10. sep, 2019

Drie jaar en 104 dagen zonder Sunshine

Vandaag de 1e keer naar school geweest en ik moet heel eerlijk zeggen, het werd er niet echt beter op. Gisteren zaten ze met een landelijke storing en werden ze er zelf ook totaal gek van alle telefoontjes en weet ik het allemaal. Vandaar ook dat mijn mails nog steeds niet beantwoord zijn ook. Die zijn ook helemaal onder gespoeld met mails over de storing. Ja, oké, daar heb ik ook een mailtje aan gewijd maar de andere 3 zijn toch echt over dingen waar ik een antwoord op wil. Morgen dus maar eens even voor gaan zitten en er dan een nieuwe mail aan wijden en erop staan dat er nu wel geantwoord wordt.

Kijk, ik begrijp best dat zo’n landelijke storing een hoop ellende met zich mee brengt. Er waren een handjevol mensen maar, die de klassen wel hebben kunnen volgen. En ook dan werden ze er om de haverklap uitgegooid. En dan sta je dus op ‘spijbelen’ zag ik, tot mijn grote hilariteit. Ik ben wel gelijk naar de balie gegaan want als je zo vaak niet geweest bent of hoe zeg je dat, aanwezig bent bij een online les, dan kan je geen examen doen. En dus wil ik niet op ‘spijbelen’ staan, als ik me de hele dag druk heb zitten maken over het feit dát ik er niet in kwam en bovendien het heb volgehouden om naar dat muziekje te luisteren, de anderhalf uur dat ik in de wacht stond. Daarna werd ik suïcidaal en trok ik het niet meer en heb ik opgehangen. Niet mezelf maar de telefoon.

Toen ik vanmorgen naar de tram liep, met mijn hele zware tas, bedacht ik me dat ik vaak genoeg bij de Lidl vandaan kom met minder zware tassen. En dat het zo best nog een stuk lopen was naar de tram. Maar, zware tas of niet, uiteindelijk kom je dan toch op bestemming. We werden netjes opgehaald en moesten het hele pand zowat door voor we in het lokaal waren. Natuurlijk kreeg ik geen verbinding, ik moest de wifi nog instellen. Wat een ellende is dat zeg, zo draadloos en met continu storing. Volgens mij lag het aan daar want hier thuis heb ik dat helemaal niet. Ik zag ook vaak dat ik wel verbinding had, maar dan stond er bij Capabel zelf ‘geen internet’. Volgens mij zit er daar echt iets niet goed.

De les vond ik erg hectisch en van de hak op de tak. Ik zat met een groepje dames die wat ouder waren, op eentje na. Ze mogen blijven want ze schatten mij op gemiddeld 44! Ze vielen bijna om toen ik zei dat ze er maar een jaar of 13 bij moesten doen. Wij zijn, ook al ben ik dan stokoud bij hen vergeleken, toch van een andere generatie. Wij zijn nog zo dat we graag een boek in onze handen willen houden en dan willen markeren, met zo’n mooie felle marker, wat we willen onthouden en meer van dat soort ouderwetse onzin. Maar daar staan we wel alleen in, met zijn drietjes dan. Er zijn nog wel wat ‘dames op leeftijd’ hoor, en daar bedoel ik mee ‘boven de 40’. De rest is jong tot zeer jong en we hebben ook de categorie ‘piep’. Die kunnen de 19 vergeten en beginnen hun geboortedatum met 20.

Ik kon het echt niet helemaal volgen hoor, en niet alleen door het feit dat ik er elke 5 minuten uit werd geflikkerd. Ook schuimbekkend frustrerend, en vooral dan ook als alles sneller dan het licht gaat verder. We kwamen er wel achter, dat, als je boven de 30 bent, je dan het vak ‘burgerschap’ niet hoeft te doen. Zo dan, dat scheelt een beetje! Vooral omdat die de hele maandagmiddag dan een soort van vrij komt. Het kopje ‘loopbaan’ moet je wel doen maar dat gaan we volgende week even goed uitzoeken. Ik was dan misschien wel de oudste maar lang niet de enige die hier verder ook helemaal niet uitkwam hoor. En het vervelende is, door die storing is iedereen griezelig druk en kan niemand je helpen of antwoord geven.

De docente, een aardige dame, ging heel snel en het is allemaal enorm overweldigend. Maar ook, nu moeten we over zeven weken een presentatie houden. Wij zijn nu verdeeld in groepjes van 2 en je moet die samen maken. Het is een behoorlijk grote klas en dus zijn er 12 onderwerpen verdeeld over de groepjes. Nou echt hoor, mijn broek zakt er vanaf. Vooral omdat we aan ons tafeltje echt geen idee hebben wat er nou precies de bedoeling is. En ook al hebben we het gevraagd, zijn we er nog niet veel verder mee. Monique met de lange achternaam, waar ik nu een duo mee vorm, en ik, kregen de zorgverzekering. Wij dachten dat we daar alles over moesten uitzoeken maar we moeten er een deel uithalen.

