4. sep, 2019

Drie jaar en 98 dagen zonder Sunshine

Het is geen verloren dag vandaag maar toch, ik ben alleen maar bezig geweest vanaf vanmorgen vroeg en om half drie kwam ik pas boven kakken. Nog niks gedaan aan school. Dat kan ik straks ook niet zo doen natuurlijk. Zoals ik al zei, was het toch geen verloren dag omdat ik veel heb geregeld. De olifant en de giraffe zijn onderweg naar de States nu. Zo leuk, wat een wereldreizigers zijn die 2 zeg! Ik ben benieuwd hoelang ze erover gaan doen. Ze zijn verzekerd, goed ingepakt en hebben een track&trace die ik zelf ook kan volgens. Ik zie het wanneer ze in de States zijn en ik het als ze onderweg zijn met de pakkettenchauffeur. Voor het pakje moet ook getekend worden dus ook dat zit redelijk safe. Ik laat het hier wel weten, ik vind het zelf al zo leuk. Ik ben ook benieuwd wat ze er van dichtbij van zullen gaan vinden. Ook dat zal ik ongetwijfeld wel horen.

Ik heb het toch maar met PostNL verzonden en dat scheelt verdorie wel 65 euro!!! Dat vind ik toch wel een heel grof verschil! Ik dacht dat DHL altijd goedkoper was maar dat is niet zo blijkbaar. Nou ja, ik heb John al gemaild, dat krijgt hij toch echt van me terug hoor. Ik begrijp er niks van, zoveel scheelt het. Nou ja, zal wel aan mij liggen. Of ik heb iets verkeerd gedaan maar in elk geval is het nu beter geregeld en het pakket is onderweg. Dat is in elk geval geregeld. Dan heb ik ook nog eens kaartjes besteld voor Karina en mij. Ze komt het laatste weekend van oktober en ze kwam om mij dan te helpen met mijn kraampje op Swan Market. Als ik er tenminste mag staan, al ga ik daar wel vanuit. Anders moet ik echt nog meer opslagruimte maken want dan schuift alles gewoon een jaar op.

Omdat ik het zo kort van tevoren hoor, doen we ook gewoon of het sowieso doorgaat. En dan is Karina hier de zaterdag en gaat ze de maandag weer naar huis. Dus kunnen we dan ook wel die zaterdagavond naar het Kralingse bos, waar er dan weer het evenement ‘de grote schijn’ wordt georganiseerd. Nou is het op zich al speciaal om in het donker naar een bos te gaan, al zie je er dan vrij weinig van. Die dagen is het bos in de avond op een speciale manier en het 2 kilometer lange wandelpad lang, over verlicht en ook met van die mistbanken en weet ik het allemaal. In dik een uur heb je alles wel gezien en hebben we kunnen genieten van iets aparts. Midden in het Rotterdamse bos. Dat gaat vast leuk worden.

Picnic zal mijn go to worden om boodschappen te halen het komende jaar. Je kan dan lekker thuis blijven en je ziet het in de app, hoe laat ze er zijn en waar ze precies zijn. En je hoeft er niet uit. Zoals vandaag, ik ben gewoon de hele dag kwijt. Ja, oké het inpakken van die handel die naar Amerika moest, was ook niet zo makkelijk hoor. Allemaal cadeautjes en sommige nog breekbaar ook. Dan naar de Schiedamse weg. Een heel stuk lopen met een onhandig grote doos in de stromende regen. Jeetje zeg, wat een hondenweer opeens. Al moet ik zeggen, ik vond het heerlijk. Ik weet ook niet waar het op slaat maar het is echt waar. Daarna door naar de grote winkelstraat. Ik moest naar de Action om herfstdingen te halen. Ik zag weer grote prachtige vazen/kandelaars en daar heb ik er 3 van meegenomen.

Echt hoor, ik moet dat niet meer doen. Ik heb genoeg glaswerk om nog een jaar lang te kunnen verven volgens mij. Ik krijg van mijn schoonzus ook nog steeds van die potten. Die dan ook goed zijn voor evenzoveel van die kleine kandelaartjes. Ik moet daar echt mee stoppen maar ja, soms kan je dat niet weerstaan. Ik moet van die mooie herfstkleuren linten en kaarsen kopen. Die worden echt mooi want ik weet wat ik in mijn hoofd heb. Geloof me maar op mijn woord. Alleen wanneer gaat me dat lukken? Maar anders zijn ze ook gewoon voor volgend jaar. Als ik eenmaal mijn diploma heb en 4 dagen ga werken, hoef ik in mijn vrije tijd alleen maar mijn huis te doen. Dan kan er weer volop geschilderd worden en naar markten worden gegaan als ik weer een grote voorraad heb.

