heb een hoge mate van stressbestendigheid. Ik blijf ook onder druk kalm en ben zelfverzekerd. En ja, dat klopt wel eigenlijk.

Dan met Altruïsme, scoor ik ook hoog. Ik ben meer gericht op de belangen van anderen. Ik ben hulpvaardig en vriendelijk, eerlijk en bescheiden. Nu ik dat hier neer pen allemaal een stukje minder in bescheidenheid dan maar. Ik vind mezelf helemaal niet belangrijk, dat klopt ook wel en dat kan ook nog wel eens doorslaan. Dat ga ik dus ook niet meer doen. Ik ben coöperatief maar kan wel de neiging hebben om te toegeeflijk te zijn. Jeetje, hoe herkenbaar. Ik geef altijd toe maar ook daar ga ik beter op letten. Dat is echt niet goed voor jezelf altijd maar toegeven aan anderen.

Dan hebben we nog een woord dat bijna onmogelijk is om te typen, consciëntieusheid. Zo echt hè, dat ging ff langzaam met typen in verhouding. Ik ben gewetensvol. Ik kan eigen verlangens en impulsen goed beheersen. Ik ben ordelijk en bedachtzaam. Ik ben een doorzetter en ik handel doelmatig, efficiënt en gedisciplineerd. Ik ben ambitieus, dat valt wel mee vind ik zelf eigenlijk, en sterk succesgericht. Ja, dat wel, ik ga geen test maken om een laag cijfer te krijgen. Dan wil ik het hoogst mogelijke ook. Ik heb een hoge prestatiemotivatie en meestal een hoge zelfwaardering en ook zelfvertrouwen. Ja, klopt wel, ondanks alles. En ik heb het zwart op wit hoor, mocht je me niet zomaar willen geloven.

Ik moet zeggen, zo’n uitslag geeft je zelfvertrouwen ook nog wel een boost. Zeker in deze, misschien wel moeilijkste, periode van mijn leven. Maar wat heb ik een prachtige afleiding want ik ga me volledig op deze studie storten. Of er nog veel blogs zullen volgen, ik heb geen idee. Ik moet het allemaal nog mee gaan maken dit jaar. Misschien valt het reuze mee hoor, een totale werkweek moeten leren, 2 stagedagen en een schooldag.

Hoe ik het ga doen? Goed hoop ik, hoe dat moet ik allemaal nog zien. Ik ben nu eigenlijk nog niks wijzer in wat ik allemaal moet meenemen en zo. Maar daar zal die introductiedag wel voor zijn. Hopelijk ga ik daar maandag heen. Vandaag ook maar weer steeds in mijn mail kijken en anders tussen de middag gewoon even bellen. Zo ga ik het dan ook doen.

De quote van gisteren, van Churchill, vond ik al zo toepasselijk. Die van vandaag mag er ook zijn, al zeg ik het zelf. Die slaat helemaal op mij nu, ik zet me helemaal in voor het heden. Voor mij is er alleen nog maar het nu. Geen verleden meer, alleen het nu. Ik BEN. En dat maakt voor mij mijn toekomst. Ik kom er wel. In het Engels zeggen ze het zo mooi, if life gives you lemons, make lemonade. En eigenlijk is dat ook wat ik altijd doe. Ik maak er toch maar altijd wat van. Hoe dan ook en dat is toch wel mijn verdienste.

Ik flik het toch maar weer en ook nu zal ik het flikken. Hoeveel pijn en tegenwerking je ook krijgt op je pad, en bij mij is het gewoon nooit anders, daar kan je niks mee. Daar zal je het mee moeten doen maar je bepaalt wel hoe je dat pad bewandelt. Ik hou mijn hoofd hoog, ik heb niets om me voor te schamen en ik wandel vol vertrouwen in waar ik naar op weg ben. En zo ga ik het houden ook. Niemand gaat me ooit nog eens kwetsen, daar ben ik voor eens en voor altijd klaar mee.

Vandaag op de stage was ‘mijn’ apotheker vrij maar de stagiaire die ook via Capabel werkt en bijna klaar is nu, die was er wel om wat stage uurtjes in te halen. Een aardig genoeg meisje hoor, R. noem ik haar maar, alleen een beetje erg bazig, voor mijn gevoel. Ik doe de recepten bestelling wel, doe jij de voorraad maar. Die voorraad doen, is takkewerk, had ik afgelopen weken al gezien. Eh… Oh? Maar ik heb de voorraad nog nooit gedaan, maar ze ging haar gang al en ik moest afmaken waar ik mee bezig was. Maar, in het kader van het nieuwe voor mezelf opkomen, dacht ik; 'helemaal niet!' Maar ik doe dat wel strategisch. Ik liet haar haar gang gaan tot ik klaar was, en ik ging heel hulpeloos bij al die dozen voorraad staan.

Tessa, wat moet ik hier dan mee doen? Want ik heb dit nog nooit gedaan, en ik mag eigenlijk alleen de recepten order nog maar doen van Saskia. Oh ja, zie je Tessa denken en zo stuurt ze R. naar de dozen met voorraad en die was al op de helft met de recepten. Mooi, dat scheelt mij werk. Mij moet je niet meer naaien, ik naai terug. Klaar. Ook de rest van de dag, ze pakt de makkelijkste stapel en ik zeg, oh, ga jij die nu opeens doen? Je hebt ze allemaal. Oh nou, hier heb je het mandje hoor, doe jij ze toch. Ja, goed, dank je wel. Ook geregeld.

Ze probeert kleine dingetjes om me van mijn a propos te krijgen en vertelt me hoe ik het straks zo ontzettend druk ga krijgen. Als zij er vandaag niet was, dan had die stapel recepten al hoog geweest en dat wordt alleen maar erger na de vakantie. Oh ja joh? Ik schiet in de lach en zeg dat ik zo’n stressbaan heb gehad, dat niets mij meer gestrest krijgt. Ik zag haar al een paar keer over haar telefoon gebogen staan en ze is ook steeds even weg van de afdeling, best lang weg. Wc bezoek is echt sneller hoor. Dus ik zeg, joh, weet je, buiten dat, ik werk hard, ik zit niet steeds op mijn telefoon en ik heb geen pauzes behalve tussen de middag. Wat wil je dat ik nog meer doe?

Me gaan haasten en dan fouten maken? Dat werkt niet dus dan ligt daar maar een hoge stapel, dat maakt me geen fluit uit. Ze kijkt me een beetje met toegeknepen oogjes aan. Nee, niet gelukt, die nieuwe laten stressen. Nee, meid, gaat je niet lukken ook. Ze doet meer dingetjes maar het maakt mij echt niet gek, ik zie het en herstel het. Ik grijns, die eerste week had ze me op de kast gehad maar deze Ria, die het niet meer pikt als je haar ziekt of belazerd, die was hier net op tijd! Heb ik goed geregeld en het mag ook wel eens, na een jaar of 57. Toch?