Dus gaan wij nu de verschillen en zo doen, tussen zorgverzekeraars. Handig omdat zij bij het Zilveren kruis zit en ik bij DSW. Maar of we dan op het goeie spoor zitten met wat er verwacht wordt? Geen idee. We moeten een plan van aanpak maken via SMART methode. Slaat ook echt helemaal nergens op en meer van dat soort rare onzin. Want hou even op zeg, we werken allemaal, hebben gezinnen of weet ik veel wat. Sommige nog kleine kindjes zelfs en wat moet ik verdomme doen in een apotheek met een presentatie??? Ik krijg het daarvan gewoon. Ik ben zelf veel te efficiënt om mijn tijd te willen verspillen maar goed, het telt mee voor je examen. Heel fijn zo.

Dan zouden we deze middag ook nog met een groepje van 5 een presentatie moeten houden. Het is toch wat, dubbel achterlijk vond ik het. WTF, echt waar, wat heb ik daar nou toch aan?! Ons groepje kreeg uit te zoeken welke botten er waren, wat voor soort botten, wat botweefsel was, welke gewrichten en wat het skelet doet en wat voor verbindingen er allemaal waren. Ik heb een skeletje getekend, en we hebben elk voor zich wat uitgezocht ervan en dit op het grote overhead blad geschreven, ook zoiets. Wil je nou echt dat ik op de grond ga liggen? Ik heb me in elk geval vreselijk rot geërgerd vandaag. Door het continu verbroken worden qua verbinding alleen al en dan ook deze onzin allemaal.

Dat wat ik wel interessant vond, kwamen we niet eens aan toe. De docente is vriendelijk genoeg hoor maar dat online gedoe, daar kan ik niet tegen als het niet werkt. We mochten vroeger weg, want zij moest haar kindje van het dagverblijf gaan halen om ermee naar de dokter te gaan. Heel rot natuurlijk maar ik was desondanks wel erg blij dat ik weg mocht.

En nu probeer ik net hier, huiswerk te maken, maar dan moet ik edities kiezen en het lukt gewoon echt niet. Kan je dat nou een eerste dag daar doen, dat ze je even kunnen helpen of zo, maar nee, zoek het maar uit. En ik ben half digibeet en ik ben daar al zo onzeker in. En omdat ik niet in de klas kon gisteren, kon ik het de docent ook niet vragen. En nu hang ik dus weer tussen deze wereld en de digitale wereld in. Ik weet het gewoon even niet en ik word er erg gefrustreerd door. Geef mij nou maar gewoon boeken, en geef mij les over medicijnen en alles wat daarmee te maken heeft maar rot op zeg, laat me nou geen presentatie houden over skelet en botten. Buiten het feit dat ik er een schurft aan heb, wat heb ik eraan?

Voor de stage zijn er ook enorm veel opdrachten, die je binnen nu en 10 weken af moet hebben en ook hier snap ik de helft niet. Ik weet 1 ding wel zeker, aan de stof leren, daar zal het niet aan liggen. Maar als ik hier geen extra hulp bij krijg of in elk geval antwoorden op mijn mails, dan kan ik zo gewoon echt niet verder. Dit is gewoon echt even niet leuk meer. Dus ik hou er gewoon voor vandaag mee op. Ik ben er wel klaar mee. Morgen snel even het huis doen, dan tanken en mijn banden oppompen, een boodschapje halen en dan naar huis. Dan ga ik rustig een flinke mail opstellen met alles wat ik exact wil weten en hoe ik het doen moet. En als ik geen antwoord krijg, dat ik dan gewoon een klacht ga indienen of zo. Dit kan zo gewoon niet.

Zorg dat je de juiste info geeft en dat het duidelijk is, wat je moet kiezen, welke klas, welke docent, welke editie boeken, welke namen voor welke klassen qua docent. Ik ben verdomme geen helderziende hoor! Ik voel veel aan maar niet dit soort gedetailleerde dingen die je gewoon even uitgelegd hoort te krijgen. En ik loop nu al een week achter het verhaal aan en kan ook geen huiswerk maken, zolang ik niet weet welke klassen ik moet aanvinken en welke edities van boeken en het lukt me ook niet om Engels aan boeken te koppelen. ZO kan ik nog wel even doorgaan. Leuk? Nee, dit is niet leuk. Ik ben echt al in staat om de handdoek in de ring te gooien, alleen om het digitale deel hiervan. Dat kan volgens mij echt wel iets beter geregeld worden. Zeker weten!

Zo, ik ben het weer even kwijt. Nu gewoon even Zen op de bank en dan even eten en de cits ook. Dan morgen weer een dag en doen wat ik kan doen om het allemaal recht te trekken of anders bel ik wel. Dit wil ik volgende week heel anders kunnen doen en anders ga ik daar zitten en ga ik niet weg voor ze me alles hebben voorgekauwd. Dat krijg je met van die eigenwijze ouwe wijven van bijna 60. Daar moeten ze gewoon toch een klein beetje rekening mee houden want die geven ook gewoon niet op. Die bijten zich vast en ik heb mijn eigen tandjes nog dus ik laat niet los. Daar komen ze nog wel achter. Oplossen en helpen, en snel!