En misschien probeer ik dan wel een keertje in zo’n Swan winkel te gaan staan. Dat ga ik eerst nog bekijken of dat rendabel is. Het kost je een bedrag per maand en dan voor een kwartaal gelijk en je moet dan ook 2 dagen in de maand in die winkel staan. Tja, of dat gaat lukken met een volle baan erbij, dat weet ik nog niet zo net. En als het niet verkoopt, dan kost het me geld ook nog eens. Al lijkt dat laatste nou niet iets waar ik bang voor hoef te zijn hoor. Toch, je weet het nooit.

Ik moest van de Action naar de Etos en de AH en toen moest ik ook nog de stoeltjes ophalen bij de Kwantum op de Vierhavenstraat. De zoveelste blonde actie van mij, deze week want wat is er nou gebeurd? Ik reed naar de ophaaluitgang van de winkel waar ik al eens iets eerder opgehaald heb. En ik weet niet waarom ik daarbij kwam hoor, want die winkel was namelijk Leen Bakker, die die magazijn-uitgang daar had zitten. Op het moment dat ik er wil bellen, zie ik het en besef ik mijn grote fout. Ik had gelijk, toen ik bij de Action was, die stoeltjes op kunnen halen want daar zit de Kwantum vlakbij. Nu was ik helemaal al terug gereden naar het begin van die straat en kon ik mooi weer terug.

Ondertussen regende het dat het goot en mijn haar zit echt voor geen meter meer. Gierend van het lachen reed ik met bijna volledig beslagen ramen weg. Even de blower hard en mijn doekje op stokkie komt bij al de ramen en ik had weer zicht. Nog na grinnikend reed ik naar de Kwantum en heb ik de 2 stoeltjes voor bij het kraampje gehaald. En omdat ik dit nu zit te typen, bedenk ik me dat ik mijn parkeeractie nog niet heb stopgezet. Ik heb nu voor 1 uur en 20 minuten betaald in plaats van voor 10 minuten. Ik vind mij zo niet leuk hè. Ja, jij wel, dat snap ik.

Ik heb ook niet verteld dat ik gisteren, toen ik vanaf zuid weer de google maps aanzette, dat ik via Delft weer terug ben gereden vanaf Rotterdam Zuid. Doe me dat maar eens na! Ik weet ook nog niet hoe ik het gedaan heb, ik heb gewoon moeite met die maps en de afstanden en dus ga ik bijna altijd verkeerd. Maar goed, het was een lekker stukje rijden, zal ik dan maar zeggen. Gelukkig moest ik niet ergens op tijd zijn of zo, dan was het een stuk minder grappig geweest. Ik denk, als ik nou toch aan het opbiechten ben, dan dit ook maar. Ja, het is gewoon zo. Ik ga die studie doen en nog goed ook maar voor de rest functioneer ik gewoon niet meer.

Ik hou er voor vandaag gewoon mee op. Morgen en overmorgen stage, zonder dag rust. Hoe zal dat gaan. Ik heb nu ook weer een strak gevoel om mijn ribben en dat leidt straks tot die krampen die ik een paar jaar geleden had, toen ik door bleef werken met mijn burnout. Dus ik zal maar even op mezelf letten als ik dit soort dingen voel. Even relaxen moet ik dan. Gewoon even op de bank. En straks even de cits eten geven en na de snoepjes ook gelijk mijn nest in. Het zal morgen nog wel gaan, ik weet al hoe dat is zo’n hele dag. Maar de vrijdag er gelijk achteraan? Ik hoop dat het goed gaat. Dat moet wel want zo moet ik nog minstens tot eind oktober volgend jaar door. Al word ik natuurlijk steeds lichter en ook meer gewend en getraind. Daarom kan het geen kwaad. Ik kom er wel doorheen, ik kom overal doorheen. Ik ben gewoon een echte bikkel!

En toen ik rond half drie keek, hoeveel er nog maar zit tot de 300.000e bezoeker, moesten er nog maar 300 bij om dat te halen precies. Dat kan vandaag nog zijn of morgenochtend of zo? Wat ik al zei, er lezen een paar honderd mensen mee per dag, dus daar zit je zo! Ik ben benieuwd wie het zal zijn. Maar ik heb dat bij de 100.000 en de 200.000 ook gedaan en dan zijn dat net mensen die er helemaal geen zin in hebben om het te laten zien met een screenshot of dat zijn mensen die dat niet eens weten, dat kan ook. Maar wie weet, heeft er dit keer iemand wel zin om het te melden. Dat lijkt mij heel leuk in elk geval. We gaan het wel beleven!!! Spannend!